แรกแย้ม (NC18+)

แรกแย้ม (NC18+)

last updateآخر تحديث : 2025-08-05
بواسطة:  กาแฟหอมกรุ่นمكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
151فصول
14.7Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

หวานหรือพริณตาซึ่งมีอายุเพียงสิบแปดปีเท่านั้นแต่ต้องถูกแม่เลี้ยงใจร้ายพามาตรวจพรหมจรรย์เพียงเพราะพรรณีต้องการพาเธอไปขายให้เสี่ยชัด ไอ้เสี่ยบ้ากาม มันต้องการเพียงเด็กสาววัยขบเผาะเท่านั้น พริณตาหวาดกลัวอย่างมากเพราะเคยได้ยินกิตติศัพท์ของมันมาอย่างดีว่าโรคจิตแค่ไหน "ฉันอยากได้ใบรับรองว่ามันยังบริสุทธิ์อยู่ค่ะ" พรรณีบอกคุณหมอหนุ่มที่นั่งอยู่ในห้องตรวจ เขาเงยหน้าขึ้นมองคนพูดและเด็กสาวอีกคนที่นั่งก้มหน้างุด "มันเป็นสิทธิ์ส่วนบุคคลเจ้า ตัวเขายอมไหมครับ" พฤกษ์คุณหมอหนุ่มวัยสามสิบสองพูดขึ้นอย่างสุภาพ "มันเป็นลูกฉัน มันก็ต้องยอมสิ แกยอมใช่ไหมอีหวาน" "ค่ะ ค่ะ" เธอรีบตอบ ในหัวกำลังคิดหาทางว่าจะหนีจากแม่เลี้ยงใจร้ายและไอ้เสี่ยบ้ากามนั้นได้อย่างไร "งั้นเชิญญาติคนไข้ไปรอข้างนอกก่อนนะครับ" คุณหมอหนุ่มผายมือให้นางพรรณีออกไปนอกห้องตรวจ "เออ ฉันขอคุยกับคุณหมอตามลำพังได้ไหมคะ" พริณตาพูดขึ้นเพราะเธออยากเจรจากับคุณหมอหนุ่มตรงหน้า เวลานี้คงไม่มีใครช่วยเธอได้อีกนอกจากเขาเท่านั้น พยาบาลผู้ช่วยสาวไม่แน่ใจหันไปมองหน้าคุณหมอหนุ่ม "ตามเข้ามาข้างใน" "มันไม่ใช่แม่หนู"

عرض المزيد

الفصل الأول

คำโปรย

เสียงครางของหญิงสาวในท่ามอบคลานอยู่กับพรมในห้องรับแขกกว้างขวางหรูหรา หน้าของเธอแนบลงกับพื้นพรม ก้นงอนงามกำลังแดงก่ำเพราะแรงกระแทกจากเขาอย่างบ้าคลั่ง กระโปรงนักศึกษาถูกดึงร่นไปกองอยู่ตรงเอวคอด

            “หมอหวานเจ็บ” เสียงร้องครางของหญิงสาวดังแข่งกับเสียงเนื้อที่กระทบกันเป็นจังหวะ

            “เจ็บหรือเสียว” เสียงของคุณหมอที่กางเกงหลุดไปจากร่างแล้วเหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนถามเสียงนุ่ม เขาคุกเข่ากระหน่ำแทงอยู่ด้านหลังเธออย่างไม่เหน็ดเหนื่อยตั้งแต่เธอกลับมาถึงห้อง

            “เสียว...อ๊า...เสียว..ทั้งเสียวทั้งเจ็บ อ๊า..ทั้งจุก” พริณตาร้องบอกเขาไม่เป็นภาษากี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่เขาไม่เคยอ่อนโยนกับเธอ เขามันพวกเอาแต่ใจ ขี้โมโห

            “อ๊า..อย่าขยี้ติ่งมันเสียว อู้ย..เสียว เสียว” เสียงร้องครางหนักของเธอเมื่อเขาใช้มืออีกข้างขยี้ส่วนอ่อนไหวของเธอ เพียงไม่นานเสียงกรีดร้องของเธอก็ดังขึ้นน้ำหวานถูกปล่อยออกมาเปียกพื้นพรม รูรักเต็มไปด้วยน้ำเฉอะแฉะ เขาชอบแบบนี้ที่สุดชอบมาก

