تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 15
أحدث فصل
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 22
พวกเขายังมีความหวังลมๆ แล้งๆ ว่าเธอจะยกโทษให้พวกเขาของขวัญมากมายถูกส่งมาที่บ้านเสิ่นถังเยว่อย่างต่อเนื่อง แต่ก็ถูกส่งคืนทั้งหมดเวินหยุนหลานเห็นท่าทางตอนที่เธอโยนของขวัญพวกนั้นแล้วอดขำไม่ได้“โครงการที่นี่ใกล้เสร็จแล้ว เธอจะกลับเมืองไห่กับฉันไหม?”เสิ่นถังเยว่ชะงักเล็กน้อย“เวินหยุนหลาน นายชอบฉันจริงเหรอ?”“นายไม่สนใจอดีตของฉันจริงเหรอ?”สายตาที่เวินหยุนหลานมองเธอดูแน่วแน่และอ่อนโยน “ถังเยว่ ฉันโตแล้วนะ ฉันแยกความแตกต่างระหว่างความรักกับความซาบซึ้งใจได้ ฉันชอบเธอ ฉันรักเธอ แล้วฉันก็อยากปกป้องเธอด้วย”“ฉันรู้สึกเจ็บปวดกับอดีตของเธอ เสียใจที่ทำไมไม่เจอเธอเร็วกว่านี้”เวินหยุนหลานเป็นผู้ชายที่ตามจีบเก่งมาก ใส่ใจทุกเรื่อง คำพูดคำจาเต็มไปด้วยความห่วงใยเสิ่นถังเยว่ผ่านวัยที่ต้องการความรักแบบหวือหวาหรือรักแบบตราบชั่วฟ้าดินสลายมานานแล้ว ความห่วงใยที่แฝงอยู่ในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ทำให้เธอประทับใจมากกว่า“เวินหยุนหลาน เรากลับเมืองไห่ด้วยกันนะ”คืนก่อนที่ทั้งสองคนจะออกจากที่นี่ อวี้สิงเยี่ยนมาหาเสิ่นถังเยว่ช่วงนี้เขาดูโทรมมาก เหมือนตัวเขาถูกปกคลุมไปด้วยความเศร้าโศก“ถังเยว
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 21
เจอการกระทำของพวกเขา เสิ่นถังเยว่รู้สึกขยะแขยงมาก“ฉันพูดไปชัดเจนมากแล้วนะ ฉันไม่อยากเป็นน้องสาวของพวกพี่อีกแล้ว แล้วก็ไม่อยากเป็นภรรยาของอวี้สิงเยี่ยนด้วย ฉันแค่อยากเป็นเสิ่นถังเยว่เท่านั้น”“พวกพี่มาหาฉันแบบนี้ มีแต่ทำให้ฉันรู้สึกขยะแขยง”เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ ความเสียใจปรากฏบนใบหน้าพวกเขา“ถังเยว่ เราสำนึกผิดแล้วจริงๆ เสิ่นฝานซิงทำให้เราทำเรื่องผิดพลาดแบบนี้”เสิ่นถังเยว่แสยะยิ้มแล้วยกแขนตัวเองขึ้นมา“ตรงนี้โดนงูที่เสิ่นฝานซิงเอาใส่ในกล่องของขวัญกัด พวกพี่ไม่ยอมให้ฉันไปรักษา ทำให้ฉันเกือบตาย แต่เพราะผลกระทบจากพิษของงู ทำให้ฉันรู้สึกปวดจี๊ดๆ ที่แขนตลอด”เธอหันไปมองพี่ใหญ่แล้วชี้หลังตัวเอง จากนั้นพูดช้าๆ ชัดๆ ว่า“เสิ่นฝานซิงจัดฉากใส่ร้ายฉัน ทำให้ฉันโดนเฆี่ยนที่หลังหนึ่งร้อยครั้ง ตอนนี้ยังมีรอยแผลเป็นที่ไม่มีวันหายอยู่เลย”เธอชี้หน้าอกตัวเอง “อวี้สิงเยี่ยน นายขับรถชนฉันซี่โครงหักสามซี่ ฉันรู้สึกเจ็บทุกครั้งที่ฝนตก”“แล้วก็รอยแผลเป็นที่ไม่มีวันหายตรงข้อมือนี่ด้วย มันเกิดจากการโดนเชือกป่านรัด ตอนที่พวกพี่จับฉันมัดไว้ที่หน้าผา”บนตัวเธอเต็มไปด้วยรอยแผลเป็น มีทั้งรอยเล็กๆ และร
