Pinsans

Pangarap ni Dasha na maging isang sikat na author. Gusto niyang makapagsulat ng librong magiging best-seller balang araw. Pero alam niyang hindi magiging makatotohanan ang mga kuwento niya kung wala siyang sariling karanasan, lalo na pagdating sa pag-ibig at sa kama. Kaya isang gabi, dahil sa pangungulit ng mga kaibigan niya, napadpad tuloy sila sa isang bar sa Manila. Doon sila nagsaya, nagpakalasing at sumadyang maghanap ng lalaki kukuhanan ni Dasha ng sinasabi nitong experience sa pag-ibig at sa kama. Nung tumama na ang alak, sakto namang may lumapit sa kaniya na isang matangkad na lalaking guwapo, na talaga namang nagpa-init agad sa pakiramdam niya. Hindi niya alam kung dala ba ng alak o ang matinding curiosity niya bilang writer, pero natagpuan na lang ni Dasha ang sarili sa isang hotel room kasama ang estrangherong iyon. Doon niya naranasan ang isang gabing nagpa-init ng husto, nagparamdam ng sobrang sakit, at sobrang sarap na kailanman ay tila hindi niya malilimutan kahit lasing na lasing siya. Hindi na niya inisip ang magiging kahihinatnan nun. Ang mahalaga, nakakuha siya ng karanasang magagamit niya sa kaniyang pagsusulat. Isang araw, nalaman ni Dasha na magbabakasyon sa kanilang probinsya ang lalaking pinsan niya na hindi pa niya nakikita kailanman. Hindi raw kasi ito mahilig magpakuha ng litrato, kaya kahit sa larawan ay hindi pa niya ito nakilala. Ngunit paano kung sa oras na magkita sila ay matuklasan niyang ang lalaking kumuha ng pagka-birhen niya sa Manila ay walang iba kundi ang pinsan palang si Elco? Paano pa nila haharapin ang isa’t isa, kung ang gabing iyon ay isang pagkakamaling hindi na kayang itama?

“Pipay!” galit na sigaw ng aking madrasta mula sa kanyang silid habang abala sa pag-aayos ng kanyang mukha. Halos magputok ang ugat sa kanyang leeg, na para bang ako ang dahilan ng lahat ng problema niya sa buhay. “Bakit po, Madam?” mahinahon kong sagot habang tuloy sa paglalampaso ng sahig. “Madam”—iyon ang itinawag niya sa akin mula pa noong una, at dahil sa takot, hindi ko na rin inusisa kung bakit. Ako nga pala si Piazza Fontana Vega, o mas kilala bilang Pipay. Dalawampu’t dalawang taong gulang na ako, ngunit hanggang Grade 5 lang ang naabot ko. Natigil ako sa pag-aaral noong mag-asawa muli ang aking ama. Simula noon, naging parang alipin na ako ng aking madrasta. Araw-araw, pareho lang ang eksena sa bahay. Ako ang gumagawa ng lahat ng gawain habang si Madam at ang kanyang anak na si Claire ay nag-e-enjoy sa luho ng buhay. Pero kahit ganoon, may lihim akong pangarap. Minsan, sa mga tahimik na gabi, iniisip ko kung darating ba ang araw na makakawala ako sa ganitong sitwasyon. “PIPAY!” muling sigaw ng aking madrasta, na tila mas nagiging galit pa. Agad kong iniwan ang mop at tumakbo sa kanyang kwarto. Kailangan kong magmadali. Kapag natagalan ako, mas matindi ang parusa. “Madam, may kailangan po ba kayo?” magalang kong tanong sa aking Madrasta. "Bakit ba ang bagal mong kumilos? HETO! Labhan mo pati ang damit ng anak ko!” sigaw niya, sabay hagis sa akin ng maruruming damit. Tumama ito sa aking mukha, pero wala akong nagawa kundi damputin ang mga ito. “Opo, Madam,” sagot ko, habang pinipigil ang pagbagsak ng luha.

