ลุงคนนี้คือสามีของหนู

ลุงคนนี้คือสามีของหนู

last updateLast Updated : 2025-11-19
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
27Chapters
548views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

แบงค์ เขาเพิ่งมาโสดตอนอายุ 40 ปี ตลอดระยะเวลา 2 ปีที่ผ่านมาเขาก็ยังไม่มีใคร ฟลายด์ จู่ ๆ เธอก็ได้มารับรู้เรื่องคนอื่นด้วยความบังเอิญ และยังได้มาเป็นเจ้าของร้านน้ำหอมชั่วคราวแทนพี่สาว

View More

Chapter 1

บทนำ

“นายน้อย นี่มันก็สี่ปีผ่านมาแล้วนะครับ มันถึงเวลาที่คุณต้องกลับไปแล้ว ราชามังกรขอให้ผมมาพาคุณกลับไปยังแดนมังกร”

“เวลานี้ที่แดนมังกรกำลังเกิดปัญหาขึ้นทั้งภายในและภายนอก ราชามังกรก็ล้มป่วยหนัก ส่วนคุณชายใหญ่ก็ยังอยู่ในอาการโคม่า มีเพียงคุณเท่านั้นที่จะสามารถเป็นผู้นำของแดนมังกรได้นะครับ”

ด้านนอกร้านสปาติงเหม่ยมีรถ Rolls-Royce Phantom จอดอยู่ ด้านข้างประตูรถมีชายชราคนหนึ่งกำลังยืนคุยกับหลี่โม่ผู้มีสีหน้านิ่งเฉย

ชายชราผู้นี้สวมชุดสูทสุภาพราวกับสุภาพบุรุษชาวอังกฤษ สวมหมวกสีดำสุดเนี้ยบและยืนค้ำไม้เท้าสีดำตัดทอง

“สี่ปีมาแล้ว คงต้องขอบคุณเขาที่ยังจำผมได้”

หลี่โม่ยิ้มเยาะเย้ยเบา ๆ ที่มุมปาก สายตาของเขาสงบนิ่ง เขาไม่เคยนึกถึงแดนมังกรอะไรนั่นเลย

“ในตอนนั้น ท่านพ่อเชื่อฟังคำพูดของผู้หญิงคนนั้น แล้วขับไล่ผมกับแม่ออกจากแดนมังกรอย่างไร้ความปรานี ไม่ใช่เพราะผมเป็นลูกนอกกฎหมาย แต่เขามองผมไม่ต่างจากเป็นสัตว์ป่าชนิดหนึ่งด้วยซ้ำ! หลายปีที่ผ่านมา คนคนนั้นเคยสนใจ หรือเป็นห่วงชีวิตของผมกับแม่บ้างไหม?”

“แต่ตอนนี้ เขากลับมาบอกให้ผมกลับไป? ผม หลี่โม่ เป็นสุนัขของพวกแดนมังกรนั่นหรือไง? ไม่คิดว่ามันดูเอาแต่ได้เกินไปหน่อยเหรอ?”

“ผมแต่งงานแล้ว ผมไม่ต้องการความสงสารจากใครทั้งนั้น โดยเฉพาะจากแดนมังกร! กลับไปซะ แล้วอย่ามารบกวนผมอีก!”

หลี่โม่พูดอย่างเย็นชาแล้วเดินกลับเข้าไปในร้านสปาทันที ทิ้งชายชราไว้ที่หน้าประตู

แดนมังกรคือองค์กรลึกลับขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ควบคุมทั้งทรัพยากรทางการแพทย์และแร่ธาตุชั้นนำของโลก อีกทั้งยังมีความมั่งคั่งและร่ำรวยที่สุด!

พวกเขาทรงพลังที่สุด!

ไม่มีใครกล้ายุ่งกับตระกูลที่เก่าแก่ที่สุดนี้!

ในแดนมังกร ราชามังกรคือผู้มีอำนาจสูงสุดและมีมังกรทั้งแปดอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของเขา แต่ละคนเปรียบเสมือนยักษ์ที่ปกครองในแต่ละด้าน พวกเขาทั้งแปดมีทั้งความมั่งคั่งและอิทธิพลอำนาจอยู่ในมือ!

ปรมาจารย์ด้านการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมทั่วโลกและปรมาจารย์กังฟู ทั้งหมดล้วนเป็นศิษย์ของแดนมังกรและพวกเขาทั้งหมดก็เชื่อฟังราชามังกร!

เมื่อหลี่โม่เปิดประตู พนักงานทุกคนในร้านสปาก็มองมาที่เขาด้วยสายตาแปลก ๆ

หลี่โม่ทำงานที่นี่มาสี่ปีแล้วและเขาเป็นแค่คนธรรมดา

แต่ตอนนี้ เขากลับพูดคุยกับคนที่นั่งในรถ Rolls-Royce นี่มันเหลือเชื่อ...