            “หมออย่า...อ๊า...อ๊า..” เขาถอนตัวตนออกพร้อมจับเธอพลิกหงายเปิดเปลือยดอกไม้ของเธอให้เขาได้ใช้ลิ้นละเลงตรงติ่งเสียวของเธออย่างบ้าคลั่งภาพที่ไอ้รุ่นพี่คนนั้นมันจับแขนเธอทำให้เขาแทบบ้า เขาหวง ของของเขาใครจะมายุ่งไม่ได้ถ้าเขายังไม่เบื่อ

            เขาดูดและขบกลีบดอกไม้บานฉ่ำของเธอ ยิ่งดูดแรงมากขึ้นเท่าไหร่น้ำหวานจากกายสาวก็ยิ่งไหลออกมามากขึ้นเท่านั้น หวานแอ่นอ้าดอกไม้ของเธอให้เขาได้เข้ามามากขึ้น แบะอ้า ส่ายร่อนเพราะความเสียวที่เขามอบให้ ถึงเธอจะเสร็จติด ๆ กันหลายต่อหลายครั้งแต่เธอสู้ไม่ถอย

“เอาหวาน หมอเอาหวาน เอาแรง ๆ อ๊ากก” เสียงร้องของพริณตาดังไม่หยุด ตอนนี้เธอทั้งเสียว ทั้งเจ็บ แต่เธอก็อยากให้เขากระแทกตัวตนของเขาให้เร็วขึ้น หญิงสาวครางถี่น้ำหวานไหลเยิ้มเต็มพื้นพรม

“หวาน ยืนขึ้น” เขาดึงเธอขึ้นมายืนทั้งที่ขาสองข้างของหญิงสาวยังสั่นเทาเพราะความเสียว ที่พึ่งเดียวที่เธอมีคือพนักพิงของโซฟาตัวใหญ่ เขายกขาข้างหนึ่งของเธอพาดไว้ที่โซฟา

“อ๊า หมอ” เธอร้องเสียงดังเพราะโดนกระแทกจากด้านหลังจนสุดทางในคราวเดียว เสียวซ่าน เจ็บ จุก แต่ถึงใจ

“เธอรู้ว่าฉันโกรธแล้วจะโดนอะไร อ๊า” เสียงคุณหมอหนุ่มหล่อกระแทกกระทั้นไม่หยุด เขาเข้าสุดออกสุดทุกครั้ง

“หวานเสร็จอีกแล้วหมอ ...อ๊า อ๊า” เสียงของพริณตาครางออกมาอย่างสุขสม เธอรู้ดีว่าเขาโกรธแล้วเธอจะโดนอะไร แต่เธอชอบ ชอบให้เขาโกรธ ชอบโดนเขาเอาเธอแรง ๆ แบบนี้...อ๊า...

