Semua Bab My Husband's Biggest Regret : Bab 1 - Bab 4

LAURA NAPAKAAGA pa lang pero gising na ako. Kahit halos hindi ako nakatulog kagabi dahil sa pag-iyak, pinilit ko pa ring bumangon. Ganoon naman palagi. Kahit mabigat ang dibdib ko, hindi puwedeng pabayaan ko ang asawa ko. Siya pa rin ang una kong iniisip sa tuwing nagigising ako.Agad akong nagtungo sa kusina upang ihanda ang almusal niya. Nagprito ako ng bacon, gumawa ng scrambled eggs, at iniluto ang paborito niyang garlic fried rice. Nagtimpla rin ako ng mainit na kape dahil alam kong hindi kumpleto ang umaga niya kapag wala iyon.Habang inaayos ko ang mesa ay hindi ko maiwasang mapangiti ng bahagya. Naalala ko ang mga unang buwan naming mag-asawa. Madalas niya akong yakapin mula sa likod habang nagluluto ako. Minsan pa nga ay siya mismo ang sumusubo sa akin ng pagkain habang nag-aalmusal kami.Ngayon ay tila alaala na lamang ang lahat ng iyon.Napabuntong-hininga ako bago ipinagpatuloy ang paghahanda..Ilang sandali pa ay narinig ko ang mga yabag ni Gray pababa ng hagdan. Nakasuot

LAURAKINABUKASAN ay maaga akong nagising. Hindi ko alam kung nakatulog ba talaga ako o nakapikit lang buong magdamag. Paulit-ulit pa ring tumatakbo sa isip ko ang mga salitang binitiwan ni Gray kagabi. Akala ko hanggang banta lang ang sinabi niyang ipapahanda niya ang divorce papers. Akala ko kapag nagising siya ngayong umaga ay magbabago ang isip niya. Akala ko kahit paano ay may natitira pa siyang pagmamahal para sa akin.Ngunit nagkamali ako.Katatapos ko pa lamang maghilamos nang marinig ko ang katok sa pinto ng kuwarto."Ma'am Laura," mahinahong tawag ng isa sa mga kasambahay. "Pinabababa po kayo ni Sir Gray. Dumating na po ang abogado."Para akong binuhusan ng malamig na tubig.Hindi ko agad nabuksan ang pinto. Ilang segundo muna akong nanatiling nakatayo habang pilit na tinatanggap ang narinig ko. Nang tuluyan kong mabuksan ang pinto ay ngumiti sa akin ang kasambahay, ngunit halata sa mukha nito ang pag-aalala."Naroon po sila sa sala. Bumaba na lang po kayo doon, maam.”Tuman