Library
Search
ลุ้นรักเลขาหน้าหวาน My Secretary

ลุ้นรักเลขาหน้าหวาน My Secretary

โรแมนติก
last updateLast Updated : 2026-06-10
By:  ปิ่นปภัสCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
17Chapters
258views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

Synopsis

ความรักหวาน

รักคนเดียว

อ่านฟิน

เลขานุการ

รวย

เศรษฐี

ความรักครั้งแรก

บอสคะ เรื่องเมื่อคืน พิมพ์ขอโทษนะคะ คือ พิมพ์เมาไปหน่อย ยัยซื่อบื้อ หล่อนคิดว่าหล่อนเป็นใครถึงกลัวการตั้งท้องทายาทของเขา หญิงทั่วบ้านทั่วเมือง ต่างอยากเป็นแม่ของลูกเขาทั้งนั้น

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 หญิงชราผู้ใจดี กับหน้าที่ใหม่

"หึ...ไม่คิดจะทักทายกันหน่อยรึไง เห็นฉันยืนหัวโด่อยู่น่ะฮะ" เขาโยนบุหรี่ลงพื้นก่อนจะใช้รองเท้าหนังสีดำมีราคาเหยียบมันจนดับ

"...สวัสดีค่ะ ท่านประธาน" เธอถอนหายใจด้วยความระอาก่อนจะเปล่งวาจาทักทายชายหนุ่มไปตามมารยาทพร้อมกับกระชับกระเป๋าสะพายคล้องไหล่ หลังจากนั้นก็รีบหมุนตัวหมายจะตรงไปที่ประตู ซึ่งมีชายฉกรรจ์กำลังไล่ลูกค้าในคลับให้ไปใช้ห้องน้ำอีกโซน

"มานี่ จะไปไหน" แต่ก็ช้ากว่าแม็กเครย์ เขาคว้าเอวเธอจากด้านหลัง แล้วหมุนร่างอรชรเข้ามาในวงแขนแข็งแรง

"อึก~"

"ขะ...คุณมีอะไรกับฉัน ปล่อยฉัน" น้ำเสียงสั่นเทาเงยหน้าถามมาเฟียหนุ่มก่อนจะออกแรงให้ชายหนุ่มปล่อยเธอแต่มีหรือที่เขาจะยอมคลายวงแขนออก

"หึ...จะรีบไปไหน" ลมหายใจผสมกลิ่นควันบุหรี่และแอลกอฮอล์จางๆ พ่นรดใบหน้าหวาน ทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ ยิ่งน้ำหอมประจำกายของเขาลอยมาแตะจมูกด้วยแล้ว หัวใจดวงน้อยแทบจะหลุดออกมาจากเบ้า

"ฉะ...ฉันจะกลับไปหาเพื่อนฉัน"

"ไปหาเพื่อนหรือไปหาไอ้ไก่อ่อนกันแน่"

"หมายถึงใคร" ใบหน้าหวานถามด้วยความไม่เข้าใจ ดวงตากลมภายในแพขนตางอนกลอกไปมาอยู่ราวหนึ่งวินาที "คุณหมายถึงตองเจใช่ไหม"

"แล้วเธอไปนั่งให้ท่าผู้ชายที่ไหนอีกฮะ"

"...เขาเป็นน้องรหัสฉัน แล้วคุณก็ปล่อยฉันสักที"

"หึ...อย่ามาสะดีดสะดิ้งหน่อยเลย ของมันเคยๆ กันอยู่" ดวงตาสีอำพันปรายมองเด็กสาวด้วยใบหน้านิ่งเฉยแต่ช่างตรงข้ามกับวาจาที่เราะราย

"คุณจะทำอะไร นี่มันห้องน้ำผู้หญิงนะ"

"นั่นสินะ พอทีกับไอ้ไก่อ่อน ไม่เห็นเธอขัดขืนแบบนี้เลย"

"คุณหยุดหาเรื่องฉันสักที แล้วคุณล่ะ คุณเองก็มากับผู้หญิงของคุณ ทำไมไม่กลับไปหาผู้หญิงของคุณคะ"

"หึ...หึงรึไง"

"ทำไมฉันต้องหึงคุณด้วย ผู้ชายสำส่อนอย่างคุณ ใครอยากจะยุ่งด้วย ฉันไม่อยากเป็นนางบำเรอให้คุณแล้ว ฉันขอยกเลิกข้อตกลงนั่น" เธอตอบกลับเสียงสั่น ในเมื่อเขาก็มีผู้หญิงข้างกายอยู่แล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นอะไรที่เขาต้องเพิ่มเธอเข้าไปเป็นผู้หญิงของเขาอีกคน

"สำส่อนยังไงก็เป็นผู้ชายคนแรกที่ได้เปิดซิงเธอ"

เพียะ!

