Masukตอนมีไม่เคยคิดจะรักษา ปล่อยเธอเป็นของตายทั้งที่ยังมีลมหายใจ ความดี มันซื้อใจเขาไม่ได้ เพราะเขาไม่มีวันคิดจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง จนเป็นเธอที่ต้องยอมออกไปจากชีวิตเขา
Lihat lebih banyak“ไอ้ชมพู วันนี้แกเดินมาเรียนอีกแล้วเหรอ ทำไมไอ้คิมไม่ขับรถมาส่งว่ะ รถก็มีไม่รู้กี่สิบคัน มีแฟนรวยสะเปล่าแต่ดันใช้ชีวิตรันทดกว่าเดิม”
ไอเดีย เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอบ่นโวยวาย เมื่อ ชมพู เพื่อนสาวต้องเดินตากแดดมาเรียนตอนเที่ยงตรง ทั้งๆที่ คิมหันต์ แฟนหนุ่มของเพื่อนสาวมีรถหรูแต่ไม่เคยยอมขับมาส่งเพื่อนเธอที่มหาลัยเลย “คิมเขายังนอนไม่ตื่นนะ ฉันไม่อยากปลุก เมื่อคืนเขากลับมาห้องก็ดึกแล้ว” “เออ ให้มันได้แบบนี้สิ มันไปเที่ยวผับ มั่วสาวอีกแล้วเหรอ แกก็ทนเก่งจริง ๆ นะ ไม่รู้ว่าจะทนไปเพื่ออะไร ถ้าไม่ไหวก็หยุดได้นะ” ไอเดียส่ายหัวอย่างไม่สบอารมณ์เพราะไม่พอใจแทนชมพู รู้อยู่ว่าคิมหันต์เจ้าชู้แค่ไหน แต่ไม่รู้ทำอีท่าไหน เพื่อนเธอถึงรักหัวปักหัวปำ ไม่ยอมถอนตัวออกมาแล้ว “เขาไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก อย่างน้อยเขาก็ดูแลฉันเป็นอย่างดี” “อืม ดีมากมั่ง ตอนเที่ยงๆ ให้เดินตากแดดหัวแดงเป็นกิโลมานั่งเรียน” “ไปกินข้าวกันเถอะ ฉันหิวแล้ว วันนี้อยากกินก๋วยเตี๋ยวเดี๋ยวคนเยอะ” ชมพูไม่อยากเถียงอะไร แค่เลี่ยงที่จะไม่พูดเรื่องนี้ เพราะเดี๋ยวไอเดียยิ่งของขึ้นไปใหญ่ เธอเลยชวนคุยเรื่องอื่นดีกว่า ซึ่งแน่นอนว่าได้ผล พอพูดถึงเรื่องกิน ไอเดียเลยรีบลากเธอไปโรงอาหารทันที พอขึ้นเรียนได้สักพักบนตึกได้สักพัก ชมพูที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างก็เห็นคิมหันต์แฟนหนุ่มของเธอ ขับ ไฮเปอร์คาร์สีดำ เข้ามาจอดในหน้าตึก แม้จะเป็นพื้นที่ขาวแดง แต่เขาก็ไม่กลัวโดนล็อกล้อ เพราะรู้ว่าใครก็ไม่กล้า ก่อนจะลงมาทั้งๆที่แต่งตัวก็ไม่เรียบร้อย แถมในปากยังคาบบุหรี่ลงมาปล่อยแล้วจุดสูบจนควันฟุ้งกระจาย โดยไม่ได้สนใจว่า ที่นี่จะเป็นสถานศึกษา เขาทั้งหล่อ ทั้งรวย แถมยังแบดบอยตัวพ่อ เรียกว่าผู้หญิงด้วยกันมองแล้วอยากจับจองเป็นเจ้าของ ส่วนผู้ชายก็มองแล้วอยากกระทืบเพราะหน้าตาหล่อเหลาที่กวนบาทา แต่ไม่มีใครกล้ายุ่ง เพราะรู้ดีว่าพ่อกับแม่เขายิ่งใหญ่แค่ไหน แล้วเขาก็ไม่ใช่ผู้ชายที่เฉียดสเปคเธอเลยแม้แต่น้อย