INICIAR SESIÓNจากพี่ชายที่แสนดี ต้องกลายมาเป็นคู่หมั้นจำยอม เพราะความผิดพลาด คนหนึ่งรัก อีกคนแกล้งรัก แต่เมื่อความอดทนหมดลงเธอจึงเลือกที่จะไป เมื่อไม่มีเธอ เขาถึงรู้ใจตัวเอง วันหนึ่งเธอก็กลับมาพร้อมกับอีกหนึ่งชีวิต
Ver másอธิ อธิศ ปี4 คณะบริหารธุรกิจ สาขาธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ลูกชายคนเล็กของแทน แทนไท กับพาย พรพระพาย ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของคนเป็นแม่ เพราะความออดอ้อน ช่างเอาอกเอาใจ รู้ใจคนเป็นแม่ไปเสียทุกอย่าง จึงทำให้พรพระพายหลงลูกชายคนนี้เป็นอย่างยิ่ง
ลูกชายที่ดี ที่น่ารักของแม่ แต่ก็ได้ส่วนร้ายๆ โหดๆของคนเป็นพ่อมาเต็มๆเช่นกัน ความโหดคงเทียบพี่ชายอย่างอาชิไม่ได้ แต่ความร้ายอาชิก็เทียบไม่ได้กับเขาเช่นกัน
พี่ชายของเขาเป็นพวกรักเดียวใจเดียว รักใครรักเลยไม่คิดเปลี่ยนใจเช่นเดียวกับเอรินพี่สาวของเขา ต่างจากเขาที่ไม่คิดจะรักใคร ไม่อยากผูกมัดกับใคร มีความสุขกับการได้เชยชมเรือนร่างของผู้หญิงไปเรื่อยๆ ไม่มีใครสามารถแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเขาได้ เหมือนเอวาพี่สาวของเขาอีกคนที่มักจะจีบสาวคนเดียวกันเป็นประจำ สเปคสาวก็เหมือนกัน นิสัยด้านนี้ก็เหมือนกัน แต่ตอนนี้พี่สาวคนนี้ถอดเขี้ยวเล็บไปเสียแล้ว ไม่แน่จริงเลย คนอย่างเขาไม่มีทางให้ใครมาถอดเขี้ยวเล็บได้ง่ายๆหรอก อย่างอธิ...จบที่เตียง จากที่เงินเท่านั้น
SERAFIM ห้อง VIP ส่วนตัวแบบสุดๆ
อธิมองหญิงสาวตรงหน้าที่เต้นไปปลดไปทำให้เขามองตาไม่กระพริบ ชุดแนบเนื้อสีเนื้อดูเผินๆก็คล้ายว่าผู้หญิงตรงหน้าไม่ได้สวมใส่อะไรอยู่แล้ว ยิ่งพอเธอค่อยๆปลดสายเสื้อให้ตกลงจากบ่าพร้อมยิ้มยั่ว จากนั้นก็รูดซิบชุดที่อยู่ด้านหน้าลงทีละนิดๆ เผยให้เห็นสองเต้าตูมเต่งที่ยังอยู่ในร่มผ้า เพราะแม้เธอจะรูดซิปลง เธอยังใช้มือสองข้างโอบประคองสองเต้าของตนเองเอาไว้ ไม่เผยให้เขาได้เห็นอะไรที่อยากเห็น
แต่ยิ่งเห็นอะไรวับๆแวมๆแบบนี้ สิ่งกระตุ้นความรู้สึกจนแท่งร้อนในกางเกงเขาขยับพองตัวขึ้นอย่างอึดอัด
"อธิขา เมจิอุตส่าห์ยั่วขนาดนี้ อธิจะไม่เปลี่ยนใจไปกับเมจิจริงๆหรอคะ" เมจิเพื่อนมหาวิทยาลัยเดียวกันเอ่ยด้วยน้ำเสียงและท่าทางยั่วยวน
"ก็ฉันบอกเธอไปแล้วว่าพรุ่งนี้ฉันต้องเดินทางแต่เช้ามืดไปรับน้องสาวที่ภูเก็ต"
"ไออธิมึงเป็นลูกคนเล็ก มึงจะมีน้องสาวได้ยังไง" เวกัสเพื่อนสนิทที่เรียนคณะเดียวกันกับอธิเอ่ยถาม
"ลูกสาวของอากู พ่อกูให้ไปรับมาเรียนที่นี่"
"สวยไหมวะ" โฬมเพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยถามด้วยสายตากรุ้มกริ่ม
