รักนิรันดร์…ในสายลม

รักนิรันดร์…ในสายลม

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-10-24
โดย:  midnight bunnyจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
17บท
986views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

คำโปรย

วาย

BL

อิสระ

เมื่อความรักต้องผ่านอุปสรรคและการจากลา ธามและอาชวินจะสามารถกลับมาหากันได้อีกครั้งหรือไม่?

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

EP 1

A시, 비가 억수 같이 쏟아지는 밤.

소예지는 남편 고이한에게 전화를 걸었다. 신호는 갔지만 받지 않았다.

40도까지 치솟은 고열에 정신이 혼미해진 딸이 품 안에서 고이한을 불렀다.

“아빠, 아빠 보고 싶어요...”

소예지는 급히 딸을 안고 아래층으로 내려가 도우미 양희순에게 말했다.

“아주머니, 병원 가요, 우리.”

“대표님이 돌아오실 때까지 기다리지 않아도 돼요?”

양희순이 물었다.

“그럴 필요 없어요.”

오늘 밤은 그의 첫사랑의 생일이라 집에 들어오지 않을 것이다.

소예지의 마음은 바깥의 폭우보다 더 차갑게 식어버렸다. 품 안의 딸은 볼이 붉게 달아오른 채 괴로워서 끙끙거렸지만 아빠라는 사람은 다른 여자의 생일을 축하하고 있었다.

병원으로 달려가는 길, 폭우가 끊이질 않았다. 고열에 시달리는 딸이 걱정되어 소예지는 액셀을 거의 끝까지 밟았다. 그때 차 한 대가 갑자기 앞질러 가려 하자 소예지는 급하게 비상등을 켜서 경고했지만 상대방은 아랑곳하지 않고 그대로 돌진했다.

소예지가 급히 핸들을 꺾은 순간 옆의 안전지대를 들이받고 말았다.

뒷좌석에 앉은 양희순이 깜짝 놀라 아이를 끌어안고 비명을 질렀다.

소예지는 재빨리 브레이크를 밟았다. 다행히 차가 작은 돌기둥에 부딪혀 큰 충돌은 없었다. 하지만 그 순간 소예지는 무너져 내린 듯 눈물을 쏟았다.

오랜 시간 억눌러왔던 억울함과 슬픔이 한꺼번에 그녀를 덮쳐왔다.

핸들에 엎드린 채 어찌할 바를 몰라 흐느끼는 그녀의 모습에 양희순은 마음이 아팠다.

“사모님, 어서 병원에 가야 해요. 하슬이 열이 더 나는 것 같아요.”

소예지는 그제야 딸이 고열에 시달리고 있다는 걸 떠올리고 차를 후진했다가 병원으로 달려갔다.

병원에 도착하자마자 딸을 안고 차에서 내렸다. 피검사 하려고 피를 뽑을 때 딸이 발버둥 치며 거부하자 소예지는 딸의 손을 꽉 잡았다. 목청이 찢어질 것처럼 우는 딸의 울음소리에 그녀도 칼로 도려내듯 가슴이 아팠다.

바이러스 감염이었는데 한 종류가 아니었다. 최소 7가지의 급성 바이러스 감염이었고 흉부 CT 촬영 결과 양쪽 폐가 하얗게 변해 있었다.

“아이 상태가 매우 심각합니다. 아무래도 폐 세척 수술을 하는 게 좋을 것 같습니다.”

의사가 심각하게 말했다.

옆에 있던 양희순이 놀란 목소리로 말했다.

“뭐라고요? 이렇게 어린아이가 폐 세척을 해도 되나요?”

소예지는 의사가 들고 있던 폐 CT 사진을 넘겨받아 자세히 살펴보았다. 의사의 얼굴에 놀란 기색이 스쳤다.

“보호자분, CT 사진 볼 줄 아세요?”

마음의 결정을 내린 소예지가 고개를 끄덕였다.

