พันธะรักวันไนท์สแตนด์

พันธะรักวันไนท์สแตนด์

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-27
โดย:  Duangkwanจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
28บท
3.3Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เมื่อผู้หญิงที่เขาเคยมีวันไนท์มาบอกว่าท้องและอยากให้เขารับผิดชอบ “ฉันมีคนรักอยู่แล้ว เพราะงั้น…ฉันคงไปเป็นพ่อของลูกเธอไม่ได้หรอกนะ“

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

1 ไม่ได้เป็นคนรู้จัก

*Willa*

"Willa! Willa, dammit, where are you hiding, woman?" I can hear my producer Angela's voice ringing through the halls of the studio, reaching me in my small office.

A few seconds later, her head, with its carrot-colored curls, pokes in through my door, and I send her a smile. "Not hiding, my dear. I am right here in my office. What is it?"

She walks in and quickly closes the door behind her, looking very secretive. "Oh, I have got some very big news. You are so going to piss your pants."

"I would rather not," I say, looking at her a bit confused. Not many things would send Angela into a frenzy like this, and it definitely takes something special to have her all flustered on top. "Come on then, tell me."

"You know how we talked about trying to get a big name for the season finale, right? Well, I got you not just one, but two top names willing to do this," she says, looking like she almost can't contain it. "Real A-listers."

Oh, by the way, I am the host of a popular kids' show on national television. I get to have fun all day, and sometimes we have minor celebrities come on to help me out with the show and do interviews. A bit like Sesame Street but without the puppets.

I look at her, starting to get curious. "It sounds interesting, and you look very excited, so better tell me who is coming before you explode or something."

"Joel Jacobs and Levi Thomsen, they have both agreed to do the show. Can you believe it? It’s such a scoop." She looks like she is about to clap her hands. "We have never had anyone that big."

"Ohh," I say... one of those names making my mind whirl back almost 15 years. Back to when I was an innocent 17-year-old girl, and a young man crept into my bed for one very hot night, taking away that innocence forever.

I don't know for how long I have been sitting here, lost in my own thoughts, but suddenly Angela clears her throat quite loudly. "Earth to Willa! Where the hell did you just go?"

"Back in time... way back in time," I tell her with a sly smile, wondering if Levi will recognize me or even remember me. I surely have never forgotten him. Well, it would be kinda hard to... everything considered.

But I am sure it will be kinda fun seeing Levi again. I mean, of course, I know what he looks like and such, it’s kind of hard not to know with him being super famous and all that. But seeing him face to face will be a whole different thing. I just have to keep my little secret... well, secret.

"Thank you, Angela, that is really cool. I can definitely work out something cool around those two," I say with a smile, ideas already running through my head.

I just have to look at this professionally and not personally. For my show, it is a real scoop.

*Levi*

"Hi Joel, good to see you again," I say, walking into the small conference room at the TV station. We are here to start filming the kids' show today.

I mostly said yes because I thought it would be great working with Joel again. But also, because it sounded kind of fun, I like to do different things. Having some downtime between big demanding blockbusters, doing something just for the fun of it seemed like a good choice.

Joel sends me a huge smile as I close the door. "Well, good morning there, Levi. So, are you ready for a couple of days of being exceedingly silly and childish?"

"Ain't I always? By the way, do you know anything at all about this show?" I look at him. Admittedly, I have never watched it, but Joel has a kid, so he might have.

He sits down in one of the other chairs. "Well, Christopher is a little young to be watching this kind of show. He wouldn’t really get the sketches yet, but I have watched a couple of episodes with him. Don't tell Sophie I said this, but the hostess is kind of hot."

I chuckle, of course, I would never tell Sophie, mostly because I know she has absolutely nothing to fear from him; everyone can see how in love Joel is with his wife.

"So, as I have never seen the show, I actually haven't got a clue what we are doing. What type of show is it?" I say, leaning back in my chair. "Besides being a kids' show, dads like to watch."

Joel folds his hands in his lap. "Well, it's kind of a two-part program. First, it's kind of a sketch show, with the hostess playing the show's main character, Wild Willa, and then secondly, it's kind of an interview/studio part, but you know, for kids... with guests sometimes or talk about news and things, but as I said on a level for kids."