"มึงหยุดความคิดชั่วๆของมึงเลยไอโฬม ขืนมึงยุ่งกับน้องกู พ่อกู พี่กู หรือแม้แต่พ่อของไนท์ได้เอามึงกับกูตายแน่" อธิว่าพลางกระดกเหล้าเข้าปาก เมจิก็เต้นยั่วยวนลูบไล้เขาไม่หยุด
"น้องไนท์แค่ชื่อก็น่ารักละ กูไม่ยุ่งก็ได้ แต่ถ้ากูทำให้น้องมายุ่งกับกูเอง แบบนี้ได้ใช่ป่ะ"
"ได้ แต่มึงก็เลือกวิธีตายไว้ได้เลย" อธิว่า ก่อนจะดึงตัวเมจิให้มานั่งคร่อมเขาไว้
"มึงนี่อยากลองดีว่างั้น" เวกัสถาม
"ถ้าของมันดี ก็น่าลองเปล่าวะ" โฬมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
"เฮ้ยๆ มึงจะเอากันตรงนี้เลยหรือไงวะ" เวกัสแสร้งถามหน้าตาตื่นแต่กับยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจที่จะได้ดูหนังสด
"มึงไม่อยากเห็นก็หลับตาไปดิวะ" อธิว่าพลางปลดกระดุมรูดซิปกางเกงลงแล้วจับงัดท่อนเอ็นขนาดใหญ่ออกมาแล้วสวมถุงยางอนามัยลงไป เมจิยกสะโพกขึ้น เกี่ยวขอบแพนตี้แบบจีสตริงให้พ้นทางมือบางจับแก่นกายใหญ่ตั้งตรงจ่อให้ตรงรูสวาทแล้วค่อยๆกดสะโพกลงช้าๆ ท่อนเอ็นของอธิก็ค่อยๆจมหายเข้าไปในรูสวาททีละนิดจนกระทั้งมิดลำ ทั้งคู่ต่างซี๊ดปากครางด้วยความเสียว
"ซี๊ดดดด...เสียว...อู้ยยย"
"อื้ออ...อธิขา เมจิเสียว...ซี๊ดดดด...อ๊าส์"
"เชี้ย แบบนี้พวกกูก็เงี่ยนพอดี" โฬมว่าแต่สายตาจับจ้องไปที่อธิกับเมจิ
"เงี่ยนก็ไปกับกูเลยมึง" เวกัสลากคอโฬมออกไปด้านนอกเพื่อออกล่า ยกห้องนี้ให้เป็นที่เริงอารมณ์ของเพื่อนไป
เมจิยกสะโพกรูดแก่นกายใหญ่ของอธิเข้าออกรูสวาทอย่างช้าๆ ปากก็ครางอย่างร้อนร่าน มือหนาเลื่อนไปลูบแก้มก้นข่าวผ่องเกร็งท่อนเอ็นรอรับการกระแทกกระทั้นของหญิงสาว บางครั้งก็กระแทกสวนแก่นกายขึ้นไปด้วยความกระสัน ทั้งคู่ต่างกระแทกกระทั้นอัดสวนกันอย่างเมามัน
"อื้ออออ...อ๊าส์...ไม่ไหวแล้วอธิขา...เมจิเสียว...อ๊ะ...อ๊ะ"
เมจิขยับเอวรัวไม่หยุด ร่องสวาทควบลำเอ็นขนาดใหญ่อย่างรวดเร็วจนสองเต้าใหญ่เด้งส่ายไปมา ไม่นานเธอก็ทนไม่ไหวปล่อยน้ำออกมาอาบแก่นกายใหญ่ของอธิ
อธิก็ใกล้จะเสร็จเหมือนกันจึงยกสะโพกเมจิขึ้นแล้วกระแทกสวนขึ้นใส่ร่องสวาทอย่างรวดเร็วจนน้ำเสียวของเมจิที่ปลดปล่อยออกมาก่อนหน้านั้นกระเซ็นไปรอบๆ แล้วไม่นานร่างแกร่งก็กระแทกขึ้นไปมิดลำกระตุกปลดปล่อยใส่ร่องสวาทของเมจิ
"ลุกไปได้แล้ว ฉันต้องกลับไปเตรียมตัว"
"ต่ออีกนะ เมจิยังไม่อิ่มเลย พรุ่งนี้อธิไปกี่โมง"
"เครื่องออกตีสี่"
"ยังพอมีเวลา ต่อนะ นะอธิขา" ไม่ว่าเปล่า เมจิยกสะโพกขึ้นจนแก่นกายหลุดออกจากร่องสวาท เธอก็จัดการถอดถุงยางอนามัยอันเก่าออก แล้วจัดการใส่อันใหม่เข้าไป ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วถอดแพนตี้ออก แล้วดึงให้อธิลุกตามเธอมาจนตัวของเธอชนติดกำแพง
