LOGIN“จะพาไปดูเตียงจริงๆ นะคะ ไม่ได้...” สาวน้อยเขินอายพวงแก้มแดงระเรื่อ
“ถามแบบนี้ คิดว่าผมเอาเรื่องเตียงโบราณมาหลอกให้คุณมาที่คฤหาสน์เพราะอยากจับปล้ำหรือไง ขิง”
ท่านประธานถามตรงกับสิ่งที่เธอคิดเป๊ะ ผู้ช่วยเลขานุการสาวเลยรีบส่ายหน้า “เปล่าค่ะ”
“งั้นไปดูเตียงกันได้หรือยัง”
“ไปค่ะ”
พอตกลงว่าจะไปเท่านั้น แขนกำยำก็คว้าเข้าที่เอวคอดบางของขวัญดาวทันที
ขวัญดาวสะดุ้ง ปกติเจ้านายไม่เคยถึงเนื้อถึงตัวเธอแบบนี้ “จะทำอะไรคะ” หญิงสาวถามแล้วแกะมือเขาออก
เตชัสยิ้มแทนคำตอบ ทำให้ขวัญดาวเม้มปากแน่น
“ขิงครับ ผมแค่กลัวคุณจะตกบันได” เขาบอกแล้วโน้มหน้าไปใกล้ทำให้ขวัญดาวหยุดทุกอย่าง
“งั้นก็รีบพาฉันไปเสียที” บรรยากาศใกล้ชิดกับเจ้านายจนถึงขนาดได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ ของเขามันไม่ดีกับใจสาวเอาเสียเลย
เตชัสอมยิ้มแล้วเดินนำต่อ เขาเปิดประตูคฤหาสน์แล้วพาเธอเข้าไป ด้านในเป็นห้องรับแขกกว้างขวาง มีชุดรับแขกวางอยู่ตรงกลาง หน้าต่างทุกบานติดผ้าม่านสีทอง ทำให้ดูโอ่อ่าหรูหรา
ขวัญดาวเดินตามเขาไปพลางมองการตกแต่ง คฤหาสน์หลังนี้รวบรวมของเก่าโบราณไว้เยอะมาก ไม่ว่าจะชุดตู้ แจกัน ชุดโต๊ะกินข้าว ทั้งหมดล้วนหาดูได้ยาก
“เตียงพระเจ้าเฮนรีอยู่อีกชั้นหนึ่ง”
เขาพาเธอเดินผ่านบันไดหินอ่อนขึ้นไปยังชั้นสามของคฤหาสน์ขนาดสามชั้นครึ่ง ตามทางเดินนั้นประดับประดาด้วยหินอ่อนหลากสีมองดูสวยสะดุดตาไปหมด เมื่อเดินมาถึงด้านบนขวัญดาวก็พบว่าทั้งชั้นนี้ถูกทำเป็นพิพิธภัณฑ์เก็บของเก่าล้ำค่า
“ไหนล่ะคะ เตียงพระเจ้าเฮนรีที่ 8” เดินมาจนถึงชั้นสามแล้วแต่ขวัญดาวก็ยังไม่เห็นวี่แวว เธออยากเห็นเตียงโบราณนี้ไวๆ เพราะประวัติอันโชกโชนของเจ้าของทำให้เธอเกิดความสนใจจนตามเก็บของเก่าในสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 เพื่อศึกษา
พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ผู้มีชีวิตรักอันครึกโครมเพราะผ่านการอภิเษกสมรสถึงหกครั้ง และแต่ละครั้งก็จบแบบไม่สวยงาม คือหย่า ประหาร ตาย หย่า ประหาร รอด เธอไม่เคยคาดคิดว่าคนที่ได้แต่งกับกษัตริย์หนุ่มรูปงามจะมีจุดจบที่ไม่น่าพิสมัยเช่นนี้ การได้เป็นราชินีสูงส่งไม่ได้หมายความถึงชีวิตอันสดใส
ขวัญดาวสะท้อนใจ แล้วคิดว่าถ้าเป็นเธอ หาแค่ผู้ชายดีๆ ขยันทำมาหากินและรักเธอคนเดียวก็พอแล้ว
“ใจร้อนจังสาวน้อย เดี๋ยวได้เห็นแน่ๆ”
ขวัญดาวหน้าแดงด้วยความอาย เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ปกติ แต่แวบหนึ่งดวงตาคมปลาบที่มองมากลับแฝงบางอย่างไว้