"Willa? That is an unusual name... I actually once knew a girl named Willa," I say, thinking back to a weekend home from school many years ago and a girl I have never quite forgotten. A girl that slipped away from me way too fast, unfortunately.

Joel is leaning forward in his seat, looking curiously at me. "And when you say you knew her... then we are talking in the biblical sense, right?"

"Oh, very much so. She had just turned 17..." I say, thinking back. "Oh, stop looking at me like that, Joel, for God's sake. I was 21 when it happened; it wasn’t recently. She was the daughter of my mom's old school friend and stayed with my family because her mother was sick. I was home for a weekend and ended up spending the night in her bed." I smile at the memory.

Joel is literally on the edge of his seat now, looking at me intently. "What happened then? Was it just that one night?"

"Well, I went back to Harvard, and a few days later her mother died, and she went back home. So sadly, I never saw her again. I actually would have liked to. I kind of really liked her; she was something special." I bite my lip thoughtfully.

Joel is looking through the big window into the hallway. "Hey, your Willa wouldn’t happen to be around 5'5, with a perky ass and nice boobs? Dark auburn curls, blue eyes, and a bit of freckles on her nose?"

"Well, actually yes, or she was. I have no idea what she looks like today," I say, once again smiling at the memory. "How do you know?"

Joel chuckles, and a mischievous grin spreads on his face. "Taking everything you just said into consideration, I think you'll know in about five seconds."