เพราะเธอชอบผู้ชายเนิร์ด ดูเป็นคนดี ตั้งใจเรียนแต่กลับมาลงเอยกับเขาแทน “โน้น เทพบุตรของมึงมาแล้ว! มีงก็นะ ไปโดนตัวไหนถึงไปตกร่องปล่องชิ้นกับมันได้ นางฟ้ากับซาตานของแท้” ชมพูไม่พูดโต้ตอบอะไร เพราะกำลังสนใจสิ่งที่อาจารย์สอน แม้ว่าตอนนี้สมาธิจะแตกซ่านไปกับคนที่เพิ่งมาใหม่เมื่อกี้แล้วก็ตาม . . “ไอ้คิม เด็ดว่ะ จอดตรงนี้เลยเหรอ?” ภูผา เอ่ยทักคนมาใหม่ที่สภาพมันเหมือนลุกขึ้นจากที่นอนแล้วมาแล้วมาเรียนเลย แต่ก็ยังหล่อกระแทกตาอยู่ดี “เออ กูรีบ ขึ้นไปเรียนกันเถอะ ขาดอีกวิชานี้ กูหมดสิทธิ์สอบแน่ พ่อกับแม่บ่นหูชาอีก รถที่ขอคันใหม่สิ้นปีอาจจะชวด กูเลยต้องแบกสังขารมาเรียนเนี่ย” คิมหันต์พูดอย่างเซ็ง ๆ เพราะเขาใช้โค้วต้าขาดจนครบแล้ว ”เค ไอ้เคนไปจองที่ให้แล้ว” พูดจบทั้งคู่ก็เดินขึ้นตึกไปพร้อมกัน ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้ คาบเรียนเริ่มไปเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว เมื่อคิมและภูผาเข้าห้องมา ก็เรียกความสนใจจากเพื่อนในห้องได้เป็นอย่างดี ยกเว้นคนตัวเล็กที่นั่งริมหน้าต่างกับเพื่อนเธอที่แบะปากใส่เขา แม้คนทั้งมหาลัยจะรู้ว่าเธอกับเขาคบกันอยู่ แต่คนอย่างคิมหันต์ยังมีผู้หญิงเข้าหาไม่ขาดสายอยู่ดี เขายกให้ชมพูเป็นที่หนึ่ง ถ้าอยากอยู่แบบสบายคืออย่างไปยุ่งกับเบอร์หนึ่ง เพราะเธอเองก็ไม่เคยตามไประรานหรือวุ่นวายแม้เขาจะควงใครก็ใครมากมาย ชมพูก็ใช่ว่าจะไม่มีคนเข้าชอบ แต่เพราะทุกคนเกรงกลัวอิทธิพลของเขา เลยทำให้มีแค่ชอบ มองอยู่ห่างๆ แต่ไม่มีใครกล้ามาแหย่หนวดเสือสักที “นายคิมหันต์กับนายภูผา เข้ามาเรียนแล้วก็นั่งลง แล้วช่วยแต่งตัวใส่เสื้อให้เรียบร้อยหน่อย” อาจารย์คนนี้ค่อนข้างเคร่งและเป็นคนเก่าคนแก่ เลยกล้าพูด แถมยังขู่ว่าจะไม่ให้เขาเข้าสอบ ถ้ายังไม่เข้าเรียนอีก นับว่ามีน้อยคนที่กล้าแบบนี้! “เย็นนี้ไปเจอกันที่สนามแข่งรถมั้ยว่ะ” เคนเอ่ยถามเพื่อนที่มาใหม่สองคน คิมหันต์พยักหน้า เอาสิ เขารับปากเพื่อนไปทั้งๆ ที่วันนี้เป็นวันครบรอบสองปีของเขากับชมพู เขาเคยซื้ออะไรให้เธอเป็นของขวัญชดเชยเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันก็แล้วกัน เพราะยังไง การไปแข่งรถก็คงจะสำคัญกว่าวันครบรอบเป็นไหนๆ “เออ ได้ข่าวว่า คืนนี้รางวัลเป็นพริตตี้ตัวท็อปสะด้วย