เมจิยืนหันหน้าเข้าหาอธิยืนบดร่องสวาทใส่ปลายหัวหยักของเขาอย่างเมามัน
อธิเลื่อนมือไปขยำแก้มก้นนุ่มนิ่มเบาๆส่วนเอวก็โยกไปโยกมาไม่หยุดจนแก่นกายใหญ่มุดเข้าไปในร่องสวาทที่อวบอิ่มที่มีน้ำฉ่ำเยิ้มทั้งลำยาวทำเอาเมจิยืนขาสั่นครางไม่หยุด แอ่นร่องรับความใหญ่โตเพราะความรู้สึกตึงแน่น
"ซี๊ดดดดด...อธิขา...อูยยย...แน่นไปหมด...อ๊าส์"
"อื้มมม...ของมันใหญ่ ก็ต้องทำใจหน่อยนะ...อ๊าส์"
อธิเริ่มกระแทกเข้าออกช้าๆ แล้วดึงออกมาจนสุดแล้วกระแทกเข้าไปใหม่จนร่องสวาทของเมจิปลิ้นเข้าปลิ้นออกตามลำเอ็นใหญ่อย่างเป็นจังหวะ ทำเอาเมจิหน้าตาบูดเบี้ยวเหยเกด้วยความเจ็บระคนเสียวยืนแอ่นร่องสวาทแหงนหน้าครางส่ายหน้าไปมาทุกครั้งที่อธิกระแทกเข้ามามิดลำ
ทั้งคู่ต่างคนต่างกระหน่ำใส่กันอย่างเมามันดุเดือด อย่างไม่มีใครยอมใคร จนเวลาล่วงเลยไปชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า
2 ปีผ่านไป"ชีวาจ๋า" ร่างสูงเดินเข้ามาสวมกอดคนรักแล้วหอมแก้มนุ่มนิ่มซ้ายขวา ที่กำลังนั่งแกะปูให้พ่อแม่ของเขา เมื่อวันนี้บุคคลทั้งสองอยากกินอาหารซีฟู๊ดด้วยความขะมักเขม้น ด้วยความใส่ใจ อย่างที่เธอมักทำเป็นประจำตั้งแต่ก้าวเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ในฐานะลูกสะใภ้ ถึงแม้ว่าทั้งคู่จะยังไม่ได้แต่งงานกันอย่างถูกต้องก็ตาม"เสียงหวานมาแบบนี้ไม่ค่อยน่าไว้ใจ พี่โฬมจะเอาอะไร" ชีวาแสร้งว่าชายคนรักอย่างไม่จริงจังนัก"ไม่ได้จะเอาอะไรสักหน่อย" โฬมขโมยจูบชีวาไปอีกหนึ่งที แล้วแย่งค้อนมาจัดการปูเสียเองอย่างชำนาญ ตั้งแต่มีเธอเขามักจะหยิบจับช่วยเธอทำอะไรต่อมิอะไร จากที่ไม่เคยทำมาก่อน จนบัดนี้เขาสามารถทำได้อย่างชำนาญ ยิ่งสร้างความพอใจแก่ธนกรกับนนทวรรณเป็นอย่างยิ่งที่ลูกชายเพียงคนเดียวเปลี่ยนไปในทางที่ดีจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากผู้ชายรักสนุก เที่ยวเตร่ไปวันๆ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นผู้ชายที่มีความรับผิดชอบสูง ไม่ยุ่งเกี่ยวกับอบายมุข"แล้วมีอะไรคะ ทำไมถึงดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ" ชีวาถามต่อเมื่อสีหน้าของโฬมดูจะระรื่นกว่าปกติ"ไอ้อธิมันเจอไนท์แล้วนะ""จริงเหรอคะ ได้เจอกันสักทีเกือบสี่ปีเลยนะที่วาต้องเห็นพี่อธิทนทุกข์กับการรอ