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 20
เสิ่นถังเยว่ไม่พูดอะไรสักคำ ความเงียบเข้าปกคลุมคนทั้งคู่อวี้สิงเยี่ยนจ้องเธอ หวังว่าคำอธิบายของตัวเองจะทำให้เธอใจอ่อนบ้าง“อวี้สิงเยี่ยน นายทำแบบนี้เพื่ออะไร?” เธอส่ายหน้าไปมา ปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย “นายก็รู้ไม่ใช่หรือไงว่าเราไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขอดีตได้”“เรื่องที่ฉันเสียใจที่สุดในชีวิตคงเป็นการที่เกิดมาในตระกูลเสิ่น แล้วก็เรื่องที่แต่งงานกับนายเมื่อห้าปีก่อน”เสิ่นถังเยว่ไม่อยากคาราคาซังกับเขาแล้ว “อวี้สิงเยี่ยน ตอนโดนแขวนไว้ที่หน้าผา ฉันตายมาแล้วรอบหนึ่ง นายช่วยปล่อยฉันไปได้ไหม?”เธอจะหันหลังเดินออกไป แต่โดนอวี้สิงเยี่ยนคว้าข้อมือไว้“ไม่ ถังเยว่ ฉันผิดไปแล้วจริงๆ ฉันเสียใจมาก เธออยากแต่งงานกับฉันมากไม่ใช่เหรอ? เธอกลับไปกับฉัน เราไปจดทะเบียนสมรสกัน”ยิ่งเขาพูดสิ่งเหล่านี้ออกมา เสิ่นถังเยว่ยิ่งรู้สึกขยะแขยงขณะที่เธอพยายามดึงมือออก มีมือข้างหนึ่งดึงข้อมือเธอออกจากมือของอวี้สิงเยี่ยนเสิ่นถังเยว่หันไปมอง แววตาเธอเป็นประกาย น้ำเสียงประหลาดใจเล็กน้อย“เวินหยุนหลาน นายมาได้ยังไง?”“พอดีว่ามีงานประมูลโครงการแถวนี้ ฉันเลยมาที่นี่ คิดไม่ถึงว่าจะบังเอิญเจอเธอ”เวินหยุนหลานมองอ
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 19
ช่วงนี้เสิ่นถังเยว่ไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ และพักที่เมืองฮวาแถวชายแดนเสิ่นถังเยว่เดินเล่นอยู่บนถนน ยกกล้องขึ้นมาถ่ายภาพเป็นครั้งคราว“ถังเยว่!”เสิ่นถังเยว่ได้ยินคนเรียกชื่อจึงหันไปมองแม้มองเห็นคนคนนั้นไม่ค่อยชัด แต่เสิ่นถังเยว่ก็จำได้ทันทีว่าเขาคืออวี้สิงเยี่ยนเธอถึงกับขมวดคิ้ว ไม่ได้เจอครอบครัวและเพื่อนฝูงของอวี้สิงเยี่ยนมานานมาก ทำให้เธอเกือบลืมพวกเขาไปแล้วเสิ่นถังเยว่ไม่เข้าใจว่าเขาไม่ได้รักเธอ แถมเธอยังเป็นฝ่ายไปจากเขาเอง เขาจะตามรังควานเธออีกทำไมเมื่อคิดถึงอวี้สิงเยี่ยน เธอก็จะนึกถึงช่วงเวลาที่อยู่ในตระกูลเสิ่นที่นี่อากาศอบอุ่น เธอไม่รู้สึกเจ็บซี่โครงมานานมากแล้วแต่เมื่อเจออวี้สิงเยี่ยน ความรู้สึกเจ็บปวดกลับก่อตัวขึ้นอีกครั้งเสิ่นถังเยว่รีบเดินหนี กลุ่มคนกับตรอกซอกซอยกั้นเธอกับอวี้สิงเยี่ยนวินาทีที่อวี้สิงเยี่ยนเห็นเสิ่นถังเยว่ เขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง มันมาพร้อมกับความดีใจอย่างมากมายมหาศาลเธอยังไม่ตาย เสิ่นถังเยว่ยังมีชีวิตอยู่!ตอนแรกนึกว่าเป็นแค่ความบังเอิญ คิดไม่ถึงว่าวันต่อมาอวี้สิงเยี่ยนโผล่มาอยู่หน้าบ้านพักที่เสิ่นถังเยว่พักอยู่เมื่อเสิ่นถังเยว่เห
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 18
หลังจากเวินหยุนหลานมาที่นี่ ชีวิตของเสิ่นถังเยว่เปลี่ยนไปเยอะมากเมื่อก่อนเธอรู้สึกเหมือนมีอะไรขาดหายไปแต่หลังจากเวินหยุนหลานมาที่นี่ ทั้งสองคนได้คุยกันบ้าง ถึงไม่ได้คุยกัน เขาก็ชอบมายืนอยู่ข้างเธอเสิ่นถังเยว่จับหน้าอกตัวเอง เธอเพิ่งรู้ว่าความรู้สึกว่างเปล่าและเคว้งคว้างก่อนหน้านี้หายไปนานมากแล้วเสิ่นถังเยว่เพิ่งรู้ตัวว่าที่ตัวเองรู้สึกเหมือนมีอะไรขาดหายไป เพราะตอนเธออยู่คนเดียวมันเงียบเหงาเกินไปมนุษย์เป็นสัตว์สังคม ต้องเข้าสังคม เมื่อปลีกตัวจากสังคมเป็นเวลานาน จะทำให้รู้สึกโดดเดี่ยวเธอเคยอยากใช้ชีวิตที่เหลือบนเกาะร้างห่างไกลผู้คนแห่งนี้ แต่ตอนนี้เธอเปลี่ยนใจแล้วผ่านไปหลายเดือนแล้ว พวกเขาคงลืมเธอไปแล้วเหมือนเธอเคย “ตาย” มาแล้วครั้งหนึ่ง ดังนั้นเธอไม่อยากฝืนใจตัวเองอีกแล้วเมื่อคิดได้เช่นนี้ เสิ่นถังเยว่จึงไม่ปฏิเสธคำชวนของเวินหยุนหลาน“พรุ่งนี้ฉันไปด้วย แต่นายไม่ต้องไปเที่ยวเล่นกับฉันหรอก เราพบกันโดยบังเอิญ หลังออกไปก็ไม่ต้องเจอกันอีก”“ส่วนบุญคุณที่ฉันช่วยชีวิตนาย ถ้านายอยากตอบแทนฉันจริงๆ ฉันอยากได้ตัวตนใหม่”เธออยากได้ตัวตนใหม่ อยากเริ่มต้นชีวิตใหม่เวินหยุนหลานไม
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 17
เสิ่นถังเยว่ใช้ชีวิตอยู่บนเกาะร้างมาสองสามเดือนแล้ว นอกจากเรือขนส่งเสบียงที่มาเป็นครั้งคราว ที่นี่แทบไม่มีใครเลยสิ่งที่อยู่กับเธอทุกวันคือลมทะเลที่มีกลิ่นเค็มจางๆ กับนกนางนวลที่บินผ่านหน้าต่างนานๆ ครั้งใช้ชีวิตคนเดียวก็สบายใจดีเหมือนกัน ช่วงแรกๆ เสิ่นถังเยว่นึกถึงสิ่งที่เจอในตระกูลเสิ่นขึ้นมาเป็นบางครั้ง หลังจากนั้นเธอก็เริ่มลืมมันไป ราวกับความทรงจำอันเลวร้ายในช่วงเวลานั้นถูกฝังกลบไปแล้วเหมือนเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเสิ่นและอวี้สิงเยี่ยนเกิดขึ้นเมื่อชาติที่แล้วเมื่อเห็นแจ้งเตือนพายุไต้ฝุ่นในมือถือ เสิ่นถังเยว่ปิดประตูหน้าต่างบ้านพักที่ตั้งอยู่กลางเกาะร้าง รอวันที่ท้องฟ้ากลับมาสดใสอีกครั้งกว่าจะได้เห็นท้องฟ้าสดใสก็ผ่านไปหลายวันเสิ่นถังเยว่มองท้องฟ้าแจ่มใสไม่มีเมฆปกคลุม จู่ๆ เธออยากออกไปเดินเล่นน้ำทะเลที่นี่เป็นสีฟ้าสดใสมาก จนเสิ่นถังเยว่แอบรู้สึกบ่อยๆ ว่าตัวเองอยู่ที่เกาะเหนือสุดของโลกหรือเปล่าจู่ๆ สิ่งที่อยู่บนชายหาดไกลๆ ดึงดูดสายตาของเสิ่นถังเยว่เมื่อเธอเดินเข้าไปดู พบว่าคนที่นอนขดอยู่บนชายหาดเป็นผู้ชายคนหนึ่งเนื้อตัวเขาเปียกชื้น ทรายด้านล่างตัวเขามีเลือดเปื้อน