มึงจะลงแข่งด้วยมั้ย” ภูผาหันไปถามเพื่อนรักที่นั่งแสยะยิ้มอยู่ เขาจ้องไปทางคนที่นั่งเหม่ออยู่ทางหน้าต่างแปปนึง ก่อนจะหันไปตอบเพื่อนๆ “แน่นอนอยู่แล้ว มึงคิดว่ากูจะพลาดเหรอ” พลอยชมพูเหลือบมามองเขาแปปหนึ่งก่อนจะหันไปสนใจอาจารย์ต่อ ก็คืนนี้เมนส์เธอมา ขืนอยู่ฉลองก็ไม่มีไรเกิดขึ้น สู้ไปหาความสุขจากสาวๆดีกว่า ก็เห็นเธอรู้ตลอด แต่ก็ไม่เคยสะดุ้งสะเทือน เขากับเธอจึงคบได้นานเพราะแบบนี้ เขารู้ว่าใครคือตัวจริง แค่แวะเล่นเด็ดดอกไม้ข้างทางบ้างจะเป็นไรไปวันนี้เป็นวันหยุดของคิมหันต์ เขาตั้งใจว่าจะพาพลอยชมพูและลูกๆมายังสถานที่แห่งหนึ่ง โดยที่พลอยชมพูเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นที่ไหน คนเป็นสามีกำชับให้พลอยชมพูตื่นเช้า เพราะสถานที่ที่จะต้องเดินทางไปวันนี้ค่อนข้างไกลแม้จะมีลูกมาสี่คนแล้ว แต่พลอยชมพูก็ไม่เคยปล่อยให้ตัวเองโทรม เธอรู้ดีว่ายิ่งอายุมากขึ้นเท่าไหร่ เธอยิ่งต้องดูแลตัวเองเป็นอย่างดี แม้จะต้องเลี้ยงลูกสี่คนด้วยตัวเอง มีพี่เลี้ยงที่คิมหันต์จ้างมาช่วยเลี้ยงด้วย แต่หลักๆเธอก็ยังทำหน้าที่แม่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง"คิมจะพาพวกเราไปที่ไหน" คนเป็นเมียพยายามที่จะถามชายหนุ่ม แต่เขาก็เก็บเป็นความลับอย่างดี แต่นั่นยิ่งทำให้เธอสงสัยไปใหญ่"นอนพักก่อนเถอะ ถ้าถึงแล้วคิมปลุกเอง ส่งน้องพลอยมาให้คิมอุ้มมา" ตอนนี้พลอยใสอายุแปดเดือนแล้ว กำลังอ้อแอ้น่ารัก และฉายแววความสวยสดใส เหมือนคนเป็นแม่ไม่มีผิด ยิ่งพราวฟ้า ลูกสาวคนที่สาม ตอนนี้โตขึ้นมีความรักสวยรักงาม อย่างวันนี้ก็ใส่ชุดที่่แมตซ์กับแม่ แต่ถ้าพูดให้ถูกคือ แมทตซ์กันทั้งครอบครัวเลยมากกว่าเพราะไม่อยากซักไซ้มากไปกว่านี้ อีกอย่างเธอก็เพลียๆจากการตื่นมาปั้มนมให้ลูก เลยตัดสินใจของงีบสักแปป คิมหันต์เลยรับ
เก้าเดือนต่อมา ตอนนี้พลอยชมพูกำลังโดนเข็นเข้าห้องคลอด โดยมีสามียืนเป็นกำลังอย่ากระวนกระวายอยู่หน้าห้อง ที่คิมหันต์ไม่เข้าไปในห้องคลอดด้วยเพราะต้องดุแลลูกทั้งสามคนที่รอคอยน้องจากแม่อยู่อย่างใจจดใจจ่อ คนที่ตื้นเต้นที่สุดเพราะเพิ่งจะเคยเป็นพี่สาวคนแรก ก็คือสาวน้อยพราวฟ้านั่นเอง"คุณปู่คุณย่าค่ะ วันนี้น้องจะออกมาจากท้องแม่แล้วใช่มั้ยค่ะ" ร่างเล็กถามอย่างตื่นเต้น ตอนนี้คนสวยก็ครบห้าขวบแล้ว ส่วนเพทายและเพชรกล้าก็แปดขวบ เด็กน้อยสองคนเริ่มโตก็มีบุคลิกต่างกันอย่างชัดเจน