บททั้งหมดของ Love Me, Salvatoire Twins: บทที่ 1 - บทที่ 7

“Hija, anong ginagawa mo rito?” the sudden voice of the woman shocked me to the core. “Why are you standing there like a statue, ma’am?” She looked at me like I am a weird creature, sinong hindi ma w-weirduhan? May dala akong malaking maleta, para rin akong nakipag banggaan sa maraming tao dahil sa suot ko. “Anong ginagawa mo rito sa Casa Salvatoire, hija?” I pouted my lips and smiled a bit. “Uhm, I saw you are looking for a maid?” I pointed to the one on their gate. She took a deep breath. “Sigurado ka bang mag a-apply ka bilang kasambahay?” Tinignan pa ako nito mula ulo hanggang paa. “Yes po! I am sure, is there a problem po?” “Wala naman, halika. Kailangan kang makausap ng nakakatandang Salvatoire kung nais mong pumasok bilang kasambahay,” Hirap na hirap akong dalhin ang maleta ko, mukha namang walang pakielam sa akin ang matanda kahit na nahihirapan ako sa pag hila nito. The mansion looks like a mix of spanish and italian structure, it didn’t impressed me much because I

Kasalukuyan akong nagdidilig ng mga halaman sa hardin dahil inutusan ako ni Esperanza na gawin ito. What’s with the people here? Mga walang galang kung tawagin kahit matanda. “Come on, Sydelle,” agad kong inirapan ang makulit na lalaki. Kanina pa si Alessio rito sa gilid ko, kinukulit akong sumama sa kanya sa party daw ng kaibigan niya. Wala siyang kasama kaya ako ang gusto niyang isama, hibang na ba siya? Si Aurelia ang babantayan ko rito, hindi siya. “Ilang beses ko bang uulitin ang sarili ko, Alessio?” naiiritang tanong ko sa kanya. Ngumisi lang ito sa akin, na parang natutuwa pa siya na naiinis ako sa mga pinag gagawa niya sa buhay. “Oh come on, Sydelle, madali lang tayo ron,” hinawakan pa niya ang kamay ko kaya agad ko itong hinampas. Pangahas. Nakatayo ito malapit sa akin kanina pero ngayon sobrang lapit na niya sa akin, naiinis ako sa presensya niya, siguro noong nag apply ako rito sa mansyon nila ay thankful pa ako dahil tinanggap niya ako bilang maid nila, pero ngayon h

Kakatapos ko lang maligo at naka suot na ako ng pajamas ko para matutulog nalang ako mamayang antukin ako. Buong araw ko atang iniwasan na mag krus ang landas namin ng mag kapatid na Salvatoire, hindi ko pa kayang harapin si Atreus dahil sa ginawa niya, habang si Alessio ay sigurado akong walang habas ang pang iinis niya sa akin. Kakaupo ko palang sa kama ko nang may biglang kumatok sa pintuan ng kwarto ko, agad akong tumayo para buksan ito. “Pinapatawag ka ni Aurelia,” bungad sa akin ng isang kasambahay. Tumango ako at bahagyang ngumiti. Lumabas na ako ng kwarto ko at agad kong pinuntahan ang kwarto ni Aurelia, nang buksan ko ang pintuan ay bumungad siya sa akin nang may ngisi sa labi. “Bakit?” tanong ko agad sa kanya. Sa ngisi palang niya ay alam ko na agad na may gusto siyang gawin. “May perya! Gusto mo labas tayo?” naka ngiting tanong niya sa akin. Tinignan ko ang suot ko, naka pajama na ako, siya rin ay naka pajama na. “Pwede ka na bang lumabas?” Natutop niya ang labi niy

“Thank you Sydelle,” narinig kong sambit ni Aurelia. Nagtatakha naman akong tumingin sa kanya. “For?” “Kuya didn’t ground me anymore, thank you for your help,” masayang sagot niya sa akin. Ako naman ang nanigas ngayon. Bahagya pang pumula ang pisngi ko nang maalala kung anong ginawa ko para lang hindi siya i grounded ng kuya niyang masungit. “No problem, Aurelia,” tahimik na sagot ko. Nagtatakha itong tumingin sa akin kaya bahagya akong kinabahan. “What did you and kuya talked about?” kuryosong tanong niya. Kinagat ko ang dila ko. Talk? We didn’t talk, he just kissed me! Hinalikan niya ang labi ko hanggang sa magsawa siya para lang hindi niya i grounded si Aurelia, fuck. “Nothing, pinaliwanag ko lang sa kanya na wala namang nangyati sa atin,” naka ngising sagot ko sa kanya. Tumango naman si Aurelia sa sinabi ko. Bahagya kaming natahimik dalawa. Wala kaming ginagawa rito sa kusina kung hindi mag usap dahil wala naman kaming ganap ngayong araw. “Do you know how to bake, Sydel