อีกด้านหนึ่ง เมื่อหลี่โม่เดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว โทรศัพท์ในกระเป๋าของเขาก็ดังขึ้นและสั่นอย่างแรง

เมื่อดูเบอร์ที่โทรมาก็พบว่าเป็นภรรยาของเขาเอง กู้หยุนหลาน

“ว่าไงครับที่รัก มีอะไรเหรอ?” หลี่โม่ถามด้วยรอยยิ้ม

กู้หยุนหลานอาศัยอยู่ในเมืองฮั่น เธอเป็นคนที่สวยและมีชื่อเสียง อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในผู้นำของเทพธิดาทั้งสี่ในเมืองฮั่นอีกด้วย

แน่นอน เมื่อคนธรรมดาพูดคุยกับกู้หยุนหลาน มันยิ่งเหมือนเป็นการเยาะเย้ยและหัวเราะเยาะเธอที่แต่งงานกับคนที่ไม่มีอะไรเลย!

“หลี่โม่! รีบมาที่โรงพยาบาลในเมืองด่วนเลย! เกิดอุบัติเหตุขึ้นกับซีซี!”

อีกด้านหนึ่งของสาย เสียงของกู้หยุนหลานดูเป็นกังวลมาก

“ครับ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้!”

หลี่โม่ไม่ลังเล เขารีบบอกกับผู้จัดการแล้วก็รีบวิ่งออกจากประตูไป เขารีบขับสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าไปที่โรงพยาบาลทันที

ตระกูลกู้ ซึ่งเป็นเศรษฐีอันดับสองในฉู่โจวของเมืองฮั่น เมื่อสี่ปีที่แล้ว หลี่โม่ได้พบกับกู้หยุนหลานโดยบังเอิญและได้แต่งงานเข้ามาอยู่ในตระกูลกู้

ในเวลานั้น งานแต่งงานของเขากับกู้หยุนหลานสร้างความฮือฮาไปทั่วเมืองฮั่น เพราะเป็นงานแต่งงานที่ไร้ราคาที่สุดในประวัติศาสตร์ของเหล่าผู้ร่ำรวยในเมืองฮั่น

เพราะหลี่โม่เป็นเด็กยากจนที่ไม่มีรากฐานอะไรเลย

ส่งผลให้ตระกูลกู้กลายเป็นตัวตลกในหมู่ตระกูลที่ร่ำรวยของเมืองฮั่น

ในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา หลี่โม่ใช้ชีวิตของเขาในตระกูลกู้อย่างระมัดระวัง แม้ว่าเขาจะถูกเยาะเย้ยและได้รับการปฏิบัติอย่างเย็นชา

เป็นปกติสำหรับลูกเขยที่เข้าไปเป็นภาระที่จะต้องมีจิตสำนึกของความกระตือรือร้น

ยิ่งไปกว่านั้น หลี่โม่ต้องการการสนับสนุนจากตระกูลกู้ เพราะแม่ของเขาต้องการเงินในการรักษาอาการป่วย

หน้าประตูทางเข้าโรงพยาบาล หลี่โม่เห็นกู้หยุนหลานที่ยืนรอมาเป็นเวลานาน เธอดูโกรธและดูเป็นกังวลมาก

เมื่อเห็นหลี่โม่กำลังเดินมา เธอค่อย ๆ เดินเข้ามาอย่างเย็นชาแล้วยกมือขึ้น

เพียะ!

เสียงตบดังขึ้นที่ทางเข้าโรงพยาบาลและกระตุ้นความสนใจของผู้ที่เดินผ่านไปมา “ทำไมคุณมาช้าขนาดนี้!”

ดวงตากลมโตของกู้หยุนหลานส่องประกายทั้งน้ำตา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความโกรธ!

หลี่โม่ผงะไปครู่หนึ่ง มองดูภรรยาของเขาที่เป็นแบบนี้และถามอย่างร้อนรนว่า “คุณ… หยุนหลาน เกิดอะไรขึ้น ซีซีเป็นอะไร?”

กู้หยุนหลานปล่อยน้ำตาให้ไหลรินออก เธอพุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของหลี่โม่และเริ่มร้องไห้ "ซีซี… ซีซีเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว"

ตอนนี้ สีปี่ที่ชายไร้ประโยชน์คนนี้ทำให้ตัวเองและตระกูลกู้กลายเป็นตัวตลกของเมืองฮั่นกำลังเป็นที่พึ่งพิงเพียงแห่งเดียวของกู้หยุนหลาน

ฮึ่ม!

เมื่อได้ยินแบบนั้น ใบหน้าของหลี่โม่ก็เริ่มสั่น ม่านตาเริ่มกระชับ ริมฝีปากของเขาสั่นและถามว่า "มะเร็ง… มะเร็งเม็ดเลือดขาว? เป็นไปได้ยังไง?"

ซีซีเป็นลูกสาวของหลี่โม่และกู้หยุนหลาน เธออายุเพียงสามขวบเท่านั้น

ในขณะนี้ ภายในห้องผู้ป่วยก็เต็มไปด้วยคนของตระกูลกู้

คุณท่านกู้กำลังนั่งอยู่บนหัวเตียงกับเด็กสาวผู้น่ารักและแสนฉลาดที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรัก

รอบ ๆ มีเหล่าลูกหลานของตระกูลกู้ยืนอยู่

ในขณะนี้ เมื่อเห็นหลี่โม่เดินเข้ามาพร้อมกับกู้หยุนหลาน เขาก็ตะโกนด่า และระเบิดความโกรธออกมา!

“หลี่โม่! แกยังมีหน้ามาที่นี่อีก ออกไปซะ!”

