ชาแซม2

อยากเล่าให้ฟังว่าภาคต่อของเรื่องเชื่อมโยงกับภาคแรกตรงจุดสำคัญที่ว่าแรงบันดาลใจและพลังที่มอบให้ตัวเอกยังคงเป็นแกนกลาง แต่โทนและปัญหากลับขยับจากการค้นหาตัวตนมาสู่การรับผิดชอบในระดับที่ใหญ่ขึ้น

ฉันชอบที่ 'Shazam!' ภาคแรกเน้นการสร้างความเป็นครอบครัวระหว่างเด็กๆ ที่โดดเดี่ยว แล้วจบแบบเปิดให้เห็นว่าโลกยังมีภัยคุกคามอื่นๆ อยู่ ภาคต่อ 'Shazam! Fury of the Gods' ไม่ได้เริ่มใหม่จากศูนย์ แต่ข้ามเวลามานิดหนึ่งหลังจากเหตุการณ์นั้น พวกเด็กๆ ยังคงอาศัยด้วยกันและยังมีความสัมพันธ์แบบพี่น้องเหมือนเดิม ส่วนบิลลี่ยังต้องพะวักพะวงกับการเป็นฮีโร่ในร่างผู้ใหญ่อยู่ ความเชื่อมโยงชัดเจนตรงที่ต้นตอของพลัง — หินวิเศษและพลังของเทพเจ้า — ถูกหยิบขึ้นมาทำให้เป็นประเด็นหลักอีกครั้ง

สิ่งที่ภาคต่อเพิ่มคือศัตรูที่มีมิติมากขึ้น: บทบาทของผู้ต้องการเอาคืนหรือเรียกพลังกลับไปเป็นเหตุผลทางตำนาน ไม่ได้เป็นแค่ตัวร้ายที่อยากทำลายเมือง ฉันรู้สึกว่ามันต่อยอดความเป็นนิทานฮีโร่แบบครอบครัวให้มีความเป็นมหากาพย์มากขึ้น ทั้งฉากต่อสู้และความขัดแย้งในใจของตัวละครยังทำให้เรื่องต่อจากภาคแรกอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่ใช่แค่การเอาตัวละครเดิมมาเล่นซ้ำๆ ซึ่งนั่นทำให้การชมภาคสองมีความคุ้มค่าและได้เห็นพัฒนาการของตัวละครจริงๆ

มาเริ่มจากภาพรวมกว้าง ๆ ก่อนนะ — เรื่องราวของ 'Shazam! Fury of the Gods' พาเรากลับสู่โลกที่เด็ก ๆ ตระกูลฟาโซนแบ่งพลังของฮีโร่เดียวกันไว้ และความธรรมดาที่เพิ่งเริ่มลงตัวก็ต้องลุกเป็นไฟเมื่อศัตรูทรงพลังจากตำนานโผล่มาขอเก็บพลังของเทพ การเล่าเรื่องเดินไปแบบผสมทั้งความฮาและความดราม่า แต่แกนกลางจริง ๆ คือการทดสอบความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ไม่ธรรมดาของพวกเขา

ในมุมมองของผม ส่วนสำคัญคือลำดับเหตุการณ์ที่ผลักดันให้เด็ก ๆ ต้องโตขึ้นอย่างฉับพลัน: ศัตรูใช้เวทมนตร์ระดับสูงจนทำให้พลังที่พวกเขาเคยมั่นใจสั่นคลอน คราวนี้ไม่ได้เป็นแค่การต่อสู้แบบฮีโร่กับวายร้าย แต่เป็นการตั้งคำถามว่าการเป็นฮีโร่หมายถึงอะไรเมื่อไม่มีพลังอยู่ในมือ ความขัดแย้งภายในกลุ่ม ถูกฉายผ่านมุกตลกและโมเมนต์อบอุ่นที่ทำให้ฉากบู๊มีน้ำหนักขึ้น พอครอบครัวต้องแยกกันรับแรงกดดัน แต่กลับค้นพบว่าพลังที่แท้จริงมันอยู่ที่ความเชื่อใจซึ่งกันและกัน นี่คือหัวใจของเรื่องมากกว่าฉากสเปเชียลเอฟเฟกต์ที่ตระการตา