“선생님, 열이 내리면 수술 준비해주세요. 폐 세척 할게요.”

양희순이 낮은 목소리로 물었다.

“사모님, 대표님과 상의해봐야 하지 않을까요?”

소예지는 품 안의 딸을 내려다보며 붉게 달아오른 이마를 어루만지면서 단호한 목소리로 말했다.

“괜찮아요.”

이 순간 그녀는 마침내 결정을 내렸다.

사흘 후.

소예지는 막 폐 세척 수술을 받아 핏기없이 창백한 얼굴로 잠든 딸의 곁을 지켰다. 그때 휴대폰에 문자 한 통이 도착했다.

[무슨 일이야?]

짧은 한마디에 오만함이 가득 담겨 있었다.

소예지는 답장하지 않고 휴대폰을 내려놓았다.

양희순이 온수실에서 물을 받고 있던 그때 휴대폰이 울려 얼른 전화를 받았다.

“네, 대표님.”

“집에 무슨 일이 있어요?”

양희순은 순간 멈칫했다.

“아... 아무 일도 없어요, 대표님, 지금 국내에 계세요?”

“네.”

“알겠어요. 일 보세요. 집에는 아무 일도 없으니까 걱정하지 마시고요.”

전화를 끊은 후 양희순은 혼잣말로 중얼거렸다.

“사모님은 왜 요 며칠 있었던 일을 대표님께 말씀드리지 못하게 하시는 거지? 분명 국내에 계신데.”

소예지는 딸의 손을 잡고 핏발이 선 두 눈을 감았지만 잠이 오지 않았다. 그때 딸이 악몽을 꾸는지 작은 손을 휘저었다.

“아빠, 유빈 이모, 무서워요. 너무 무서워요...”

소예지는 손을 뻗어 딸의 손을 꽉 잡았다.

“엄마 여기 있어.”

고하슬이 깜짝 놀라며 깨어났다. 눈을 뜨자마자 눈앞에 소예지가 있는 걸 보고는 화를 내며 돌아누웠다.

“엄마 싫어요. 난 유빈 이모가 좋아요.”

소예지는 터져 나오는 눈물을 애써 참으며 다시 재우려고 고하슬의 등을 토닥였다.

입원한 지 7일째 되는 날, 소예지는 아이를 안고 퇴원하여 집으로 돌아왔다.

마침내 그녀도 쓰러졌다.

양희순에게 잠시 딸을 맡기고 위층으로 올라가 한 시간만 잤다.

잠에서 깨자마자 아래층으로 내려왔는데 양희순이 어쩔 줄 몰라 하며 말했다.

“사모님, 일어나셨어요? 아까 대표님이 오셨는데 밖에서 저녁 식사하시겠다면서 하슬이를 데리고 나가셨어요.”

소예지는 목이 메어 말을 잇지 못하고 아무 말 없이 방으로 돌아갔다.

아래층에 있던 양희순이 한숨을 내쉬었다.

‘남편이 있는데 사모님은 왜 이렇게 힘들게 사시는 걸까?’

소예지는 휴대폰을 들어 남편 고이한에게 전화를 걸었다. 잠시 후 전화가 연결되었고 한 여자가 웃으며 물었다.

“이한 오빠가 하슬이를 데리고 잠깐 화장실에 갔는데 무슨 일 있어요?”

순간 숨이 막히는 것처럼 답답하여 입술을 깨물고 전화를 끊었다.

소예지는 눈을 꼭 감았다. 아버지의 반대에도 불구하고 학업까지 포기하고 결혼했지만 결국 그녀를 배신하고 말았다.

결혼식 날 아버지가 몰래 그녀에게 물었다.

“나중에 후회 안 할 자신 있어?”

그녀는 행복하게 웃으면서 대답했다.

“절대 후회하지 않을 테니까 걱정하지 마세요, 아빠.”

소예지는 망설임 없이 학업을 포기하고 결혼 생활에 뛰어들었다.