สีหน้าของแม่ยายหวังฟางเต็มไปด้วยความรังเกียจ เธอกรีดร้องและกุมมือไว้ที่หน้าอกของเธอ!

ลูกเขยไร้ประโยชน์คนนี้ขยันสร้างแต่ความอัปยศ!

“ฮ่าฮ่า ฉันก็นึกว่าใคร แกนี่เองหลี่โม่ แกมาที่นี่ทำไมเจ้าคนไร้ประโยชน์?”

ด้านข้าง คำพูดถากถางมาจากหลานชายคนที่สองของตระกูลกู้ กู้ซิ่งเหว่ย

เขามองหลี่โม่ที่กำลังอารมณ์เสีย คนไร้ประโยชน์ไม่มีความรับผิดชอบ แบบนี้เป็นลูกเขยของตระกูลกู้ได้อย่างไรกัน

ยิ่งไปกว่านั้น เพราะมัน ตระกูลกู้ถึงต้องอับอายขายขี้หน้าต่อคนทั้งเมืองฮั่น!

“ใช่ เจ้าตัวซวย แกจะมาทำไม?”

“นี่ นั่นพ่อของซีซีนะ เขาควรจะได้มาเยี่ยม”

“หุบปาก! เงียบไปเลย เธอไม่เห็นหัวผู้อาวุโสเหรอ? ลืมไปแล้วหรือไงว่าซีซีก็ยังเรียกมันว่าลุงเลย”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ คนตระกูลกู้ทั้งหลายที่อยู่ในห้องผู้ป่วยก็ยิ้มอย่างเย็นชา

ชายคนนั้นทำกับหลี่โม่เกินไปมาก แม้แต่ลูกสาวของเขาเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นพ่อ

เลวมาก!

กู้หยุนหลานก้าวไปในกลุ่มญาติและพูดกับชายชราว่า "คุณปู่คะ หลี่โม่มาแล้วค่ะ"

คุณท่านกู้ที่มีผมหงอกและสวมชุดสูทสีขาวปล่อยมือจากมือเล็ก ๆ ที่อ่อนโยนของซีซีตัวน้อย เขาพูดกับแม่บ้านที่อยู่ข้าง ๆ โดยไม่แม้แต่จะเหลือบมองหลี่โม่เลยว่า "ให้เขาเซ็น"

"ค่ะคุณท่าน"

แม่บ้านเดินไปหาหลี่โม่ เธอหยิบเอกสารออกมาแล้วพูดอย่างเย็นชา "นี่คือข้อตกลงการหย่าร้างระหว่างคุณกับคุณหยุนหลาน ถ้าคุณเซ็น คุณท่านจะปฏิบัติต่อคุณหนูซีซีอย่างดี คุณวางใจได้เลย ส่วนเรื่องไขกระดูกของคุณหนูซีซีก็หาได้แล้ว คุณก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องค่ารักษา”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ นัยน์ตาของหลี่โม่ก็เต็มไปด้วยความโกรธ เขาจ้องมองแม่บ้านด้วยความสับสน จากนั้นจึงหันไปหาชายชราแล้วพูดว่า “คุณปู่ครับ ซีซีเป็นลูกสาวของผม ทำไมไม่ใช้ไขกระดูกของผมล่ะ?"

"หุบปาก!"

คุณท่านกู้ตวาดลั่น เขาลุกขึ้นและจ้องหลี่โม่ด้วยสายตาที่เย็นยะเยือก พร้อมกับไม้เท้าในมือของเขา "แกคิดว่าแกคู่ควรกับการเป็นพ่อของซีซีเหรอ? เซ็นซะ จากนี้ไปแกจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตระกูลกู้ของฉันอีกแล้ว! จำไว้ เธอชื่อกู้ซีซี นามสกุลของเธอคือกู้ ไม่ใช่หลี่!"

เมื่อได้ยินแบบนั้นกู้หยุนหลานก็เริ่มกังวลและพูดว่า "คุณปู่คะ หนูจะไม่หย่ากับหลี่โม่ เขาเป็นพ่อของซีซี หนูหวังว่าคุณปู่จะพิจารณาใหม่อีกครั้งนะคะ"

กู้หยุนหลานแต่งงานกับหลี่โม่มาสี่ปีแล้ว เป็นเวลาสี่ปีที่อาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกันโดยไม่มีความรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องโกหกเลย

หลี่โม่ก็ตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของกู้หยุนหลาน

มันกลับกลายเป็นว่าเธอยอมรับสามีของเธอและยอมรับว่าเขาเป็นพ่อของซีซี

เพียะ!

คุณท่านกู้ตบหน้ากู้หยุนหลานอย่างโกรธจัดและตะโกนว่า "แกจะต่อต้านฉันหรือ?! เมื่อไหร่แกจะเข้าใจที่ฉันพูด? ถ้าไม่ใช่เพราะแกแต่งงานกับไอ้คนไร้ค่านี่ ตระกูลกู้ของฉันคงไม่กลายเป็นตัวตลกในเมืองฮั่นแบบนี้หรอก!"