สรุปความรู้สึกโดยไม่สปอยล์จุดพลิกผันสำคัญเกินจำเป็น: ผมคิดว่านี่เป็นหนังที่พยายามบาลานซ์ระหว่างความเป็นหนังซูเปอร์ฮีโร่แบบครอบครัวกับโทนมหากาพย์ของตำนาน กิมมิกที่เด่นคือการใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวของตัวละครเป็นตัวคุมจังหวะ ทำให้ฉากแอ็กชันมีความหมายมากกว่าการโชว์พลังเพียงอย่างเดียว แม้บางครั้งโทนจะแปรผันจากขำกลายเป็นเข้มข้น แต่โดยรวมแล้วผมชอบที่หนังยังไม่ทิ้งแก่นเรื่องของความผูกพันและการเติบโตของตัวละคร — จบหนังแล้วก็ยังรู้สึกว่าตัวละครทุกคนได้เรียนรู้อะไรบางอย่างกลับบ้าน

นี่คือการกลับมาของบรรยากาศอบอุ่นผสมฮีโร่ปะทะเทพเจ้าที่ทำให้หัวใจฉันพองโตกว่าเดิม

ฉันรู้สึกว่า 'Shazam! Fury of the Gods' พยายามต่อยอดจากจุดที่ 'Shazam!' วางพื้นฐานไว้: เรื่องราวยังคงโฟกัสที่บิลลี่กับครอบครัวรับเลี้ยง แต่คราวนี้บททดสอบไม่ได้มาแค่จากวายร้ายคนเดียว แต่มาจากศัตรูระดับตำนาน—ลูกสาวของแอตลาสที่มีพลังเหนือธรรมชาติ ทำให้การต่อสู้ขยายจากการปล้นพลังส่วนตัวไปสู่ความขัดแย้งเชิงตำนาน

ในเชิงความเชื่อมโยง ภาคสองยังคงยึดแกนหลักของภาคแรกไว้ชัดเจน: แหล่งพลังคือเวทมนตร์ของพ่อมด เรื่องราวต้นกำเนิดของบิลลี่ยังมีผลต่อการตัดสินใจและความรับผิดชอบของเขา และความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องทั้งหกยังเป็นหัวใจของหนัง ที่สำคัญคือหนังทำให้ตัวละครเดิมเติบโตขึ้น—ไม่ใช่แค่แสดงท่าแอ็กชัน แต่เป็นการทดสอบความเป็นครอบครัวจริง ๆ ซึ่งเป็นเสน่ห์ที่ทำให้ภาคนี้เชื่อมต่อกับภาคแรกได้อย่างแนบแน่น

หลังจากดู 'Shazam! Fury of the Gods' แล้ว สิ่งที่สะดุดตาแรกคือหนังเลือกเดินเส้นทางอารมณ์แบบหนังครอบครัวและการผจญภัยที่ค่อนข้างเบา มากกว่าจะพยายามยัดทุกอย่างจากคอมิกส์ลงมาเป็นภาพเดียวกัน ผมรู้สึกว่าโครงเรื่องถูกปรับให้กระชับขึ้น ตัวละครบางตัวได้รับการขัดเกลาให้เข้าถึงคนดูทั่วไปได้ง่ายขึ้น และมุกตลกกับมู้ดของหนังถูกวางเป็นแกนกลางเพื่อเชื่อมจังหวะระหว่างฉากแอ็กชันกับความสัมพันธ์ในครอบครัว