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
151 فصول
คำโปรย
เสียงครางของหญิงสาวในท่ามอบคลานอยู่กับพรมในห้องรับแขกกว้างขวางหรูหรา หน้าของเธอแนบลงกับพื้นพรม ก้นงอนงามกำลังแดงก่ำเพราะแรงกระแทกจากเขาอย่างบ้าคลั่ง กระโปรงนักศึกษาถูกดึงร่นไปกองอยู่ตรงเอวคอด “หมอหวานเจ็บ” เสียงร้องครางของหญิงสาวดังแข่งกับเสียงเนื้อที่กระทบกันเป็นจังหวะ “เจ็บหรือเสียว” เสียงของคุณหมอที่กางเกงหลุดไปจากร่างแล้วเหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนถามเสียงนุ่ม เขาคุกเข่ากระหน่ำแทงอยู่ด้านหลังเธออย่างไม่เหน็ดเหนื่อยตั้งแต่เธอกลับมาถึงห้อง “เสียว...อ๊า...เสียว..ทั้งเสียวทั้งเจ็บ อ๊า..ทั้งจุก” พริณตาร้องบอกเขาไม่เป็นภาษากี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่เขาไม่เคยอ่อนโยนกับเธอ เขามันพวกเอาแต่ใจ ขี้โมโห “อ๊า..อย่าขยี้ติ่งมันเสียว อู้ย..เสียว เสียว” เสียงร้องครางหนักของเธอเมื่อเขาใช้มืออีกข้างขยี้ส่วนอ่อนไหวของเธอ เพียงไม่นานเสียงกรีดร้องของเธอก็ดังขึ้นน้ำหวานถูกปล่อยออกมาเปียกพื้นพรม รูรักเต็มไปด้วยน้ำเฉอะแฉะ เขาชอบแบบนี้ที่สุดชอบมาก “หมออย่า...อ๊า...อ๊า..” เขาถอนตัวตนออกพร้อมจับเธอพลิกหงายเปิดเปลือยดอกไม้ของเธอให้เขาได้ใช้ลิ้นละเลงตรงต
اقرأ المزيد
บทที่ 1
สามปีก่อนหน้านี้ หวานหรือพริณตาซึ่งมีอายุเพียงสิบแปดปีเท่านั้นแต่ต้องถูกแม่เลี้ยงใจร้ายพามาตรวจพรหมจรรย์เพียงเพราะพรรณีต้องการพาเธอไปขายให้เสี่ยชัด ไอ้เสี่ยบ้ากาม มันต้องการเพียงเด็กสาววัยขบเผาะเท่านั้น พริณตาหวาดกลัวอย่างมากเพราะเคยได้ยินกิตติศัพท์ของมันมาอย่างดีว่าโรคจิตแค่ไหน “ฉันอยากได้ใบรับรองว่ามันยังบริสุทธิ์อยู่ค่ะ” พรรณีบอกคุณหมอหนุ่มที่นั่งอยู่ในห้องตรวจ เขาเงยหน้าขึ้นมองคนพูดและเด็กสาวอีกคนที่นั่งก้มหน้างุด “มันเป็นสิทธิ์ส่วนบุคคล เจ้าตัวเขายอมไหมครับ” พฤกษ์คุณหมอหนุ่มวัยสามสิบสองพูดขึ้นอย่างสุภาพ “มันเป็นลูกฉัน มันก็ต้องยอมสิ แกยอมใช่ไหมอีหวาน” แม่เลี้ยงใจร้ายหันไปทำเสียงดุกับเด็กสาวข้างกาย “ค่ะ ค่ะ” เธอรีบตอบ ในหัวกำลังคิดหาทางว่าจะหนีจากแม่เลี้ยงใจร้ายและไอ้เสี่ยบ้ากามนั้นได้อย่างไร “งั้นเชิญญาติคนไข้ไปรอข้างนอกก่อนนะครับ” คุณหมอหนุ่มผายมือให้นางพรรณีออกไปนอกห้องตรวจ “เออ ฉันขอคุยกับคุณหมอตามลำพังได้ไหมคะ” พริณตาพูดขึ้นเพราะเธออยากเจรจากับคุณหมอหนุ่มตรงหน้า เวลานี้คงไม่มีใครช่วยเธอได้อีกนอก