ทุกคนในตระกูลกู้ที่อยู่รอบข้างก็มองเธอด้วยสายตาที่เย็นชา มีความเหยียดหยันฉายขึ้นที่มุมปากของพวกเขาอย่างเงียบ ๆ

ดวงตาของกู้หยุนหลานแดงก่ำ น้ำตาไหลลงแก้ม เธอยืนอยู่ข้าง ๆ เขาอย่างหวาดกลัว

เมื่อหลี่โม่เห็นกู้หยุนหลานถูกตบ หัวใจของเขาก็เต้นแรง เขากำหมัดแน่นด้วยความเกลียดชัง

ผู้หญิงของเขาจะถูกรังแกได้อย่างไร!

จากนั้นคุณท่านกู้ก็จ้องมองหลี่โม่ด้วยใบหน้าแดงก่ำและกล่าวอย่างเย็นชา "หากปราศจากความยินยอมของฉัน โรงพยาบาลก็จะไม่ใช้ไขกระดูกของแก ฉันซื้อไขกระดูกทั้งหมดที่ตรงกับซีซีไว้แล้ว ถ้าแกไม่เซ็นข้อตกลงการหย่าฉันก็จะไม่ให้การรักษากับซีซี! ส่วนค่ารักษาก็มากกว่าสองล้านบาท แกจะหาที่ไหนมาจ่าย?”

เมื่อได้ยินแบบนี้ หัวใจของหลี่โม่ก็ยิ่งสั่นไหว ชายชราช่างเป็นคนที่โหดร้ายนัก!

ใช้ซีซีเป็นเครื่องมือบังคับให้เขาหย่ากับกู้หยุนหลาน!

เงียบสนิท

หลี่โม่โกรธยิ่งกว่าเดิม!

กู้หยุนหลานแอบมองหลี่โม่ ดวงตาของเธอแดงก่ำและเต็มไปด้วยหยาดน้ำใสที่ไหลจากดวงตาของเธอ มันมีทั้งความผิดหวังและความคาดหวัง

เธอรู้สึกผิดหวังที่ในเวลานี้สามีของเธอทำอะไรไม่ได้เลย

สิ่งที่เธอคาดหวังคือสามีของเธอจะสามารถต่อต้าน สามารถปกป้องและสามารถรับผิดชอบครอบครัวนี้ไว้ได้ แบกความรับผิดชอบในความเป็นสามีและความเป็นพ่อได้!

ในเวลานี้ ซีซีที่นอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลลืมตาขึ้น ใบหน้าของเธอซีดเผือด ตาดวงโตเริ่มเคลื่อนไหว ในตอนนี้ตัวของเธอซีดเซียว เธอมองไปที่หลี่โม่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ และบ่นว่า “คุณลุงคะ… หนูเจ็บ...”

ลุง ลูกสาวเรียกเขาว่าลุงเท่านั้น...

หลี่โม่เป็นนายน้อยแห่งแดนมังกร!

ราชามังกรในอนาคต!

ทว่าแม้แต่ลูกสาวของเขาเอง ก็ยังไม่รู้จักเขา!

