ดรีมชาบู

ย้อนมิติมาเปิดร้านชาไข่มุก คิดจะยึดที่ดินร้านชาของนางหรือ ผู้ใดจะยอมกัน แต่เขาทั้งหล่อทั้งมีตำแหน่งใหญ่โต หรือนางจะยอมให้เขายึดทั้งร้านทั้งตัวนางดี ไม่ใช่สิ นางต้องสร้างร้านชาให้เจริญรุ่งเรืองต่อไปต่างหาก สาวน้อยผู้ย้อนไปอยู่ในร่างของหลานสาวเจ้าของร้านชาชื่อดัง แต่กลับอยู่ในช่วงที่โดนข่มขู่เพื่อจะยึดที่ดินไปสร้างเป็นสำนักศึกษา หญิงสาวจึงไม่ยอมและตั้งใจจะเปิดร้านชาต่อไปโดยนำความรู้ที่มีมาพัฒนา ไม่คาดว่าจะพบกับเจ้ากรมการศึกษาผู้หล่อเหลามาดดี นางจึงเจรจาต่อรองจนได้เปิดร้านชาใหญ่โต สองหนุ่มสาวเริ่มต้นจากความไม่ลงรอย ความสัมพันธ์ค่อยคืบหน้าไปในทางที่ดี ขณะที่ร้านชาเจริญรุ่งเรือง เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป ติดตามได้ใน ย้อนมิติมาเปิดร้านชาไข่มุก หมาล่าร้านข้ามิได้ใส่ยาเสน่ห์ โดย วันว่างว่างของหญิงใหญ่ นางเพียงอยากเปิดร้านหมาล่าเพื่อหาเงินทอง ไม่ได้อยากได้ชายหนุ่มมาหลงเสน่ห์นางสักหน่อย อยากกินของอร่อยก็เชิญกินแล้วจ่ายเงินมา แต่อย่าวุ่นวายกับนางได้หรือไม่ ยาเสน่ห์ใดกันพาพวกเขามาพัวพันเพียงนี้ นิยายแนวทำมาหากินสดใสน่ารักสองเรื่องซึ่งจะมีช่วงจบต่อเชื่อมกัน ฝากติดตามด้วยนะคะ

หากคุณกำลังมองหาที่พักสักแห่งหนึ่ง เราขอแนะนำโรงเตี๊ยมฟูหลิว ที่ล่ำลือกันทั้งยุทธภพว่ามีนางฟ้านางสวรรค์ นามว่าหลิวซือซือ มาให้การต้อนรับนักเดินทาง ที่ผ่านมาพำนักที่โรงเตี๊ยมแห่งนั้นด้วยความสุข...

หญิงสาวที่มีรูปลักษณ์หน้าตา สวยใส อ่อนหวาน แต่งกายเรียบร้อย การวางตัวการเข้าสังคมทุกอย่างดี ใครเห็นก็ต่างมองว่าเป็น เด็กดีและเรียบร้อยอ่อนหวานตามรูปลักษณ์ของเธอ แต่ความเป็นจริงนั้น ภายใต้เสื้อผ้าที่เรียบร้อยอ่อนหวานนั้น มีชุดนอนที่ไม่ได้นอนซ่อนอยู่ เธอเป็นสาวเรียบร้อยอ่อนหวานน่ารักจริง แต่เธอชอบกินจิ้มจุ่มเป็นชีวิตจิตใจ และชอบกินแบบหม้อรวมด้วย

เมื่อหยวนซีต้าเกอข้างบ้านคือรักแรก คู่แข่งคือหญิงสาวที่แสนเรียบร้อย หลี่ลี่อิงจึงต้องพยายามทำให้ตัวเองเป็นกุลสตรีที่เพรียบพร้อม แต่ไม่ว่าอย่างไร 'หานหลิงหลิง' ที่มีกิริยาอ่อนช้อยกว่ากำลังนำอยู่หนึ่งก้าว นางจึงต้องงัดสารพัดวิธีมาออดอ้อนขอความรัก แม้จะต้องปลอมเป็นบุรุษเข้าไปร่วมเสี่ยงภัยด้วยกันกับเขาก็ตาม "ข้าจะทำทุกอย่างให้ 'ต้าเกอ' กลายเป็น 'เหล่ากง' ให้จงได้" วีรกรรมอ้อนขอความรักของดรุณีน้อยนามหลี่ลี่อิงจะเป็นเช่นไร ต้องตามลุ้นใน "ดรุณีน้อยอ้อนรัก"

เรื่องเล่าจากครัวที่มีอะไรดีมากกว่าอาหารในเมนู ต้องตามดูว่า ในร้านไทยเล็ก ๆ ใจกลางเมืองตั้งเวทีเงียบ 10 วินาทีให้รสพูดก่อนกล้อง เชฟ “ปรุง” และนักเขียน “รุ่ง” ร่วมกันวางเส้นเทาและกติกาคำ เพื่อให้ความรัก–งาน–ชุมชนปลอดภัยกว่าคำไวรัลล่าแชร์ พวกเขาจะยืนในที่สว่างแบบไฟกลางได้ไหม เมื่ออดีต–สื่อ–และความดังเคาะประตูพร้อมกัน

จระเข้วิตถารเยี่ยงนั้น ไม่มีทางที่ไอ้ไกรจะยอมแพ้ไปง่ายๆหรอกโว้ย คอยดูเถิด หากไอ้ไกรผู้นี้ขึ้นไปได้เมื่อไหร่ ศพไอ้วิตถารชาละวันได้ไปขึงโชว์ที่หัวเมืองพิจิตรเป็นแน่!