اقرأ المزيد
บทที่ 2
“ไม่มีค่ะ” พริณตามองหน้าเขาอย่างชั่งใจ เขาอาจจะหลอกเธอไปขายเหมือนอย่างแม่เลี้ยงของเธอก็ได้แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่ทำให้เธอเชื่อใจเขา เชื่อว่าเขาจะไม่มีทางทำแบบนั้นกับเธอ “ฉันกำลังจะย้ายไปทำงานที่เชียงใหม่ เธอจะไปด้วยไหม” พฤกษ์มีแผนจะย้ายไปทำงานที่นั่นตามคำชวนของเพื่อนรุ่นพี่ ตอนนี้เขากำลังเบื่อเมืองหลวงแห่งนี้ อยากไปให้พ้นคนใจดำ “ไปค่ะ นายให้หนูไปไหนหนูก็ไปหมดค่ะ หนูไม่มีที่ไปแล้วจริง ๆ” น้ำตาของเด็กสาวรื้นขึ้นมา เห็นแล้วพฤกษ์ก็อดสงสารไม่ได้ “รู้ใช่ไหมว่าฉันไม่ได้ใจดีขนาดนั้น ถ้าอยู่กับฉันก็ต้องตอบแทนฉัน ฉันจะเลี้ยงดูส่งเสียเธอจนเรียนจบ ระหว่างที่มีฉันเธอห้ามมีใคร แต่ถ้าเธออยากจะเลิกสัญญานี้ฉันก็พร้อมทุกเมื่อ ถ้าฉันมีคนที่รักฉันจะบอกเธอเองแล้วฉันจะให้เงินเธอก้อนหนึ่งเธอจะไม่ลำบาก” เขาเองก็ไม่ใช่คนดีอะไรถ้าจะต้องเลี้ยงดูคนสักคนเขาก็ต้องได้อะไรตอบแทนบ้าง “ค่ะ” พริณตาพยักหน้า ขอแค่ให้ได้เรียนเขาจะให้เธอทำอะไรก็ได้ ขอแค่มีความรู้ติดตัว “เธอไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวฉัน ห้ามหึง ห้ามหวง” พฤกษ์อยากขีดเส้นให้ชัดเจนเขาไม่อยากมีปัญหาในอนาคต
اقرأ المزيد
บทที่ 3
“อ๊า” เสียงครางต่ำของเขาดังพร้อมกับเสียงกรีดร้องของเด็กสาวใต้ร่าง เขากดแช่ไว้ “อย่าเพิ่งขยับ” เขาสั่งเสียงดุเพราะเด็กสาวกำลังจะขยับหนีเพราะความเจ็บ เขาถอดเสื้อออกเผยให้เห็นมัดกล้ามที่สวยงามของบุรุษเพศ พริณตามองความงามของรูปร่างคุณหมอวัยสามสิบกว่าอย่างตื่นตะลึงภายใต้เสื้อกาวน์ซ่อนรูปนั่น “อ้า..” เธอเสร็จสมอีกครั้งทันทีแค่เห็นรูปร่างของเขา คุณหมอหนุ่มยิ้มอย่างพอใจแม่สาวน้อยของเขาเครื่องร้อนแล้ว ความคับแน่นและกำลังตอดเขาอยู่ไม่หยุดทำให้รู้ว่าตอนนี้แม่สาวน้อยคงอยากให้เขาขยับได้แรงกว่าเดิมแล้ว “หมอ อ๊า หมอ เสียว” เสียงครางกระท่อนกระแท่นของพริณตาบ่งบอกว่าเธอกำลังเสียวมากแค่ไหนกับการขยับของเขา เขาขยับอย่างยากลำบากเพราะความใหม่สดของเธอ สดใหม่แต่เธอก็ร้อนแรงใช้ได้เลยทีเดียว เขาชอบท่าทางที่กล้าแสดงออกของเธอเวลานี้ไม่ว่าเขาจะให้เธอทำอะไรแม่สาวน้อยของเขาก็ให้ความร่วมมือเต็มที่ “อ้าขาอีกหน่อย อ้าอย่างนั้นแหละ” พฤกษ์ร้องครางอย่างพอใจ ความตอดรัดภายในกายเธอทำให้เขาแทบคลั่ง นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้มีความสุขกับเซ็กซ์แบบนี้ ก่อนหน้านี้เขากลายเป็น