2년 전, 소예지는 딸이 남편의 방에 숨어 남편의 첫사랑 심유빈과 몰래 통화하는 걸 발견했다. 두 사람은 모녀처럼 사이가 좋아 보였다.

그리고 그날 딸을 데리고 병원에 가는 길에 소예지는 모든 걸 깨달았다. 반대도 무릅쓰고 이 결혼을 한 게 너무나 후회되었다.

이젠 끝낼 때가 된 것 같았다. 자신을 사랑하지 않는 남자와 결혼하면 아무리 정성을 들여도 결국에는 상처투성이였다.

남은 인생 동안에는 자신을 사랑해야겠다고 마음먹었다.

그때 소예지의 휴대폰이 울렸다. 메일이 도착했다는 알림이었다.

자리에서 일어나 3층 서재로 가서 컴퓨터를 켜고 메일을 열었다. 확인해보니 세계 최고 의과대학교의 실험부에서 보낸 것이었다.

소예지는 눈을 감고 중얼거렸다.

“아빠, 아빠 말씀이 맞았어요. 제게 다시 시작할 길을 남겨주셔서 고맙습니다.”

뇌리에 아버지가 세상을 떠나기 전에 했던 당부가 떠올랐다.

“예지 넌 아빠의 자랑이 되어야지, 쓸모없는 사람이 되면 안 돼. 그러니 결혼하더라도 학업은 절대 포기하지 마.”