Kung may F4. May pinky gangsters. Kung gwapo sila. Kami magaganda. Kung mayaman sila? Pwes kasing yaman nila kami. Ang pinagkaiba lang ay kabilang kami sa pinakatanyag na Mafia sa bansa ang "Dark Queen's Mafia" at may mga misyon na ipinapagawa sa amin. Ang singilin ang mga may pagkakautang sa kanila. Ang protektahan ang mga Queens. At mabuhay para pumatay. Hindi kami apat lang. Binubuo kami ng iba't ibang grupo. Vhilantro Cavalier Rebellion Seuss at Kami, ang "PINKY GANGSTERS." Walo kaming kababaihan na sa oras na banggain mo ang isa ay magtago kana. Dahil kahit sa ilalim ka pa nang lupa magtago. . . Hindi ka na namin huhukayin kung hindi mas ibabaon pa. Mataray ba masyado? Well, KAPAG gangsters lang naman kami but when time comes na ordinaryong tao lang kami. Gugustuhin mong mapasama sa amin dahil hindi makukumpleto ang tropa kung kulang nang isa. That's we are! Not perfect but not boring. If you want adventure then read this. If you want love then open this book. If you want horror. Well, try this too. But if you want .. peace then back-off . Hindi mo na dapat basahin pa ito. Dahil dito mo makikita ang tunay na gulo. ---

Sa isang gabing pagkakamali nagdesisyon akong layuan ang pinsan ko. Malapit kami sa isa't isa na halos gabi gabi na kaming nagtatabi sa pagtulog. Hindi ko maiwasang ma-inlove sa kanya pero alam naman ng lahat na magpinsan kami kaya bawal yon. Pinilit ko siyang layuan sa abot ng makakaya ko pero lapit naman siya ng lapit hanggang sa hindi ko na kayang tikisin pa ang kinkimkim kong pagmamahal sa kanya. Isang araw umuwi siyang lasing na lasing at sa hindi sinasadyang pagkakataon may nangyari sa amin. Hindi ko alam kung anong gagawin ko pagkatapos pero sinabihan niya ako na mahal din daw niya ako. Hanggang sa naulit muli ang aming ginawa, tinago namin ang aming relasyon dahil nga bawal pero malupit talaga ang tadhana dahil nahuli kami at sapilitang pinaghiwalay. Umalis siya at nagaral sa ibang bansa. Tinupad niya ang pangarap niya doon at makalipas ng limang taon, bumalik siya at hindi ko alam na ang pinagtratrabahuan ko ay isa na pa lang kumpanya niya. Tunghayan po natin ang kwento ni Jam at William, isang kwento na puno ng misteryo sa likod nito. Isang kwento ng dalawang nagmamahalan pero bawal. Isang kwento na puno ng hinanakit, may pag asa pa kaya silang dalawa?

Sinusundan ng kuwento ang buhay at paglalakbay ni Juan, isang matalino ngunit karaniwang binatang ipinanganak na may payak na talento sa mundong ang kapangyarihan at paglinang ang nagtatakda ng kapalaran. Sa pamamagitan ng pagsisikap, talino, bihirang pagkakataon, at malulupit na karanasan, tinatahak ni Juan ang mahaba at mapanganib na landas ng paglinang—pilit na nilalampasan ang kanyang likas na kakulangan upang umangat tungo sa tunay na lakas. Sa kanyang paglalakbay, haharap siya sa mga pagsubok na buhay‑o‑kamatayan, matitinding pagkalugi, mababangis na sekta at karibal, at ang malupit na katotohanan ng mundong pinamumunuan ng lakas at walang-awang ambisyon. Mula sa simpleng pangarap na maging “isang taong may saysay,” unti‑unting hinuhubog ang kanyang landas ng paghihiganti, pag‑iral, pag‑ibig, at pag‑aklas laban sa kapalaran. Sa paglipas ng mga taon—at maging ng mga buhay—matutuklasan ni Juan ang mga natatanging teknik sa paglinang, haharapin ang siklo ng buhay at kamatayan, at susubukin ang hangganan ng kung ano ang maaaring maging isang tagapaglinang. Sa huli, tatahakin niya ang landas na wala pang sinuman ang naglakas-loob tahakin, tinatangka ang imposible at hinahamon ang mismong batas ng pag-iral.

Si Anthony Bezos ay ang Nawawalang tagapagmana ng Pamilya Bezos limang taon na ang nakararaan. Naging Son-in-law ng Pamilya Sanchez. Itinuring na Basura, ng sarili niyang biyenan , ikinahihiya at iniinsulto dahil sa pagiging Mahirap. Paano kung isang araw ay malaman nila na ang kanilang manugang ay isang tunay na tagapagmana? Isang araw ay inanunsyo sa TV na ang sinumang makakahanap sa tagapagmana ng Pamilya Bezos ay makakatanggap ng tumataginting na dalawang daang milyong pisong pabuya.