“แล้วถ้าฉันเปลี่ยนใจไม่ไปดูเตียงตอนนี้ทันไหมคะ ฉันลืมไปว่าเย็นนี้เพื่อนจะแวะมาเยี่ยมที่หอ”
“ไม่ทันแล้ว มาถึงนี่ต้องขึ้นเตียงก่อนถึงจะกลับได้”
“อะไรนะคะ” สาวเจ้าสะดุ้งสุดตัว
เตชัสเคลื่อนตัวเข้าแนบชิดขวัญดาวเอาไว้ราวกับกลัวว่าหญิงสาวจะวิ่งหนี “โทษที ผมพูดผิด หมายถึงอุตส่าห์มาถึงนี่ ดูก่อนสิ แล้วค่อยกลับ”
ดวงตาสีนิลจับจ้องผู้ช่วยเลขานุการสาวไม่วางตา ปกติแล้วเตชัสมีกฎเหล็กว่าจะไม่ยุ่งกับคนใต้ปกครองของตัวเอง ไม่ว่าจะสวยแค่ไหนก็ตาม เพื่อไม่ให้เสียระบบการปกครอง แต่ขวัญดาวทำให้เขาต้องแหกกฎนี้ โชคดีที่เพื่อนของเขา ‘อาจารย์วรรณวิภา’ เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของขวัญดาวช่วยพูดแนะนำ หญิงสาวจึงมายื่นใบสมัครที่บริษัทปูนซีเมนต์นครไทย จำกัด (มหาชน)
แต่กระนั้น วรรณวิภาก็อดจะโทรมากำชับพร้อมกับคาดโทษเขาว่าห้ามรังแกลูกศิษย์ของเธอเป็นอันขาด ฝ่ายนั้นการันตีนักหนาว่า ขวัญดาว พราวพิรุณ เป็นเด็กดี
เขาไม่ได้ผิดสัญญากับเพื่อน ไม่ได้คิดรังแกเด็ก แค่อยากช่วยให้ขวัญดาวสุขสบายขึ้นก็เท่านั้น เพราะดูจากประวัติครอบครัวของขวัญดาวมีฐานะไม่ดี หญิงสาวต้องกู้กองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา (กยศ.) และทำงานระหว่างเรียนในเนอร์สเซอรีที่ครอบครัวอาจารย์วรรณวิภาเป็นเจ้าของจนกระทั่งเรียนจบ ในฐานะเจ้านาย เขาก็แค่อยากช่วยให้ขวัญดาวใช้ทุนหมดไวๆ
ขวัญดาวมองหน้าเจ้านายหนุ่มสุดฮอตที่คุณเอมอรเปรยให้ฟังเมื่อวันก่อนว่า ก่อนที่ขวัญดาวจะมาทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการ งานของเธอนอกจากหน้าที่เลขานุการที่งานกองเท่าภูเขาแล้ว ยังต้องคอยเคลียร์คิว ช่วยสับราง และจัดลำดับคู่ขาของคุณเตชัส ไม่ให้รถไฟมาชนกันอยู่เสมอ
เตชัสรับปากแล้วให้เมียเริ่มว่ายนำไปก่อนสองช่วงตัว ก่อนที่เขาจะออกว่ายตามไป แต่ด้วยระยะทางที่เห็นว่าไม่ไกลแต่คลื่นที่สาดเข้ามาปะทะตัวก็ทำให้ต้องใช้แรงว่ายต้านทานมากทีเดียว จากที่คิดว่าจะง่าย เอาจริงๆ สำหรับเตชัสที่ร้างการว่ายน้ำมานานไม่ง่ายเลยจู่ๆ ร่างสูงก็หยุดนิ่ง แล้วก็จมดิ่งลงทะเลขวัญดาวว่ายไปจวนถึงเรือแล้วแต่เกิดสังหรณ์ใจเลยหันไปดู เธอเห็นเขาทะลึ่งตัวขึ้นมาขอความช่วยเหลือจึงรีบว่ายกลับไปช่วยเขา“คุณเต คุณเต” เธอกังวลไปหมด ตกใจสุดขีด เพราะกลัวเขาจะเป็นตะคริวแล้วจมน้ำ“ขิ...” เตชัสเรียกได้แค่นั้นก็ถูกขวัญดาวลากกลับไปที่เรือเตชัสไม่ได้ขาดสติไปเสียทีเดียว