Library

Maghanap

Home / Romance / She's Chasing the Mafia CEO / Kabanata 1 - Kabanata 9

Lahat ng Kabanata ng She's Chasing the Mafia CEO: Kabanata 1 - Kabanata 9

9 Kabanata

KABANATA 1

Soo's Point of View "Wyatt!" I called his name and I saw how furious his eyes had become, recognizing my voice. "What?" he asked with his deep cold voice na animo'y galing sa pinaka-kailaliman ng lupa. "Naglunch ka na ba? Tara sabay na tayo," nakangiting tugon ko sa kaniya. Nakita ko kung paano mas nagdilim ang kaniyang mukha. May mali ba sa sinabi ko? Inaya ko lang naman siyang kumain ah. "Stop bothering me. I don't want to see your face," he finally said and walked away. "Rude," bulong ko naman. I am Soo Duncan, a half-Korean and half Filipino model. Maganda? Oo. That's why I became a model and I'm obsessed of myself. My family owns a large company but look at me, I'm out here, working for myself because I don't want their money. It's all that they can offer to me and I'm tired of it. While Wyatt Caesar Lehmann is my boss. He is the CEO of his inherited company. He's 28 years old, good-looking, and when I say good-looking, I mean jaw-dropping gorgeous with his sharp looks,

KABANATA 2

Soo's Point of View I was smiling from ear-to-ear while cooking. You know what I cooked? Egg and bacon. Hindi naman ako maalam sa pagluluto. I'm just trying to prepare breakfast for my soon to be husband. He's living near my condo. Well, it's obvious na sinundan ko siya. This is the nearest condominium sa village nila so I took it na. I was scrolling through my cellphone, stalking his social media accounts kasi baka mamaya may ibang babae na siya. Pero, I only saw few posts about his business. Puro promotions and advertisements. Hindi ba siya marunong magselfie? Para namang nabuhay sa nakaraan 'tong Wyatt na 'to. But wait... I can smell something... not fishy... something like sunog. Oh my gosh! My egg and bacon! I almost cried seeing the food turn black. How can I even give it to him when it's sunog?! *** When I arrived at his house, hindi na ako kumatok. Derecho na akong pumasok. Bakit, 'yong mga asawa ba 'pag umuuwi nang bahay, kumakatok pa? "Ma'am! Saan po kayo pupunta? P

KABANATA 3

Soo's Point of View “Hoy, Soo, tulala ka diyan, kanina pa kita tinatawag,” ani ni Kevin bago umupo sa tabi ko. We’re currently in the studio. Sunod-sunod na shoots rin kasi ang kinailangan naming gawin. Ang masama pa do’n, maya-maya raw ay dadating na si Kali para mag-observe muna kung pa’no nangyayari ang trabaho naming dito. “Gano’n ba? Sorry, busy ako.” “Busy saan? Sa kakatitig sa hangin? Ano ba kasing iniisip mo? Bigla kang natahimik ah. Noon para kang naglalakad na sirang plaka.” I glared at him. ‘Tong taong ‘to talaga, wala nang ginawa sa buhay kundi asarin ako. Supalpalin ko ‘to e. “Oy, joke lang. Para mo naman akong papatayin sa titig mo na ‘yan. Seryoso nga kasi, what’s bothering you?” I sighed. Baka naman diba may alam siya tungkol kay Kali? Baka may masabi siya sa aking impormasyon nang malaman ko kung sino talaga ‘yong babaeng ‘yon. “Do you know Kali?” I asked him, at nakita ko kung paano siya nagulat sa tanong ko. “Kali? P… pano mo siya nakilala?” “Ibig sabihin

KABANATA 4

Soo's Point of View Mabilis pa sa alas kwatro akong bumangon nang tumunog ng pagkalakas-lakas ang alarm clock ko. Sinadya ko talaga ‘yon para magising talaga ako ng bongga. Minsan kasi tulog mantika ako, lalo nakagabi dahil napagod ako sa trabaho tapos ‘di pa ako nakatulog kakaisip sa kaniya. Grr! Kasalanan talaga ni Wyatt pag namatay ako kakapuyat ko. Alas tres na pala ng umaga. Agad akong nagtungo sa banyo upang gawin ang aking morning routine. Syempre nagkuskos ako ng mabuti at nagtoothbrush na rin. Ayoko naming humarap sa kaniya ng may libag at manila-nilaw ang ngipin, baka maturn off ang lolo niyo. Pagkatapos ko sa aking sarili, agad akong nagpunta sa kusina para umpisahan ang pagluluto. Sisiguraduhin ko na talagang walang masusunog. Nagsearch pa naman ako sa youtube kagabi ng mga dishes saka special ways to cook. Well, special naman na pag galling sa akin kasi may halong pagmamahal. Nagluto lang ako ng French toast, quinoa salad, at, of course, sinamahan ko na rin ng cranberr

KABANATA 5

SOO’s PoV “OMG! Sabay silang pumunta dito?” “Really? Baka nagkataon lang?” “No! I’ve seen it with my own two eyes! Sabay sila!” Tsk, kahit kailan talaga itong mga chismosang ‘to! Akala ko sa labas lang makikita ang mga chismosa, sa loob rin pala ng kompanya. “Soo! Hey!” pagtawag ni Kevin sabay kaway ng kaniyang mga kamay upang maagaw ang atensyon ko. Nakangiti akong bumaling sa kaniya at pupunta na sana ako sa direksiyon niya when someone held my wrist which made me stop. “Where do you think you’re going? We have something important to discuss in my office,” striktong sabi ng baby ko—este, ng boss ko. “Ha? E bakit hindi mo sinabi kagabi. Sabi mo busy ka ngayong umaga. Tinanong kita tapos panothing-nothing ka pa, meron naman pala talaga,” I murmured. Sino kasi ang hindi maiirita? Napakahirap niya kasing hulaan kung ano ang nasa isip niya! Paiba-iba. “Trip ko lang.” Halos hindi madrawing ang mukha ko bilang reaksyon sa sinabi niya. Para akong natuwa na nagulat na naiinis na ri