그렇게 6년 동안 소예지는 포기하지 않았다. 아무도 모르게 아버지가 당부했던 학업을 끝까지 마쳤다.
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
17
EP 1
ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ระหว่างธามและอาชวินเริ่มมีรอยร้าวที่มองไม่เห็น แต่รู้สึกได้ ความเงียบของธามที่เคยเป็นเครื่องหมายของความมั่นคง กลับกลายเป็นช่องว่างที่อาชวินรู้สึกว่า เขาไม่สามารถข้ามไปถึงได้การทำงานของธามทำให้เขาต้องเดินทาง แลได้พบปะผู้คนหลากหลาย ที่มีทั้งอำนาจและสถานะทางสังคมขณะที่อาชวินซึ่งทำงานในวงการศิลปะและสื่อสร้างสรรค์ มักอยู่ในโลกที่แตกต่างออกไป มีรายได้ไม่แน่นอน และต้องดิ้นรนเพื่อแสดงตัวตนเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากคนรอบข้าง เรื่องความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มทวีความรุนแรง ทั้งเรื่องสถานะทางการเงินของอาชวินการใช้ชีวิตที่ไม่หรูหราของอาชวิน มันไม่เป็นไปตามมาตรฐานที่ครอบครัวของธามคาดหวังสิ่งเหล่านี้สร้างแรงกดดันให้กับธามมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งธามเริ่มฟังเสียงรอบตัวมากกว่าคำพูดของคนที่เขารักวันหนึ่ง ธามได้รับแรงกดดันจากครอบครัวให้แต่งงานกับผู้หญิงที่เพียบพร้อมทั้งฐานะและชาติตระกูล และในวันนั้นเอง เขาตัดสินใจที่จะยุติความสัมพันธ์กับอาชวิน“อะไร? มีอะไรอีก?” เสียงที่เข้มขึ้น และหน้าตาที่มองอีกคนอย่างไม่เข้าใจ“นายจะบอกฉันเมื่อไหร่?” ความกดดันเอ่ยออกมาทางน้ำเสีย
อ่านเพิ่มเติม
EP 2
“ใช่สิ! นายเอาแต่เชื่อในสิ่งที่คนอื่นพูดเสมอ นายฟังคนอื่นพูดได้ และเชื่อไปต่าง ๆ นานา แต่ทำไม? ถึงไม่เคยเชื่อเวลาที่ฉันพูดอะไรเลย เห็นใจกันบ้างเถอะ แต่... ก็เอาเถอะ ได้เลย! ได้! ถ้านายต้องการอย่างนี้จริง ๆ จะไม่มีเราอีกต่อไป ฉันจะไม่รั้งอีกแล้ว นี่จะเป็นครั้งสุดท้าย ที่ฉันทำแบบนี้ อ้อ... ห้องนี่ นายอยู่ไปเถอะ ไม่ต้องเก็บของไปไหนหรอก ฉันจะเป็นคนไปเอง!” ธามไม่ตอบอะไร เขานั่งลง ที่โต๊ะกินข้าว และหันหลังให้กับอาชวินอาชวินน้ำตาไหลริน เขารีบเก็บของที่เป็นของเขาจริง ๆ ลงกระเป๋าลากใบเดียวที่มี พร้อมกับเก็บของสำคัญอีกไม่กี่ชิ้นลงกระเป๋าเสียงประตูปิดดังปัง... แล้วธามก็หันกลับไปมองที่บานประตู อาชวินไปแล้วจริง ๆ ธามลุกขึ้น แล้วหันมองไปรอบ ๆ ห้องอีกครั้ง มองทะลุไปยังประตูห้องน้ำที่เปิดโล่งทุกมุม และทุกบริเวณห้องไร้วี่แววของอาชวิน ร่างของธามค่อยๆ ทรุดลงไปนั่งพังพาบอยู่ที่พื้น ก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดหน้า ความรู้สึกคือพังทลาย หัวใจแหลกเหลวไม่เหลือชิ้นดีอีกต่อไป‘ไม่มีอีกแล้ว ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว’‘อาร์ต... อาร์ต... อาร์ต...’ เขาเรียกชื่อของคนที่เขารักครั้งแล้วครั้งเล่า เหมือนจะจารึกบันทึกเอาไว้ในหัวใจ