เขาจึงไม่ได้ตะเกียกตะกายเกาะตัวของขวัญดาวจนพากันจมน้ำ แต่ค่อยๆ ตีขาช่วยจนขวัญดาวลากเขากลับมาขึ้นเรือได้สำเร็จ“คุณเต”ขวัญดาวหอบหายใจด้วยความเหนื่อย แต่ไม่มีเวลาหอบเอาอากาศเข้าปอดนาน เพราะคนที่นอนราบบนพื้นเรือ จู่ๆ ก็นอนนิ่ง ใบหน้าหวานมีสีหน้ากังวลขึ้นมาทันที เพราะสามีนั้นหมดสติไปแล้วตอนนี้“คุณเต” ขวัญดาวตบแก้มเขาเบาๆ ทีหนึ่ง
“ขิงถ่ายหรือยังตอนผมจุ๊บขิง”“ใครจะถ่ายไว้ทันล่ะคะ ขิงตกใจหมด ถ่ายแล้วก็คงไม่กล้าโพสต์ด้วยค่ะ”“งั้นก็ไม่ต้องถ่ายครับ ผมไม่อยากให้ใครเห็นภาพขิงตอนนุ่งบิกินี่ ผมหวง”“มาทะเลไม่ให้ใส่บิกินี่ถ่ายรูป คุณเตหวงขิงมากไปแล้ว”“ให้ใส่ครับ แต่ใส่ให้ผมดูคนเดียวก็พอแล้ว”เตชัสเลยดึงโทรศัพท์มาใส่กระเป๋ากางเกงตัวเอง เขายอมรับว่าหวงเมียมาก อยากเก็บไว้ดูคนเดียวมากกว่าจะใจดีแบ่งให้คนอื่นดู จากนั้นก็โอบเอวคอดกิ่วของเมียรักเข้าหาตัวขวัญดาวเบิกตากว้างก่อนจะหน้าร้อนผ่าว เพราะกล้ามเนื้อเปล่าเปลือยส่วนบนของเขาบดเบียดกับร่างกายของเธอจนรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งตัว และอาการนั้นก็ไม่ต่างจากคนตัวโต เพราะความอวบอิ่มของสองเต้าภายใต้ชุดบิกินี่ตัวจิ๋วนั้นกำลังสร้างความปั่นป่วนให้เขาอย่างมาก“ขิงครับ ผมว่าบิกินนี่ของขิงมันเริ่มได้ผลแล้ว”“ได้ผลอะไรคะ” ขวัญดาวงงไปหมด“ยั่วผมสำเร็จไงครับ”หญิงสาวตะลึง เธอไม่ได้คิดจะยั่วสักหน่อย เขาคิดมากไปเองมั้ง เธอก็
1 สัปดาห์ต่อมาขวัญดาวเคลียร์งานเสร็จเพื่อส่งมอบงานให้ผู้ช่วยเลขาฯ คนใหม่ที่กำลังมารับหน้าที่แทนเธอท่ามกลางข่าวลือหนาหู ทว่า หญิงสาวก็ไม่ได้สนใจอะไร วันนี้ เธอเดินไปที่แผนกบุคคล พร้อมขอใบลาออกกลุ่มสาวๆ ที่กำลังคุยกันสนุกปากว่าขวัญดาวถูกท่านประธานเขี่ยทิ้งตกกระป๋องไปแล้ว ขยับกายเข้ามาห้อมล้อมเธอ สีหน้าแต่ละคนเปลี่ยนเป็นยิ้มเศร้าๆ บางก็เข้ามาจับไม้จับมือ ชักสีหน้าแสดงออกมาว่าเห็นใจ“พี่เสียใจด้วยนะคะน้องขิง ท่านประธานคิดอะไร จู่ๆ ก็หาผู้ช่วยเลขาฯ มาแทนตำแหน่งน้องขิง ไม่ต้องห่วงนะคะ น้องขิงยังอายุน้อยคงหางานใหม่ได้ไม่ยาก”ขวัญดาวผลิยิ้มแล้วมองหน้าทุกคน “ขิงออกจากที่นี่ไปก็คงไม่ได้ไปสมัครงานที่ไหนแล้วค่ะ”สาวคนหนึ่งโพล่งขึ้น “ทำไมล่ะคะ อกหัก ช้ำรัก เลยจะหนีกลับไปอยู่บ้านนอกเหรอคะน้องขิง” แล้วยื่นมือมาจับมือขวัญดาว “อย่าคิดมากนะคะ ผู้ชายดีๆ ยังมีอีกตั้งเยอะ”ขวัญดาวพยักหน้า แล้วส่งยิ้มหวานให้ “เปล่าค่ะ ขิงไม่ได้กลับไปอยู่ที่ต่างจังหวัด ก็อยู่ที่นี่เหมือนเดิม ถึงขิงลาออกไปแล้ว เราก็ยังได้เจอกั