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 7
เมื่อเสิ่นถังเยว่ลืมตาขึ้นมา พบว่าตัวเองนอนอยู่ที่โรงพยาบาล กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้ออบอวลอยู่ในจมูก เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดัง “ติ๊ดๆ” เป็นจังหวะสม่ำเสมอ“คุณฟื้นแล้วเหรอ?” พยาบาลผลักประตูเข้ามา “คุณบาดเจ็บสาหัส กระดูกซี่โครงหักสามซี่ จำเป็นต้องให้ญาติดูแล คุณโทรหาพวกเขาสิ”พยาบาลยื่นมือถือให้ เสิ่นถัง
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 6
ทันใดนั้นลมแรงพัดคลื่นขนาดใหญ่ขึ้นมา เรือโคลงเคลงอย่างรุนแรง เสียงเธอโดนเสียงคลื่นกับเสียงอุทานด้วยความตกใจกลบจนหมดอวี้สิงเยี่ยนขมวดคิ้ว “เสียงคลื่นดังมาก เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?”ขณะที่เธอกำลังจะพูด จู่ๆ เสิ่นฝานซิงงอแงว่า “ข้างนอกอันตรายมาก ฉันกลัวมากเลย รีบเข้าไปในห้องโดยสารเรือดีกว่า”ทุกคน
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 5
ผู้ชายทั้งสี่คนเอาแต่เช็กดูอย่างเป็นกังวลว่าเสิ่นฝานซิงได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า ที่แขนของเธอโดนลวกเป็นรอยแดงเล็กน้อย“ฝานซิง! เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?”“ให้ฉันดูหน่อย!”“โดนลวกนิดหน่อย ไปเอายามาเร็ว!”สุดท้ายลูกเรือคนหนึ่งผ่านมาเห็นเธอ เขารีบเอาถังดับเพลิงมาดับไฟบนตัวเธอด้วยความตื่นตระหนก“คุณ!
รักร้ายกัดกินใจ บทที่ 4
“คุกเข่า” พี่สามออกคำสั่งอย่างเย็นชาบอดี้การ์ดเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว ใช้แรงกดไหล่เธอเหมือนนักโทษ เธอดิ้นขัดขืน แต่ก็โดนพวกบอดี้การ์ดกดไหล่จนต้องคุกเข่าลงบนพื้นหินอ่อนอันเย็นเฉียบ เข่ากระแทกพื้นอย่างแรง เธอเจ็บจนหน้ามืดพี่ใหญ่หยิบไม้หวายที่มีอยู่นานแล้ว เขาฟาดกลางอากาศจนเกิดเสียงลมน่ากลัว จากนั้น
قد تعجبك أيضًا
เมื่อดอกวสันต์ผลิบานอีกครั้ง
น้ำค้างแข็งตก6.4K وجهات النظرหลังจากฉันตาย แม่ฉันแชร์ข่าวลือของฉันไปทั่ว
ยี่สือเหนียน3.4K وجهات النظرกงเกวียนกำเกวียน
ซื่อจื่อปู้หง3.3K وجهات النظرจากไปหนึ่ง พรากถึงสาม
ปลาน้อย5.6K وجهات النظرคืนที่ฉันคลอดยาก เขาอุ้มรักแรกจากไป
มู่เหอ344 وجهات النظرคู่หมั้นที่ยกวันเยี่ยมญาติของฉันให้คนอื่น สุดท้ายก็เสียใจจนแทบคลั่ง
สีเถียนจื่อ556 وجهات النظرภรรยาเปลี่ยนกุญแจบ้านไม่ให้กุญแจ ผมเลยหย่าทันที
หลานเยวียนเซินจิ่ง788 وجهات النظرลาก่อนความรัก ฉันไม่ขอรับมันอีกต่อไป
หวังไจ๋เสี่ยวฉวนโถว804 وجهات النظر