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
27 Chapters
บทนำ
“ฟลายด์เอ๊ย! ฟลายด์! ลุกมานึ่งข้าวให้แม่หน่อยเร็ว แม่กับพ่อจะออกไปไร่ ไปดูคนงานสักหน่อย” สุพรรษาแม่ของ ฟลายด์ เป็นเจ้าของไร่อ้อยไร่มัน มีที่ดินเป็นร้อยไร่ฟลายด์ สาวน้อยวัยยี่สิบต้น ๆ ดวงตากลมโตแต่ชอบใส่แว่นหนาเตอะทั้ง ๆ ที่สายตาก็ไม่ได้สั้นขนาดนั้น ชอบใส่เสื้อฟรีไซซ์ตัวใหญ่ ๆ ทั้งที่ตัวเองก็ตัวเล็ก ๆ ชอบทำหัวฟูทั้งวันก็เพราะความขี้เกียจหวีผม“จ้า แม่ไปได้เลยจ้า เดี๋ยวลูกสาวคนสวยคนนี้จะจัดการข้าวปลาอาหารไว้ให้เสร็จสรรพ เรียบร้อยก่อนที่พ่อกับแม่จะกลับมาแน่นอน”“ให้มันจริงอย่างที่พูดเถอะ ไม่ใช่ว่าพอพ่อกับแม่ออกไปแล้ว กลับเข้าไปนอนต่ออีกนะ”“ไม่มี้ ใครเขาทำกัน”พอพ่อกับแม่ออกไปไร่แล้ว ฟลายด์เดินหัวเราะคิก ๆ ไปเคาะประตูห้องพี่ชายให้ลุกขึ้นมาทำกับข้าว นึ่งข้าว เตรียมอาหารไว้ให้พ่อกับแม่แทนตัวเอง เหมือนประจำทุกวันปึง ๆ ๆ“พี่! พี่เฟลนด์! ลุกขึ้นมานึ่งข้าว ทำกับข้าวไว้รอแม่ด้วย”“แล้วทำไมมึงไม่ทำเอง ชอบกวนกูตั้งแต่เช้าเนี่ย” เฟลนด์ลุกขึ้นมาเปิดประตูใส่แค่กางเกงบอกเซอร์ตัวเดียว ด้วยความงัวเงีย แล้วปิดประตูใส่หน้าเธอ“ถ้าพี่ไม่ไปทำกับข้าว ฟลายด์จะฟ้องแม่ว่าพี่แอบพาลูกสาวบ้านอื่นไปทำมิดีมิร้า
last updateLast Updated : 2025-11-16
Read more
บทที่ 1
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา…ฟลายด์เดินทางมาเชียงใหม่ด้วยกระเป๋าเป้เพียงใบเดียว เพราะว่ายังไงที่เธอมาเชียงใหม่ครั้งนี้ก็แค่มาเที่ยวเล่น ไม่ได้จะมาอยู่นาน เดี๋ยวเดียวก็กลับแล้ว เพราะฉะนั้นเอามาเท่าที่จำเป็น และอีกอย่างเพื่อน ๆ ของเธอจองโรงแรมที่มีพร้อมทุกอย่างเอาไว้ให้แล้วเธอก็ยังไม่รู้จุดหมายปลายทาง ว่าโรงแรมที่เพื่อนจองไว้ชื่ออะไร พอลงจากเครื่องเธอก็นั่งรอเดอะแก๊งมารับที่สนามบินพอไม่ได้เจอกันนานมันก็ตื่นเต้นเหมือนกันแฮะ ดีใจที่จะได้มาเจอกันในรอบหลายปี น่าจะเกือบ 5 ปีได้แล้วมั้ง จนเพื่อนแต่งงานมีลูกกันไปหมดแล้ว ทั้งแก๊งคงเหลือแค่เธอคนเดียวมั้งที่ยังไม่มีครอบครัวเหมือนคนอื่นเขาคิดแล้วก็เศร้าเหมือนกันนะ เพื่อน ๆ คงจะมีคนคอยให้สวีท ส่วนเธอนั้นคงเป็นเพียงแค่ส่วนเกิน ที่เพื่อนรักมากจนต้องหอบหิ้วไปด้วยทุกที่ จนบางทีอยากจะบอกเพื่อนมากว่าไม่ต้องหอบกูมาดูพวกมึงสวีทกันกับผัวก็ได้นะ กูเกรงใจ“ฟลายด์” มด เพื่อนสาวคนสวยที่ไม่ว่าจะแต่งตัวแบบไหน ก็สวยได้ทุกลุคแม้ว่าเสื้อผ้าพวกนั้นจะซื้อมือสองตามตลาดนัดคลองถมก็เถอะ เป็นคนที่เทสดีมาก“ภาณิภัค” หน่อย สาวเหนือหุ่นดี ผิวขาว สาวสวยประจำกลุ่ม ฮอตพอ ๆ กับมด“หมอ”
last updateLast Updated : 2025-11-16
Read more
บทที่ 2(1)
เสียงจอแจของผู้คนที่กำลังยืดเบียดเสียดอัดกันอยู่ตามโต๊ะต่าง ๆ ในสถานบันเทิงที่ขึ้นชื่อของจังหวัดเชียงใหม่…แสงไฟหลากสีสาดส่องไปทั่วสถานบันเทิงแห่งนี้ เสียงดนตรีดังกระหึ่มเหมือนหัวใจกำลังเต้นแรงขึ้นนักท่องเที่ยวจำนวนมากหลั่งไหลกันเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย พนักงานที่มารอรับลูกค้ากำลังพาทุกคนไปนั่งตามโต๊ะที่ตัวเองได้จองไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้วเสียงดนตรีที่ดังเกินกว่ากฎหมายกำหนดในสถานที่แห่งนี้ มันทำให้เธอพูดคุยกับเพื่อน ๆ ไม่รู้เรื่องเลยสักนิดเดียว พอทุกคนได้รับปริมาณแอลกอฮอล์กันพอประมาณก็พากันออกมาโชว์ลวดลายอันพริ้วไหวอย่างไม่มีใครยอมใคร“ฟลายด์ มาลุกขึ้นเต้นด้วยกันมาเที่ยวทั้งที เราก็ต้องไปให้สุด”“พวกเธอเต้นกันก่อนเลย” ปริมาณแอลกอฮอล์ในกายเธอยังไม่ได้ออกฤทธิ์ถึงขนาดจะใจกล้าหน้าทนออกไปโชว์สเตปขนาดนั้น“ไม่ไปเต้นกับพวกเขาเหรอสุพัตรา”เธอรู้ดีว่าสามีของส้มไม่ค่อยชอบออกมาสังสรรค์แบบนี้เท่าไร และไม่ค่อยเข้ากับเพื่อน ๆ ในแก๊งค์มากเท่าไรนัก ออกจะไปทางหยิ่ง ๆ จนบางทีเพื่อน ๆ ก็ไม่ค่อยอยากจะยุ่งด้วยสักเท่าไร ซึ่งต่างจากเพื่อนเธอที่ชอบความสนุกสนานเฮฮา กลับต้องมานั่งดูเพื่อน ๆ ออกไปสนุกกัน“มาชนแก้ว
last updateLast Updated : 2025-11-16
Read more
บทที่ 2(2)
“ก็ได้ แค่สองนาที”แบงค์เดินผ่านโต๊ะของฟลายด์ เขาแอบปรายตามองเล็กน้อย เห็นหญิงสาวก้มหน้างุด เอามือปิดหน้าไม่วายแอบชำเลืองมองเขากับโบว์ ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มมุมปากทุกเหตุการณ์ที่ทั้งสองคนกระทำอยู่นั้น อยู่ในสายตาของฟลายด์ทั้งหมดทุกอย่าง ทันทีที่สองคนเดินออกไปด้านนอกร้าน ฟลายด์ก็เริ่มนินทาชายหนุ่มคนนั้น“ส้ม เห็นปะเมื่อกี้อ่ะ”“เห็นอะไร”“เอ้า! ก็ผู้ชายที่เดินผ่านโต๊ะเราที่กล้ามโต ๆ กับผู้หญิงหุ่นเช็กซี่เมื่อกี้นี้ไง เห็นไหม?”“อ๋อ! เออ! เห็น ๆ ผู้ชายก็หล่อเนาะ ผู้หญิงก็สวยเห็นแล้วอิจฉาหุ่นฉิบหายเลย” ส้มหันมากระซิบกระซาบกับฟลายด์ “แบน ๆ อย่างเรานี่จะต้องเสริมกี่ซีซีถึงจะได้เท่าเขา”“คงจะขนาดใหญ่ที่สุดละมั้ง เออมีอะไรจะเล่าให้ฟัง ผู้ชายคนเมื่อกี้นั่นน่ะก็คือ…คนที่ไปยืนเคาะประตูห้องตรงข้ามเค้าเมื่อตอนที่มาเชียงใหม่ตอนโน้นที่เคยเล่าให้ฟังอ่ะ จำได้ใช่ไหม?”ส้มเบิกตากว้างพลางพยักหน้า “จำได้ แล้วไงต่อ?”“สองคนนั้นอ่ะ ไม่ใช่แฟนกัน แต่อาจจะแอบไปทำอะไรกันลับหลังแฟนของผู้หญิงคนนั้นก็ได้” ฟลายด์ชี้ไปที่ผู้ชายที่กำลังเต้นไม่สนใจโลกอยู่หน้าเวที กำลังเต้นนัวเนียอยู่กับสาวอีกคน“เห็นคนที่สวมเสื้อสีฟ
last updateLast Updated : 2025-11-16
Read more
บทที่ 3(1)
ฟลายด์ตื่นมาพร้อมกับอาการปวดหัว ความมึนเมาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์เมื่อคืน ทำให้ทุกอย่างกำลังหมุนคว้าง ดวงตาปรือ รู้สึกถึงความร้อนอบอ้าว ก่อนถีบผ้าห่มผื่นหนาออกจากตัวอย่างไม่ใยดี ก่อนจะพลิกตัวนอนตะแคงหลับตาลงต่อครืด ครืดเสียงโทรศัพท์บนหัวเตียงสั่นไม่หยุด ทำให้ฟลายด์สะดุ้งตื่น พยายามผงกศรีษะอันหนักอึ้งออกจากหมอนนุ่ม ๆ มือควานหาโทรศัพท์ในสภาพหัวฟู ๆ มืออีกข้างเสยผมที่ปรกใบหน้าออกให้พ้นจากสายตา(“ฟลายด์! อยู่เชียงใหม่ใช่ไหม?”) เสียงแหลมปรี้ดแทรกออกมาจากโทรศัพท์“อืม… คราย…” ฟลายด์ตอบกับเสียงยานคาง(“นี่แกจำพี่สาวคนสวยไม่ได้เหรอ”) เสียงแวดออกมาจากโทรศัพท์ไม่ต้องสืบก็รู้ว่าเป็นใครพี่เฟิร์น ลูกสาวป้าสุณิษาพี่สาวของแม่เธอนั่นเอง“ตอนแรกจำไม่ได้ ตอนนี้จำได้แล้ว”(“ดีเลย วันนี้เก็บกระเป๋าเสื้อผ้ามาที่บ้านพี่เลยนะ มาเชียงใหม่ทั้งที แต่ทำไมไปเช่าโรงแรมนอน บ้านพี่ก็มีที่นอนเยอะแยะ จะไปเปลืองตังเช่าโรงแรมอยู่ทำไม”)“ก็มาเที่ยวกับเพื่อน เกรงใจ มีอะไรอีกไหม คนจานอน”(“มี พรุ่งนี้มาเฝ้าร้านให้หน่อยนะ จะไปรับแต่วันนี้ตอนบ่ายมาพบลูกค้าแทนพี่ด้วยพี่มีธุระต้องไปจัดการ อย่าลืมดูเวลาด้วยนะ”)“ด้าย” หา! อะไรนะ
last updateLast Updated : 2025-11-16
Read more
บทที่ 3(2)
