جميع فصول : الفصل -الفصل 10

"Isuot mo 'yan kung ayaw mong mamatay sa gutom ang pamilya natin ngayon din, Luciana."Mariing binitawan ni Mama ang mabigat na selyadong wedding gown sa tapat ko habang nanginginig ang buong katawan niya sa galit. Pulang-pula ang mukha niya, walang bakas ng pagmamahal, puro pandarahas lang ang nakikita ko sa mga mata niyang nakatitig sa akin habang ang amoy ng mamahaling pabango ni Bianca ay pilit na sumasakal sa maliit na silid na ito ng simbahan. Umalis si Bianca, tinakasan ang kasal na pinangarap niya, at ngayon, ako ang kailangang magbayad sa kasalanang hindi ko naman ginawa. Pinilit kong iangat ang mukha ko, sinalubong ang mariing sulyap ni Mama habang ang mga kamay ko ay malamig pa sa yelo dahil sa takot."Hindi ko ito buhay, Ma, bakit ako ang kailangang sumalo sa kalat ng anak ninyo?""Wala akong pakialam sa nararamdaman mo dahil ikaw ang may kasalanan kung bakit nawala si Bianca ngayon!"Isang malakas na sampal ang lumanding sa kaliwang pisngi ko na nag-iwan ng lasang kalawan

"Hoy Luciana gumising ka diyan! At magluto ka ng breakfast ko dahil walang maid sa bahay natin maliban sayo. Pagsilbihan mo ang asawa mo!"Bigla akong napabalikwas sa pagkakatulog sa couch dahil sa malakas na sipa ni Travis sa kinauupuan ko. Punong puno ng galit ang boses niya habang nakatayo sa harapan ko na parang hari na handang magparusa. Kusang gumalaw ang mga paa ko para tumayo kahit punung puno pa ng antok at sakit ang katawan ko mula sa nangyari kagabi."Ano ba Travis bakit mo ako ginising nang ganito," sagot ko habang kusang inaayos ang damit ko na gusot na gusot. Hindi siya sumagot agad. Tinitigan niya lang ako na parang basura na nakaharang sa daan niya. Ramdam ko ang hapdi sa balikat ko kung saan siya sumipa kanina pero mas masakit ang pagkakatawag niya sa akin na parang katulong lang."Huwag kang mag reklamo. Ikaw ang asawa ko sa papel pero sa bahay na ito ikaw ang maglilingkod. Magluto ka na bago pa ako magalit nang todo," utos niya habang tinuturo ang kusina. Walang ch

"Buksan mo ang pinto, Luciana, bago ko tuluyang sirain ang kahoy na ito at kaladkarin ka palabas!"Ang boses na iyon ay galing sa labas, matalim, boses ni Bianca na may halong panginginig. Napaurong ako hanggang sa tumama ang likod ko sa malamig na gilid ng lababo, hawak pa rin ang basahan na punong-puno ng mantsa ng kape. Paanong nangyaring nandito siya ngayon? Hindi ba at tumakas siya? Isang malakas na kalampag ang yumanig sa buong pinto ng kusina na nagpabalik sa akin sa realidad. Humahakbang ako pabalik habang ang mga daliri ko sa paa ay namimilipit sa lamig ng marmol na sahig. Walang ibang tao sa mansyon, umalis si Travis, at kung si Bianca nga ito, katapusan ko na."Huwag mo akong pagtaguan na parang daga, alam kong nandiyan ka dahil nakita kong umalis ang sasakyan ng asawa ko!"Asawa ko. Ang salitang iyon ay sumaksak sa natitirang lakas ko. Lumapit ako sa pinto, nanginginig ang kamay ko habang inaabot ang double lock. Pinihit ko ang bakal, ang tunog ng pagbuka ng trangka ay til

"Magsisimula ang tunay na parusa bukas ng umaga, kaya siguraduhin mong hindi ka mahuhuli sa paggising dahil ikaw ang unang pipirma sa dokumentong darating sa mansyong ito."Ibinaba ni Travis ang kanyang mga kubyertos, ang tunog ng bakal sa porcelain plate ay nagpatigas sa aking mga balikat. Nanatili akong nakaupo sa tapat niya, nakatitig sa aking pinggan na hindi ko pa rin nagagalaw dahil sa tindi ng pagkabuhong sa aking sikmura. Ang kuryente ng poot sa pagitan naming dalawa ay parang pader na unti-unting sumasakal sa maliit na espasyo ng marangyang dining room na ito."Anong dokumento ang sinasabi mo, Travis? May kinalaman ba ito sa pamilya ko o kay Maia?" tanong ko habang nilalabanan ang panginginig ng aking boses. Ipinasok ko ang aking mga kamay sa ilalim ng lamesa, mahigpit na pinipiga ang tela ng aking palda hanggang sa mamuti ang aking mga kuko."Wala kang karapatang magtanong, Luciana, dahil ang posisyon mo sa bahay na ito ay hindi asawa kundi isang multo na kailangang sumunod

"Iwanan mo muna ang mga papel na iyan sa ibabaw ng lamesa dahil wala akong balak basahin ang kahit anong pananakot mo ngayon gabi, Travis."Itinulak ko ang aking unan sa dulo ng mahabang leather sofa rito sa sala habang nakatitig sa kaniya. Bitbit pa rin niya ang folder na puti, ang kaniyang mga mata ay tila dalawang talim na sumasaksak sa aking pagkatao sa gitna ng malamig na gabi. Naglakad siya palapit sa akin, ibinaba ang kasunduan sa tabi ng aking basang tsinelas, bago tuluyang humarap sa malaking bintana."Hindi kita tinatanong kung may ganoon kang balak, Luciana, sinasabi ko sa iyo na ang pananatili mo sa couch na yan ay patunay lang na wala kang karapatan sa kama ng pamilya ko," malamig na tugon niya habang isinusubo ang huling piraso ng kaniyang sigarilyo. Huminga siya nang malalim, ang usok ay dahan-dahang kumalat sa tapat ng salamin, tinatakpan ang kaniyang repleksyon."Alam ko ang posisyon ko, hindi mo kailangang ipamukha sa akin gabi-gabi na ako ang kapalit n