"What?" I look at him, then I hear the door open, and I turn my face towards the sound, seeing Willa, my Willa walking through the door, looking almost exactly like she did 15 years ago.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
เบาสมองดีค่ะ อ่านเรื่อยๆ
2026-04-13 15:48:51
0
0
28
1 ไม่ได้เป็นคนรู้จัก
แนะนำตัวละครเจย์เลอร์ อายุ27ปี สูง186 ซม.หล่อ รวย มีธุรกิจหลายอย่างหลิง อายุ23ปี สูง160 ซม......ตัวอย่าง“หลิงท้องได้หนึ่งเดือนแล้วค่ะ”“…” เขานิ่งอึ้งตัวชาไปหลายวินาที สมองของเขาราวกับมีใครมากดปุ่มพอสเอาไว้เมื่อได้ยินในสิ่งที่ไม่อยากจะได้ยิน“หลิงไปหาหมอมาเมื่อวานค่ะ คุณดูหลักฐานในสมุดฝากครรภ์ได้เลย หรือถ้าคุณไม่เชื่อว่าเด็กในท้องเป็นลูกของคุณ งั้นรอให้เด็กคลอดก่อนแล้วค่อยไปตรวจดีเอ็นเอก็ได้ค่ะ” “ที่เธอมาบอกฉัน เพราะต้องการเงินใช่ไหม”“…” เธอสะอึกกับคำถามนั้น“เธออยากได้เงินเท่าไหร่ บอกมา เดี๋ยวฉันโอนให้”“หลิงไม่ได้อยากได้เงินค่ะ”“แล้วเธออยากได้อะไร ถ้าไม่ใช่เงิน”...............บาร์xxx ห้องวีไอพี“น้องครับ” เจฟเรียกพนักงานเสิร์ฟคนสวยที่ยืนอยู่ไม่ไกลด้วยอาการมึนเมา เพราะเขาและเพื่อนอีกสองคนดื่มกันมาหลายชั่วโมงแล้ว“คะ ไม่ทราบว่าคุณต้องการอะไรเพิ่มอีกหรือเปล่าคะ” เธอก้าวเข้ามาพร้อมกับเอ่ยถามชายหนุ่มออกไปด้วยท่าทีสุภาพ ใบหน้ายิ้มแย้ม ชายหนุ่มทั้งสาม เธอรู้จักมักคุ้นดีเนื่องจากพวกเขามาดื่มที่นี่บ่อยๆ บ่อยครั้งเธอจะได้เข้ามาบริการคนทั้งสาม และเธอจะได้ทิปจากพวก
อ่านเพิ่มเติม
2 นอนกับฉัน
บนรถ“ครั้งหน้าน้องหลิงต้องระวังให้มากๆนะ” เจฟที่นั่งเบาะหลังเอ่ยเตือนคนตัวเล็กที่นั่งเบาะหน้า“ค่ะ ฉันขอบคุณคุณมากนะคะที่เตือน”“ไอ้เจย์เลอร์ เดี๋ยวมึงจอดร้านสะดวกซื้อให้กูที”“มึงจะซื้ออะไรอีก” “กูอยากซื้อเบียร์ แล้วก็น้ำมาให้น้องหลิงได้ดื่มน่ะ น้องหลิงหิวน้ำไหมครับ”“หิวค่ะ” ตอนนี้เธอรู้สึกคอแห้งอยากดื่มน้ำมาก“มึงจอดให้ด้วยนะ”“อืม”ร้านสะดวกซื้อเมื่อเจย์เลอร์จอดรถหน้าร้านะดวกซื้อ เจฟกับนาวาก็พากันลงจากรถ ทิ้งให้เจย์เลอร์กับหลิงต้องนั่งกันเพียงลำพัง เธอรู้สึกประหม่าขึ้นมาในทันทีทันใดเมื่อได้อยู่กับเขาสองคน เขาเป็นคนสีหน้านิ่งขรึม ไม่ค่อยพูดเหมือนกับเพื่อนของเขาอีกสองคน ที่เธอรู้เพราะเวลาพวกเขาเข้าไปที่ร้านและเธอเป็นคนคอยบริการ เธอจะเห็นว่าเขาพูดน้อยมากเมื่อเข้ามาในร้านเจฟก็หยิบเบียร์สามกระป๋อง น้ำเปล่าหนึ่งขวดและถุงยางอนามัยหนึ่งกล่อง เมื่อจ่ายตังค์เสร็จเจฟกับนาวาก็พากันออกมาหน้าร้านเจฟเปิดฝากระป๋องเบียร์ออกหนึ่งกระป๋องและเปิดฝาขวดน้ำออก นาวาที่เห็นจึงเอ่ยถามขึ้น“มึงจะรีบเปิดไปไหน ค่อยไปเปิดกินในรถก็ได้”“กระป๋องนี้ กูไม่ได้จะเปิดกินเอง” เจฟเอ่ยพร้อมยกยิ้มเจ้าเล่ห์ นาวาที่รู้
อ่านเพิ่มเติม
3 ต้องการสิ่งนั้นเหมือนกัน
โรงแรมเจย์เลอร์ลงจากรถแล้วเดินมาเปิดประตูฝั่งที่หลิงนั่ง ร่างบางขยับถอยหนีเพราะไม่อยากลงไปกับเขา ชายหนุ่มเอื้อมไปจับข้อมือพร้อมกับลากเธอออกมาจากรถ“ปล่อยนะคุณ ฉันจะไม่เข้าไปกับคุณ” เธอยื้อตัวเองให้ออกจากเขา แต่ร่างกายของเธอกลับรู้สึกต้องการเขา ทำไมเธอถึงได้มีอาการแบบนี้“ตอนนี้เราสองคนต้องการสิ่งนั้นเหมือนกัน ถ้าไม่ได้ทำแบบนั้น เธอกับฉันก็ไม่หายจากอาการที่เป็นอยู่นี้ได้หรอก” พูดจบเขาก็ลากเธอเข้าไปในโรงแรม เมื่อเช็คอินเสร็จเขาก็พาเธอขึ้นลิฟต์ไปห้องพักเจย์เลอร์พาหญิงสาวไปนั่งบนเตียงแล้วจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออกอย่างรวดเร็ว เธอยกมือปิดหน้าอกอวบอิ่มทันทีด้วยความเขินอายพลางคิดในใจว่าคืนนี้เธอจะต้องเสียความสาวที่ถนอมมายี่สิบสามปีให้คนตรงหน้างั้นเหรอเมื่อเขาถอดเสื้อผ้าของตัวเองเสร็จก็ผลักเธอให้นอนลงไปบนที่นอนขนาดคิงไซส์ที่มีผ้าปูสีขาว เขาจับขาของเธอแยกออกกว้างจนเผยให้เห็นความเป็นสาวสีชมพูอ่อนและสองกลีบบางที่ยังปิดสนิทเหมือนกับไม่เคยใช้งานกับใครมาก่อน เจย์เลอร์ไม่รอช้าที่จะจับแท่งร้อนลำใหญ่ที่มีน้ำสีใสไหลปริ่มจ่อไปยังร่องกลีบสีหวานดูแล้วสบายตาพลางคิดในใจว่าตั้งแต่นอนกับผู้หญิงมาหลายคน เ
อ่านเพิ่มเติม
4 ลืมได้ไง
วันต่อมาเมื่อหลิงรู้สึกตัวตื่นก็ลุกไปทำธุระในห้องน้ำแล้วออกมาสวมใส่เสื้อผ้าและรีบออกไปจากโรงแรมทันที ในขณะที่เจย์เลอร์ยังนอนหลับอยู่ห้องเช่าเมื่อเข้ามาในห้องเช่าที่มีขนาดเนื้อที่ใช้สอยเพียงยี่สิบตารางเมตรพอได้ซุกหัวนอน หลิงก็ล้มตัวนอนบนเตียงขนาดสามฟุต ดวงตาคู่งามจ้องมองเพดานพลางนึกไปถึงเหตุการณ์แย่ๆเมื่อคืนที่พวกวัยรุ่นเข้ามาจะรังแกเธอ แล้วเหตุการณ์ต่อมาเธอต้องเสียครั้งแรกให้กับผู้ชายที่เธอไม่ได้รู้จักตัวตนของเขาดีพอ เธอแค่รู้จักเขาผิวเผินตอนเขาไปที่ร้านเท่านั้น เธอจำได้ว่าเขาชื่อเชื่อเจย์เลอร์เพราะเพื่อนของเขาเรียกชื่อเขาตอนอยู่บนรถด้านเจย์เลอร์ในขณะที่เขาหลับสนิทอยู่นั้น โทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็ส่งเสียงดังขึ้น เขารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแล้วหยัดตัวลุกขึ้นพร้อมกับมองหากางเกงจึงเห็นว่าหล่นอยู่ข้างเตียง ชายหนุ่มก้มหยิบกางเกงขึ้นมาแล้วล้วงเข้าไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋า เขาดูหน้าจอ เมื่อเห็นว่าเป็นเพื่อนที่ชอบเล่นพิเรนทร์จึงกดรับสาย“มีอะไร”(มึงอยู่ไหน)“โรงแรม”(น้องหลิงอยู่กับมึงหรือเปล่า)“…” เจย์เลอร์ที่เพิ่งคิดได้ว่าเมื่อคืนเขามีเรื่องนั้นกับเธอจึงหันมองด้านข้างทันที เขาชะงั
อ่านเพิ่มเติม
5 เขาอาจจะรับผิดชอบ
หลายอาทิตย์ต่อมาผ่านมาหนึ่งเดือนกว่าๆแล้วที่หลิงไม่ได้ออกไปทำงาน เพราะเธอยังหางานไม่ได้ในขณะที่เธอกำลังหางานในเวปไซด์อยู่นั้น จู่ๆเธอก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมา หญิงสาวลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วอาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุงหลิงเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วทิ้งตัวนอนบนเตียงอย่างไร้เรี่ยวแรง ก่อนที่ไม่นานเธอจะผล็อยหลับไปอย่างง่ายดายสามวันต่อมา“อ๊วก”เป็นเวลาสามวันแล้วที่เธอเอาแต่อาเจียน และยิ่งเป็นหนักขึ้นเรื่อยๆถึงขั้นไม่อยากกินอาหาร วันนี้เธอจึงตัดสินใจไปหาหมอที่คลินิกที่อยู่ไม่ไกลกับห้องเช่าของเธอคลินิกห้องตรวจเมื่อเข้ามาในห้องตรวจเธอก็เล่าอาการให้หมอฟัง จากนั้นหมอจึงเอ่ยถามออกไป“ประจำเดือนมาปกติไหมครับ”“…” หลิงถึงกับชะงักไปเมื่อหมอถามถึงประจำเดือนที่เดือนนี้ยังไม่มา แล้วคิดไปถึงตอนนั้นเมื่อเดือนก่อน หลังจากคืนนั้นเธอก็ไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉินเพราะลืมไปสนิทเลย คืนนั้นเธอไม่ได้สังเกตว่าเขาสวมถุงยางอนามัยหรือเปล่า แต่ถึงจะรู้ว่าเขาสวมถุงยางหรือไม่สวมถุงยาง อันที่จริงเธอควรต้องกินยาคุมฉุกเฉินป้องกันไว้ แต่ที่เธอไม่ได้กินเพราะลืม“คุณครับ”“คะ?” เสียงของคนตรงหน้าดึงสติของเธอกลับมาแล้วเอ่ยออกไปด้วยสีห
อ่านเพิ่มเติม
6 ไม่รับเป็นพ่อ
ด้านเจย์เลอร์หลังจากเลขาสาววางหูโทรศัพท์ก็เข้ามาในห้องของเจ้านายพร้อมกับกล่าวรายงานออกไป“ท่านรองคะ มีคนมาขอพบท่านรอง เขาอยู่ข้างล่างค่ะ”“ผู้หญิงหรือผู้ชาย แล้วเขาชื่ออะไร”“เป็นผู้หญิงค่ะ แต่ดิฉันไม่ได้ถามชื่อค่ะ งั้นดิฉันขอไปถามชื่อก่อนนะคะ”“คุณไปบอกให้เขาขึ้นมาพบผมได้เลย”“ได้ค่ะท่านรอง” เธอก้มศีรษะรับคำเสร็จก็ออกไปจากห้องเวลาต่อมาแกร่ก!เมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด ใบหน้าหล่อเหลาก็เงยหน้าขึ้นไปมอง เขาชะงักไปชั่วครู่เมื่อเห็นว่าผู้หญิงที่มาขอพบเขาก็คือเธอคนนั้นที่เคยมีวันไนท์เมื่อหนึ่งเดือนก่อน ก่อนที่เขาจะปรับสีหน้าท่าทางให้เป็นปกติแล้วเอ่ยออกไป“คืนนั้นฉันยังไม่ได้ให้เงินเธอเลย มาเอาสิ”“หลิงไม่ได้จะมาเอาเงิน แต่หลิงมีเรื่องสำคัญจะมาบอกคุณค่ะ” เธอบอกออกไปด้วยความประหม่า“เรื่องสำคัญ? เรื่องอะไร” คิ้วหนาขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยหลิงหยิบสมุดฝากครรภ์ออกมาจากกระเป๋าสะพายแล้ววางบนโต๊ะพร้อมกับบอกออกไป“หลิงท้องได้หนึ่งเดือนแล้วค่ะ”“…” เขานิ่งอึ้งตัวชาไปหลายวินาที สมองของเขาราวกับมีใครมากดปุ่มพอสเอาไว้เมื่อได้ยินในสิ่งที่ไม่อยากจะได้ยิน “หลิงไปหาหมอมาเมื่อวานค่ะ คุณดูหลักฐานในสมุด