اقرأ المزيد
บทที่ 4
“อิ่มแล้วค่ะ” พริณตากระชับเสื้อคลุมแล้วนั่งลงตรงพื้นพรมอย่างเจียมตัว “ทำไมกินเร็วจัง” “หวานกลัวคุณหมอรอค่ะ” เขาเพิ่งสังเกตว่าเธอเพิ่มคำว่าคุณ เข้ามาหน้าคำว่าหมอ “ฉันซื้อเสื้อผ้า กระเป๋าและโทรศัพท์มาให้เธอ ไม่รู้เธอชอบไหม ถ้าไม่ชอบค่อยไปซื้อใหม่นะ” พฤกษ์ยื่นโทรศัพท์พร้อมถุงกระดาษสี่ห้าถุง เสื้อผ้าชิ้นนอกชิ้นในน่าจะพอใส่สักสัปดาห์แล้วค่อยพาเธอไปซื้อใหม่ที่เชียงใหม่ก็แล้วกัน “ขอบคุณค่ะ” “เฮ้ย กราบทำไม” พฤกษ์ร้องเสียงหลงเมื่อเธอก้มลงกราบเท้าเขา “ก็คุณช่วยหนูแล้วยังซื้อของให้หนูอีก” พริณตาตอบด้วยแววตาใสซื่อ เขาเป็นผู้ใหญ่เป็นผู้ให้เธอเป็นผู้รับและยังอายุน้อยกว่าเขามากกราบเขาก็ไม่น่าผิดอะไร พฤกษ์ยังตกใจที่เธอกราบเขาไม่หยุด เธอมองเขาเป็นอะไรเนี่ยถึงกับต้องกราบ ทำให้เขารู้สึกผิดไปอีก เหมือนพวกเฒ่าหัวงูที่หลอกเด็กมากิน เขาไม่ได้แก่ขนาดนั้นน่ะ อายุเขากับเธอห่างกันแค่..แค่ สิบสี่ปีเอง เออ..ก็แค่นั้น แค่เขามีเซ็กซ์ครั้งแรกเธอเพิ่งจะอายุสี่ขวบ เอ๊ยมันใช่เรื่องเอามาเปรียบเทียบไหม “เอาเสื้อผ้านี่ไปเปลี่ยน
اقرأ المزيد
บทที่ 5
“หวานอยากใส่ให้ฉันไหม” เขาถามเสียงกระเส่า เสียงนั้นทำให้เธอรู้ดีว่าเขาอยากให้เธอทำ เธอพยักหน้าพร้อมทั้งก้าวลงไปนั่งตรงข้างล่างโซฟา เขาฉีกถุงยางอนามัยวางไว้บนปลายของมัน มือน้อยแต่นุ่มของเธอ รูดถุงยางขนาดไม่ธรรมดาลงไปจนสุดโคน เสียงของเขาครางในลำคอด้วยความเสียว แค่มือของเธอก็ทำเขาแทบแตกกระจาย “ขึ้นมาเร็ว” เขาเร่งจังหวะ พริณตาเองก็อยากจนเปียกชื้นไปหมดแล้ว รีบลุกขึ้นคร่อมเขา จับตัวตนของเขาจ่อกับตัวตนของเธอ หญิงสาวกดสะโพกเข้าหาเขาหลายต่อหลายครั้งจนพวกเขาขึ้นสวรรค์ เสียงร้องครางของเขาและเธอดังประสานกัน “เธอโคตรแน่นหวาน” เสียงของพฤกษ์ดังข้างหูของเธอ พริณตารับรู้คำชมของเขาโดยการตอดรัดเขามากขึ้น พฤกษ์ถึงกับร้องครางออกมาด้วยความสุขสมที่แตกออกมาเพียงแค่เธอขย่มไม่กี่ครั้ง นี่เขากลายเป็นพวกอ่อนหัดไปแล้วเหรอ “หวานพอก่อนหวาน อ๊า พอก่อน เดี๋ยวถุงแตก” เขาต้องรีบห้ามเธอเพราะตอนนี้เหมือนพริณตายังไม่ถึงทางออกแห่งฝัน “หมอ..หวาน..หวาน” เด็กน้อยของเขาหน้าตาเหยเกเหมือนเด็กน้อยโดนขัดใจ คงไม่ใช่แค่เขาที่ติดใจในรสสวาทนี้ แม่สาวน้อยวัยแรกแย้มของเขาก็คงติ
اقرأ المزيد
บทที่ 7
