Gago. Gago. Gago.Paulit-ulit iyon sa isip ko habang pumapasok sa elevator pababa. Hindi ko na alam kung ilang baso na ng alak ang naubos ko bago ako magdesisyong pumunta dito. Pero alam ko, isa lang ang sigurado ako ngayong gabing ito.Ayokong umuwi.Ayokong harapin ang walang tigil na tawag ni Marcus. Ayokong marinig ang mga kasinungalingan niya, ang mga dahilan, ang mga pangakong paulit-ulit niyang binibinitawan pero hindi naman tinutupad. Pagod na pagod na ako.Kaya nang mabanggit ng kaibigan kong si Chloe ang lugar na ito ang Fantasy Lounge ay isang underground BDSM club kung saan raw ang mga babae ang pumipili ng lalaking magpapasaya sa kanila sa gabing iyon, parang isang maliwanag na ilaw sa gitna ng kadiliman ng relasyon kong walang saysay."Just pay for it, Avery," sabi ni Chloe. "No drama. No commitment. Just pure, raw pleasure. You don't need a name. You don't need a number. Isa lang siyang panandaliang aliw."At ngayon, nandito na ako.Binayaran ko ang entrance fee na lima

อ่านเพิ่มเติม

Hindi ko na mabilang kung ilang beses niya akong pinakawalan at muling hinila pabalik sa malawak na kama."X... X, please..." hindi ko na alam kung anong klase ng pagmamakaawa ang lumalabas sa bibig ko. Masyado nang malabo ang isip ko para mag-isip nang matino. Ang tanging alam ko lang ay ang init ng kanyang katawan sa likuran ko, ang bigat ng kanyang dibdib na dumidikit sa aking likod, at ang mga kamay niyang mapagmahal at malupit sa parehong oras.Pero hindi pa siya pumapasok sa akin.Hinila niya ako paharap sa salamin at oo, may salamin pala sa harapan ko, ngayon ko lang napansin nang bahagyang lumiwanag ang kwarto. Nakita ko ang sarili ko na nakapiring, nakahubad, nakaluhod sa kama na parang isang bagay na hinandog. Ang mga labi ko ay namumula, ang buhok ko ay magulo, at ang aking mga suso ay may marka ng kanyang mga ngipin at ng malamig na yelong iniwan doon kanina.Tumayo siya sa likuran ko. Nakita ko ang kanyang anino sa salamin may malapad na balikat, matangkad, maskulado. At

อ่านเพิ่มเติม

III

Tatlong araw. Tatlong araw na akong hindi makatulog nang maayos. Tatlong araw na paulit-ulit kong binabalik sa isip ko ang gabing iyon at ang lamig ng kadena, ang init ng kanyang katawan, ang bigat ng kanyang titig. At ang mga salitang iyon na hindi ko maalis sa aking isipan. You just don't remember yet. Nakatitig ako sa kisame ng maliit kong apartment. Alas tres na ng madaling araw. Sa tabi ko, natutulog si Marcus na parang walang kasalanan. Ang lalaking sinumpa kong iiwan pero heto pa rin ako, gising sa gabi, pinagpapawisan habang naaalala ang halik ng isang estranghero. "Are you even sleeping?" reklamo ni Marcus, hindi man lang imulat ang mga mata. "You're tossing and turning too much. Tumigil ka nga." Hindi ako sumagot. Dati, sasagot ako. Sasabihin kong sorry, matutulog na ako, hindi na mauulit. Pero ngayon, nakatingin lang ako sa kanya. Sa mukhang akala ko'y mahal ko. Sa mukhang nasanay na akong makita araw-araw sa loob ng tatlong taon. At sa unang pagkakataon, na

อ่านเพิ่มเติม

Ang tunog ng pagbagsak ng cellphone ko sa ibabaw ng mahogany table ay tila hudyat ng pagwawakas ng lumang buhay ko.Marcus was calling, trying to reach me, probably to pull me back into his endless cycle of gaslighting and manipulation. Pero sa isang mabilis na galaw ng kamay ni Xavier, parang bula na naglaho ang ingay ng ex ko. Ang natira na lang sa loob ng dambuhalang boardroom ay ang tunog ng mabigat naming paghinga at ang lakas ng aircon na tila ba hindi sapat para pawiin ang biglang pag-init ng paligid."Xavier... wait," mahina kong saway, pero walang lakas ang boses ko. Ang mga hita ko ay tila nawalan ng lakas habang ang palad niya ay nananatiling nakahawak sa aking panga, ang hinlalaki niya ay marahang pinipiga ang aking ibabang labi."I told you, sweetheart. Don't say wait unless you really mean it," bulong niya. Ang kanyang kulay abong mga mata ay mariing nakatitig sa akin. Walang bakas ng gigolo na binayaran ko sa Fantasy Lounge dahil ang kaharap ko ngayon ay isang makapangy

อ่านเพิ่มเติม

Ang tunog ng pagbaba ng kanyang zipper ay tila kulog na yumanig sa natitira kong katinuan. Sa loob ng dambuhalang boardroom, sa likod ng mga makakapal at soundproof na salamin ng Sterling Global, nakatayo ang aking bilyonaryong boss. Lumuwa mula sa kanyang mamahaling pantalon ang kanyang kahabaan, napakalaki, matigas, at bahagyang pumipintig pa. Bakas dito ang basang katas."Luhod," utos ni Xavier. Ang boses niya ay walang alinlangan, isang ganap na diktador na nag-uutos sa kanyang nasasakupan.Hindi ako nakakilos agad. Ang puso ko ay sumasayaw sa pagitan ng takot at ng nag-uumapaw na libog. Ako, si Avery, isang Senior Editor na ngayon ay naging corporate secretary, ay nakaluhod ba sa harap ng isang lalaki sa loob ng opisina?"I said, kneel, Avery," ulit niya, mas mababa ang tono, mas mapanganib. Hinawakan niya ang aking balikat at marahang itinulak ako pabaon sa sahig. "Gawin mo ang unang tungkulin mo bilang sekretarya ko."Bumigay ang mga tuhod ko. Marahan akong lumuhod sa malamig n

อ่านเพิ่มเติม

บททั้งหมดของ Owned by Mr. XXL (SSPG R-18): บทที่ 1 - บทที่ 5

I

II

III

IV

V