CHAPTER 1:

ZOREIGN’S POV: “Oh! Ngayong nakapagtapos ka na sa kurso mo. Maghanap ka na ng trabaho para naman may pakinabang ka sa amin Zoreign." mataray na saad ng tiyahin ko na pinaglihi ata sa sama ng loob. Paano ba naman eh yung mukha laging nakasimangot. Imbes na magdamdam sa masakit na salitang sinabi niya ay napangisi pa nga ako. “Anong nginingisi-ngisi mo riyan?" saka niya ako inirapan habang hawak ang abaniko niya at pinapaypayan ang sarili. Suot ang kamiseta niya na kulay pula at hanggang tuhod, may mga curlers pa nga ang buhok niya. Para talagang yung kontrabida lang sa isang palabas. At ko ang bida syempre. Magpapadaig ba ako? Sabay evil laugh ko sa isipan ko. “Tiyang, huwag ho kayong mag-aalala. Kasi bukas na bukas ay mag-aaply ako sa mga kilalang kumpanya. Para naman hindi ko na makita yang pagmumukha niyo… Ay este hindi na kayo mainis sa akin." sabay ngiti ko ng peke. Dahilan para kumunot na naman ang kilay niya. Lumapit ako saka pinilit na ini-stretch ang kilay nito na p

Last Updated : 2026-07-27

CHAPTER 2:

ZOREIGN'S POV:“Saan ka na naman nagsusuot ha?" saka pumaywang ang tiyahin kong bruha."Nagpasa ng resume tiyang.” maikling saad ko saka iniwanan siya doon habang umuusok ang ilong.Dahil paniguradong puputakan na naman niya ako ng walang humpay.Mabilis na sinara ko ang pinto dito sa kwarto ko na dating bodega. Maliit, masikip at walang kadise-disenyo, tanging mga kaunting damit at gamit ko lamang na pinaglipasan na ng panahon.Bumibili naman ako minsan ng mga damit pero kapag lumang-luma na talaga. Dahil ang natitirang pera ko ay iniipon ko kung sakaling may importante akong gagastusin. Kagaya na lang ngayon na nagpasa ako ng resume at bumiyahe ng malayo.Kumain ako ng masarap kanina para i- treat ang sarili ko kahit minsan lang.Deserve ko naman ‘yon.“Aba’t! Hoy! Lumabas ka riyan at mag-usap tayo!" saad ng bruha kong tiyahin habang walang tigil sa pagkatok sa pinto.Para wala akong marinig ay nagsuot ako ng headset saka nagpatugtog ng music. Ayokong masira ang eardrums ko sa ingay

Last Updated : 2026-07-27

CHAPTER 3:

ZOREIGN’S POV:Kinabukasan ay mabilis na naligo ako at nagsuot ng usual get up ko kapag nag-aapply sa isang kumpanya.Puting long sleeve na naka-tuck in sa itim na palda kong hanggang tuhod at may slit sa gilid ng hita ko. Saka kulay krema na doll shoes para makumpleto ang outfit ko.Nag-apply lang ako ng pulbo, konting pink na blush on saka lip tint. Sinuklay ko ang itim, mahaba at straight kong buhok na hanggang sa baywang ko. Saka naglagay ng pulang fiona cologne.Napangiti ako sa salamin.“Ang ganda mo na, Zoreign. Kaya mo yan, ikaw pa ba?" saad ko sa sarili ko.Kinuha ko ang itim kong sling bag saka ang brown envelope na naglalaman ng resume ko.Mabilis na naglalakad ako palabas ng bahay. Alas siyete pa lang ng umaga kaya malamang ay tulog pa ang mga prinsesa at prinsipe.Sumakay ako ng tricycle dahil sa kabilang baranggay lang ang mansyon ni sir Caius Hawthorne."Saan ang lakad mo, miss beautiful?” tanong ni Darius ang binatang tricycle driver.Matagal nang nagpapalipad hangin i

Last Updated : 2026-07-27

CHAPTER 4:

ZOREIGN'S POV:“Oh! Paano? Hanggang dito na lang ako. Goodluck sana makapasa ka." nakangiting saad ni Jerrick sa akin.“Thanks!" saad ko.Saka na siya umalis.Napahinga muna ako ng malalim bago kumatok sa pinto.Makalipas ang dalawang beses kong pagkatok ay may nagsalita mula sa loob.“Come in!" baritonong saad niya at napaka swabe sa pandinig.Dahilan para kumabog ng malakas ang dibdib ko dahil sa kaba at excitement.Jusko! Boses pa lang makalaglag panty na! Paano pa kaya kapag nakita ko na siya ng personal?Tototo kaya ang sabi-sabi na pangit siya at may ketong o fake news lang?Saka ko dahan-dahang pinihit ang seradura.Bumungad sa akin ang malamig na paligid. May chandelier na mukhang mamahalin talaga at minimalist na opisina pinaghalong itim at abo ang pintura.Amoy pabango ng isang lalake pero hindi masakit sa ilong. May library sa likod ng swivel chair niya at may office table na gawa sa matibay na kahoy. Tumambad sa akin ang malapad niyang likod, clean cut black hair na parang

Last Updated : 2026-07-27

CHAPTER 5:

ZOREIGN'S POV:“Nandito na tayo sa magiging kwarto mo." saad ni sir David nang huminto kami sa isang pinto.“Okay sir. Salamat!" saad ko.“No worries! Goodluck on your task tomorrow. Ito nga pala ang susi sa magiging kwarto mo.” nakangiting saad niya. Saka niya ako ginawaran ng pala-kaibigang ngiti na walang halong malisya at ibinigay ang hawak na susi.Kaya naman magiliw ko itong tinanggap. “Salamat ulit sir!" nakangiting sagot koSaka na siya umalis, habang ako naman ay binuksan ang pinto ng magiging kwarto ko.Nagulat ako at namangha ng sobra nang tumambad sa akin ang napakalawak na kwarto ko. Parang sala na ‘to sa bahay ng tiyahin ko ah."Wow! Ang ganda at ang laki,” saad ko, saka mabilis na naglakad palapit sa kama. "Ang pa lambot ng kama!” Parang kinikilig na saad ko nang mahawakan ang malambot na kama. Saka ako humiga at tumingin sa kisame.Puti ang pintura na may halong abo. Simple pero elegante. May mga mukhang mamahaling painting na nakasabit sa pader. May telebisyon, air

Last Updated : 2026-07-27

All Chapters of A Maid for the Billionaire's Heart: Chapter 1 - Chapter 5

CHAPTER 1:

CHAPTER 2:

CHAPTER 3:

CHAPTER 4:

CHAPTER 5: