تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 10
أحدث فصل
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 22
พวกเขายังมีความหวังลมๆ แล้งๆ ว่าเธอจะยกโทษให้พวกเขาของขวัญมากมายถูกส่งมาที่บ้านเสิ่นถังเยว่อย่างต่อเนื่อง แต่ก็ถูกส่งคืนทั้งหมดเวินหยุนหลานเห็นท่าทางตอนที่เธอโยนของขวัญพวกนั้นแล้วอดขำไม่ได้“โครงการที่นี่ใกล้เสร็จแล้ว เธอจะกลับเมืองไห่กับฉันไหม?”เสิ่นถังเยว่ชะงักเล็กน้อย“เวินหยุนหลาน นายชอบฉันจริงเหรอ?”“นายไม่สนใจอดีตของฉันจริงเหรอ?”สายตาที่เวินหยุนหลานมองเธอดูแน่วแน่และอ่อนโยน “ถังเยว่ ฉันโตแล้วนะ ฉันแยกความแตกต่างระหว่างความรักกับความซาบซึ้งใจได้ ฉันชอบเธอ ฉันรักเธอ แล้วฉันก็อยากปกป้องเธอด้วย”“ฉันรู้สึกเจ็บปวดกับอดีตของเธอ เสียใจที่ทำไมไม่เจอเธอเร็วกว่านี้”เวินหยุนหลานเป็นผู้ชายที่ตามจีบเก่งมาก ใส่ใจทุกเรื่อง คำพูดคำจาเต็มไปด้วยความห่วงใยเสิ่นถังเยว่ผ่านวัยที่ต้องการความรักแบบหวือหวาหรือรักแบบตราบชั่วฟ้าดินสลายมานานแล้ว ความห่วงใยที่แฝงอยู่ในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ทำให้เธอประทับใจมากกว่า“เวินหยุนหลาน เรากลับเมืองไห่ด้วยกันนะ”คืนก่อนที่ทั้งสองคนจะออกจากที่นี่ อวี้สิงเยี่ยนมาหาเสิ่นถังเยว่ช่วงนี้เขาดูโทรมมาก เหมือนตัวเขาถูกปกคลุมไปด้วยความเศร้าโศก“ถังเยว
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 21
เจอการกระทำของพวกเขา เสิ่นถังเยว่รู้สึกขยะแขยงมาก“ฉันพูดไปชัดเจนมากแล้วนะ ฉันไม่อยากเป็นน้องสาวของพวกพี่อีกแล้ว แล้วก็ไม่อยากเป็นภรรยาของอวี้สิงเยี่ยนด้วย ฉันแค่อยากเป็นเสิ่นถังเยว่เท่านั้น”“พวกพี่มาหาฉันแบบนี้ มีแต่ทำให้ฉันรู้สึกขยะแขยง”เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ ความเสียใจปรากฏบนใบหน้าพวกเขา“ถังเยว่ เราสำนึกผิดแล้วจริงๆ เสิ่นฝานซิงทำให้เราทำเรื่องผิดพลาดแบบนี้”เสิ่นถังเยว่แสยะยิ้มแล้วยกแขนตัวเองขึ้นมา“ตรงนี้โดนงูที่เสิ่นฝานซิงเอาใส่ในกล่องของขวัญกัด พวกพี่ไม่ยอมให้ฉันไปรักษา ทำให้ฉันเกือบตาย แต่เพราะผลกระทบจากพิษของงู ทำให้ฉันรู้สึกปวดจี๊ดๆ ที่แขนตลอด”เธอหันไปมองพี่ใหญ่แล้วชี้หลังตัวเอง จากนั้นพูดช้าๆ ชัดๆ ว่า“เสิ่นฝานซิงจัดฉากใส่ร้ายฉัน ทำให้ฉันโดนเฆี่ยนที่หลังหนึ่งร้อยครั้ง ตอนนี้ยังมีรอยแผลเป็นที่ไม่มีวันหายอยู่เลย”เธอชี้หน้าอกตัวเอง “อวี้สิงเยี่ยน นายขับรถชนฉันซี่โครงหักสามซี่ ฉันรู้สึกเจ็บทุกครั้งที่ฝนตก”“แล้วก็รอยแผลเป็นที่ไม่มีวันหายตรงข้อมือนี่ด้วย มันเกิดจากการโดนเชือกป่านรัด ตอนที่พวกพี่จับฉันมัดไว้ที่หน้าผา”บนตัวเธอเต็มไปด้วยรอยแผลเป็น มีทั้งรอยเล็กๆ และร