เธอออกแรงผลักเขาครั้งสุดท้าย แล้วง้างมือฟาดไปแก้มซีกซ้ายของเขาอย่างเต็มแรง จนกระเป๋าสะพายของเธอหล่นไปกองที่พื้น

"หยุดพูดจาทุเรศๆ สักที"

"หึ...เธอนี้มันก็ซาดิสม์เหมือนกันนะ" แม็กเครย์ที่ใบหน้าสะบัดไปตามแรงตบหัวเราะต่ำในลำคอ พลางใช้นิ้วมือลูบไปที่มุมปากที่มีเลือดซึมออกมา แล้วต้อนสาวเจ้าจนแผ่นหลังบางชิดผนัง

"อื้อ~"

"ปาลิตา" เด็กสาวกำพร้าหน้าตาดีเติบโตมาจากมูลนิธิ เธอมีสร้อยคอเส้นหนึ่งที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด จนเธอได้มาฝึกงานในโรงแรมหรูของเขา "แม็กเครย์" เด็กสาวจึงได้ไปล่วงรู้ความลับด้านมืดของเขาโดยไม่ตั้งใจ มีหรือที่คนอันตรายอย่างเขาจะปล่อยเธอไปง่ายๆ ถึงแม้ฉากหน้าเขาคือนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงเจ้าของโรงแรมชื่อดัง แต่เบื้องหลังเขาคือมาเฟียที่ไร้หัวใจ รวมไปถึงเธอได้รู้เกี่ยวกับชาติกำเนิดของเธอโดยบังเอิญ

