《The Secret Beneath Clarendon》全部章節：第 1 章 - 第 6 章

“Keila, tumawag ulit ang ospital.”Parang kutsilyong tumarak sa dibdib ni Keila Monteverde ang mga salitang binitiwan ng kanyang ina.Napatigil siya sa paghihiwa ng sibuyas sa maliit nilang kusina. Bahagya siyang napapikit bago marahang huminga.“Anong sabi nila, Ma?” mahinahon niyang tanong kahit alam niyang hindi magiging maganda ang sagot.Napabuntong-hininga ang kanyang ina habang inilapag ang lumang cellphone sa mesa.“Kailangan na raw nating makapagbigay ng kahit partial payment. Hindi na nila puwedeng ipagpaliban.”Napayuko si Keila.Tatlong buwan nang naka-confine ang kanyang ama matapos maaksidente sa construction site. Simula noon, tila sunod-sunod na ang kamalasan ng kanilang pamilya. Naubos ang maliit nilang ipon. Naibenta ang motorsiklo ng kanyang ama. Pati ang mga alahas ng kanyang ina ay isinangla na rin.Sa edad na dalawampu’t limang taong gulang, pakiramdam ni Keila ay pasan niya ang buong mundo

Malakas ang buhos ng ulan nang gabing iyon.Tahimik na nakasakay si Keila Monteverde sa bus pauwi habang paulit-ulit na umiikot sa isip niya ang mga sinabi ni Adrian.“Mas ligtas ang hindi malaman ang lahat ng sagot.”Napabuntong-hininga siya.Kung totoo iyon, bakit parang lalo siyang hinihikayat ng sarili niyang alamin ang lihim ng Clarendon?Hindi naman siya likas na mausisa.Pero may kakaiba sa golf club na iyon.Hindi lang ang mahihigpit na security.Hindi lang ang mga restricted area.Kundi ang pakiramdam na may malaking bagay na itinago sa ilalim ng napakagandang lugar na iyon.⸻Kinabukasan.Mas maaga siyang pumasok kaysa sa karaniwan.Pagdating niya sa clubhouse, napansin niyang may ilang empleyado na abalang-abala sa paghahanda.May mga florist na nag-aayos ng puting rosas.May catering staff na nagdadala ng mamahaling alak at pagkain.

Sabado ng umaga. Tahimik na nakaupo si Keila sa harap ng salamin habang inaayos ang simpleng makeup na bihira niyang gamitin. Sa kama ay nakalatag ang navy blue na gown na ipinadala ng Clarendon isang araw bago ang Charity Gala. May kasama pa itong maliit na note. “Dress code is strictly formal. Transportation will be provided. – Clarendon Management.” Hindi pa rin siya makapaniwala. Isang linggo pa lang siya sa trabaho, ngunit pakiramdam niya ay para na siyang nasa ibang mundo. Lumabas siya ng kuwarto at nadatnan ang kanyang ina na naghahanda ng almusal. “Ang ganda mo, Anak.” Napangiti si Keila. “Borrowed lang po ang dress.” “Pero ikaw pa rin ang nagpapaganda riyan.” Napatawa siya. Sandaling nawala ang bigat ng kanyang iniisip. “Tawagan mo kami kapag tapos na ang event.” “Opo