เพทายขี้เล่น ร่าเริง ส่วนเพชรกล้าจะสุขุมนุ่มลึกกว่า แต่ความหล่อได้ดีเอ็นเอไปจากพ่อเต็มๆ เรียกว่าเครื่องหน้าชัดเจนกันตั้งแต่ยังเป็นเด็กน้อยเลยทีเดียว"ค่ะ หนูดีใจมั้ย""ดีใจค่ะ หนูเอาตุ๊กตามาให้น้องด้วย น้องเกิดมา จะได้มีตุ๊กตานอนกอด" ผู้ใหญ่มองลูกหมีตัวน้อยในอ้อมแขนเธอ วาดจันทร์จำได้ว่าตุ๊กตาตัวนี้เป็นตัวโปรดของพราวฟ้าเสียด้วย คนเป็นย่าก็ยิ้มอย่างดีใจที่สาวน้อยรู้จักแบ่งปันและรักน้องตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้า"คุณพ่อล่ะคะ ดีใจมั้ย ที่น้องจะออกมาแล้ว""ดีใจมากครับ เราทั้งสามคนต้องรักน้องให้มากๆนะ เป็นพี่น้องต้องรักกัน" เพราะชายหนุ่มค
คิมหันต์ใจดีให้เธอเลือกหนังเรื่องที่อยากดู แน่นอนว่าเธอเลือกหนังรักโรแมนติกที่ซึ้งจนน้ำตาไหลในตอนจบ แม้จะไม่ใช่แนวเขา แต่คิมหันต์ก็ทำตัวเป็นคู่เดตที่ดี ด้วยการนั่งดูกับเธอจนจบ "หนังสนุกมากเลยนะคิม แต่ก็เศร้ามากเช่นกัน" ดวงตาของคนตัวเล็กแดงช้ำ บ่งบอกว่าเธอคงอินไม่น้อย ในโรงหนังเธอนั่งสะอึกสะอื้นอยู่ตั้งนานกว่าจะได้ลุก แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกรำคาญแต่อย่างใด กลับอยู่เงียบๆ ให้เธอร้องไห้จนพอใจ นั่นทำให้พลอยชมพูรู้สึก'รัก' เขาเพิ่มขึ้น แม้ว่าจะรักเขามากอยู่แล้ว แต่ความรักของเธอก็สามารถเพิ่มขึ้นได้อีกเรื่อยๆ "จะไปไหนอีกบ้าง" "อยากโทรหาลูก คิดถึงเด็กๆ""โทรสิ คิมก็คิดถึงเมื่อกัน ป่านนี้ปู่กับย่าคงหัวหมุนกับเจ้าแสบน่าดู"ด้วยความที่ปู่กับย่าตามใจ เมื่อพ่อกับแม่โทรไป ทั้งสามคนมัวแต่ห่วงเล่นทำให้ไม่ค่อยได้คุยกันมากเท่าไหร่นัก ก็ต้องวางสาย ทำเอาคนเป็นแม่อดน้อยใจไม่ได้ ห่างกันแค่คืนเดียว เธอก็คิดถึงลูกจะแย่แล้ว แต่เหมือนเด็กน้อยทั้งสามคนจะสนุกจนลืมเธอไปเสียนี้"ทำไมทำหน้าแบบนั้น""น้อยใจลูก เหมือนไม่อยากคุยกับชมเท่าไหร่" คนเป็นแม่พูดพลางเบะปาก ทำหน้าราวกับจะร้องไห้"ใจน้อยเป็นเด็กไปได้ ลูกแค่กำลั
หลังจากที่จัดหนักจัดเต็มกันไปแทบทั่วทุกตารางห้องของโรงแรมหรู ตอนนี้พลอยชมพูพอจะเข้าใจแล้วว่า ราคาหลายหมื่นที่คิมหันต์จ่ายไป เขาใช้ห้องจนคุ้มไปทุกส่วนจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นความเร่าร้อนที่ระเบียง ความอ่อนหวานในห้องน้ำ หรือความดุดันบนโซฟา แถมเขายังมาเฉลยทีหลังด้วยว่า ยาคุมที่เธอกำลังกินอยู่ตอนนี้ ที่จริงแล้วคือยาบำรุงร่างกาย เพราะฉะนั้นไม่ต้องสืบเลยว่า ในร่างกายของเธอตอนนี้ มีลูกน้อยที่น่ารักของเขากำลังเจริญเติบโตอยู่แน่ๆ เขานี้แหละ ร้ายตัวพ่อของจริงพลอยชมพูหลับไปอย่างอ่อนเพลียบนโซฟา ที่ถึงแม้จะนอนโซฟาเพราะเตียงเปียกแฉะไปด้วยร่องรอยคราบรักของเขาและเธอ แต่โซฟาก็ใหญ่โตกว้างขวางชนิดที่ว่าทำแทนเตียงนอนได้สบายๆ คิมหันต์เลือกเป็นทานอาหารเช้าในห้อง โต๊ะทานอาหารถูกตกแต่งเนรมิตรอย่างสวยงาม โดยเฉพาะที่เก้าอี้ที่มีกุหลาบแดงช่อใหญ่มาก วางอยู่ เขากำชับว่าขอพนักงานโรงแรมที่เป็นผู้หญิงเท่านั้น เพราะตอนนี้เมียรักยังนอนอยู่บนเตียง แม้จะมีผ้าห่มคลุมกายอยู่แต่เขาก็ไม่ชอบใจที่จะมีพนักงานผู้ชายเข้ามายุ่มย่าม อีกทั้งยังให้พนักงานจัดวางอย่างเบามือเพราะต้องการที่จะเซอร์ไพรส์เมื่อเธอตื่นนอนแล้วชายหนุ่มนั่งดูคนสว
Rrrrr. Rrrrr. “ฮัลโหล เออ เคๆ เดี๋ยวกูออกไป” เขาพูดจบก็วางสาย ก่อนจะไปเปิดตู้เสื้อผ้า พร้อมหาเสื้อตัวใหม่ใส่ พลอยชมพูได้แต่มองผ่านม่านน้ำตา ก่อนจะตัดสินใจกอดเขาที่กำลังหันหลังอยู่ “คิม อย่าไปได้มั้ย คืนนี้อยู่กับชมนะ ชมรู้สึกไม่ดีเลย ชมต้องการคิม ฮืออออ!” เธอสะอื้นไห้ น้ำตาอาบรดหลังเขา ควา
พลอยชมพูรู้สึกว่าแท็กซี่ขับพาเธอมาทางเปลี่ยวมากขึ้น เธอเกร็งจนจิกมือลงบนหน้าขาทั่วเอง พลางกดโทรศัพท์หาคิมหันต์มือสั่นอย่างคุมสติไม่อยู่ สักพักแท็กซี่ก็หยุดรถก่อนจะปลดสายคาดนิรภัยออก “คุณหยุดรถทำไมค่ะ” คนตัวเล็กถามอย่างสั่นๆ ก่อนนะมองไปรอบๆ สถานที่ที่เขาจอดเป็นป่ารกร้าง ปราศจากบ้านคน แถมตอนน
“ชม วันนี้คิมไปแข่งรถกับเพื่อนนะ” เขาบอกเมื่อทั้งคู่กลับมาถึงห้องแล้ว วันนี้เป็นวันครบรอบสองปีที่คบกันมา เขาจำได้ แต่เขาไม่เคยใส่ใจ เธอเลยที่จะเงียบไม่พูดอะไร “แล้วเป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบบนี้ คิมบอกแล้ว คิมไม่ชอบ ทำหน้าให้มันดีๆหน่อย” “หน้าปกติของชมเป็นแบบนี้ คิม!” เธอถอนหายใจอย่างเหนื่อ
“ไอ้ชมพู วันนี้แกเดินมาเรียนอีกแล้วเหรอ ทำไมไอ้คิมไม่ขับรถมาส่งว่ะ รถก็มีไม่รู้กี่สิบคัน มีแฟนรวยสะเปล่าแต่ดันใช้ชีวิตรันทดกว่าเดิม” ไอเดีย เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอบ่นโวยวาย เมื่อ ชมพู เพื่อนสาวต้องเดินตากแดดมาเรียนตอนเที่ยงตรง ทั้งๆที่ คิมหันต์ แฟนหนุ่มของเพื่อนสาวมีรถหรูแต่ไม่เคยยอมขับมา