อ่านเพิ่มเติม
EP 3
“What? อะไรกันวะ มึงพูดแบบนี้ ธาม... มึงนะมันเห็นแก่ตัว” นัยน์ตาของธนดลเจ็บปวดมาก ๆ ที่เขาทำทุกอย่าง เฝ้าคอย รออย่างมีความหวัง เพราะคำว่ารัก มันจุกแน่นในอก“ฮึ! ได้... ได้สิ... ปล่อยเหรอวะ! ได้เลย! ปล่อยของกู คือ กูจะไม่ปล่อยมึงให้ลอยนวลอีก วันนี้... และกูจะคิดบัญชีที่มึงให้กูรอ ธามมึงมานี่!”ธนดลลุกจากเก้าอี้ แล้วตรงดิ่งเข้าไปล็อกตัวของธามเอาไว้ พร้อมกับรวบยกตัวขึ้นลอย พาเดินไปยังโซฟาที่อยู่ในห้องนั้น“โอ้ย! เจ็บนะ ดล... นายต้องปล่อยฉัน ปล่อย”ใจร่วงหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มแล้ว หัวใจสั่นระรัว แรงของธนดลมีมากกว่า อีกอย่างเร็วแรงของธามนั้นหมดไปกับการทำงานแล้ว ธนดลเหวี่ยงร่างที่เบา ๆ ของธามลงไปบนโซฟาตัวอย่างที่อยู่กลางห้องนั้นก่อนจะเข้ามาจู่โจมโถมทับ สองมือแกร่งจับใบหน้าของธามเอาไว้ ยึดให้อยู่กับที่ ธนดลพยายามจะจูบ โดยการบดขยี้กลีบปากลงไป ทว่าธามดิ้นขลุกขลักและไม่ยอมแรงที่มีทั้งหมดของธามสู้และขัดขืนการบังคับข่มเหงของธนดลที่จะให้ธามยอมเขา แต่ธามดิ้นรนสุดแรงเกิด แม้จะตัวเล็กกว่ามาก สองมือยกยันใบหน้าของธนดลให้ออกห่าง พอกลีบปากเป็นอิสระก็พูดออกไป“อื้อ… ปล่อยนะ! ดล! นายอย่าฝืนใจฉัน”พลั่ก! ตุ้
อ่านเพิ่มเติม
EP 4
ยังไม่ทันที่ ธามจะได้ขยับตัว มือถือของธามก็ดังขึ้นตืด... ตืด... ตืด...‘บัวบูชา’ แค่เห็นชื่อเท่านั้น ธามรีบกดรับสาย เพราะปรกติพี่บัวจะไม่โทรศัพท์มาในเวลาอย่างนี้“มีอะไรหรือครับพี่บัว”(“เกิดเรื่องใหญ่แล้ว”)“เรื่องอะไรหรือครับ”(“คือ... บริษัทของเราเปลี่ยนมือเจ้าของแล้วนะ”)“หา! ว่าอย่างไรนะครับ ที่พี่บัวพูดหมายความว่ายังไงนะครับ?” ธามจ้องหน้าคนที่ทรุดตัวลงนั่งถึงกับยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา สายตาคือผู้ชนะ“พี่บัวครับ พี่ช่วยอธิบายอีกนิดสิครับ”(“เอ่อ… เรื่องนี้พี่ก็ไม่รู้แน่ชัดนะธาม แต่เรื่องจะกระจ่างภายในวันพรุ่งนี้ ตอนนี้พี่แค่ส่งข่าวให้ธามเตรียมตัว คือโครงการต่าง ๆ ที่เราเสนอไป อาจจะ...”) บัวบูชาพูดไม่ออกเช่นกัน“นั่นหมายถึง โปรเจ๊กของผม”(“ใช่”) เป็นคำตอบที่ชัดเจนมาก ๆ ธามถึงกับเข่าอ่อน(“ยังไงพรุ่งนี้มาแต่เช้านะธาม”)“ครับพี่บัว” หน้าซีด ดวงตาหม่นขึ้นมาทันทีติ้ง ๆ ติ้ง ๆ มีข้อความเข้าในมือถือของเขาอีกครั้ง ธามจึงเปิดดู และแล้ว... ตัวของธามก็ชาดิก เพราะรูปถ่าย และข้อความที่ส่งมาให้ธามดู(นี่คือคุณอาชวิน หรือว่าคุณอาร์ตนะ เขาเป็นเจ้าของคนใหม่ เผื่อพรุ่งนี้ธามเข้ามาในบริษัท แล้วเจอเขา