คุณธัญวดีฟังแล้วนิ่งงันไปครู่หนึ่ง “ก็แค่ยายเด็กขิงสวย น่ารัก แกเลยมีความอดทนรอเขาสี่ปี เหตุผลก็ยังไม่สนับสนุนพอจะให้ฉันรับมาเป็นลูกสะใภ้อยู่ดี”เตชัสยิ้มขำ “ก็นี่เพิ่งข้อแรก คุณแม่อย่าเพิ่งตัดสินสิครับ ฟังข้อสองดูก่อนเผื่อจะเปลี่ยนใจ”“อย่ามาเล่นลิ้นกับแม่นะ งั้นมีอะไรอีกก็ว่ามา” คุณธัญวดีถอนหายใจที่ลูกชายไม่ยอมแพ้ จะเอาผู้หญิงจนๆ มาเทียบชั้นเป็นสะใภ้ของนาง“ขิงเป็นคนมองการณ์ไกลครับคุณแม่ ถ้าเธอได้ตำแหน่งภรรยาท่านประธาน ขิงต้องช่วยกิจการของเราได้แน่”คุณธัญวดีตาลุกวาว “ความรักมันทำให้คนตาบอดได้จริงๆ แม่เพิ่งเห็นวันนี้ ยายเด็กขิงวันๆ นั่งทำแต่งานเอกสาร รับโทรศัพท์จนหัวฟู จะเอาเวลาไปมองการณ์ไกลตรงไหน ก็แค่พนักงานระดับปฏิบัติการคนนึง”“คุณแม่รู้ไหมครับว่าเมื่อเกือบสิบปีที่แล้ว สมัยที่ขิงเรียนมัธยม เขาขอพื้นที่ว่างเปล่าของพ่อเพื่อทำสวนอโวคาโด ซึ่งในสมัยนั้นยังไม่เป็นที่รู้จักในประเทศเรามากนัก แม้กระทั่งพ่อของขิงเองก็ยังคัดค้านว่ามันจะเสียพื้นที่เพาะปลูกไปเปล่าๆ เพราะเป็นผลไม้ที่ไม่มีใคร
เตชัสเดินกลับมาที่ห้องทำงาน โดยมีมารดาเดินตามมาติดๆ ขวัญดาวมองตามทั้งคู่ไปจนประตูห้องทำงานของท่านประธานปิดลง แล้วยิ้มแบบปลงๆ สิ่งที่เธอกลัวที่สุดก็คือการไม่ได้รับการยอมรับ‘สงสัยคุณแม่ไม่ปลื้ม’สาวน้อยลอบถอนใจเบาๆ แล้วก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างตั้งใจในขณะเตชัสนั่งที่เก้าอี้หนังตัวใหญ่ สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นเมื่อมองมารดาซึ่งคงไปฟังใครพูดอะไรมาถึงมาที่นี่เพราะเรื่องนี้“ว่ายังไงเต ข่าวลือเรื่องลูกพายัยเด็กขิงนั่นไปอยู่กินด้วยกันแล้วจริงไหม”เห็นสีหน้าจริงจังเหมือนตั้งใจมาคาดคั้น เตชัสรีบตอบ “จริงครับคุณแม่”เรื่องของเขากับขวัญดาว ถ้าอยากรู้ความจริงก็ต้องมาถามที่เขาถูกต้องที่สุดแล้วคุณธัญวดีเห็นท่าทีรับออกมาตรงๆ ของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนก็มองกลับด้วยสายตาไม่พอใจ เพียงแต่เตชัสชิงอธิบายก่อน“ที่จริง ผมตั้งใจเข้าไปเรียนคุณแม่ว่าผมกำลังจะแต่งงานกับขิง แต่เห็นว่าคุณแม่กำลังเครียดเรื่องปาราริน เลยคิดว่าอาทิตย์หน้าจะเข้าไปคุยกับคุณแม่ให้ไปสู่ขอขิงกับพ่อเขาให้ผมหน่อย แต่คุณแม่ก็ถามเรื่