ในคอมิกส์อย่างเช่น 'The Power of Shazam!' มิติของเรื่องราวมักจะลึกกว่า ทั้งชุดย้อนอดีต ปรัชญาของพลัง และวิธีการนำเสนอภัยคุกคามจะเน้นที่การทับซ้อนของตำนานกับความเป็นมนุษย์มากกว่า ฉะนั้นผลต่างที่ชัดคือสเกลของเนื้อหา: ภาพยนตร์มักทำให้เรื่องเรียบง่ายขึ้นเพื่อให้คนดูทั่วไปเข้าถึงได้ทันที ขณะที่คอมิกส์มีอิสระในการขยายความคิดตัวละครและโลก จนบางครั้งความละเอียดนั้นเป็นสิ่งที่หนังไม่สามารถใส่ทั้งหมดลงไปได้

อีกเรื่องหนึ่งที่ชอบสังเกตคือการตีความตัวร้ายกับพลังในหนัง มันกลายเป็นภาพที่คนดูสามารถเข้าใจได้เร็ว แต่เสียรายละเอียดบางอย่างจากคอมิกส์ที่อธิบายแหล่งที่มาและความหมายเชิงสัญลักษณ์ การตัดสินใจเชิงการเล่าเรื่องแบบนี้ทำให้หนังมีจังหวะและพลังดราม่าที่แตกต่าง แต่ก็แลกมาด้วยความรู้สึกว่าบางมุมของต้นฉบับขาดหายไป — นั่นเองเป็นสิ่งที่ทำให้การเปรียบเทียบระหว่างหนังกับคอมิกส์สนุกและมีเสน่ห์สำหรับแฟนทั้งสองฝั่ง

แฟนหนังสายฮีโร่หลายคนคงเฝ้ารอกันอยู่ว่าภาคต่อของเรื่องนี้จะมาเมื่อไหร่ในไทย ฉันตื่นเต้นมากตอนเห็นประกาศว่า 'Shazam! Fury of the Gods' เข้าฉายในประเทศไทยช่วงปลายเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 (มีนาคม 2023) และฉายกันในโรงภาพยนตร์หลักทั่วประเทศ

การฉายในไทยคราวนี้จัดโดยค่ายหนังใหญ่อยู่ในระบบฉายปกติของเครือข่ายโรงภาพยนตร์ชั้นนำ ทำให้ฉันสะดวกเลือกดูทั้งรอบปกติและรอบพิเศษในโรงที่มีระบบภาพ-เสียงระดับพรีเมียม อย่าง IMAX หรือ 4DX ในบางสาขา ตัวหนังมีทั้งพากย์ไทยและซับไทย ทำให้เพื่อน ๆ ที่อยากสัมผัสบรรยากาศเต็มอิ่มมีตัวเลือกตามชอบ

ถ้าชอบบรรยากาศครอบครัวปนตลกในแบบเดียวกับ 'Shazam!' ภาคแรก การไปดูในโรงใหญ่พร้อมคนดูเต็ม ๆ ให้ความรู้สึกต่างกันมาก พอออกจากโรงแล้วยังคุยกันได้จนถึงร้านกาแฟข้างล่าง นี่เป็นประสบการณ์ที่ฉันชอบจริง ๆ

รายชื่อตัวร้ายหลักใน 'Shazam! Fury of the Gods' ที่คนพูดถึงมีไม่กี่คน และฉันมักจะเริ่มจากสองชื่อนี้ก่อนเลย

Helen Mirren รับบทเป็น Hespera — เธอให้ความรู้สึกเป็นราชินีโบราณที่มีความแค้นแบบเยือกเย็น มุมมองของ Hespera ต่อมนุษยชาติมีทั้งความเศร้าและความโกรธ ทำให้ฉากที่เธอปรากฏมีพลังมากกว่าการเป็นตัวร้ายแบบแบน ๆ ในหลายฉากฉันชอบที่การแสดงของเธอใช้สายตาและจังหวะการพูดมากกว่าการบุกทำลายรุนแรง ซึ่งทำให้ตัวละครมีน้ำหนัก

