All Chapters of จันทร์หอม 4P: Chapter 1 - Chapter 6

ชีวิตคนเรานั้นก็เหมือนหนังสือเล่มหนึ่งที่เราสามารถขีดเขียนหรือวาดสิ่งที่เราต้องการลงไปในนั้น... ในหนังสือเล่มนั้นมันมักจะมีเรื่องราวที่สนุกสนาน โศกเศร้า และข้อคิดที่ทำให้เรานั้นสามรถย้อนกลับมาอ่านได้เสมอแม้ว่าบางช่วงบางตอนมันจะไม่ค่อยหน้าอ่านสักเท่าไหร่แต่ก็คิดซะว่านั้นคือบทเรียนที่เรารับมันและเราสามารถอ่านไอ้ตอนนั้นแล้วนำมันมาเป็นบทเรียนให้เราระวังและเป็นตัวอย่างว่าเราห้ามทำสิ่งนั้นอีกครั้ง...ในชีวิตของฉันมันก็มีหนังสือหลายเล่มเหมือนกันที่ฉันเป็นคนเขียนมันขึ้นมา หนังสือเล่มแรกฉันเขียนมันด้วยความรักและความสื่อสัตย์ แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้รับกลับมานั้นมันคือความเสียใจและความเจ็บช้ำ หนังสือเล่มที่สองของฉันนั้นฉันเลือกที่จะเขียนมันขึ้นมาใหม่โดยมีฉันเป็นคนกำกับขีดเขียนและแต่งเติมมันลงไปตามความต้องการของฉัน ความต้องการทางใจและความต้องการทางอารมณ์ ดังนั้นหนังสือเล่มนี้มันเลยทำให้ชีวิตของฉันนั้นมันสนุกมากขึ้นกว่าเดิม สีสรรในเล่มนี้มันมักจะเป็นเฉดสีที่ค่อนข้างแรงต่อผู้พบเห็นแต่ถามว่าฉันจำเป็นต้องแคร์รึเปล่า? ก็ไม่นะเพราะฉันกลับชอบเรื่องราวในหนังสือเล่มที่สองมากกว่า...ใคร ๆ ต่างก็บอกว่าฉันเป็น

ที่ทำงานของพี่ศิตนั้นอันที่จริงเธอเองก็ยังไม่เคยไปเลยสักครั้งแต่ว่าวันนี้พี่ศิตชวนเธอไปเพราะว่ามีพนักงานบางคนที่ไม่ได้ไปร่วมงานแต่งงานระหว่างเราสองคนและเธอก็จำใจต้องไปด้วยแม้ว่าเธอจะไม่ค่อยชอบนักเวลามีคนเยอะ ๆ คนแปลกหน้าเพราะมันทำให้เธอรู้สึกประหม่ามาก ๆ ยังไงละตึกตึกตึก..."คุณพิมพ์ยังไงช่วยเรียกพนักงานทุกคนมารวมตัวกันที่ห้องประชุมใหญ่ด้วยนะ...""ค่ะคุณศิต... ยินดีด้วยนะคะขอให้คุณศิตและคุณจันทร์ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรนะคะเมื่อวันแต่งงานของพวกคุณพิมพ์ไม่ได้ไปร่วมงานด้วยพอดีลูกสาวแอดมิดน่ะค่ะ...""ไม่เป็นไรค่ะพี่พิมพ์แค่นี้ก็พอแล้วคะแล้วน้องลูกน้ำเป็นยังไงบ้างคะ...""ปอดติดเชื้อน่ะค่ะคุณจันทร์แต่ก็ดีขึ้นแล้วน่าจะติดหวัดมาจากโรงเรียนโชคดีที่ไปหาหมอเร็วน่ะค่ะไม่อย่างนั้นพี่ก็ไม่รู้เลยว่าอาการจะหนักกว่านี้รึเปล่า...""ทีหลังคุณพิมพ์ไม่ต้องมาทำงานนะครับหยุดดูแลลูกก็ได้... ผมว่าผมจะต้องเพิ่มตรงนี้เข้าไปในวันลาหยุดสินะยังไงช่วยเรียกทีมกฎหมายมาหาผมด้วยนะครับคุณพิมพ์""เอ่อ... ค่ะคุณศิต... ขอบคุณนะคะที่รักและเอ็นดูพวกเราเหล่าพนักงานที่นี่...""ก็ต้องเป็นอย่างนั้นสิครับเพราะถ้าไม่มีทุกคน

ค่าฝึกงาน18+ ก๊อก ก๊อก ก๊อก... "เชิญครับ..." แกร๊ก... ตึกตึกตึก... "คุณศิตคะ..." แกร๊ก พรึบ... "มานั่งนี่..." ตึกตึกตึก... พรึบ... หมับ "มีอะไร? อยากได้อะไร?" "เมื่อครู่... ได้ทำกับภรรยาไปแล้วใช่ไหมคะ?" "ใช่แล้ว... ทำไมเหรอ?" "คือ... เงินเดือนที่บีจะต้องได้ขอเปลี่ยนจากเงินเป็นลิ้นของคุณศิตได้รึเปล่าคะ?" หึหึ... "ขอกันง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ?" "ค่ะต้องขอกันตรง ๆ แบบนี้แหละคะ... บีไม่ชอบเลยที่บีต้องคอยเฝ้ามองคุณศิตพูดคุยกับภรรยาด้วยท่าทางที่นักรักน่าเอ็นดูแบบนี้..." "แล้ว? มีสิทธิ์หึงด้วยเหรอ?" ขวับ ขวับ "ไม่ค่ะไม่มี... แค่คุณศิตเมตตาบีสักนิด... แค่นี้ก็เพียงพอแล้วค่ะ..." มือของเธอค่อย ๆ แกะกระดุมเสื้อนักศึกษาที่รัดแน่นจนแทบปริแตกออกมาถ้าเกิดก้มหรือขยับแขนผิดท่า... กระดุมมันก็อาจจะขาดหลุดออกไปได้ทุกเมื่อ... เธอฝึกงานที่นี่ได้หนึ่งเดือนแล้วและเธอก็มีอะไรกับเจ้าของบริษัทนี้บ่อยมาก ทุกครั้งที่เธอนอนกับคุณศิตคุณศิตก็จะซื้อของเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้กับเธอเสมอบางครั้งก็โอนเงินให้กับเธอสามหมื่นสี่หมื่นซึ่งนั่นมันก็ทำให้เธอรักคุณศิตมาก ๆ เช่นกันเพราะ คุณศิตนั้นทุ่มเทกับเธอมากยังไงละ