Semua Bab Mr. Billionaire, Your Wife Wants a Divorce : Bab 1 - Bab 6

Nakarating si Ivy Mendoza sa NAIA International Airport lampas na ng alas-nuwebe ng gabi noon.Kaarawan niya ngayon.Nang buksan niya ang kanyang telepono, marami siyang natanggap na text, pagbati para sa kanyang kaarawan.Lahat iyon ay galing sa kanyang mga katrabaho at kaibigan.Ngunit, walang anumang balita o mensahe mula kay James Gonzaga.Unti-unting nawala ang ngiti ni Ivy Mendoza.Lampas na ng alas-diyes ng gabi nang makarating sila sa villa.Nagulat si Tiya Marie nang makita siya. “Binibini, ano ang dahilan ng inyong pagpunta rito?”“Nasaan po si James at Sophia?”“Wala pa po ang amo, at ang senorita naman ay naglalaro sa kanyang kwarto.”Iniabot ni Ivy Mendoza, ang kanyang mga bagahe at umakyat sa itaas. Nakita niya ang kanyang anak na nakasuot ng pajama at nakaupo sa maliit na mesa, abala sa ginagawa. Sobrang pokus nito na hindi man lang napansin na may pumasok sa kwarto.“Sophia?”Nang marinig ang boses, lumingon si Sophia, at masayang sumigaw, “Mommy!”Pagkatapos ay bumali

Pagkatapos umalis ang kanyang anak patungo sa Maynila, kasama si James, hindi pa sanay si Ivy, noong una at labis niya itong nami-miss, kaya't panay ang kanyang pagtawag dito.Wala na talagang saysay ang pagse-set ng alarm clock noon pa man.Hindi niya kayang tuluyang mawala sa kanya ito.Sa pag-iisip nito, napangiti si Ivy, ng pilit nangiti.Matapos mag-isip nang ilang sandali, binura ni Ivy, ang alarm, pinatay ang telepono, at natulog.Sa kabilang banda.Halos matapos na sa almusal sina James, at Sophia.Bagama't alam ni James, na halos araw-araw ay tumatawag si Ivy, sa kanyang anak sa oras na iyon, pero wala naman siyang gaanong pakialam.Hindi tumawag si Ivy, ngayong araw. Napansin niya ito, ngunit hindi niya pinansin. Matapos mag-almusal, umakyat siya para magpalit ng damit.Naramdaman ni Sophia, na lalong humahaba ang mga sinasabi ni Ivy, at mas lalo siyang nawawalan ng ganang makipag-usap dito sa telepono.Nang makita na hindi pa tumatawag si Ivy, sa ganoong oras, naisip niya n

Si Aling Kate, pala, ang kanilang kapitbahay na nakatira sa kabilang kalsada."Miss Ivy, naabala ko ba kayo?"Mahinahong sumagot si Ivy, "Hindi po, gising na po ako.""Mabuti naman," masayang sabi ni Aling Kate. "Ito po ang mga siopao at siomai na bagong luto kaninang umaga. Dinala namin para matikman niyo.""Salamat po, pero... napakabait niyo po talaga.""Wala po 'yun, wala po. Kung hindi dahil sa pagliligtas niyo sa anak ko noong mga nakaraang araw, hindi ko alam kung anong mangyayari sa kanya kung nakagat pa siya ng asong galit na 'yun. Matagal na po kaming gustong magpasalamat nang maayos, pero abala po kami sa trabaho kaya hindi kami nakapunta. Nahihiya po talaga ako...""Wala po 'yun, Aling Kate. Napakabait niyo po talaga."Matapos magpalitan ng kwentuhan, umalis na si Aling Kate.Bumalik si Ivy, sa kanyang kwarto at kumain ng almusal habang pinag-aaralan ang algorithn na kasalukuyan niyang sine-study.Pagsapit ng hapon, may lumabas na balita tungkol sa ika-100 anibersaryo ng T