Lucy Liu ในบท Kalypso เป็นฝั่งที่ตรงกันข้ามเล็กน้อย — เธอมาในมาดนักรบที่เด็ดขาดและมีความโกรธที่เห็นได้ชัด การเคลื่อนไหวของ Kalypso ในฉากต่อสู้และวิธีเธอใช้อำนาจของตัวเองทำให้รู้สึกว่ามีภัยคุกคามจริงจัง ฉันคิดว่าเคมีระหว่างสองสาวร้ายนั้นถึงพริกถึงขิงและช่วยยกเรื่องราวให้ดราม่ามากขึ้น

นอกจากสองคนนั้น ยังมีตัวละครอื่น ๆ ที่เข้ามาเป็นคู่ขัดแย้งบางช่วง แต่โดยรวมสองชื่อข้างต้นคือแกนหลักที่หนังใช้ขับเคลื่อนความขัดแย้ง — นั่นเป็นเหตุผลที่เวลาใครถามว่าตัวร้ายในหนังคือใคร ฉันจะยกสองคนนี้เป็นคำตอบแรก ๆ เสมอ

เราไปดูรอบกลางคืนของภาพยนตร์เรื่องนี้ในความทรงจำที่ชัดเจน เพราะ 'Shazam! Fury of the Gods' เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ของสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2023 ซึ่งเป็นวันที่คนรักหนังซูเปอร์ฮีโร่หลายคนรอคอย หลังจากมีประกาศ ตารางฉายต่างประเทศส่วนใหญ่ก็วางไว้ในสัปดาห์เดียวกัน ทำให้ภาพยนตร์เข้าฉายในหลายประเทศรอบกลางเดือนมีนาคม 2023 ด้วยเช่นกัน

ผมชอบมองช่วงเวลานี้เป็นจังหวะของการกลับมาสู่โรงภาพยนตร์สำหรับแนวคอมิกส์ — มีความรู้สึกเหมือนเทศกาลเล็ก ๆ ของแฟน ๆ ที่ต่างคนต่างไปดูพร้อมกัน แม้บางประเทศอาจมีการเลื่อนวันฉายไปตามนโยบายการจัดจำหน่ายท้องถิ่น แต่โดยรวมแล้วช่วงกลางเดือนมีนาคมเป็นเวลาหลักที่หนังเริ่มฉายทั่วโลก บางพื้นที่มีรอบพิเศษหรือพรีเมียร์ก่อนวันฉายหลักไม่กี่วัน ส่วนการเข้าโรงในไทยก็อยู่ในช่วงกลางเดือนมีนาคม 2023 เช่นกัน ทำให้แฟนๆ ในไทยได้ชมไม่หนีกันมากจากรอบฉายอเมริกา

สิ่งที่ผมรู้สึกว่าน่าสนใจก็คือการจัดสรรวันฉายแบบนี้ทำให้บรรยากาศการดูหนังมีความสนุกมากขึ้น เพราะคนจากหลายประเทศได้ประสบการณ์ใกล้เคียงกัน และบางครั้งยังมีการจัดกิจกรรมคอสเพลย์หรือรอบพิเศษที่สนามภาพยนตร์ท้องถิ่น การไปดูในสัปดาห์เปิดตัวทำให้ได้เห็นปฏิกิริยาของผู้ชมทันที ทั้งเสียงหัวเราะ เสียงเชียร์ หรือแม้แต่การวิจารณ์ที่คุยกันหลังฉาย ใครที่ยังไม่เคยไปดูสัปดาห์เปิดตัวล่ะก็ ครั้งนี้ถือเป็นตัวอย่างที่ดีว่าการได้ชมพร้อมคนหมู่มากให้ความรู้สึกต่างไปจากการดูหลังจากนั้นแน่นอน

นี่แหละเรื่องที่ฉันชอบจะเล่าเกี่ยวกับฉากเครดิตของ 'Shazam! Fury of the Gods' — สั้น ๆ คือหนังมีสองฉากเครดิตหลังจบ และทั้งสองฉากทำหน้าที่ต่างกันชัดเจน