บทที่ 3พฤกษ์ต้องกลั้นใจไว้ก่อนไม่อย่างนั้นจะคุยไม่รู้เรื่อง มองหน้าคนที่นอนซบอยู่บนอกแล้วพูดขึ้น “ฉันอยากรู้เรื่องของเธอหวาน เล่าให้ฟังหน่อยทำไมถึงจะโดนขาย” พฤกษ์พูดพร้อมทั้งกดริมฝีปากบนหน้าผากของเธอ “พ่อหวานตาย เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว แม่เลี้ยงที่เคยแสนดีก็เปลี่ยนไปแบบที่หมอเห็นนั่นแหละค่ะ” พริณตาพูดไปมือเธอก็ยังโดนเขาบีบแน่นขึ้น เขากำลังให้กำลังใจเธอ “พ่อเป็นอะไรถึงเสีย” “อุบัติเหตุค่ะ” เธอสะอื้นร้องไห้ขึ้นมาเมื่อพูดถึงพ่อ พ่อเป็นเพียงคนเดียวที่อยู่ในชีวิตเธอตั้งแต่เธอจำความได้ “แล้วแม่ไปไหนแล้ว” “แม่เสียไปตั้งแต่คลอดหวานแล้วค่ะ หวานมีแค่พ่อจนเมื่อปีที่แล้วผู้หญิงคนนั้นก็เข้ามา ตอนพ่ออยู่เขาก็ดีกับหวาน” น้ำตาของเธอยังเปียกชื้นบนอกเขา “อือ ช่างมันเถอะถือว่าหมดเวรหมดกรรมแล้ว หวานอยากเรียนอะไร” เขาถามขึ้น เพราะนี่เป็นข้อตกลงที่ดูเหมือนเธออยากได้ที่สุด เด็กของเขาอย่างน้อยก็รักเรียน “หวานอยากเรียนออกแบบ คณะวิจิตรศิลป์” เธอมองตาเขาปริบ ๆ เพราะไม่แน่ใจว่าเขาจะอยากให้เรียนไหม “ทำไมอยาก
اقرأ المزيد
บทที่ 8
“ขี้โม้ ไปอาบน้ำได้แล้ว” พฤกษ์พูดพร้อมทั้งอุ้มเธอขึ้น พริณตาร้องโวยวายด้วยความตกใจเมื่อร่างถูกยกขึ้นสูง ดีที่เธอกำมือถือไว้แน่น กลัวว่าจะตกใจจนโทรศัพท์ราคาแพงจะหล่นแตก ทั้งสองพากันอาบน้ำในห้องน้ำเกือบสามสิบนาที ไม่มีกิจกรรมเร่าร้อนเกิดขึ้นเพราะเขาคงต้องงดสักพักเดี๋ยวจะไม่มีแรงขึ้นเครื่องบิน “หมอคะ เพื่อนถามว่าหนูอยู่กับใคร บอกว่าอยู่กับอาได้ไหมคะ” อยู่ ๆ เขาก็กลายเป็นอาด้วยวัยเพียงสามสิบสองแถมยังมีหลานที่อายุสิบแปด อามันจะแก่ไปไหมแต่เขากับเธอก็อายุห่างกันตั้งสิบสี่ปีนะ...จะเป็นพี่ได้ไหมนะ “อือ ตามใจ” ก็เขาบอกเธอเองว่าไม่ให้แสดงความเป็นเจ้าของแล้วจะให้เธอบอกเพื่อนว่าอย่างไรนอกจากว่าเขาเป็นญาติ เธอไม่กล้าบอกใครหรอกว่าเธอเป็นเด็กเลี้ยงของเขา มันน่าอายเกินไป พริณตาพิมพ์ข้อความบอกเพื่อนว่าเธอจะไปเรียนที่เชียงใหม่เพราะคุณอาย้ายไปทำงานที่นั่นแล้วเธอจะแจ้งที่อยู่ในการส่งเอกสารอีกครั้ง ฐิสาก็เข้าใจและไม่เซ้าซี้ถามเพื่อนมากกว่านี้ “ชุดพอดีเลยนะคะ” เธอพูดพร้อมทั้งหมุนซ้ายหมุนขวาให้เขาดู พฤกษ์เองก็ดูพอใจกับสิ่งที่เขาเลือกให้เธอ เพิ่งรู
اقرأ المزيد
บทที่ 9
