I. PREGNANT

“You’re pregnant.”Tiningnan ni Avabelle ang isang maliit na anino sa ultrasound. Tila hindi siya makapaniwala sa nakikita niya. May baby siya?Pano na siya ngayon? Sobrang hirap nanga ng buhay niya tapos may baby pa siya? Well oo nga sabihin na lang natin na blessing siya pero pano na? Ni sarili niya di niya masyadong maalagaan.Tiningnan siya ng doktor nang walang emosyon. Marami na siyang nakitang batang babae tulad niya—nag-iisa para magpa-check-up, agad nababahala pag nalaman na buntis, at madalas, hindi man lang nila alam kung kailan sila nagbuntis. Tiningnan siya ng doctor mula ulo hanggang paa.“Unang pagbubuntis mo ba ito? Kung hindi, kailan ang huli mo?”“Ah?”“Hay naku kabataan nga naman. Sinasabi ko sayo iha, ang paulit-ulit na pagpapalaglag sa maikling panahon ay maaring madulot ng permanent infertility. . .”Biglang pinutol ni Avabelle and sinasabi ng Doctor “Doc, hindi ko ipalalaglag and bata”Agad naman lumambot ang tono ng doctor sa kanya ““You’re three and a half wee

II. Marry ME?

Kinabukasan inihanda na niya ang kanyang sasabihin. Napansin niyang parang umuulan na kaya agad-agad siyang pumunta sa bahay ng kanyang mga magulang sakay ng maliit niyang electric scooter. Bumili siya ng prutas sa labas ng gate, at pagdating sa pintuan, narinig niya ang malakas na boses ni Edna mula sa loob.“Hay anak Mabuti pa kayo bumisita. Hindi tulad ni Ava na palaging nalillibang kung saan-saan. Ni wala ngang oras bumisita man lang sa kanyang ina!”“Mama naman matalino si Ava. Nabebusy lang siya sa trabaho niya ngayon,” sabi ng kanyang kuya Reylan.Lumakas boses ni Edna. “Nabebusy?? Para saan? Sigurado akong may tinatago siyang pera. Matagal na siyang nagtatrabaho, pero 2,000 lang ang ipinapadala sa akin kada buwan—sino ang nakakaalam kung magkano ang naipon niya! Reylan, dahil wala ka pang kotse, sabihin mo kay Ava na siya na ang magbayad. Isa lang siyang babae, anong ipon niya? Mawawala rin yan sa lalaki balang araw!”“Ay oo nga pala! May kumari akong nakatira sa Samar sabi n

III. HICKEY

Pagkatapos niyang isara ang telepono, sumakay si Avabelle sa kanyang electric scooter papunta sa Civil Affairs Bureau at nakatitig lang sa pinto. Hindi niya namalayan kung kailan huminto ang isang kotse sa tabi niya.Huli na nang maramdaman niyang natakpan siya ng anino, binuksan niya ang mata—diretso sa isang pares ng malalim at itim na mga mata. Isang matangkad at hindi pamilyar na lalaki ang nakatayo sa harap niya.Wow… Sobrang tangkad!Nakatayo siya laban sa liwanag, matangkad at kahanga-hanga ang tindig. Ang aura niya ay malamig at matalim. Naka-pale gold rimless glasses siya, at sa ilalim ng salamin, ang mga mata niya’y malamig at mabagsik.Nakaka-overwhelm na presensya…Siguradong hindi bababa sa 188 cm siya.Siya ay 165 cm—hindi naman mababa—pero kailangan niyang itingala ang leeg para makita siya.pero… guwapo rin siya.Sobrang gulo at dilim ng gabing iyon. Kinabukasan, mabilis siyang tumakas nang hindi man lang lumingon, ni hindi man lang napansin ang mukha ng lalaki. Pinagh

IV. Ano Ba Talaga Gustong Mong Mangyari?

Napakabilis ng serbisyo sa Civil Affairs Bureau. Hindi pa umabot sa sampung minuto, nakumpleto na ng mag-asawa ang kanilang pagpaparehistro ng kasal.Ang tanging maliit na isyu ay nang kuhanan sila ng litrato para sa marriage certificate—nanatiling seryoso si Keith.Dahil dito, inisip ng mga tao na pilit siyang pinapakasal at paulit-ulit nilang tinanong kung talagang sinsero ba ang dalawa sa pagiging mag-asawa.Dahil sa palitan ng tanong, naging curious rin si Ava.Nagtataka siya—ngumingiti ba ang lalaking ito?Ngunit mabilis niyang inalis ang kaisipang iyon sa isip. Paglabas nila, napansin niyang nagtipon ang malalaking madidilim na ulap sa kalangitan.Naalala ni Ava ang balita kaninang umaga tungkol sa maliit na bagyong darating sa Tacloban sa mga susunod na araw. Naalala niya rin na hindi pa niya nakalagay ang mga labang damit sa bahay, lalo na ang mamahaling professional attire niya. Hindi niya kayang gumastos ng extra ngayong buwan.“Sir, okay lang makahingi ng number mo? May imp

V. ANG PAGMAMAHAL NG KUYA

Habang mas kaunti ang nasasagot ni Ava, mas lalo namang nais ni Reylan na malaman ang buong katotohanan.Sa huli, ang kanilang hipag, si Marie, ang nagsalita,“Huwag mong takutin si Ava. Dalawampu’t apat na siya at adult na, tiyak na alam niya ang kanyang desisyon.”Mabilis namang pumayag si Ava “May point ang ate. Kuya, huwag kang mag-alala.”Ngunit habang parang pinoprotektahan ni Marie si Ava, mabilis rin nagbago ang tono nito, “Pero Ava, hindi mo talaga dapat ginawa iyon. Kahit adult ka na, ang malalaking desisyon sa buhay ay kailangang pag-usapan muna sa nakatatanda. Paano mo hindi sinabi kay Mama na magpapakasal ka? Sasabihin ng iba na kulang tayo sa paggalang sa magulang…”Pag-usapan?Pabentahin para sa 300,000 pesos na pamamanhikan?Nagpatuloy si Marie: “Ang kababaihan ay bata lang ng ilang taon. Hindi tulad ng kalalakihan na mas kaakit-akit habang tumatanda. Ang diborsiyo ay hindi kapintasan sa lalaki. Bukod dito, ang kakayahang maghandog ng 300,000 pesos bilang pamanhikan

VI. PAMBILI NG GATAS

Dahil sa haba ng paliwanag ng kuya niya, wala nang nagawa si Avabelle kundi tanggapin ang card. Sa loob-loob niya, itatago na lang muna niya ito; kung sakaling mangailangan ang kuya niya sa hinaharap, may mailalabas siyang pera para rito.Nang makitang kinuha na ni Avabelle ang card, ngumiti rin sa wakas si Reylan at ginulo ang buhok ng kapatid. “Avie, kailan mo ba ipapakilala sa akin ang bayaw ko?”“Sa susunod na lang po. May naalala akong kailangang asikasuhin, kailangan ko nang bumalik.” Nagdahilan si Avabelle at agad na tumayo.Mag aalas singko na ng hapon. Oras na para sunduin ng kuya niya si Jojo sa eskwelahan, at tiyak na naghahanda na rin ng hapunan ang ate niya na asawa ng kuya niya. Ayaw niyang mabutan ng hapon para hindi na siya mapilitang manatili, baka sumama pa ang loob ng hipag niya. Kahit hindi sila gaanong magkasundo, gusto pa rin ni Avabelle na maging maayos ang pagsasama ng kuya at asawa nito.Sabi nga nila, kapag payapa ang pamilya, swerte ang dala.Pagkalabas ng s