4 จตุรอาชา

อาชา หนุ่มกลัดมันวัย 31 ปี เจ้าของสวนทุเรียนอยู่ทางภาคใต้ ( ได้มรดกสืบทอดมาจากพ่อแม่ที่ตายไปแล้ว ) นิสัยค่อนเงียบนิ่ง เป็นคนที่ละเอียดกับงานมาก เพราะสวนทุเรียนต้องดูแลเป็นอย่างดี และเซ็กซ์จัดมาก บ่อยครั้งที่ออกไปดิวผู้หญิง แต่ก็ไม่มีใครทนรสเซ็กซ์ที่รุนแรงของเขาได้เลย สุดท้ายก็ไม่ออกไปเอาผู้หญิงที่ไหน นอกจากผู้หญิงที่เขากำลังจับจ้องอยู่ในตอนนี้ ชบา เด็กสาววัย 20 ปี ที่มีรูปร่างและสัดส่วนดูอิ่มเกินอายุอานาม พ่อกับแม่เป็นหนี้ของอาชาเลยส่งตัวเธอมาทำงานเพื่อใช้หนี้แทน เธอต้องทำงานเป็นคนงานในสวนทุเรียนเหมือนกับคนงานปกติทั่วไป แต่นับจากนี้จะไม่ปกติอีกต่อไป เพราะอาชาสนใจในตัวของเธอมาก

เด็กหัวรั้นอย่าง "เขม" ต้องมาอยู่ใต้บังคับบัญชาอาหนุ่ม คู่กัดเก่าอย่าง "จอแดน" ด้วยความจำเป็น มาดูกันว่าความหัวรั้นและดื้อด้านของเธอ จะสู้กับความดุดัน และหนักแน่นของอาหนุ่มได้หรือไม่....

"จากนี้ไปเหมยคือผู้หญิงของกู..! ถ้ามึงไม่ฟังกูจะให้มึงไปเฝ้ายมบาลซะ...ลากตัวมันออกไปให้พ้นหน้ากู..!" กูยอมแล้ว อย่าทำอะไรกูเลย เสียงไอ้ธงโวยวายลั่น "ไม่เป็นไรแล้ว ผมมาช่วยคุณแล้ว" อาชาตอบด้วยน้ำเสีนงอ่อนโยน

ฮัสซานัล...บุรุษผู้มีรูปโฉมราวกับเทพบุตรจุติลงมาจากสรวงสวรรค์ . . ชายผู้เพียบพร้อมเลือกหยุดหัวใจที่หญิงสาวซึ่งเคยช่วยชีวิตตัวเอง ทว่าสิ่งที่ตาเห็นกับความเป็นจริงช่างแตกต่าง เมื่อคนที่เขาเชื่อมาตลอดว่าช่วยชีวิตตัวเองกลับเป็นคนละคนกับที่เขารัก ฮัสซานัล มะอาลีย์ หนึ่งในจตุรเทพแห่งเอห์เดน ปฏิเสธผู้หญิงทุกคนบนโลกใบนี้เพื่อหญิงสาวในดวงใจเพียงคนเดียว ช่อพุด ศรีวิชัย คนที่ช่วยชีวิตเขาเมื่อแปดปีก่อน ไม่น่าเชื่อว่าเพียงแรกพบสบตาหลังจากห่างหายกันมานานถึงแปดปี เขาจะหลงรักช่อพุดหัวปักหัวปำจนน่าตกใจ ทุกอย่างดำเนินไปอย่างสวยงาม และกำลังจะจบลงที่การแต่งงานดั่งคำสัญญา ทันใดนั้น เมฆหมอกแห่งฝันร้ายก็ปรากฏพร้อมการมาของ ช่อพุด ศรีวิชัย ตัวจริง! ผู้ชายที่เคยชินกับการเป็นผู้ชนะมาตลอดถูกหลอกลวงเป็นครั้งแรก ศักดิ์ศรีถูกเหยียบย่ำด้วยฝ่าเท้าของผู้หญิงที่เขาเลือกแล้วว่าจะรัก หล่อนต้องชดใช้อย่างสาสมด้วยร่างกายและจิตใจ พลับพลึง ศรีวิชัย