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 20
เสิ่นถังเยว่ไม่พูดอะไรสักคำ ความเงียบเข้าปกคลุมคนทั้งคู่อวี้สิงเยี่ยนจ้องเธอ หวังว่าคำอธิบายของตัวเองจะทำให้เธอใจอ่อนบ้าง“อวี้สิงเยี่ยน นายทำแบบนี้เพื่ออะไร?” เธอส่ายหน้าไปมา ปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย “นายก็รู้ไม่ใช่หรือไงว่าเราไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขอดีตได้”“เรื่องที่ฉันเสียใจที่สุดในชีวิตคงเป็นการที่เกิดมาในตระกูลเสิ่น แล้วก็เรื่องที่แต่งงานกับนายเมื่อห้าปีก่อน”เสิ่นถังเยว่ไม่อยากคาราคาซังกับเขาแล้ว “อวี้สิงเยี่ยน ตอนโดนแขวนไว้ที่หน้าผา ฉันตายมาแล้วรอบหนึ่ง นายช่วยปล่อยฉันไปได้ไหม?”เธอจะหันหลังเดินออกไป แต่โดนอวี้สิงเยี่ยนคว้าข้อมือไว้“ไม่ ถังเยว่ ฉันผิดไปแล้วจริงๆ ฉันเสียใจมาก เธออยากแต่งงานกับฉันมากไม่ใช่เหรอ? เธอกลับไปกับฉัน เราไปจดทะเบียนสมรสกัน”ยิ่งเขาพูดสิ่งเหล่านี้ออกมา เสิ่นถังเยว่ยิ่งรู้สึกขยะแขยงขณะที่เธอพยายามดึงมือออก มีมือข้างหนึ่งดึงข้อมือเธอออกจากมือของอวี้สิงเยี่ยนเสิ่นถังเยว่หันไปมอง แววตาเธอเป็นประกาย น้ำเสียงประหลาดใจเล็กน้อย“เวินหยุนหลาน นายมาได้ยังไง?”“พอดีว่ามีงานประมูลโครงการแถวนี้ ฉันเลยมาที่นี่ คิดไม่ถึงว่าจะบังเอิญเจอเธอ”เวินหยุนหลานมองอ
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 19
ช่วงนี้เสิ่นถังเยว่ไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ และพักที่เมืองฮวาแถวชายแดนเสิ่นถังเยว่เดินเล่นอยู่บนถนน ยกกล้องขึ้นมาถ่ายภาพเป็นครั้งคราว“ถังเยว่!”เสิ่นถังเยว่ได้ยินคนเรียกชื่อจึงหันไปมองแม้มองเห็นคนคนนั้นไม่ค่อยชัด แต่เสิ่นถังเยว่ก็จำได้ทันทีว่าเขาคืออวี้สิงเยี่ยนเธอถึงกับขมวดคิ้ว ไม่ได้เจอครอบครัวและเพื่อนฝูงของอวี้สิงเยี่ยนมานานมาก ทำให้เธอเกือบลืมพวกเขาไปแล้วเสิ่นถังเยว่ไม่เข้าใจว่าเขาไม่ได้รักเธอ แถมเธอยังเป็นฝ่ายไปจากเขาเอง เขาจะตามรังควานเธออีกทำไมเมื่อคิดถึงอวี้สิงเยี่ยน เธอก็จะนึกถึงช่วงเวลาที่อยู่ในตระกูลเสิ่นที่นี่อากาศอบอุ่น เธอไม่รู้สึกเจ็บซี่โครงมานานมากแล้วแต่เมื่อเจออวี้สิงเยี่ยน ความรู้สึกเจ็บปวดกลับก่อตัวขึ้นอีกครั้งเสิ่นถังเยว่รีบเดินหนี กลุ่มคนกับตรอกซอกซอยกั้นเธอกับอวี้สิงเยี่ยนวินาทีที่อวี้สิงเยี่ยนเห็นเสิ่นถังเยว่ เขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง มันมาพร้อมกับความดีใจอย่างมากมายมหาศาลเธอยังไม่ตาย เสิ่นถังเยว่ยังมีชีวิตอยู่!ตอนแรกนึกว่าเป็นแค่ความบังเอิญ คิดไม่ถึงว่าวันต่อมาอวี้สิงเยี่ยนโผล่มาอยู่หน้าบ้านพักที่เสิ่นถังเยว่พักอยู่เมื่อเสิ่นถังเยว่เห