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

บางทีคุณอาจจะชอบ

นวนิยายที่เกี่ยวข้อง

นิยายออกใหม่

No Comments
17 Chapters
ตอนที่ 1 หญิงชราผู้ใจดี กับหน้าที่ใหม่
วัดริมน้ำในชานเมืองตอนบ่าย หญิงชราหน้าตายิ้มแย้มนั่งรับลมใต้ต้นไม้ใหญ่ริมสะพานทางเดินริมน้ำของวัดเพียงลำพัง ถุงใส่ขนมปังในมือที่ให้อาหารปลาเหลือเพียงแค่ถุงเปล่า เธอลุกขึ้นยืนด้วยไม้เท้าในมือที่ถืออยู่ช่วยพยุงตัวไว้ แต่ด้วยร่างกายที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมานับไม่ถ้วนไม่ได้ดั่งใจ เดินขึ้นบันไดศาลายังไม่ทันจะถึง หญิงชราก็สะดุดพื้นและล้มลงที่นี่เป็นวัดที่ค่อนข้างเงียบและสงบร่มรื่นคนไม่พลุกพล่าน เธอพยายามดันร่างขึ้นยืนแต่หลังเจ้ากรรมก็เจ็บแปลบขึ้นมา มือที่ถือไม้เท้าเผลอวางและกุมที่หลังแทน ทำให้ตัวฟุบลงไปกับพื้น“คุณยายเป็นอะไรหรือเปล่าคะ?” หญิงสาวที่อยู่บริเวณนั้นวิ่งปรี่เข้ามาหาหญิงชราทันที“หนูช่วยค่ะ” เธอพูดพลางพยุงหญิงชราลุกขึ้น“เจ็บตรงไหนไหมคะ ไปนั่งตรงโน้นก่อนดีกว่าค่ะ” เธอมองไปที่ศาลาริมน้ำ“ไม่เป็นไรจ้ะคนแก่ก็แบบนี้แหละ”“คุณยายมาคนเดียวเหรอคะ?” พูดพลางพยุงเดิน“มีคนมาด้วยจ้ะ แต่ตอนนี้เขาไปทำธุระ ประเดี๋ยวคงกลับมารับ” พูดพลางมองหน้าหญิงสาวและยิ้มให้เธอ“ขอบใจนะหนู” เธอพยุงหญิงชราเดินมานั่งพักที่ศาลาริมน้ำ“พิมพ์” เสียงเรียกจากด้านหลังสองหญิงต่างวัยหันไปมองต้นเสียงพร้อมกัน“ไปกันเถอะ”เ
Read more
ตอนที่ 2 หน้าที่ใหม่
หน้าที่ของพิมพ์มาดาคือการจัดเตรียมอาหารสำหรับคุณนภา จัดยา หาหมอ ไปวัด ซื้อของ ทำธุระ สรุปคือทุกอย่างของหญิงชราจะมีชื่อเธออยู่ในนั้น ซึ่งป้านวลแม่บ้านไม่สามารถทำได้เพราะต้องไปเช้าเย็นกลับ ส่วนเธอต้องพักอยู่ที่นี่บ้านหลังนี้เพื่อสะดวกในการเรียกหาตลอดเวลาแม้ในเวลากลางคืน เนื่องจากปัญหาสุภาพของนภา พิมพ์มาดาไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อยค่าตอบแทนดีขนาดนี้มีหรือที่เธอจะปฏิเสธ มีอะไรบ้างที่เธอจะทนไม่ได้ เพื่อเงินมื้อเช้าของการทำงานวันแรกและบรรยากาศบนโต๊ะอาหารวันนี้เธอเตรียมอาหารเช้าสำหรับคุณย่าและหลานชายที่ยังไม่เคยพบหน้าตั้งโต๊ะรอไว้แล้วโดยมีป้านวลแม่บ้านคนเก่าแก่ยืนกำกับ เสียงฝีเท้าเดินลงจากบันได พิมพ์มาดาเงยหน้ามองตามเสียง“บอส” เธอนึกในใจปนอึ้งเล็กน้อย ถึงสรรพนามที่พนักงานโรงแรมเรียกกันตอนที่เธอทำงานเป็นประชาสัมพันธ์ที่นั่น“แสดงว่า…”“ผมขอกาแฟก็พอ” เขาเอ่ยขึ้น มองป้านวลและตวัดสายตาขึ้นมองหญิงแปลกหน้าที่ยืนข้างป้านวลซึ่งเธอยืนมือประสานกันและก้มหน้าอยู่ คนนี้เหรอเขาคิดในใจ“วันนี้คุณย่าจะไปไหนเหรอครับ แต่งตัวแต่เช้า?”“ย่าจะไปวัด ต่อไปพิมพ์มาดาจะเป็นพยาบาลคอยดูแลย่า แกไม่ต้องห่วง” นภาอธิบายสั
