สิ้นลายเสือ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : น้องสาวของแฟนเก่าตัวแสบ

--------------------------------------------------------------------------

ก่อนที่ผมจะเดินหน้าเป็นคนเหี้ย ๆ แบบนี้ ผมเองก็เคยเป็นไอโง่มาก่อน…

โง่ที่รักแบบไม่ลืมหูลืมตา โง่แบบชนิดที่ว่าเขาไม่เคยรักก็ยังรักเขา โง่แบบที่ว่า ยอมแม้ว่าเธอจะเคยนอกใจไปนอนกับคนอื่น...โง่แบบที่คิดว่าสักวันเธอจะหันมารักผมบ้าง

แต่ก็นั่นแหละ…ทุกอย่างมันเป็นแค่เรื่องในอดีตไปแล้ว ผมในวันนี้ ไม่ใช่ผมในวันนั้นอีกแล้ว อะไรที่ว่าเลวอะไรที่ว่าชั่ว มีเหรอที่ดีเดย์จะไม่ทำ…

“มึงออกมายังเนี่ย?”

“เออ กำลังจะออกไปแล้ว” หนุ่มหล่อที่เพิ่งดันตัวลุกจากที่นอน พูดบอกกับเพื่อนของเขาที่โทรเข้ามา

“ออกเหี้ยอะไร เสียงยังงัวเงียอยู่เลยไอสัต รีบมา!”

“เออ รู้แล้ว”

วันนี้เป็นวันเปิดร้านของบอส เพื่อนสนิทในวงเหล้าของดีเดย์ ซึ่งแน่นอนว่างานใหญ่แบบนี้ไม่มีพลาดแน่นอน สำหรับคนเจ้าสำราญแบบเขาแล้ว

@Big Boss เวลา23.20น.

“นั่นไง แม่งมาละไอเวร...” เสียงบอสพูดบ่นกับเพื่อนในโต๊ะเมื่อเห็นว่าดีเดย์เดินทางมาถึง หลังจากที่เขาโทรหาไปเมื่อช่วงสองทุ่ม

“คอนโดมึงก็อยู่แค่นี้ไอห่า กว่าจะมาได้”

“เชี้ย~ สาวเต็มร้านเลย” ดีเดย์ไม่ได้สนใจคำพูดของบอสเลยสักนิด เพราะในเวลานี้มีสาวสวยมากมายที่เรียกความสนใจของเขาอยู่

คืนนี้ต้องได้สักคนกลับคอนโดล่ะวะ…

“อีส้ม ส้ม เมียเก่ามึงก็มาด้วย นั่งอยู่โต๊ะหน้าดีเจ...” บอสพูดพรางใช้ปากชี้ไปตำแหน่งที่ว่า

“เมียห่าอะไร แค่แวะมาเอากันสองสามทีเอง” ดีเดย์ส่ายหัวพรางเบะปากให้กับคำพูดนั้นของบอส ก่อนจะเริ่มมาบรรเลงเหล้าที่วางอยู่ด้านหน้า

อึก อึก ๆ!

เพล้ง!

เสียงแก้วหล่นแตกเรียกความสนใจของคนในร้านและคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ของโต๊ะนั้น ซึ่งก็เป็นโต๊ะที่อยู่ติดกับโต๊ะที่ดีเดย์นั่งอยู่

อะไรกัน ยังไม่เที่ยงคืนเลย เมาแล้วเหรอวะ.. “…”

“บาเบลจ๋า~ ไปเอาที่โกยขยะมาเก็บเศษแก้วให้ลูกค้าหน่อยจ้ะ^^” บอสตะโกนเรียกสาวสวยเด็กเสริฟ์ในร้าน หวานใจของเขา “เอาแก้วใหม่มาด้วยนะครับ”

“ค่ะพี่บอส” เธอตอบรับคำสั่งของเจ้านายก่อนที่จะวิ่งเอาบิลอาหารไปเสียบไว้ที่บาร์แล้วรีบนำอุปกรณ์ไปเก็บกวาดเศษแก้วตามที่นายจ้างสั่ง

“นี่แก้วใหม่ค่ะ...ระวังเท้านะคะ” เธอพูดบอกกับลูกค้าด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเริ่มจัดการงานตรงหน้า

“ระวังมือนะครับคนเก่ง” เสียงอ้อล้อของบอสสะกิดต่อมความรำคาญของดีเดย์ จนเขาต้องละสายตาจากจอมือถือ ขึ้นมามองหน้าเด็กเสริฟ์สาว ที่เพื่อนสนิทของตนหม้ออยู่

เขาจ้องมองสาวสวยในชุดเด็กเสริฟ์เก็บเศษแก้วอย่างให้ความสนใจ เพราะใบหน้าของเธอดูคล้ายใครคนหนึ่งที่เขารู้จัก…

เคยพาขึ้นคอนโดหรือว่าเคยเห็นที่ไหนวะ? “…” เขาครุ่นคิดอยู่นานจนเธอทำงานตรงหน้าเสร็จ และวิ่งกลับไปที่หลังร้าน

“มองเหี้ยอะไร...คนนี้ห้ามเด็ดขาด” ผมรีบห้ามความคิดของไอชั่วทันที เมื่อเห็นว่ามันมองจ้องน้องบาเบลราวกับจะกลืนกิน

“น้องเขาชื่ออะไรวะ?”

