Lahat ng Kabanata ng Sold To The Ruthless Billionaire As A Maid: Kabanata 1 - Kabanata 10

ALEXANDRA POINT OF VIEW"Ayan... ayan na. Bayad na ako, ’di ba?" nanginginig ang boses ni Papa, nakatingin sa lalaking naka-barong na nakaupo sa dulo ng mahabang mesa.Nasa loob kami ng isang VIP room sa isang sikat na underground casino sa Manila. At ang lalaking kaharap namin? Si Dominic Alorte. Hindi ko pa siya nakikita nang malapitan dati, pero kilala ang mukha niya sa mga business magazines. Seryoso, matalas ang mga mata, at may aura na parang kayang bilhin ang buong pagkatao mo sa isang kurap lang.Hindi man lang tinapunan ni Dominic ng tingin si Papa. Inayos niya lang ang sleeves ng mamahalin niyang polo bago tumingin sa akin. Malamig. Parang yelo na bumaon sa balat ko."Ang utang ng tatay mo ay umabot na ng sampung milyong piso, Miss Reyes," seryoso ang boses niya, walang emosyon. "At sa tingin mo, sapat na ang pirasong papel na yan para mabura ’yon?"Gusto kong sumigaw. Gusto kong saksakin si Papa ng tingin. Sampung milyon? Saan kami kukuha ng ganyang kalaking pera? Ang hulin

ALEXANDRA POINT OF VIEWHalos hindi ako nakatulog semilya kagabi. Tuwing ipipikit ko kasi ang mga mata ko, nararamdaman ko pa rin ang mabilis na tibok ng puso ni Dominic sa ilalim ng mga palad ko. Sino ba namang mag-aakala na ang isang lalakeng kayang magpabagsak ng mga kumpanya sa isang salita lang ay ganoon karupok kapag pinatayan ng ilaw?Pero mas nangingibabaw pa rin ang inis ko. Pagkatapos ko siyang tulungan, tinakot pa ako na idadamay si Papa. Napaka-walang utang na loob.Alas-singko pa lang ng umaga, gising na ako. Pagkababa ko sa dambuhalang kusina ng mansyon, sinalubong agad ako ni Manang Saling na may dalang listahan na halos umabot sa sahig sa haba."Alexandra, gising na si Sir Dominic. At masungit siya lalo ngayon," bulong ni Manang Saling habang nag-aayos ng kape. "Ito ang mga gagawin mo ngayong araw. Sabi niya, ikaw lang daw ang dapat gumawa ng lahat ng ito. Bawal kang tulungan ng ibang staff."Kinuha ko ang listahan at binasa ang mga nakasulat. Linisin ang buong library

ALEXANDRA POINT OF VIEWPauwi sa isla, walang umiimik sa aming dalawa sa loob ng chopper. Tumingin ako sa bintana, pinagmamasdan ang asul na dagat sa ilalim, pero ang utak ko, parang sasabog na. Kalahating milyon para lang sa isang damit? Designer brand nga, pero tela pa rin ’yon! At ang malala, idinagdag pa ng bilyonaryong ’to sa utang ko. Feeling ko sinadya niya lang talaga para habang-buhay akong makulong sa poder niya.Gusto kong sumigaw, magwala, o kaya itulak si Dominic pababa ng chopper habang lumilipad kami. Pero syempre, reality check: mauuna akong makulong bago ko pa man makuha ang hustisya ko.Pagkalapag na pagkalapag namin sa mansyon, dire-diretso lang si Dominic sa paglalakad pumasok sa loob. Akala ko makakahinga na ako ng maluwag kahit sandali, pero bago pa man siya makatapak sa hagdan, lumingon siya sa akin nang hindi man lang inaalis ang shades niya."Alexandra, dinala na ng mga tauhan ko ang mga bagong cleaning supplies sa storage room sa likod. Simulan mo na ang pagl

ALEXANDRA POINT OF VIEWNakatitig pa rin ako sa mamahaling paper bag na iniwan ni Dominic sa mesa ng pavilion. Isang mamahaling beige dress na simple pero halatang de-kalidad ang tela, at isang pares ng sapatos na eksaktong-sakto sa sukat ko. Seryoso ba talaga siya?Parang roller coaster ang ugali ng lalakeng ’to, hindi ko na malaman kung saan ako lulugar. Kanina lang sa resort, parang wala siyang pakialam kahit tapakan ako ni Vanessa, tapos ngayon binigyan ako ng mamahaling damit. Ang sabi niya, gagamitin ko raw ito para sa susunod na business trip o dinner bukas ng gabi. Pero sa totoo lang, kinakabahan ako. Kapag ang isang Dominic Alorte ang nagbigay ng regalo, siguradong may kapalit na mas malaking sakit ng ulo.Binuhat ko na ang mga gamit sa paglilinis at bumalik sa mansyon. Sinalubong agad ako ni Manang Saling sa may dirty kitchen, bakas ang pag-aalala sa mukha niya nang makita ang dala kong paper bag."O, Alexandra, saan galing iyan? Binili ba iyan ni Sir Dominic?" tanong niya

ALEXANDRA POINT OF VIEWTahimik ang buong biyahe pabalik sa probinsya gamit ang yacht. Nakaupo ako sa de-goma at malambot na sofa sa deck, nakabalot pa rin sa akin ang coat ni Dominic. Medyo inaantok na ako dahil lagpas hatinggabi na, pero pilit kong idinudilat ang mga mata ko. Mahirap na, baka biglang mag-utos ang bilyonaryong ito tapos tulog ako. Panibagong bawas na naman sa sahod o dagdag sa utang kapag nagkataon.Nilingon ko si Dominic na nakatayo malapit sa railing ng yacht, nakatanaw sa madilim na karagatan. Nililipad ng hangin ang buhok niya, at kahit medyo madilim, bakas pa rin sa mukha niya ang matinding pagod. Ang seryoso ng mukha niya, parang pasan niya ang buong mundo. Ano kayang pakiramdam ng may ganito kalaking kumpanya? Halos lahat ng tao sa ballroom kanina, sipsip sa kanya, pero yung pamilya Villafuerte, halatang handa siyang saksakin sa likod kapag lumingon siya."Alexandra," biglang tawag niya nang hindi lumingon sa akin.Napaayos ako ng upo at tinanggal ang antok s