เตชัสลอบมองเมียรัก แล้วกำลังจะเดินเข้าไปคุยด้วยว่าเคลียร์งานที่คั่งค้างหมดหรือยัง ปรากฏว่าวิศวกรหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเป็นตัวแทนของบริษัทลูกค้าที่เข้ามาเยี่ยมชมโรงงานในวันนี้กลับเดินผ่านหน้าเขาไปแล้วหยุดที่หน้าโต๊ะขวัญดาวเขาจำหมอนี่ได้ เพราะหน้าตาดีมาก เป็นวิศวกรหนุ่มอนาคตไกล และเคยเข้ามาที่บริษัทนี้หลายครั้งเพื่อเข้ามาดูงานเขาจะไม่สนใจเลยถ้าไอ้หมอนั่นนั่งกินข้าวมื้อกลางวันอยู่บนแคนทีน ที่ทางบริษัทจัดเตรียมไว้รับรองลูกค้า แต่ในมือของวิศวกรหนุ่มมีกาแฟเย็นกับเค้กสองสามอย่างจากร้านกาแฟชื่อดังในละแวกนี้ แล้วเอามาวางแหมะบนโต๊ะทำงานของเมียรัก“สวัสดีค่ะคุณการันต์” ขวัญดาวยิ้มให้วิศวกรหนุ่มหล่อ ตัวแทนฝ่ายลูกค้าที่เคยเข้ามาเยี่ยมชมโรงงาน“สวัสดีครับคุณขิง ไม่ได้เจอกันตั้งสองเดือน” ครั้งก่อนที่เขาเคยมาเยี่ยมชมโรงงานนี้เพื่อดูงาน และตรวจสอบกระบวนการผลิดซึ่งอยู่ในข้อตกลงระหว่างบริษัทคู่ค้า เขาเห็นนผู้ช่วยเลขานุการก็รู้สึกเตะตาทันที แต่ยังไม่มีโอกาสได้ขอเบอร์ หรือไลน์เธอเอาไว้แลกเปลี่ยนพูดคุ และแล้ววันนี้ก็เป็นโอกาสดีที่เขาได้มาที่นี่อีกครั้
“สมภารที่ไหนจะอดใจไม่กินไก่วัดสวยๆ น่ารักขนาดนี้ได้” เอมอรพึมพำกับตัวเอง พลางดีใจกับขวัญดาวด้วย ถ้าหากได้ดิบได้ดีเป็นภรรยาของท่านประธานขึ้นมา เพราะขวัญดาวเป็นเด็กน่ารัก มีน้ำใจ แต่ผู้หญิงในบริษัทหลายคนอยากเป็นผู้หญิงของคุณเตชัส แต่ว่าคุณเตชัสก็ไม่สนใจใครสักคน แม่พวกนั้นรู้เข้าคงชีช้ำน
คุณธัญวดีหน้าสลดลง เพราะก็จริงอย่างที่ลูกชายคนโตบอก นางไม่ควรพูดเรื่องแต่งงานตอนนี้ แต่นางเห็นเป็นจังหวะดี ไหนๆ หลานชายก็กำพร้าขาดพ่อ การแต่งงานจึงน่าจะดีกับทุกฝ่าย แต่เมื่อครู่นี้นางหุนหันพลันแล่นรีบพูดไปหน่อย เพราะเกิดไม่ไว้ใจแม่ผู้ช่วยเลขานุการนั่น เพราะฝ่ายนั้นหน้าตาสะสวยมาก อีกทั้งดูจากสายตา
“คุณแม่นั่งพักก่อนดีกว่าครับ มาเหนื่อยๆ ผมจะให้ขิงอุ้มหลานมาให้คุณแม่ดูแน่นอน” เตชัสบอกมารดาที่เดินนำเข้ามายังห้องรับแขก แต่ไม่ยอมนั่งลงเสียที ราวกับต้องการเห็นคนที่อยากเห็นเสียก่อน“ใครกันขิง” คุณธัญวดีถามขึ้นด้วยความสงสัย คิ้วที่วาดมาเป็นอย่างดีย่นยู่เข้าหากัน ละส
มือหนารีบคว้ามือนุ่มเอาไว้ สายตาแสดงความเป็นห่วง “นี่มันดึกแล้ว คุณจะขับรถกลับได้ยังไง”“ปกติเวลาฉันทำโอทีดึกๆ ก็ขับรถกลับเอง ไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะ”“งั้นคืนนี้ทำโอทีที่นี่สักคืนได้ไหม ผมจ่ายให้สิบเท่าจากปกติเลยก็ได้”ถ้าค่าโอทีจะแพงขนาดนั้น