อ่านเพิ่มเติม
EP 5
“คือ… ผม…” แม้จะพึ่งดื่มน้ำไป แต่คอของเขาก็แห้งผาก“ผมกำลังสับสน และยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ยังไงก็ตามวันนี้พอก่อนเถอะ ผมขอตัวนะ… คุณอาร์ต” ในเมื่อเขาทำตัวเหินห่างขนาดนี้ ธามก็ไม่จำเป็นจะต้องทำตัวสนิทสนมกับเขาอีกที่ในห้องในเวลานี้ บรรยากาศเต็มไปด้วยแห่งความกระอักกระอ่วน บรรยากาศมาคุลอยอบอวลขึ้นมา แม้แสงไฟจะสว่างจ้า แต่ดวงตาของธามก็พร่ามัวเขากำลังเดินผ่านอาชวิน แต่ทว่ามือหนาของอาชวินก็จับเอาไว้ ธามหันหน้ามามองเขา พร้อมกับน้ำตาที่ร่วงรินลงมา ก่อนที่ตรงหน้าของธามจะกลายเป็นสีขาวโพลน และร่างเล็ก ๆ ของธามก็ทรุดลงไป ดีที่ยังมีมือของอาชวินจับเอาไว้อยู่“นาย… ธามเป็นอะไร”พออาชวินได้ดึงตัวของธามเข้ามาปะทะกับแผงอก ใบหน้าของธามกระทบกับแผงหน้าอกของเขา อาชวินก็รู้ได้ทันทีว่า ธามกำลังป่วย“ไม่สบายเหรอ?”ธามได้สติมาบ้างแล้ว… ความร้อนที่กระจายออกมาทั่วทั้งร่างกายแผ่ซ่าน ตอนนี้ในหัวของธามปวดร้าวระบมไปหมด อีกทั้งการกลับมาได้เจอกับอาชวิน และได้รับความเฉยชา ไม่ยินดียินร้าย แล้วยังเหยียบย่ำน้ำใจของธามอีกด้วยเขาสำนึกผิดแล้ว… และรอคอยกันกลับมาของอาชวินเสมอ เพียงอยากจะขอโทษอาชวินสักคำแต่ทว่า… ธามไม่ได้พูด
อ่านเพิ่มเติม
EP 6
อาชวินถอนหายใจเสียงดังออกมา สลับกับการยิ้มเยาะทางคนป่วย… ก็พูดแทบไม่มีเสียงดังออกมาแล้ว“แต่กลับมาหาฉันใช่ไหม แต่กลับมาทำไม อยากแก้แค้นเหรอ อยากทำอะไรกับฉันเหรอ แต่ฉันรักนาย อาร์ต...” ธามพูดเหมือนคนไม่ได้สติเพราะจับไข้นั่นแหละ"พูดอะไรก็ไม่รู้เรื่องหรอก คนบ้า..." เขาหยิบยาป้อนข้าวไปที่ปากของธาม“กินซะ” อาชวินพูดสั้น ๆ แต่น้ำเสียงนั้นกลับฟังดูอ่อนโยนกว่าที่เขาคิดธามพยายามลืมตาอย่างยากลำบาก เขามองไปที่อาชวิน ราวกับไม่แน่ใจว่า สิ่งที่เห็นเป็นความจริงหรือไม่ ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ เปิดปากรับยา“ดี... อย่างน้อยก็ยังไม่ดื้อไปกว่านี้” อาชวินพูดเสียงเบา เพราะเห็นว่าธามกินยาลงไปแล้ว เขาก็จับธามให้นอนลง อาชวินบรรจงเช็ดตัวให้กลับธามอีกครั้ง จนร่างกายของธามเย็นลง อาชวินถอนหายใจอย่างโล่ง ๆ เขาก็ได้นอนลงไปใกล้ ๆ กับธามสายตาของอาชวินมองไปที่เพดาน เขายังเห็นดาวหลายดวงที่ช่วยกันติดเมื่อครั้งก่อน เวลาปิดไฟแล้วสะท้อนแสง เขายังว่าให้กับธาม“นายน่ะมันปัญญาอ่อน เราโตแล้วนะเว้ย นี่ให้เด็ก ๆ เล่นกันเท่านั้น”“อาชวินช่วยหน่อยสิ” เสียงออดอ้อน จนในที่สุดอาชวินนั่นแหละที่เป็นคนติดให้กับธาม ก่อนที่ทั้งคู่จะนอนกอด
อ่านเพิ่มเติม
EP 7
ร่างเล็ก ๆ ของธามค่อย ๆ ขยับ เขานอนซมเพราะพิษไข้มาทั้งคืนแล้ว และตอนนี้รู้สึกดีขึ้นมากแต่ทว่า… เสียงหนึ่งทำให้ธามสะดุ้งสุดตัว“ตื่นแล้ว ธามนายตื่นแล้วใช่ไหม?” น้ำเสียงที่คุ้นเคยสุดๆ“อาร์ต… นาย...” กลีบปากของธามขยับเรียกชื่อของอาชวินออกมา ส่องดวงตาของธามเปิดขึ้น และมองหน้าของคนตรงหน้า“อาร์ต” ธามเอ่ยปากเรียกเขาอีกครั้งหนึ่ง“ทำไมเอาแต่เรียก… อาร์ต… อาร์ต… ฮะ! ธาม ใช่ฉัน! คนที่นายผลักไสเนี่ย อาร์ตไง… นายมองไม่ผิดหรอกน่า และฉันจะบอกว่าฉันยังไม่ตาย ฉันไม่ได้เป็นผี” น้ำเสียงที่กระแทกกระทั้นเสียงดังแบบดุเข้ม จนทำเอาธามต้องตื่นเต็มตา“รู้สึกดีขึ้นหรือยัง เมื่อคืนนายไข้สูงมาก”“ดีขึ้นมากแล้ว” และก็คลี่ยิ้มออกมาให้กับอาชวินด้วยคนตรงหน้าถึงกับไปไม่เป็น ไม่ได้เห็นรอยยิ้มที่ถวิลหาคิดถึงตลอดเวลา เขาจึงหันหน้าหนี แล้วก็รีบลุกขึ้นไปนั่งห้อยขาอยู่ที่เตียง“จะว่าไปนายต้องกินยาอีกนะ ยาลดไข้น่ะ เพราะไข้ของนายยังไม่ลดหรอก แค่รู้สึกดีขึ้นเท่านั้นเอง”“ขอบคุณมากนะอาร์ตที่อยู่ดูแล”“มันเป็นเรื่องของมนุษยธรรมน่ะ ยังไงก็เป็นเพื่อนร่วมห้องกัน จะปล่อยให้นายตายในห้องนี้ได้อย่างไรกันเล่า”เรื่องราวในหัวที่สนทน
อ่านเพิ่มเติม
EP 8
“ก็วัดได้จากความพอใจนะ”"อาร์ต... นายหมายความว่ายังไง?" ธามถามเสียงเบา พยายามซ่อนความหวั่นไหวในใจอาชวินหัวเราะ แววตาไม่เหลือความอบอุ่น เขาจับปลายคางของอีกฝ่ายไว้แน่น"ฉันคิดว่าคงไม่ต้องถามอะไรมากมั้ง ก็แค่ทำตามที่ฉันพอใจ ก็ฉันจ่ายหนี้ให้สองล้าน นายก็รู้อยู่แล้วว่านายต้องให้อะไรตอบแทน มันจะคุ้มค่าแก่การลงทุน อีกอย่าง... นายไม่มีเงินที่จะมาจ่ายเป็นดอกเบี้ยอยู่แล้วนี่"ธามหลบสายตา น้ำตารื้นขึ้นมาแต่เขาพยายามกดมันไว้“นายไม่ต้องการแบบนี้จริง ๆ หรอก...” อาชวินจ้องลึกลงไปในตาของธามเขาใช้น้ำเสียงเริ่มกระซิบข้างๆ ใบหูของธามอย่างเย็นชา“นายคิดว่า... ฉันจะทำเพื่ออะไรล่ะ? เพราะฉันยังรักนายอยู่เหรอ?” เว้นจังหวะ และช้อนสายตามองอย่างเย้ยหยัน“ไม่ใช่เลยธาม ฉันแค่มาทวงสิ่งที่เป็นของฉันคืน... เงิน กับสิ่งที่นายยังค้างคากับฉันอยู่”ความเจ็บปวดแทรกเข้ามาในหัวใจของธาม แต่เขากลับไม่สามารถปฏิเสธความต้องการของอาชวินได้ธามยอมรับว่าตัวเองรักอาชวินเหลือเกิน ไม่เคยลืมเลือน แม้จะต้องเจ็บปวดจากคำพูดที่ทำให้ใจเขาเหมือนถูกกรีดเป็นเสี่ยง ๆ เขายอมเพราะเขายังรอคอย รอให้อาชวินกลับมาหาสักครั้ง"ถ้าอย่างนั้น... ก็มาสิ
อ่านเพิ่มเติม
EP 9