KABANATA 6

Third Person’s Pov “Hoy, Soo! Ano ba! Tama na kasi! Lasing na lasing ka na oh!” Hindi na alam ni Kevin kung ano ang gagawin sa kaibigan. Hindi niya rin alam kung anong nangyari at bigla itong nag-aya na magbar. Akala niya may selebrasyon, ‘yon pala konsumisyon. Pilit pa nitong inaagaw ang bote ng alak mula sa kaniya. “Ano ba, Kevin! Ang damot mo naman! Akin na ‘yan! iinom pa ‘yong tao e! Ako nagbayad nyan, wag mo akuin! Akin na!” Para itong bata na nagmamaktol. Pero hindi niya pwedeng hayaan pa na magpakalasing ang kaibigan. Halos nakapikit na nga ang mata nito at pulang-pula na ang balat. “Tama na, Soo! Umuwi na tayo, halika na!” Marahan niyang hinawakan ang braso nito para iangat mula sa inuupuan niya. Para na nga rin itong mahuhulog sa upuan pero wala pa rin itong pakealam. Dahil na rin sa kalasingan ng dalaga, muntik na itong matumba sa sahig dahil sa wala nang pwersa ang tuhod niya. Buti na lang at nahawakan ni Kevin ang braso nito at napigilan ang kaniyang pagtumba. Ngum

KABANATA 7

Soo’s PoV Tahimik lamang kaming kumakain ng breakfast. Tanging tunog lang ng mga kutsara’t tinidor na tumatama sa plato ang naririnig. Palihim akong sumusulyap sa kaniya para tignan kung anong reaksyon niya pero straight lang ang mukha nito. First time kung magbreakfast kasabay siya. Pakiramdam ko tuloy para na kaming mag-asawa. Pero isang tanong pa rin ang kanina pa nambubulabog ng isip ko—bakit? Bakit gusto niyang dito ako? “After we eat let’s go get you some new things.” Napaangat ang tingin ko sa kaniya pero patuloy lang itong kumakain. “Ha? Bakit?” Hindi ko naman kelangan ng bagong gamit ah. “Do I need to have reasons?” Kahit kailan talaga hindi mo makiquestion ang mga desisyon niya. Bossy. “Just essentials. You have to take a lot of things to Italy.” Matagal ba kami do’n? Bakit kailangan maraming gamit? Hindi naman kami magtatagal ng isang takn doon diba? “Bak…” “Because I said so.” Kahit kelan talaga, ang sungit! Buti hindi siya nagmumukhang matanda kakakunot ng noo

KABANATA 8

Soo’s Pov I was awoken by three gentle taps on my face. Unti-unti kong minulat ang aking mga mata at bumungad sa akin ang mukha ng taong pinakamamahal ko, choss. Teka… Agad akong napabalikwas. “Nasan ang kalaban?! Nasan sila?! Nakatakas na ba tayo?!” “Don’t worry. We’re home and you’re safe.” Inikot ko ang paningin sa paligid at tama nga siya. Nandito na kami sa kwarto niya. “Goodness! Panaginip lang ba ‘yon?” Tumingin ako sa kaniya at gano’n din ang pag-iling niya. “Sino ba ang mga ‘yon?! Gosh! Isa yatang himala na buhay pa ako ngayon.” “That’s why you shouldn’t be with me.” Napatingin ako sa kaniya pero nasa ibang direksyon naman ang paningin niya. “Could you please stop loving me, Soo?” tugon nito bago ibinaling sa akin ang paningin. Hindi ko alam kung bakit bigla na lang niyang inopen up ang bagay na ‘yon. “A…ano?” Ano bang dapat kong sabihin? Ano bang dapat na sagot sa tanong na ‘yan? Kung kayo ang tatanungin, ano ang isasagot niyo sa isang pakiusap na parang katumb

KABANATA 9

Soo's Pov Kinabukasan ay maaga pa akong nagising para ihanda ang breakfast namin. Feel na feel ko na tuloy ang pagiging Mrs. Lehmann. Magkaiba kami ng kwarto. Syempre, mahirap na pag tumabi ako sa kaniya. Sa guest room ako natutulog. Malaki ang bahay ni Wyatt. Kaya nga hinihiling ko na sana maliit na lang para no choice siya at tabi kami matutulog. Joke lang! Landi ko naman… pero sa kaniya lang! Pasado alas otso ng umaga ay umalis na kami ng bahay. Hindi ko rin alam kung sa’n kami patutungo. Ayos lang kahit saan basta kasama siya. Dumaan rin kami sa isang flowershop at bumili ito ng isang bouquet ng tulips. Nagulat ako nang ibigay niya ito sa akin. Gayunpaman, hindi ko napigilang sumilay ang matatamis na ngiti sa aking mga labi. Waah! Totoo ba ‘to?! Binigyan niya ‘ko mg bulaklak?! “P…para sa’kin?” nautal pa ang loka! “Just hold it.” Nawala ang mga ngiti ko na parang bula. Pinapahawakan lang pala hmp! Halos gusto ko nang tumalon sa bintana at umuwi na lang kesa ilunod ang saril

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status