เธอยกมือกุมขมับ ศีรษะที่หนักอึ้ง เส้นผมยุ่งเหยิงปรกแก้มเหมือนคนเพิ่งผ่านศึกหนัก ผิวหน้าที่เคยสดใสตอนนี้ซีดเซียวกว่าปกติ แววตาดูเลื่อนลอย คล้ายโลกทั้งใบกำลังหมุนซ้อนทับกัน“ปวดหัวเป็นบ้าเลย นี่มันกี่โมงแล้วเนี่ย” ฟลายด์พึมพำกับตัวเอง ก่อนจะควานหาโทรศัพท์มาดูเวลาดวงตากลมโตขยายกว้างเมื่อเห็นเวลาปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์ ฟลายด์รีบลุกพรวดพราดวิ่งเข้าห้องน้ำ แต่งตัวไปร้านน้ำหอมให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอลืมตั้งนาฬิกาปลุกได้ยังไงเนี่ย ไม่ใช่ลูกค้าด่าโคตรเหง้าศักราชไปแล้วมั้งหลังจากเสร็จธุระไปดูคนงานที่มารับเหมาก่อสร้างบ้านของคุณอาเสร็จเรียบร้อยแล้ว แบงค์ก็ขับรถไปร้านน้ำหอมตามที่นัดหมายไว้กับเจ้าของร้านBF Bifern Galory“ใบเฟิร์นแกลอรี่ยินดีต้อนรับค่ะ” พนักงานกล่าวต้อนรับลูกค้าอย่างสุภาพ“ผมมาพบเจ้าของร้านครับ นัดดูน้ำหอม”“คุณลูกค้ากรุณารอสักครู่นะคะ พอดีว่าคุณเฟิร์นออกไปทำธุระข้างนอก คุณเฟิร์นไม่ได้แจ้งเอาไว้ว่าจะมีลูกค้ามาดูของ”“ครับ”แบงค์นั่งรอเจ้าของร้านมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว เขาก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าเจ้าของร้านคนสวยของดิวจะมาสักที เขาตัดสินไม่รออีกต่อไป ถ้าร้านอื่นจะไม่มี เขาก็จะหาของ
last updateLast Updated : 2025-11-16
Read more
บทที่ 3(3)
“งั้นเดี๋ยวจะให้พนักงานนำมาน้ำหอมมาให้เลือกนะคะ” ฟลายด์ฝืนยิ้มหวานรักษามารยาทในการต้อนรับ ดูแลลูกค้าอย่างมืออาชีพไม่ให้เสียชื่อร้านของพี่เฟิร์นฟลายด์เดินเลี่ยงเข้าไปหลังร้าน ก่อนจะส่งสัญญาณให้พนักงานช่วยนำน้ำหอมแบรนด์ที่ลูกค้าต้องการออกไปให้เลือกแทนตัวเองแบงค์หยิบขวดทดลองจากพนักงานมาดมดูทีละกลิ่น ลองฉีดลงบนหลังมือบ้าง บนข้อมือบ้าง ตามท้องแขนบ้าง น้ำหอมแต่ละกลิ่นมีความหอมเป็นเอกลักษณ์ ทว่าไม่มีสักกลิ่นที่ทำให้เขาพอใจได้ และอีกอย่างเขาก็ไม่แน่ใจว่าน้องสาวตัวแสบชอบน้ำหอมแบบไหน“ไม่ชอบ” เขาพึมพำพร้อมกับส่ายหน้าจนในที่สุดทั้งแขนเขากับดิวแทบไม่มีพื้นที่เหลือให้ทดลองฉีดน้ำหอมดูอีกแล้ว บนข้อมือและแขนเต็มไปด้วยร่องรอยของกลิ่นน้ำหอมที่ปะปนกันจนสับสน เขาถึงกับถอนหายใจอย่างหงุดหงิด ไม่ต่างจากดิวที่ต่างก็เลือกให้ม่ถูกเหมือนกัน เพราเขาก็ไม่ได้สันทัดกับเรื่องพวกนี้“โธ่เอ๊ย! พี่ก็เลือกสักกลิ่นมันก็จบแล้วจะไปยากอะไร นี่ผมนั่งเป็นหุ่นทดลอง จนจะเมาน้ำหอมยิ่งกว่าเมาเหล้าแล้วเนี่ย พี่ยังไม่ถูกใจอีกเหรอ พี่ไม่ได้ใช้เองสักหน่อย เลือก ๆ มาสักอันเถอะ”แบงค์เม้มปากแน่น มองขวดทดลองที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะด้
last updateLast Updated : 2025-11-16
Read more
บทที่ 4(1)
สองวันต่อมางานเลี้ยงจัดขึ้นในลานกว้างหน้าฟิตเนสแบงค์ยิมถูกประดับไว้ด้วยแสงไฟระยิบระยับ แขกเหรื่อทุกคนในงานแต่งตัวหรูหรายืนพูดคุยกันด้วยท่าทีผ่อนคลาย ทุกคนถือแก้วน้ำทรงสวยหลากสีขณะเดินชมบรรยากาศรอบ ๆ งานเลี้ยง แสงไฟจากโคมทำให้บรรยากาศดูอบอุ่น บริกรเดินเสิร์ฟเครื่องดื่มอย่างราบรื่น เสียงดนตรีบรรเลงเบา ๆสาวน้อยหน้าใสสวมแว่นสายตาเข้ากับรูปหน้า ใส่กางเกงทรงกระบอกสีซีดบวกกับเสื้อลินินตัวบางใส่สบาย เดินเข้ามาในงานอย่างมั่นใจ พร้อมกับหยิบแก้วค็อกเทลมาถือไว้ในมือ ก่อนจะยกขึ้นมากระดกรวดเดียวจนหมดแก้ว“สีก็สวย น้ำก็อร่อยดี เพิ่งจะเคยกิน แต่รถชาติก็ไม่ต่างจากเหล้าถังที่เราทำสักเท่าไร