แรงกระทบของท่อนแข็งที่เข้า ๆ ออก ๆ ไร้การควบคุมกำลัง เพราะอาชวินก็สุขเหลือเกิน การกระทำของเขาในตอนนี้เหมือนกำลังเติมเชื้อเพลิงเข้าไปในกองไฟไม่รู้เป็นอย่างไร ทำไมต้องรู้สึกมีความต้องการที่ร้อนแรงทุกครั้งเวลาอยู่กับธาม จิตใจที่ฝักใฝ่ ปรารถนาแค่คนคนนี้เพียงคนเดียวเสียงเนื้อหนังมนุษย์กระทบกัน ผสานกับเสียงสูดปากของอาชวิน และเสียงทรมานจากร่างเพรียวบาง ตอนนี้ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะหนี หรือต่อต้าน นอกจากยินยอมให้อาชวินมอบความสุขที่ซ่านรัญจวนไปทั้งหัวใจ“อย่าดื้อนะ เพราะยังไงดอกเบี้ยแบบนี้ ฉันจะเก็บบ่อยๆ” พูดกระซิบที่ข้างใบหู พร้อมกับจับใบหน้าของธามให้หันมามอง จูบทีบดขยี้ลงไปบนกลีบปาก ที่เผยออ้าโกยเอาลมหายใจเข้าส่วนล่างของอาชวินก็ยังขยับอย่างเป็นจังหวะที่เร่งเร้าอยากให้ตัวเองระเบิดความสุข“ไม่แค่บอกว่านายต้องการอะไรก็พอ... อาชวิน... ธามจะทำให้อาชวินทุกอย่าง” คำพูดที่หลุดออกมาจากปากเหมือนจะยอมศิโรราบต่ออาชวินทุกประการทั้งสองปล่อยอารมณ์ให้พาไป ปล่อยหัวใจให้ยอมรับความสุขตรงหน้า ว่าเป็นสิ่งที่ปรารถนาและรอคอย ความสุขบันดาลความพอใจ ทั้งสองเล่นเกมรักกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เสียงกระซิบกระซาบและ
อ่านเพิ่มเติม
EP 10
“เปลี่ยนคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นได้ไหม”“นายอยากได้อะไรตอบแทนล่ะ” ถามออกไปทันที พร้อมกับสีหน้าไม่เข้าใจ ทั้งที่ก็พอจะรู้อยู่ว่า อาชวินต้องการอะไร…“มันไม่ใช่เวลาที่เราสองคนจะมาทำแบบนั้น”“หื้อ! ไม่ใช่เวลาเหรอ นี่จะบอกอะไรให้นะ ฉันรอคอยเวลานี้มาตลอดเลย”“อาร์ต… แล้วชีวิตนี้ เหมือนว่านายจะได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วนายยังจะ…” เสียงของธามหยุดลงเพราะอาชวินบีบแก้มของเขาจนตอบ และปากบิดเบี้ยวผิดรูป น้ำตาของธามคลอเต็มหน่วยขึ้นมาในทันที มองอาชวินอย่างเสียใจ“ก็บอกไปแล้ว ที่กลับมาวันนี้ มีอยากหนึ่งที่ฉันยังต้องการ และมันยังไม่สาสมในใจนะ และยังอยากได้มันอยู่”สายตาอีกฝ่ายที่เคยเรียบเฉยดูเปลี่ยนไป แม้จะดุดันเข้มจัด แต่ในแวบหนึ่ง ธามก็เห็นว่าแววตาของอาชวินอ่อนแสงความดุดันน้อยลง แถมยังมีแววสั่นไหวเล็กน้อยธามหายใจติดขัด รู้สึกแปลก ๆ รอคอยกลีบปากของคนตรงหน้าที่กำลังขยับเข้ามาใกล้แบบใจจดใจจ่อ ก่อนตัดสินใจถามกลับเมื่ออีกฝ่ายเว้นช่วงนานเกินไป“นายยังมีอะไรที่อยากได้อีกที่ว่าไม่พอใจ”“ตัวของนายที่เป็นดอกเบี้ยไง และความเชื่อใจจากนาย… ที่นายไม่เคยให้ฉันในตอนห้าปีก่อน ต่อไปไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตา
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status