หนึ่งปีผ่านไป ตอนนี้ชีวาเรียนอยู่ปีสี่ โฬมเข้าดำรงตำแหน่งผู้บริหารแทนธนกรพ่อของเขาตั้งแต่ที่เรียนจบ ที่ตอนนี้ได้ไปเที่ยวรอบโลกกับนนทวรรณคู่ชีวิตหลังช่วยลูกชายสะสางเรื่องต่างๆ เสร็จสิ้นโฬมเป็นทั้งผู้บริหาร และเรียนต่อในระดับปริญญาโทในคราวเดียวกัน ซึ่งเขาทำออกมาได้ดีทั้งสองอย่าง โดยมีชีวาอยู่ข้างกาย คอยเป็นกำลังใจ และผู้ช่วยของเขา"พี่โฬมจะพาวาไปไหน" ชีวามองเส้นทางตรงหน้าด้วยหัวใจเต้นระทึก เธอจำเส้นทางนี้ได้ดี และจำได้อย่างไม่มีวันลืม สี่ปีแล้วที่เธอไม่เคยผ่านเส้นทางนี้ และไม่คิดที่จะผ่านด้วย"เดี๋ยวชีวาก็รู้" โฬมยื่นมือมากุมมือเล็กที่เย็นเฉียบไว้เขากุมมือเธอไว้ตลอดทางจนรถมาหยุดที่บ้านหลังหนึ่ง เป็นบ้านชั้นเดียวแต่กว้างขวางโอ่อ่า ดีไซน์ทันสมัยด้วยรูปทรงที่มีเอกลักษณ์ ผนังด้านนอกตกแต่งด้วยโทนสีเทา เสริมด้วยผนังไม้ ฝ้าไม้ และเชิงชายไม้ ให้บรรยากาศโดยรวมดูอบอุ่มนุ่มนวล ด้านหน้าและด้านข้างมีเฉลียงไม้แนวยาวเพิ่มความสวยงามโดดเด่นให้กับตัวบ้านได้เป็นอย่างดี"เข้าบ้านกัน บ้านของชีวาไง" โฬมเปิดประตูลงจากรถเดินอ้อมไปเปิดประตูรถฝั่งชีวา มืออุ่นหนายื่นไปตรงหน้าหมายให้เธอจับมือของเขาไว้"วาไม่ลงนะ
หลังจากดื่มด่ำ พึงพอใจในรสสัมผัสที่ปรนเปรอให้กันอย่างเร่าร้อน โฬมจูบแก้มใสและปากอวบอิ่ม ก่อนจะเคลื่อนตัวลงมาครอบปากดูดอมยอดอก จูบกลางอก แล้วลุกขึ้นพากันไปล้างตัว ก่อนจะกลับมานอนกอดก่ายในอ้อมกอดกันและกันด้วยความปรีเปรม"พี่ทั้งรัก ทั้งหลงชีวามาก ชีวารู้ไหม" ริมฝีปากอุ่นหนาจูบลงที่ไหล่มนและซอกคอหอม ร่างเล็กตอบกลับด้วยการจูบซ้ำๆ ที่ปากอุ่นหนานั้น"ทั้งชีวิตของวาไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้มาก่อน ในใจวามีแต่พี่โฬมคนเดียว ไม่ว่าวันข้างหน้าพี่โฬมจะเป็นยังไง วาก็จะรักพี่โฬม ไม่มีวันทิ้งพี่โฬม จะดูแลพี่โฬมจนกว่าจะตายจากกัน เพราะพี่โฬมคือทุกอย่างในชีวิตวา อย่าทำร้ายหัวใจของวาอีกนะ" มือเรียวเล็กประคองใบหน้าหล่อเหลาไว้ ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยสองข้างแก้มและริมฝีปากหยักหนา ส่งสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักที่มีต่อเขาอย่างเต็มเปี่ยม ถ่ายทอดความรู้สึกที่อยู่ในใจร้อยเรียงออกมาเป็นคำพูดหวานหู"พี่ขอโทษที่ทำให้ชีวาต้องร้องไห้ ต่อจากนี้ไปผู้ชายคนนี้จะทำให้ผู้หญิงคนนี้มีแต่ความสุขไปชั่วชีวิต ชีวาก็เป็นทุกอย่างในชีวิตพี่นะ ที่รักของพี่" โฬมตื้นตันจนน้ำตารื้นขึ้นมา จมูกแดง หน้าแดง บรรจงจูบไปทั่วใบหน้าหวาน จูบปากอวบอิ่ม