“หมอขา...อ๊ะ” เสียงครางของพริณตาดังขึ้นเมื่อเขาสอดใส่นิ้วมือยาวเข้าในตัวเธอ สองขาอ้ากว้างวางบนที่พักแขนของเก้าอี้ แพนตี้ตัวน้อยถูกรูดสาวออกจากปลายเท้า นิ้วมือเรียวของเขารูดเข้าออกช่องทางที่ฉ่ำชื้น“หวานแน่นมาก” เสียงกระซิบชวนสยิวของเขายิ่งสร้างแรงตอดรัดให้เธอมากขึ้น นิ้วของเขาแทบขาดเพราะแรงตอดรัดของเธอ พฤกษ์กระแทกเข้าออกและแรงขึ้นจนเธอต้องร้องครางแล้วครางอีก น้ำรักไหลซึมออกมาตามง่ามนิ้ว“หมอขา..หวานจะไม่ไหวแล้ว” เสียงหวานของพริณตาทำเอาเขาอยากเข้าไปในตัวเธอเหลือเกิน ไม่ไหวแล้วความเสียวเล่นงานเธอไม่หยุด จนเธอต้องร้องครางออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า“อยากโดนมากกว่านิ้วไหม” เขาเลียข้างหลังหูของเธอพร้อมถามออกมาด้วยคำพูดแสนสยิว“อยากโดนแล้วหมอ เสียวอยากโดนแล้ว” พฤกษ์ลุกขึ้นยืนอุ้มร่างบางของเธอวางไว้บนเตียงตรวจคนไข้ กระโปรงพลีทกองอยู่หน้าท้อง เนื้อสาวขาวเนียนที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้เขาเองก็แทบทนไม่ไหว เมื่อเสียงรูดซิปและปลดเข็มขัดดังขึ้นพริณตาก็รู้ทันทีว่าสิ่งที่เธอรอคอยกำลังจะมา“อ๊า” เสียงร้องครางประสานกันของทั้งคู่ดังขึ้นเมื่อเขาสอดตัวตนเขาเข้าหาเธอจนสุดทาง พฤกษ์ยืนอยู่ปลายเตียง การยืนโยกนี่ม
اقرأ المزيد
บทที่ 10
“ไม่ต้องมายิ้มเลยหมอ หวานไม่ตลกนะ” พริณตาทุบเขาอีกหนึ่งครั้ง ดูสิเดี๋ยวนี้มีกล้าทุบเขาด้วย อยู่ด้วยกันแค่สี่เดือนกล้าทุบกล้าตีเขาเสียแล้ว อีกหน่อยไม่รู้ว่าจะจิกหัวเขาใช้แค่ไหน ไม่สิตอนนี้ก็เรียกได้ว่าจิกหัวเขาอย่างไม่เกรงใจตอนที่เขามุดเข้าไปในดอกไม้ของเธอ“ยิ้มอะไรอีกหมอ” พริณตาเห็นรอยยิ้มร้ายของเขาแล้วเธอก็รู้ว่าเขาต้องแอบนินทาเธอในใจแน่“เปล่าสักหน่อย แค่จะบอกว่าเหนื่อย ขอนอนพักก่อนเดี๋ยวค่อยอาบน้ำนะ”“อือ” พริณตารับคำ เขาดึงผ้าห่มมาคลุมร่างของพวกเขาไว้ พริณตากุมหนอนน้อยที่เธอชอบไว้เต็มมือ ตอนนี้มันนิ่มแล้วเธอชอบมันที่สุดชอบเวลาที่มันนิ่มเหมือนหนอน แต่ห้ามลูบหรือห้ามบีบแรงไม่อย่างนั้นหนอนนิ่มก็จะแข็งอีกและทีนี้เธอก็ต้องร้องทั้งคืนเพื่อทำให้เจ้าหนอนกลับมานิ่มอีกพริณตาหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า พฤกษ์ตื่นขึ้นมาหลังจากหลับไปเกือบชั่วโมง รู้ว่าคนข้างกายคงหลับลึกเพราะความเหนื่อยล้าแต่มือข้างหนึ่งของเธอยังจับหนอนน้อยของเขา...ไม่สิตอนนี้มันเป็นของเธอไปแล้วพริณตากุมหนอนน้อยของเธอไว้ในอุ้งมือนิ่ม พฤกษ์ค่อยดึงมือเธอออกก่อนที่ตัวเองจะลุกไปเข้าห้องน้ำกลับมาพร้อมทิชชูเปียกเขาทำความสะอาดให้เธอก่อน
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status