สู้เหล้าถังที่เราผสมเองไม่ได้”แม้ในใจเธอจะบอกว่าเหล้าถังที่เธอผสมกินกับพี่ชาย กับคนงานที่ไร่จะอร่อยกว่า แต่เธอก็ยอมรับว่าค็อกเทลก็อร่อยไม่แพ้กัน จนอดที่จะเอาค็อกเทลแก้วที่สอง แก้วที่สามมาจิบรอลูกค้าที่สั่งน้ำหอมเอาไว้ไม่ได้ เบอร์โทรก็ไม่ทิ้งเอาไว้ให้ ชื่อแซ่ก็ไม่ยอมบอก เธอทำได้แต่เดินเตร็ดเตร่พลางจิบค็อกเทลไปด้วย จนมาโผล่ที่ห้องออกกำลังกายตั้งแต่เล็กจนโตเธอก็ยังไม่เคยลองเครื่องออกกำลังกายสักทีเลย ประจวบเหมาะกับวั
last updateLast Updated : 2025-11-16
Read more
บทที่4(2)
ความครึกครื้นในงานเลี้ยงนั้น มันยิ่งทำให้เสียงหัวใจที่เต้นโครมคราม ดังสะท้อนอยู่ในโสตประสาทของเธออย่างบ้าคลั่ง เธอหยุดยืนหอบหายใจ หันกลับไปมองด้านหลังอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครตามเธอมา ริมฝีปากที่เม้มแน่นอยู่ก่อนหน้า ค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก ร่างทั้งร่างแทบจะทรุดลงกับเก้าอี้ด้วยความโล่งใจฟลายด์เห็นดิวเดินเข้างานมาพร้อมกับสาวสวย น่าจะเป็นแฟนของชายหนุ่ม เธอเลยถือโอกาสนี้ฝากน้ำหอมเอาไปให้ลูกค้าของเธอแทนเลยแล้วกัน อย่างน้อยผู้ชายคนนี้ก็น่าจะรู้ว่ามันเป็นของขวัญวันเกิด“พี่ ๆ หนูขอฝากของขวัญชิ้นนี้ให้กับผู้ชายกล้ามโต ๆ หน้าตี๋ ๆ ผิวขาว ๆ หน่อยนะคะ” ดิวทำหน้างง ๆ กำลังนึกว่าใครกล้ามโต หน้าตี๋ ผิวขาว “คนที่ไปเลือกของชิ้นนี้พร้อมพี่ไง คนนั้นน่ะ”ดิวมองถุงของขวัญอยู่สักพักใหญ่ แล้วคิดภาพตามที่เจ้าของร้านคนสวยบอก หน้าเจ้าของฟิตเนสที่เขารู้จักเป็นอย่างดีก็ลอยขึ้นมาในหัว รูปลักษณ์แบบนี้มีแค่พี่แบงค์คนเดียว ที่เหลือไม่มีใครหน้าตี๋สักคน“ของพี่แบงค์”“น่าจะใช่ค่ะ รบกวนฝากเอาไปให้เขาทีนะคะ พอดีว่ามานานแล้ว แต่หาเขาไม่เจอ”“ได้ครับ” ดิวตอบรับอย่างสุภาพเมย์กวาดสายตามองฟลายด์ตั้งแต่
last updateLast Updated : 2025-11-17
Read more
บทที่5(1)
หลังจากงานเลี้ยงจบลง แบงค์หยิบถุงของขวัญที่ทางร้านส่งมาให้ เพื่อเช็กดูอีกทีเผื่อว่าน้องสาวเขาจะแกล้งหลอกว่าไม่มีของขวัญในนั้น หลอกเขาให้ตกใจเล่น ๆ เหมือนทุกครั้งที่เธอชอบแกล้งเขา ทว่ามันก็ไม่ของขวัญอยู่ในนี้จริง ๆ เขาครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ที่อยู่ในกระดาษแผ่นเล็ก ๆเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขณะที่ฟลายด์กำลังจัดของอยู่หลังร้าน เบอร์โทรไม่ปรากฏชื่อ และยังไม่ขึ้นว่าเบอร์ก่อกวนหรือมิจฉาชีพ มือเรียวบางเลยเลื่อนหน้าจอรับสายนั้นทันที“น้ำหอมที่ผมสั่งให้ร้านคุณไปส่งในงานวันเกิดวันนี้…มันหาย ไป ทางร้านจะรับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้นยังไง” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมาโดยไม่อ้อมค้อม เขาพุ่งประเด็นที่เขาครุ่นคิดยังไงก็คิดไม่ตก ทางร้านก็ใหญ่โตไม่น่าจะคิดทำเรื่องอะไรที่ให้เสียหายต่อภาพลักษณ์ขนาดนี้(“เอ๊ะ? ก่อนที่ทางร้านจะส่งมอบของให้ลูกค้า หรือนำไปส่งให้ลูกค้า ทางร้านจะต้องตรวจสอบทุกอย่างเรียบร้อยก่อนส่งอยู่แล้วนะคะ และอีกอย่างฉันเป็นคนจัดเตรียมของเองกับมือและนำไปส่งเองโดยที่ไม่มีใครได้แตะต้องกล่องของขวัญเลยสักคนเดียว”)“ถ้าคุณมั่นใจขนาดนั้นคุณมีหลักฐานมายืนยันไหมว่าคุณไม่ได้
last updateLast Updated : 2025-11-18
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status