"ชีวาจ๋า ทำอะไรอยู่คร้าบบบ" น้ำเสียงนุ่มทุ้มหวานเลี่ยนหูดังมาก่อนที่เจ้าของน้ำเสียงนั้นจะมาถึงตัวผ่านมาสองอาทิตย์แล้วที่ทั้งสองคนไม่ได้แสดงความรักกันอย่างลึกซึ้ง ทั้งที่ร่างกายเรียกร้อง ชีวาเองก็รู้สึกวูบวาบตามเนื้อตัวอยู่บ่อยครั้งเมื่อได้ใกล้ชิดกับโฬม เขาก็ขยันเข้ามากอด มาหอม มือไม้ก็ไม่อยู่นิ่งคอยแต่จะลูบไล้ผิวเนื้อเนียน"วาจะทำอาหารเย็น วันนี้คุณพ่ออยากกินแกงเลียงกุ้ง" ชีวาบอกพลางเปิดตู้แขวนหมายจะหยิบผ้ากันเปื้อนมาใส่โฬมฉวยผ้ากันเปื้อนมาสวมให้ตัวเองเรียบร้อย ก่อนหยิบมาสวมหัวให้ชีวาบ้าง สองมือโอบไปด้านหลังเพื่อช่วยผูกผ้า แต่ยังคงอ้อยอิ่งโอบกอดร่างเล็กอยู่อย่างนั้น ผูกไม่สำเร็จสักที เพราะมัวแต่ขโมยหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ทั้งซ้ายและขวา ร่างเล็กเบือนหน้าหนีด้วยความจั๊กจี้เมื่อได้สัมผัสหนวดเคราครึ้มที่เขาไม่ยอมโกน ใช้มือยันอกไว้ ตีเบาๆ"พี่โฬม วาจั๊กจี้ ทำไมไม่โกนหนวด แล้วเมื่อไหร่จะผูกเสร็จ นานแล้วนะ" ชีวาทักท้วง"ก็ชีวาไม่ยอมโกนให้ อยู่เฉยๆ สิ ดิ้นไปมาเชือกมันก็คอยจะหลุดมืออยู่เรื่อย" โฬมทำเสียงดุไม่จริงจังนัก มือไม้ก็คอยลูบคลำสะโพกอวบตึงแน่น เลยฉวยโอกาสบีบก้นเบาๆ จนชีวาหัวเราะด้วยความจั๊
อธิ อธิศ ปี4 คณะบริหารธุรกิจ สาขาธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ลูกชายคนเล็กของแทน แทนไท กับพาย พรพระพาย ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของคนเป็นแม่ เพราะความออดอ้อน ช่างเอาอกเอาใจ รู้ใจคนเป็นแม่ไปเสียทุกอย่าง จึงทำให้พรพระพายหลงลูกชายคนนี้เป็นอย่างยิ่งลูกชายที่ดี ที่น่ารักของแม่ แต่ก็ได้ส่วนร้ายๆ โหดๆของคนเป็นพ่อมาเ
แสงแดดยามเช้าสอดส่องทะลุผ่านม่านบางเข้ามากระทบกับเปลือกตาคู่สวยของไนท์ ร่างเล็กลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงพลางขยี้ตาและบิดขี้เกียจไปมา แต่ก็ยังคงกอดเจ้ากระต่ายหูยาวสีขาวไว้กลิ่นหอมของอาหารโชยเข้ามาจากประตูห้องนอนที่แง้มไว้ ไม่รอช้าเธอลุกจากเตียงนอน ไม่ลืมที่จะจัดแจงผ้าห่มผืนหนานุ่มให้เรียบร้อยตามนิสัยท
"เอาของไปเก็บที่คอนโดก่อน แล้วค่อยไปหาแม่พายนะ" อธิพูดขึ้นขณะขับเคลื่อนรถออกจากสนามบิน"แล้วแต่พี่อธิเลย ไนท์ยังไงก็ได้อยู่แล้ว""แล้วแต่พี่ตลอดแหละเรา" มือหนาเอื้อมมาจับหัวทุยเล็กโยกเบาๆอย่างเอ็นดูRrrrrrrrrrr"ว่าไง" อธิใส่หูฟังแบบบูลทูธ แล้วกดรับสายทันที(.........................)"วันนี้ฉันไม่
ไนท์ ไลลาลิณ ลูกสาวสุดรักสุดหวงของเดย์ ตรัยคุณ อดีตบอดี้การ์ดที่เป็นมากกว่าบอดี้การ์ดของแทนไท กับยูมิ ยลดา กำลังจะจากอกของคนเป็นพ่อเป็นแม่ไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ มหาวิทยาลัยเดียวกับลูกๆของแทนไทในคณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาระบบสารสนเทศธุรกิจ เพื่อเตรียมความพร้อมที่จะขึ้นเป็นผู้บริหารหลังเรียนจบ