อ่านเพิ่มเติม
7 เรื่องปวดหัว
“อย่าเพิ่งไป”“คะ คุณมีอะไรหรือเปล่า”“ตอนนี้เธอทำงานอะไร”“หลิงไม่ได้ทำงานมาเดือนนึงแล้วค่ะ เพราะยังหางานไม่ได้”“ฉันบอกแล้วว่าจะรับผิดชอบเด็กด้วยการให้เป็นเงินทุกเดือน งั้นเธอก็จดเลขบัญชีให้ด้วย เดี๋ยวฉันจะโอนเงินให้เธอไว้ใช้จ่าย” ว่าจบ เขาก็ยื่นสมุดบันทึกกับปากกาให้เธอ ก่อนที่เธอจะเขียนเลขบัญชีลงไป“เขียนเบอร์โทรด้วย” ว่าแล้วเธอก็เขียนเบอร์โทรลงไป เสร็จแล้วเธอจึงออกจากห้อง ก่อนที่เจย์เลอร์จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโอนเงินให้เธอสามหมื่นบาทเขาวางโทรศัพท์แล้วเอนกายพิงกับเก้าอี้เบาะหนังราคาแพงพลางคิดในใจว่าเขาควรต้องบอกเรื่องนี้ให้พ่อกับแม่และเกลได้รู้ว่าเขาทำผู้หญิงท้อง ถ้าเธอรู้คงมองเขาไม่ดีแน่เลยด้านหลิงเมื่อเข้ามาในห้องเช่าคนตัวเล็กก็หยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดดูจึงเห็นข้อความโอนเงินเข้ามาจากเขาสามหมื่นบาท ก่อนจะพึมพำออกมา“ถึงเขาจะไม่รับเป็นพ่อของลูก แต่ก็ยังดีหน่อยที่เขาให้มาเป็นค่าใช้จ่ายรายเดือน” เรียวปากสีหวานพึมพำพลางคิดในใจว่าเงินคือปัจจัยหลักในการดำรงชีวิต ดังนั้นถึงเขาจะไม่รับเป็นพ่อของลูกก็ไม่เป็นไร เพียงแค่ให้เขาจ่ายค่าเลี้ยงดูลูกก็พอ“ถึงลูกจะกำพร้าพ่อ แต่ลูกก็ยังมีแม่นะ ลูกยังด
อ่านเพิ่มเติม
8 มีคนที่ชอบ
“ถ้าแกไม่อยากให้ผู้หญิงคนนั้นเอาเด็กออก แกจะต้องให้ผู้หญิงคนนั้นไปตรวจดีเอ็นเอ พ่ออยากแน่ใจว่าเด็กนั่นคือลูกของแกจริงๆ”“ได้ครับ แต่การตรวจดีเอ็นเอต้องรอให้เด็กคลอดก่อนนะครับ”“จะตรวจเมื่อไหร่ก็ช่าง แต่ขอให้ได้ตรวจแล้วกัน”“ครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอไปทำงานก่อน”“วันนี้พ่อไม่เข้าไปนะ เพราะเครียดกับเรื่องนี้ ให้หายเครียดก่อนแล้วค่อยเข้าไป”“ครับ” ว่าจบร่างแกร่งก็ลุกจากโซฟาแล้วออกไปขึ้นรถและมุ่งหน้าไปยังบริษัทของเขาสามวันต่อมาร้านอาหารหรู 17.15 น.หลิงลงจากรถประจำทางแล้วสาวเท้าก้าวเดินเข้ามาหน้าร้านอาหาร ที่มาวันนี้เพราะเธอจะมาสมัครเข้าทำงานที่นี่ไปพลางๆก่อน ถ้าได้งานอื่นค่อยลาออก ที่เธอมาสมัครร้านนี้เพราะรู้ว่าที่นี่เลิกงานไม่เกินสองทุ่ม ซึ่งไม่ดึกเหมือนกับทำงานที่บาร์ในขณะที่หญิงสาวกำลังเดินเข้าไปในร้าน รถหรูของเจย์เลอร์ที่มีเจฟกับนาวานั่งมาด้วยก็เคลื่อนตัวเข้ามา ซึ่งพวกเขานัดมาพบปะสังสรรค์และทานข้าวกันเจฟที่เห็นหลิงจึงพูดออกไป“นั่นน้องหลิงนี่ แล้วน้องเขามาทำอะไรที่นี่ หรือว่า…น้องหลิงทำงานที่นี่”เจย์เลอร์ที่เห็นอย่างนั้นจึงขับรถไปจอดหน้าร้าน เขาลงจากรถอย่างเร่งรีบแล้วทำท่าจะก้าว ก่อ
อ่านเพิ่มเติม