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 18
หลังจากเวินหยุนหลานมาที่นี่ ชีวิตของเสิ่นถังเยว่เปลี่ยนไปเยอะมากเมื่อก่อนเธอรู้สึกเหมือนมีอะไรขาดหายไปแต่หลังจากเวินหยุนหลานมาที่นี่ ทั้งสองคนได้คุยกันบ้าง ถึงไม่ได้คุยกัน เขาก็ชอบมายืนอยู่ข้างเธอเสิ่นถังเยว่จับหน้าอกตัวเอง เธอเพิ่งรู้ว่าความรู้สึกว่างเปล่าและเคว้งคว้างก่อนหน้านี้หายไปนานมากแล้วเสิ่นถังเยว่เพิ่งรู้ตัวว่าที่ตัวเองรู้สึกเหมือนมีอะไรขาดหายไป เพราะตอนเธออยู่คนเดียวมันเงียบเหงาเกินไปมนุษย์เป็นสัตว์สังคม ต้องเข้าสังคม เมื่อปลีกตัวจากสังคมเป็นเวลานาน จะทำให้รู้สึกโดดเดี่ยวเธอเคยอยากใช้ชีวิตที่เหลือบนเกาะร้างห่างไกลผู้คนแห่งนี้ แต่ตอนนี้เธอเปลี่ยนใจแล้วผ่านไปหลายเดือนแล้ว พวกเขาคงลืมเธอไปแล้วเหมือนเธอเคย “ตาย” มาแล้วครั้งหนึ่ง ดังนั้นเธอไม่อยากฝืนใจตัวเองอีกแล้วเมื่อคิดได้เช่นนี้ เสิ่นถังเยว่จึงไม่ปฏิเสธคำชวนของเวินหยุนหลาน“พรุ่งนี้ฉันไปด้วย แต่นายไม่ต้องไปเที่ยวเล่นกับฉันหรอก เราพบกันโดยบังเอิญ หลังออกไปก็ไม่ต้องเจอกันอีก”“ส่วนบุญคุณที่ฉันช่วยชีวิตนาย ถ้านายอยากตอบแทนฉันจริงๆ ฉันอยากได้ตัวตนใหม่”เธออยากได้ตัวตนใหม่ อยากเริ่มต้นชีวิตใหม่เวินหยุนหลานไม
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 17
เสิ่นถังเยว่ใช้ชีวิตอยู่บนเกาะร้างมาสองสามเดือนแล้ว นอกจากเรือขนส่งเสบียงที่มาเป็นครั้งคราว ที่นี่แทบไม่มีใครเลยสิ่งที่อยู่กับเธอทุกวันคือลมทะเลที่มีกลิ่นเค็มจางๆ กับนกนางนวลที่บินผ่านหน้าต่างนานๆ ครั้งใช้ชีวิตคนเดียวก็สบายใจดีเหมือนกัน ช่วงแรกๆ เสิ่นถังเยว่นึกถึงสิ่งที่เจอในตระกูลเสิ่นขึ้นมาเป็นบางครั้ง หลังจากนั้นเธอก็เริ่มลืมมันไป ราวกับความทรงจำอันเลวร้ายในช่วงเวลานั้นถูกฝังกลบไปแล้วเหมือนเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเสิ่นและอวี้สิงเยี่ยนเกิดขึ้นเมื่อชาติที่แล้วเมื่อเห็นแจ้งเตือนพายุไต้ฝุ่นในมือถือ เสิ่นถังเยว่ปิดประตูหน้าต่างบ้านพักที่ตั้งอยู่กลางเกาะร้าง รอวันที่ท้องฟ้ากลับมาสดใสอีกครั้งกว่าจะได้เห็นท้องฟ้าสดใสก็ผ่านไปหลายวันเสิ่นถังเยว่มองท้องฟ้าแจ่มใสไม่มีเมฆปกคลุม จู่ๆ เธออยากออกไปเดินเล่นน้ำทะเลที่นี่เป็นสีฟ้าสดใสมาก จนเสิ่นถังเยว่แอบรู้สึกบ่อยๆ ว่าตัวเองอยู่ที่เกาะเหนือสุดของโลกหรือเปล่าจู่ๆ สิ่งที่อยู่บนชายหาดไกลๆ ดึงดูดสายตาของเสิ่นถังเยว่เมื่อเธอเดินเข้าไปดู พบว่าคนที่นอนขดอยู่บนชายหาดเป็นผู้ชายคนหนึ่งเนื้อตัวเขาเปียกชื้น ทรายด้านล่างตัวเขามีเลือดเปื้อน