Read more
ตอนที่ 3 ใครเขาอุ้มผู้หญิงแบบนี้กัน
เช้าวันหยุดพิมพ์มาดาลากกระเป๋าเดินทางทั้งของตัวเองและนภาสำหรับทริปเที่ยวทะเลในสุดสัปดาห์นี้ และคนขับคือปกรณ์ ไม่กี่ชั่วโมงก็ถึงบ้านพักที่หล่อนจองไว้ เป็นบ้านพักริมทะเลบรรยากาศเงียบสงบ หาดทรายขาว น้ำทะเลสีฟ้าไกลสุดลูกหูลูกตา คลื่นทะเลเล็กๆ ซัดเข้าหาฝั่งเป็นระลอก น้ำทะเลกระทบกับแสงแดดระยิบระยับ ลมทะเลค่อนข้างแรงพัดมาเป็นระยะ ยอดมะพร้าวที่ขึ้นอยู่ริมหาดปลิวโอนเอนตามลมถ้าไม่อยู่ในหน้าที่ก็จะลากเก้าอี้เปลมานอนตรงนี้แหละเธอคิดในใจพิมพ์มาดาจัดเตรียมอุปกรณ์ปิ้งย่างสำหรับมื้อค่ำไว้ที่ระเบียงหน้าบ้านพักสำหรับปาตี้ครอบครัวเล็กๆ และเตรียมเครื่องดื่มสำหรับชายหนุ่มอีกด้วย“รอบคอบจริง” เขาคิดในใจเป็นไปตามคาดหญิงชราสดชื่นอย่างเห็นได้ชัด พูดคุยไม่ขาดปาก“นานมากแล้วที่ย่าไม่ได้มาเปิดหูเปิดตาขลุกอยู่แต่ในบ้าน”เธอยิ้มและสูดรับกลิ่นบรรยากาศลมทะเลเข้าเต็มปอดและหลับตาผ่อนคลาย“คนแก่ไปไหนก็ยุ่งยากเป็นภาระคนอื่น” ลืมตาแล้วเอ่ยขึ้นมาลอย ๆ“เป็นภาระที่ไหนคะคุณท่าน มาหลายคนสนุกดีค่ะ”“บอกให้เรียกย่า” พิมพ์มาดายิ้มแห้งชำเลืองมองหลานชายคุณย่าแค่แวบหางตา“เราถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกันนะคะ นานๆ จะได้มาแบบนี้”หญิงสา
Read more
ตอนที่ 4 เลขาฝึกหัด
เปิดประตูเข้ามาในห้องชายหนุ่มอีกครั้ง กลิ่นแอลกอฮอล์เหมือนจะแรงขึ้นกว่าเดิม พิมพ์มาดาถือกะละมังผ้าชุบน้ำเย็น วางบนโต๊ะข้างเตียงของเขา ตอนนี้ชายหนุ่มนอนตะแคงและพลิกหน้าคว่ำลง เธอนั่งลงเตียงนอนนุ่มจับไหล่กว้างให้เขาพลิกตัวหงายขึ้น ใช้ผ้าชุบน้ำบิดหมาดๆ เช็ดตามใบหน้าและลำคอ เลื่อนมือมาเช็ดที่แผ่นอกแน่น ๆ มือค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อเขาออกเพื่อให้เช็ดได้สะดวกขึ้น และเมินหน้ามองไปทางอื่นขณะเช็ดถูไปมา“คุณย่านะคุณย่า ทำไมต้องให้ทำอะไรแบบนี้ด้วย”ยังบ่นไม่ทันขาดคำเขาก็พลิกตัวหันมาทางเธอ ขายาวก่ายพาดสะโพกเธอไว้ มือบางผลักออกทันที แขนยาวก็ไม่อยู่นิ่งตวัดโอบหลังเธอให้ล้มลงแล้วพลิกตัวทับเธอไว้ เสียงเธออู้อี้อยู่ใต้ไหล่กว้างที่เขาทับอยู่ หญิงสาวดันไหล่ออกอย่างยากลำบาก“คุณกรณ์” แว้ดเสียงแหลมทั้งที่รู้ว่าขึ้นเสียงกับคนเมาไปก็ไม่มีประโยชน์ รวบรวมกำลังอีกครั้ง ดันร่างใหญ่ออกสุดแรง ลุกขึ้นนั่งพลิกตัวเขาให้นอนหงายอีกครั้ง ก่อนจะรีบเช็ดแขนและมือแบบลวก ๆ จะได้เสร็จเร็ว ๆ ร่างใหญ่ที่หลับตาอยู่พ่นลมหายใจเสียงดัง ขยับปากหมุบหมับไปมาเหมือนชิมอะไรอยู่ เขาขยับตัวมือจับที่เข็มขัดแล้วปลดหัวเข็มขัดออก ทำท่าจะถอดกางเ
Read more
ตอนที่ 5 น่าอายชะมัด
ก่อนวันออกเดินทางไปประชุมต่างจังหวัด พิมพ์มาดานั่งทบทวนรายละเอียดโปรเจกงานอย่างถี่ถ้วนอีกครั้งในห้องทำงานของเจ้านายหนุ่ม ทั้งที่ตรวจไปแล้วไม่รู้กี่รอบเขาก็มีอย่างอื่นมาเพิ่มอยู่ตลอด ทำให้เธอไม่ได้ออกไปเม้าท์มอยส์กับคู่หูธนาเลย แถมบอสยังสั่งย้ายโต๊ะทำงานของเธอเข้ามาไว้ในห้องทำงานของเขาอีกต่างหาก ซึ่งเหตุผลของเขาก็คือ ขี้เกียจกดเรียก“ใช้ยังกับทาส” ได้แค่บ่นเท่านั้นขนาดขอไปกินกาแฟข้างนอกยังบอกให้ชงในนี้อะไรจะขนาดนั้น ส่วนธนาก็ร้อนใจความคืบหน้าเรื่องจันทร์เจ้าที่ฝากฝังไว้กับคู่หู คอยเปิดเข้าเปิดออกห้องทำงานของบอสจนเจ้านายหนุ่มเริ่มออกอาการเสียงเคาะประตูที่หน้าห้อง พิมพ์มาดาเงยหน้าขึ้นมองตามเสียง ธนาเดินเข้ามาพร้อมกับอิงอรอีกเช่นเคย“พระเจ้า” พิมพ์มาดาถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยสวรรค์ก็ยังเมตตาเธออยู่ที่ส่งแฟนสาวของเขามาช่วยชีวิตเธอไว้“ยุ่งเหรอคะกรณ์ เห็นธนาบอกยังไม่ทานข้าวเลย”อิงอรเอ่ยปากถามขณะนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามเขา ปกรณ์ไม่ตอบปิดแฟ้มเอกสารตรงหน้าเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ผ่อนคลาย“อรมาทำธุระใกล้ ๆ นี้ค่ะ เลยแวะมาหากรณ์ เย็นนี้ว่างไหมคะ?” น้ำเสียงสดใสและแววตาเต็มไปด้วยความหวังเขายั
Read more
ตอนที่ 6 เคลียร์แม่สื่อ
พิมพ์มาดาหยุดยืนอยู่จุดพักเบรกของแผนกการตลาด มองร่างชายหนุ่มจากด้านหลังที่นั่งจิบกาแฟอยู่อย่างลังเล ว่าใช่คนที่เธอคุ้นเคยหรือเปล่า“ทัศ”เอ่ยชื่อออกไปพร้อมกับเดินเข้าไปหา ผู้ถูกเรียกหันมามองตามเสียงทัศเทพ คือเพื่อนชายที่สนิทเพียงคนเดียวของพิมพ์มาดา มาตั้งแต่สมัยที่ยังเรียนที่มหาวิทยาลัย คนที่พยายามจะครอบครองหัวใจของเธอให้ได้ตั้งแต่ปีหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ได้แค่ความเป็นเพื่อนที่แสนดีจากเธอเท่านั้น แม้กระทั่งในวันที่เขามีหวานใจ ก็ได้หล่อนที่คอยให้คำปรึกษาอยู่เสมอและเขาที่เพิ่งเริ่มงานใหม่ได้ไม่นานในฝ่ายการตลาด จากการแนะนำตำแหน่งงานว่างของเพื่อนสาวพิมพ์มาดา“พิมพ์” ทัศเทพลุกขึ้นยืนพร้อมกับส่งยิ้มให้“เป็นไงบ้าง งานใหม่โอเคไหม?” ถามและนั่งลงเก้าอี้ข้างกัน“อยู่ในช่วงเรียนรู้ ปรับตัวนิดหน่อยก็คงเข้าที่เข้าทาง”“ขอบคุณนะพิมพ์”“ไม่ต้องขอบคุณพิมพ์หรอก พิมพ์ก็แค่แนะนำให้เท่านั้น ส่วนเรื่องการสอบสัมภาษณ์ทัศก็ทำเองทั้งหมด ที่ได้งานก็เพราะฝีมือทัศทั้งนั้นแหละ ทัศเก่งจะตาย” ปากหวานชมเพื่อนผู้ถูกชมแค่ยิ้มเท่านั้น“มีอะไรให้ช่วยก็บอกพิมพ์ได้ตลอดเลยนะ”“อือ”เขาพยักหน้า ก่อนพูดคุยถามไถ่จากที่ไม่ค่อยได