9 ห่วงเด็กในท้อง
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่หลิงมาอยู่กับเจย์เลอร์ ทุกวันเขาจะออกไปทำงานแล้วกลับมาช่วงค่ำๆ ส่วนเธอก็ทำงานบ้านงานครัวตามประสาผู้หญิง และเขาก็ไม่ได้ชวนเธอคุย แต่เธอก็ไม่ได้อะไรเพราะคิดว่าเขาไม่ได้สนิทกับเธอ แล้วจะให้เขามาชวนเธอคุยได้ยังไง แล้วอีกอย่างเธอกับเขาก็ไม่มีเรื่องอะไรที่จะต้องคุยกันเมื่อสามวันก่อนเธอยื่นใบสมัครงานไปยังบริษัทเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง เป็นตำแหน่งธุรการ เงินเดือนสตาร์ทอยู่ที่สามหมื่นบาท ซึ่งมันเยอะมากสำหรับเธอ หลังจากยื่นใบสมัครไปแล้ว สามวันมานี้เธอก็ได้แต่ภาวนาอยู่ในใจว่าขอให้ได้งานนี้ เพราะบริษัทนี้เป็นบริษัทที่มั่นคงซึ่งก่อตั้งมามากกว่าเจ็ดสิบปีแล้วในขณะที่หลิงกำลังรีดผ้าอยู่นั้น ก็มีเสียงแจ้งเตือนจากทางอีเมลเข้ามา เธอวางเตารีดแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเข้าไปดูจึงได้เห็นข้อความส่งมาบอกว่าให้เธอเข้าไปสัมภาษณ์พรุ่งนี้หลิงระบายยิ้มออกมาด้วยใบหน้าแช่มชื่นเมื่อเธอถูกเลือกให้ไปสัมภาษณ์“แต่จะว่าไป คนที่ถูกเรียกไปสัมภาษณ์จะมีหลายคนหรือเปล่าก็ไม่รู้” เธอพึมพำออกมาด้วยความกังวลเมื่อคิดว่าคนที่ถูกเรียกคงไม่ได้มีแค่เธอคนเดียว แต่ทางบริษัทเลือกให้เข้าไปรับต
อ่านเพิ่มเติม
10 คนรัก
เมื่อเข้ามาในห้องคอนโดเจย์เลอร์ก็หิ้วของเข้าไปไว้ในครัวโดยหลิงเดินตามเข้ามา เมื่อเขาออกไปแล้วหลิงก็จัดการล้างของสดที่ซื้อมาก่อนจะเอาเข้าตู้เย็น จากนั้นจึงทานข้าวกระเพรากับไข่ดาวอย่างเอร็ดอร่อยเมื่อทานข้าวเสร็จคนตัวเล็กก็เข้าไปนั่งในห้องนั่งเล่น เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูจึงเห็นว่ามีข้อความจากอีเมล เธอเปิดเข้าไปอ่านก็ได้รู้ว่าบริษัทรับเธอเข้าทำงานและให้เธอเริ่มงานวันมะรืน เมื่ออ่านข้อความจบหลิงก็ระบายยิ้มด้วยความดีใจที่เธอได้งานนี้อย่างที่ใจหวัง“พรุ่งนี้คงต้องไปซื้อชุดไว้ใส่ไปทำงานแล้วละ” เธอพึมพำพลางริมฝีปากสวยคลี่ยิ้มสดใส แววตาเปล่งประกายด้วยความตื้นตันใจเมื่อคิดว่าตัวเองมุมานะทำงานส่งตัวเองเรียนมาจนจบและมีงานทำวันต่อมา ร่างเล็กที่อยู่ในเสื้อยืดพอดีตัวสีขาวกับกางเกงขาสั้นเนื้อผ้าดีสีฟ้าเข้ม พร้อมกับกระเป๋าสะพายใบสวยคล้องไหล่ออกจากห้องนอนมา ร่างสูงที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นเมื่อเห็นอีกคนแต่งตัวเหมือนจะออกไปไหนจึงลุกขึ้นเต็มความสูงเดินมาหาเธอ ก่อนจะเอ่ยถามออกไป“จะออกไปไหน”“จะออกไปซื้อชุดไว้ใส่ไปทำงานค่ะ”“ได้งานแล้วเหรอ”“ค่ะ ทางบริษัทแจ้งมาบอกเมื่อวานว่าให้เข้าไปเริ่มงานพรุ่งนี้ได้เ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status