อาเฟย (ลูกอนุภาคจบ) อาเฟย เป็นเด็กกำพร้าที่ไม่รู้ว่า พ่อแม่เป็นใคร เขาถูกทิ้งไว้ในพงหญ้าข้างทางตั้งแต่แรกเกิด และถูกชาวบ้านเก็บได้ ก่อนที่จะกลายเป็นเหยื่อของสัตว์ใหญ่น้อย ทว่าชาวบ้านที่เก็บเขาได้ก็ไม่มีปัญญาจะเลี้ยงดูเขา จึงนำเด็กน้อยไปขายให้แก่จวนชินอ๋อง ด้วยราคา 20 ตำลึงเงิน นับแต่นั้น...อาเฟยก็เติบโตขึ้นมาพร้อมกับปณิธานว่า จะเก็บเงินไถ่ตัวของตนเอง และสร้างเนื้อสร้างตัว เป็นอิสระและแข็งแกร่ง!!! แต่อนิจจา...ปณิธานของอาเฟยถูกอ๋องสี่ ผู้มีร่างสูงใหญ่แข็งแรง กล้ามเนื้อทรงพลัง คอยบั่นทอน ด้วยการจับอาเฟยหนีบรักแร้!!!

เจ็ดวันเจ็ดคืนบนหอดูดาว เซียวจิ่งเหยียนไม่แม้แต่จะมาเหลียวแลอวิ๋นเจาเลยสักแวบเดียว เขากักขังนางไว้ถึงสามปี ทุกวันที่ลงท้ายด้วยเลขสามและเลขเจ็ดของทุกเดือนจะต้องกรีดเลือดนางสามจอก แต่นางกลับไม่เคยร้องเจ็บสักคำ เขาบอกว่าจะส่งนางเข้าวังเพื่อไปตายแทนหลินชิงหลาน นางก็ตอบตกลง เซียวจิ่งเหยียนคิดว่านางเปลี่ยนไปแล้ว ยอมอ่อนข้อให้แล้ว และในที่สุดก็ยอมเชื่องแต่โดยดี เขาไม่รู้เลยว่า นางเพียงแค่ไม่อยากเจ็บปวดเพราะเขาอีกต่อไปแล้ว ในคืนที่เข้าวัง อวิ๋นเจาหยิบยาแกล้งตายที่เขาเคยให้ไว้ออกมา โดยไม่รู้ว่าหลินชิงหลานได้สับเปลี่ยนมันเป็นยาพิษที่ทำให้ตายจริงไปตั้งนานแล้ว ขณะที่นางเงยหน้ากลืนยานั้นลงไป ทว่าจ้าวเหยียนที่ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกรกลับคว้าข้อมือนางไว้ แล้วก้มลงมองนางด้วยขอบตาที่แดงก่ำ ต่อมาเมื่อเซียวจิ่งเหยียนยกทัพกลับมาอย่างผู้ชนะจากชายแดนเหนือ เขาบุกเข้าไปในวังเพื่อตามหานางราวกับคนบ้าคลั่ง ทว่าในตอนนั้น ราชโองการพระราชทานสมรสได้ถูกประกาศลงมาเสียแล้ว เซียวจิ่งเหยียนเฝ้ารออวิ๋นเจาอยู่ภายนอกสวนซวงหัวตลอดทั้งฤดูใบไม้ร่วง อวิ๋นเจารินเหล้าด้วยมือตนเองหนึ่งจอก แล้วเลื่อนไปตรงหน้าเซียวจิ่งเหยียน เขามองหน้านาง หยาดน้ำตาไหลรินลงมาจากหางตา ก่อนจะยกขึ้นดื่มจนหมดจอกทั้งรอยยิ้ม "ชาติหน้า" เขาเอ่ย "กระหม่อมจะจำพระองค์ให้ได้ตั้งแต่สบตาครั้งแรกพะยะค่ะ" ยามที่เขาล้มพับลงไป มุมปากยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้ม อวิ๋นเจายื่นมือออกไป ลูบโครงหน้าของเขาผ่านความว่างเปล่าอย่างแผ่วเบา จากนั้นปาดน้ำตาที่หางตาของตนเองออก ชาติหน้า เดินให้ช้าลงหน่อยเถิด เซียวจิ่งเหยียน