Read more
ตอนที่ 7 งานเลี้ยง
บอร์ดประชาสัมพันธ์ของบริษัททำให้พนักงานดี๊ด๊ากันยกใหญ่ กับหัวเรื่อง งานเลี้ยงประจำปี โดยทางบริษัทจะจัดงานขึ้นที่โรงแรมสาขาใหญ่ รวมทั้งการประกาศโบนัสและของรางวัลสำหรับพนักงานที่ทำงานหนักมาตลอดทั้งปีทุกฝ่ายต่างจัดเตรียมสถานที่และความพร้อมกันอย่างครึกครื้น และส่งการ์ดเชิญคู่ค้าร่วมธุรกิจเก่าแก่ของบริษัทเข้าร่วมงานด้วย รวมทั้งพรีเซนเตอร์ของโรงแรม อิงอรก็ได้รับเชิญเข้าร่วมงานเลี้ยงนี้ด้วยเช่นเดียวกันนภาที่อาการป่วยถึงแม้จะดีขึ้นมากและออกจากโรงพยาบาลแล้ว แต่ก็ปฏิเสธเข้าร่วมงานเลี้ยง โดยขอให้เป็นเรื่องสนุกของหนุ่มสาว ส่วนคนแก่ขอนอนพักผ่อนอยู่บ้านน่าจะดีกว่าปกรณ์นั่งสนทนากับผู้เป็นย่าอยู่ที่ห้องโถง ขณะรอพิมพ์มาดาไปงานเลี้ยง การสนทนาหยุดลงทันทีเมื่อหญิงสาวเดินออกมา“พิมพ์สวยมากวันนี้” นภาเอ่ยชมด้วยรอยยิ้ม ปกรณ์หันมองคนสวยของคุณย่าพิมพ์มาดาในชุดราตรีสีโอลด์โรสหวานแหววขับผิวใสให้ผ่องขึ้น ผมลอนของเธอม้วนขึ้นและเกล้าหลวม ๆ แบบง่าย ๆ แต่รับกับใบหน้าหวาน ปล่อยปอยผมจากหน้าผากลงสองข้างแก้ม โชว์แผ่นหลังขาวเนียนน่ามอง ชุดกึ่งเกาะอกแต่มีสายคล้องไหล่เส้นจิ๋ว และโบที่ผูกอยู่ร่องอก สายโบยาวคล้องเกี่ยวกั
Read more
ตอนที่ 8 ฤทธิ์ไวน์รสเลิศ
ปกรณ์หยิบผ้าชุบน้ำเย็นมาโป๊ะตรงหน้าผากและเช็ดเบาๆ ที่ใบหน้าและลำคอของหญิงสาว“ขอบคุณค่ะบอส” เธอลืมตามองหน้าเขาที่ตอนนี้นั่งอยู่ข้างเตียงปกรณ์มองหน้าหวานที่ตอนนี้ริมฝีปากชมพูอวบอิ่มเผยอปากและขยับปากขึ้นลงด้วยบรรเทาอาการปากแห้งและคอแห้ง“เหมือนบอสจะไม่ร้อน” เธอใช้สองมือประคองหน้าเขา สายตาสองคู่สบกัน“หิวน้ำ...คอแห้ง”มือที่ประคองหน้าใบหน้าเปลี่ยนเป็นคล้องที่คอเขา เพื่อเกี่ยวจะลุกขึ้นหาน้ำดื่ม ส่วนคนที่นั่งยังไม่ทันได้ตั้งตัวจากแรงโน้มก็ล้มตัวลง ใบหน้าหวานที่แหงนขึ้นจากอาการคออ่อนทำให้จมูกโด่งของเขาฝังไปที่ลำคอระหง กลิ่นกายหอมอ่อนๆ จากเจ้าของร่างทำให้ปกรณ์ถอนจมูกออกอย่างเสียดายเขาไม่ควรฉวยโอกาสในสถานการณ์ที่หล่อนดูแลตัวเองไม่ได้แบบนี้ แต่แรงปรารถนาที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ข้างในก็ปั่นป่วนไม่แพ้กัน เขามองริมฝีปากอวบอิ่มที่เม้มเข้าหากันและกัดเบา ๆ ร่างกายหล่อนคงมีปฏิกิริยาบางอย่างกับไวน์แก้วนั้น และเขาเองก็ไม่อาจต้านทานตามสัญชาตญาณและแรงปรารถนาที่ซ่อนไว้ได้อีกต่อไป“พิมพ์หายใจไม่ออก”สิ้นเสียงริมฝีปากหนาก็ปิดปากอวบอิ่มแนบสนิท พิมพ์มาดาส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ เขาบรรจงจูบอย่างแผ่วเบาตรงข้ามกับแรงปะทุใ
Read more
ตอนที่ 9 หล่อนคิดว่าหล่อนเป็นใคร
ชายหนุ่มนั่งจิบกาแฟอย่างอารมณ์ดี หลังจากโทรหาผู้เป็นย่าให้รอกินมื้อเที่ยงด้วยกัน บรรยากาศวาบหวามในช่วงข้ามคืนทำให้อารมณ์มันแจ่มใสเป็นพิเศษ สัญลักษณ์จากตัวหล่อนที่ทิ้งไว้บนที่นอนทำให้เขาประหลาดใจเป็นที่สุด“ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะไม่เคยมีใคร”ไม่ได้หมายถึงอย่างอื่นแต่อย่างใด แต่ด้วยบุคลิกและความสวยสดใสในตัวเธอไม่น่าจะโสดมาได้นานขนาดนี้ ถึงแม้เขาจะคิดว่าเธอซื่อบื้อในบางครั้ง แต่ใคร ๆ ก็เห็นความน่ารักน่าคบหาจากตัวเธออยู่ดีเสียงประตูห้องเปิดออกหญิงสาวนั่งเกร็งอยู่บนโซฟาหลุบตาลงต่ำมองเท้าที่เดินเข้ามาช้าๆ เขาจะคิดยังไงกับเธอนะจะคิดว่าเธอยั่วและจับเขาหรือเปล่า ?หรือคิดว่าเธอแรด เมาแล้วมั่วยั่วยวนผู้ชาย ?แล้วถ้าเขาไม่พอใจไล่เธอออกล่ะจะทำยังไง ?“เสร็จแล้วเหรอ?”“คุณย่ารอกินมื้อเที่ยงอยู่กลับกันเถอะ”หญิงสาวเงยหน้ามอง เขาพูดแค่นี้เหรอ และเดินตามร่างสูงออกจากห้องไปรถวิ่งออกจากโรงแรมหนุ่มสาวที่นั่งมาในรถต่างคนต่างเงียบ พิมพ์มาดาบีบมือตัวเองแน่น ดวงตาเธอหลุกหลิกมองอากาศข้างหน้าแบบไม่มีจุดหมาย ส่วนคนขับก็นิ่งเงียบจนเดาอารมณ์ไม่ออก หญิงสาวชั่งใจอยู่นาน“บอสคะ” พูดทำลายความเงียบ“เอ่อ...เรื่องเมื่
Read more
ตอนที่ 10 คุ้มดีคุ้มร้าย
หญิงชราที่จับสังเกตพฤติกรรมสองหนุ่มสาว ดูท่าแล้วคงมีเรื่องไม่เข้าใจกันเป็นแน่ ปกรณ์ที่มึนตึงถามคำตอบคำ ส่วนอีกคนก็หน้าชื่นอกตรม ทำไมเธอจะอ่านไม่ออก พลางถอนหายใจเหนื่อยหน่ายกับหนุ่มสาวสมัยนี้รถวิ่งออกจากบ้านได้ไม่นานเจ้านายหนุ่มก็เอ่ยถามคนขับรถทันที“เมื่อคืนลุงเพิ่มไปรับพิมพ์เหรอครับ?” ถามทั้งที่รู้อยู่แล้วแต่เพียงต้องการข้อมูลเพิ่มเติมเท่านั้น“ใช่ครับคุณกรณ์ แต่มาดึกหน่อยพาคุณพิมพ์ไปหาหมอครับ”“หาหมอ?”“ครับ คุณพิมพ์ตกบันไดหน้าบริษัทครับ ขาแพลง”ขาที่ไขว่ห้างและมือที่กอดอกอยู่คลายออกจากกันทันทีที่ได้ยิน“แล้วหมอว่าไงบ้าง เป็นอะไรมากหรือเปล่า?”“ไม่เป็นไรมากหรอกครับ แค่เจ็บข้อเท้านิดหน่อยครับ อาจจะเดินไม่ค่อยสะดวกเท่านั้นเองครับ” พลางคิดในใจทำไมถึงไม่ถามเองทั้ง ๆ ที่คุณพิมพ์ก็เป็นเลขาเขาทำงานอยู่ด้วยกันทุกวันแท้ ๆปกรณ์ต่อสายหาเลขาทันทีแต่ปลายทางไม่รับสาย คนเจ็บอยู่ที่บ้านคนที่กระวนกระวายใจคือตัวเองพิมพ์มาดานั่งหน้างออยู่ในห้อง หลังจากมองเวลาที่หน้าปัดนาฬิกาและรู้ว่าเขาออกไปทำงานแล้ว“คนใจดำจะถามสักคำก็ไม่มี”“ดี”“ต่อไปก็คุยแค่เรื่องงานที่จำเป็นเท่านั้น”ล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม เจ็
Read more
View More
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status