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 14
“พี่ สิงเยี่ยน ฟังฉันอธิบายก่อน ฉันทำทุกอย่างเพื่อทุกคนนะ!”“เรื่องเมื่อห้าปีก่อนเป็นความผิดของฉันจริงๆ ฉันไม่ควรหลงกลนักเลงคนนั้น ทำให้ทุกคนต้องเสียใจ แต่ตอนนี้ฉันคิดได้แล้วจริงๆ”เธอมองทุกคนด้วยสายตาอ้อนวอนและน่าสงสารจับใจ“สิงเยี่ยน พี่ ฉันรู้ว่าทุกคนดีกับฉันมากที่สุด สาเหตุที่ทุกคนทำดีกับเสิ่
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 13
เมื่อเห็นท่าทางเขาเป็นแบบนี้ เสิ่นฝานซิงรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมากแต่ผ่านไปไม่นานเธอก็ตั้งสติได้ “สิงเยี่ยน ทำไมนายมาหาฉันดึกขนาดนี้? เรื่องวันนี้ฉันไม่โกรธนายแล้ว ฉันรู้ว่าเป็นเพราะน้องถังเยว่......กรี๊ด!”แต่เธอยังพูดไม่ทันจบก็โดนอวี้สิงเยี่ยนตบจนล้มลงบนพื้นเสิ่นฝานซิงกุมใบหน้าบวมแดงและแสบร้อ
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 11
อวี้สิงเยี่ยนค้นหาที่หน้าผาอย่างละเอียดทุกซอกทุกมุมเขานั่งเรือค้นหาที่ด้านล่างหน้าผาอย่างละเอียดโดยไม่สนใจพายุลมแรงแถมเขายังสวมอุปกรณ์ดำน้ำลงไปค้นหาในทะเลด้วยแต่ไม่ว่าอวี้สิงเยี่ยนจะค้นหายังไงก็ไม่เจอร่องรอยของเสิ่นถังเยว่เลยเขากลับมาที่บ้านอย่างเหม่อลอย ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวังเพิ่งผ่
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 8
ลมพัดแรงมาก เสิ่นฝานซิงในชุดเดรสสีขาวยืนอยู่ริมหน้าผา ตัวโงนเงนเหมือนจะร่วงลงมา ลมทะเลพัดชายกระโปรงของเธอจนปลิวไปมา ยิ่งทำให้เธอดูเปราะบางกว่าเดิม“ฝานซิง!” พี่ชายทั้งสามคนตะโกนด้วยความร้อนใจ “กลับมาเถอะ”เสิ่นฝานซิงหันมามอง น้ำตาอาบแก้มของเธอ “พี่ สิงเยี่ยน ฉันไม่อยากจากทุกคนไป......แต่ถังเยว่ไม่
قد تعجبك أيضًا
รักแท้เปลี่ยนเป็นเพชฌฆาต
มิเรียม12.8K وجهات النظرเมื่อฉันตาย พี่ชายกลายเป็นบ้า
เติ่งเยว่เลี่ยง7.6K وجهات النظرจากรักร้าย สู่แฟนใหม่ของศัตรูตัวฉกาจ
หรูซื่อ5.8K وجهات النظرภรรยาชอบแกล้งตาย? งั้นผมจะทำให้มันเป็นจริง
หมัดเดียวซัดไล่เค่อเป่ากระเด็น1.3K وجهات النظرเมื่อรักนั้น ยาวนานกว่าชีวิต
ชิงชิง1.7K وجهات النظرเพื่อรักเเรก สามีจึงต้องสังเวยลูกทั้งสี่ของฉัน
ชิงโยว3.1K وجهات النظرความสำคัญอันดับหนึ่ง
คุณเจ็ด2.1K وجهات النظر