“กูบอกว่าไม่ได้ไง นั่นแฟนกู...”

“แฟนเหี้ยอะไร...เมียมึงนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์นู่น” ดีเดย์พูดดับฝันลม ๆ แล้ง ๆ ของบอสลง

“มึงห้ามยุ่งกับหวานใจกูเด็ดขาด!” น้องเขาไม่คู่ควรกับผู้ชายเหี้ยๆ อย่างพวกผมหรอก ยิ่งไอเหี้ยเดย์ยิ่งไม่คู่ควรเลย น้องเขาควรไปเจอผู้ชายดี ๆ และมีชีวิตที่สดใสมากกว่า

“กูแค่คุ้นหน้าเฉย ๆ แต่จำไม่ได้ว่าเคยเจอที่ไหน?” ดีเดย์พูดบอกกับเหตุผลของเขา

“อย่าบอกนะว่า...มึงลากน้องบาเบลของกูขึ้นห้องแล้วอ่ะ!?” บอสตะโกนถามอย่างสิ้นหวัง

“บาเบลเหรอ? ชื่อคุ้นจังวะ”

“เอาดีนะเว้ย กูไม่เล่นแล้วนะ?” บอสเอ่ยถามอย่างสงสัย

“ไม่ใช่ กูไม่เคยพาขึ้นคอนโด แต่นึกไม่ออกว่าเคยเห็นหน้าที่ไหน”

“เชี้ย โล่งอก” บอสถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะพูดบอกเรื่องที่พอรู้เกี่ยวกับบาเบลให้เพื่อนของเขาฟัง

“บ้านน้องเขาอยู่แถวนี้ มึงก็คงบังเอิญเจอที่ร้านข้าวต้มหรือไม่ก็ที่ห้างล่ะมั้ง”

“บา เบล...บาเบล” ดีเดย์พูดย้ำชื่อนั้นพรางนึกคิด ก่อนที่เขาจะยกมุมปากขึ้นเมื่อนึกออกว่าเคยได้ยินชื่อนี้ และเห็นหน้าของเธอที่ไหน “หึ”

น้องสาวของอีชั่วนี่เอง โลกกลมจริง ๆ …

“ยิ้มเหี้ยอะไรของมึง...” รอยยิ้มร้าย ๆ ของดีเดย์ ราวกับมีแผนชั่วบางอย่างในหัวนั้น ทำบอสผู้เป็นนายจ้างของสาวสวยใจคอไม่ดี

“เด็กเสริฟ์เลิกงานกี่โมงวะ?”

“ถามทำเหี้ยอะไร กูบอกแล้วไงว่าไม่ได้!”

“หรือมึงจะให้กูเดินไปถามน้องเขาเอง?”

เมื่อเห็นว่าบอสเงียบนิ่งไม่ยอมปริปากพูด ความใคร่รู้ของหนุ่มหล่อก็ลากเขาให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ และเดินตรงไปหาสาวสวยที่กำลังยืนรับออเดอร์อยู่โต๊ะใกล้ ๆ

“ไอเหี้ยเดย์!” เสียงบอสเรียกห้ามเพื่อนของเขา แต่ก็ไม่อาจรั้งความอยากรู้ของเขาลงได้

หมับ! แขนของคนตัวเล็กถูกคนตัวสูงที่เดินปรี่เข้ามาหาเธอจับโดยไม่ได้ขออนุญาต…

“เลิกงานกี่โมง?”

“คะ?”

“ถามว่าเลิกงานกี่โมง” ดีเดย์เอ่ยถามย้ำกับคำถามเดิม ส่วนสาวสวยก็แปลกใจที่จู่ ๆ ก็มีคนแปลกหน้ามาถามเรื่องส่วนตัวของเธอเช่นนั้น

“เอ่อ...ขอโทษนะคะ แต่หนูทำงานอยู่” เธอดึงแขนของตัวเองออกจากมือของเขาอย่างระวัง และเมินกับสิ่งที่เขาเอ่ยถาม พรางนึกกลัวผู้ชายแปลกหน้าคนนี้

“น่าสนใจแฮะ...” ดีเดย์พูดออกมาพรางยกยิ้มมุมปาก

แค่เห็นหน้าของเด็กนี่ ความชั่วที่พี่สาวของเธอทำไว้ก็หวนกลับคืน ชักจะอยากเอาคืนแล้วสิ…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~