ฉากแรกเป็นแบบมินิอีพีล็อกที่เน้นจังหวะขำและความอบอุ่นของครอบครัวชาซัม เป็นฉากสั้น ๆ ที่ให้ความรู้สึกว่าตัวละครกลับสู่ชีวิตประจำวันหลังเหตุการณ์ใหญ่ มีมุกเล็ก ๆ ให้ยิ้มและเป็นการคลายโทนจากตอนจบที่ค่อนข้างหนักหน่วง เหมือนเป็นการให้เวลาผู้ชมได้หัวเราะก่อนจะลุกจากที่นั่ง

ฉากที่สองอยู่ท้ายสุดของเครดิตและทำหน้าที่เป็นทีเซอร์มากกว่า มันเปิดช่องให้เห็นเงื่อนงำเกี่ยวกับเหตุการณ์ต่อไปหรือเส้นทางของจักรวาลภาพยนตร์—ไม่ใช่การเฉลยอะไรแบบเต็ม ๆ แต่เป็นเบาะแสที่ทำให้แฟน ๆ เริ่มคุยและเดากันว่าต่อไปจะไปทางไหน โดยส่วนตัวฉันชอบที่หนังแบ่งความเป็นอีพีล็อกกับทีเซอร์ไว้คนละฉาก เพราะให้ทั้งความสบายใจและความตื่นเต้นสำหรับอนาคต

บอกเลยว่าการเลือกนักแสดงมารับบทวายร้ายใน 'Shazam! Fury of the Gods' ทำให้ฉากปะทะมีน้ำหนักขึ้นมากกว่าที่คาดไว้ — และสำหรับผม วายร้ายหลักคือคู่พี่น้องจากตำนาน: Hespera กับ Kalypso ที่รับบทโดย Helen Mirren และ Lucy Liu ตามลำดับ

ผมชอบวิธีที่ Helen Mirren ถูกวางให้เป็นหัวหน้ากลุ่ม วางบุคลิกแบบราชินีโบราณที่จริงจังและมีความทุกข์เชิงประวัติศาสตร์ ทำให้การเป็นตัวร้ายไม่ได้เป็นแค่ความชั่วร้ายแบบตื้น ๆ แต่มีมิติของความโกรธและความสูญเสียที่ถูกขับเคลื่อนมาจากอดีต ขณะที่ Lucy Liu ในบท Kalypso เพิ่มความดิบและการแก้แค้นอย่างแรงกล้า ทำให้เคมีระหว่างทั้งสองคนตึงและน่าสนใจมาก การแสดงของทั้งคู่ยกระดับฉากแอ็กชันให้รู้สึกว่ามีเดิมพันของอำนาจโบราณจริง ๆ

อีกคนที่ผมคิดว่าน่าสนใจคือ Anthea ซึ่งรับบทโดย Rachel Zegler — เธอไม่ได้เป็นวายร้ายหลักแบบเรียบง่าย แต่บทของเธอเพิ่มชั้นของความสับสนและความขัดแย้งทางอุดมคติในเรื่อง ถ้ามองจากมุมการเล่าเรื่อง Hespera และ Kalypso ถูกจัดให้เป็นตัวขับเคลื่อนความขัดแย้งหลัก แต่การมีตัวละครอย่าง Anthea เข้ามาทำให้เส้นเรื่องมีความซับซ้อนและไม่ใช่แค่การเผชิญหน้าของคนดีและคนชั่วเท่านั้น

โดยสรุปในมุมมองของคนดูที่ชอบองค์ประกอบตัวร้ายแบบมีแรงจูงใจและการแสดงที่มีพลัง วายร้ายหลักของ 'Shazam! Fury of the Gods' คือ Hespera (Helen Mirren) และ Kalypso (Lucy Liu) โดยมี Anthea (Rachel Zegler) เป็นตัวละครเพิ่มมิติที่ทำให้ความขัดแย้งมีความหมายขึ้น การแสดงของนักแสดงทั้งสามทำให้หนังมีความเป็นเทพนิยายที่หนักแน่นขึ้นและกลิ่นอายของตำนานที่ชวนติดตาม