Month เดือน

กำลังสำคัญตัวผิดไปหรือเปล่า? จะบอกให้คุณรู้ไว้นะคะ สามีอ้ายทั้งหล่อ ทั้งรวย และที่สำคัญ ... ใหญ่กว่าคุณ คนอย่างคุณเทียบสามีฉันไม่ติดหรอกค่ะ ~ เนื้อเรื่องย่อ ~ อ้าย ลลิตา บุตรสาวหัวแก้วหัวแหวนของคุณกัมปนาทและคุณหญิงโสภิต เจ้าของธุรกิจส่งออกสินค้ายักษ์ใหญ่ของประเทศ ได้พบรักกับ คิน ภาคิน บุตรชายที่มาจากตระกูลผู้ดีเก่า ทั้งสองคนคบหาดูใจและตกลงเป็นแฟนกันตอนที่ทั้งคู่เรียนอยู่ต่างประเทศ ด้วยความยินดีของทั้งสองตระกูลที่จะได้เกี่ยวดองเป็นทองแผ่นเดียวกันในอนาคต แต่ทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายคาดหวังเอาไว้ เมื่อ ญาดา คนรักเก่าของภาคินกลับมามีบทบาทในชีวิตของเขาอีกครั้ง พศวัฒน์ หรือ ไนต์ เจ้าของรูฟท็อปสุดหรู เขาเพิ่งพบรักแรกตอนอายุเข้าเลขสาม แต่รักแรกของเขาดันมีเจ้าของหัวใจอยู่แล้ว

ในเมื่อไม่ได้เป็นที่รักของครอบครัว แล้วไหนจะถูกถอนหมั้นอีก ฉะนั้นการแต่งงานครั้งนี้ข้าจะเป็นคนเลือกเอง ต่อให้ต้องแต่งกับแม่ทัพที่ขึ้นชื่อว่า 'ร้ายกาจ' และ 'อัปลักษณ์' ข้าก็ยอม...

ในเมื่อถูกหยามเกียรติ เหตุใดนางต้องทน! เฟิ่งอวี่เหิงจึงขอถอนหมั้นกับองค์ชายสาม ผู้ที่เป็นคู่หมั้นคู่หมายของนาง เพราะเขาไปปันใจให้หญิงอื่น! จนกาลเวลาล่วงเลย ความรักของนางได้ผลิบานอีกครั้ง เมื่อได้รับความรักจากชายที่ รัก และหวังดีจากนางตั้งแต่อดีต กรุ่นความรักที่ยังเหลืออยู่ ครั้งนี้จะผลิบานได้ขนาดไหนกันนะ?

ใช่... ของฉันมันไม่แข็ง แต่ไม่ได้หมายความว่าให้แกมาทำเรื่องแบบนั้นกับฉัน! ฝันไปเถอะ! ไม่อยากถูกฟ้าผ่าโว้ยยยย! ซีนาย x ปาลิน ซีนาย หนุ่มนักศึกษาปีสี่นิสัยทะเล้น ทั้งหล่อ ทั้งรวย ...ใหญ่ ส่วนเรื่องลีลาไม่ต้องพูดถึง จึงเป็นที่ต้องการของสาว ๆ แต่ว่าไม่มีใครได้ครอบครองหัวใจของเขาแม้แต่คนเดียว สำหรับเขาน้ำแตกคือแยกทาง ซึ่งผู้หญิงแต่ละคนที่เข้ามาต่างรู้จักกฎข้อนี้ดี แต่ถึงอย่างนั้นทุกคนก็อยากเป็นเจ้าของหัวใจของหนุ่มคนนี้ เพราะเหมือนเป็นการท้าทายอย่างหนึ่งในกลุ่มผู้หญิงด้วยกัน แต่เหมือนชะตาจะเล่นตลกกับเขา ในวันที่กำลังเล่นจ้ำจี้กับรุ่นน้องในมหาวิทยาลัยอย่างเมามัน ปาลิน เพื่อนสาวคนสนิท ดันเปิดประตูห้องเข้ามาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ต่างคนต่างช็อกและตกใจ แต่คนที่หนักสุดคือ ซีนาย เพราะนับตั้งแต่วันนี้น้องชายที่แสนภาคภูมิใจของเขากลับไม่สามารถใช้งานได้อีกเลย จนชายหนุ่มคิดว่าชีวิตของเขาเหมือนเข้าใกล้บรรพบุรุษที่อยู่บนสรรค์เข้าไปทุกที

“อย่างไรเจ้ายังน่ารังเกียจเช่นเดิมเมื่อใดจะเลิกใช้วิธีการสกปรกเช่นนี้เสียที ข้าบอกเจ้าไปหลายครั้งแล้วว่าถึงอย่างไรงานหมั้นหมายระหว่างเราก็ไม่มีทางเกิดขึ้น ต่อให้เจ้าจะพยายามมากเพียงใดก็ตาม” “เขาพูดอะไรของเขากันน่ะ ใครจะหมั้นกับเขากันตาขี้เก๊กเอ๊ย” “ข้าพูดกับเจ้าอยู่นะว่านเยว่เฟย!!” “เป็นอะไร เจ้ากำลังเปลี่ยนไปเล่นบทใสซื่อบริสุทธิ์อยู่งั้นหรือ เจ้าไม่คิดว่าหลังจากเหตุการณ์ที่เจ้า…ลอบเข้าไปหาข้าที่ตำหนักสองเดือนก่อนนั่นผู้คนจะหลงลืมงั้นหรือ "สตรีน่ารังเกียจแห่งต้าหยวน" อย่าคิดว่าแกล้งตกน้ำแล้วจะเรียกร้องความสงสารจากเสด็จพ่อเพื่อบีบบังคับให้ข้ารับเจ้ามาเป็นพระชายา ชาตินี้ต่อให้เหลือเจ้าเป็นสตรีเพียงคนเดียว ข้าก็ไม่มีทางที่จะ…." “ท่านพล่ามพอหรือยัง” “อะไรนะ” “คิดว่าเป็นองค์ชายแล้วแน่นักหรือ ใหญ่มาจากไหนก็แค่มังกรน้อยลูกของฮ่องเต้ไม่ใช่หรืออย่างไรมีสิทธิ์อันใดมาต่อว่าผู้อื่น...” “หุบปาก!!”

แหวนแต่งงานถูกชายหนุ่มโยนมากลางเตียงใหญ่ “ฉันให้ เผื่อเธอจะได้เอาไปขายแลกเป็นเศษเงิน” “ฉันไม่ได้ต้องการ! “มีนาอึ้งอยู่สักพักก่อนจะดันตัวลุกโต้เถียงอย่างไม่พอใจ ยามที่ถูกเขาพูดเชิงดูถูก “แล้วแต่มึงดิ “