ตัวละคร ไซ อิ๋ ว

การได้รู้จักตัวละครไซอิ๋วครั้งแรกผ่าน 'The Legend of Hei' ทำให้ต้องหยุดถามตัวเองว่านี่คือความน่ารักขั้นสูงหรือเปล่า เธอเป็นแมวดำผู้พิทักษ์วิญญาณที่ดูเหมือนจะเอาจริงเอาจังกับหน้าที่ แต่พอเผลอๆ ก็โชว์ด้านขี้แงและขี้กลัวจนอดยิ้มไม่ได้

บทบาทของเธอในเรื่องสำคัญมาก เพราะนอกจากจะช่วยปูทางให้เหอี่ยเจอกับเหล่าผู้วิเศษแล้ว ยังเป็นตัวเชื่อมระหว่างโลกมนุษย์กับโลกวิญญาณ ความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ พัฒนาระหว่างเธอกับเหอี่ยทำให้เห็นมุมอ่อนโยนของแมวน้อยตัวนี้ แถมยังมีฉากต่อสู้บางตอนที่พิสูจน์ว่าแม้จะขี้กลัวแต่เธอก็ไม่ยอมให้ใครมาเหยียดหยามเพื่อนได้

อะไรจะเจ๋งไปกว่าการได้เห็นพลังของไซ อิ๋ วที่ผสานศาสตร์แห่งการต่อสู้กับเวทมนตร์ได้อย่างลงตัว! ความสามารถที่ทำให้เขาน่าจดจำที่สุดคือ 'พลังจิตประดิษฐ์' ที่สร้างอาวุธและเกราะจากพลังงานภายในได้ตามใจนึก แค่คิดอะไรก็ปรากฏเป็นจริงแบบนั้นเลย

นอกจากนั้นเขายังมีท่าไม้ตายขั้นเทพอย่าง 'ฟ้าประทานฟิวเจอร์' ที่รวมพลังทุกอย่างไว้ในหมัดเดียว แล้วก็ยังมี 'โหมดพิเศษ' ที่ปลดปล่อยศักยภาพสูงสุดชั่วคราว ทำให้ความเร็วและพลังพุ่งพรวดแบบไม่ธรรมดา สมกับเป็นฮีโร่จาก 'ซีรีย์สุดฮอต' ที่ทุกคนติดตามไม่วางเลยล่ะ

เรื่อง 'ไซอิ๋ว' มีความพิเศษตรงที่แบ่งขั้วตัวละครชัดเจนแต่ก็คลุมเครือในบางมุม ตัวเอกอย่าง 'ซุนหงอคง' แย่งซีนไปหมดแบบไม่ให้ใครเลย แต่ถ้ามองดีๆ 'เต๋าก๋ง' หรือ 'ไซอิ๋ว' เองก็สำคัญไม่แพ้กันนะ

ในฉากที่ต้องใช้ปัญญาแก้ปัญหาหรือสร้างสมดุลระหว่างทีม เต๋าก๋งคือคนที่คอยเชื่อมความสัมพันธ์ทุกอย่าง แม้บทจะไม่เด่นเท่าหงอคง แต่ขาดไปไม่ได้เลย เหมือนเวลาเพื่อนกลุ่มหนึ่งมีคนที่ดูเงียบๆ แต่เป็นกาวใจให้กลุ่มอยู่ได้นั่นแหละ

บรรดาแฟนๆ ต่างตกหลุมรักไซอิ๋วเพราะความขัดแย้งในตัวเขาที่เห็นได้ชัด ภายนอกดูเป็นเด็กซนชอบก่อปัญหา แต่ภายในเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความกล้าหาญที่จะปกป้องคนที่เขารัก

การเติบโตของเขาตลอดเรื่อง 'ไซอิ๋ว' นั้นน่าประทับใจมาก เราเห็นเขาวิ่งจากเด็กชายขี้แยที่คิดแต่เรื่องเล่นๆ มาเป็นนักรบที่เต็มไปด้วยความรับผิดชอบ แม้แต่ฉากที่เขาต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่า แต่ยังยืนหยัดเพื่อเพื่อน แบบนี้ละที่ทำให้คนดูอินไปกับตัวละครนี้

อีกอย่างที่ขาดไม่ได้คือมิตรภาพระหว่างไซอิ๋วกับเพื่อนๆ โดยเฉพาะกับสามพี่น้องตระกูลโจว ความสัมพันธ์ที่ทั้งทะเลาะกันแต่ก็พร้อมจะช่วยเหลือกันเสมอ มันให้ความรู้สึกอบอุ่นและเป็นกันเองมาก

ความเจ๋งของไซอิ๋วคือการเติบโตจากเด็กขี้แยไปเป็นนักรบผู้ไม่ยอมแพ้

ตอนแรกเจอแต่หนีๆ ชนะด้วยความบังเอิญ แต่หลังโดนฝึกแบบเข้มข้นจากอาจารย์三藏 และผ่านศึกใหญ่ๆ แบบศึกกับราชาปีศาจ พัฒนาทั้งพลังกายและจิตใจ สังเกตว่าใน 'Journey to the West: Legends of the Monkey King' ตอนหลังเขาจะไม่ใช้แต่กำลังอย่างเดียว แต่เริ่มคิดแผนรบ แม้ความอวดดียังมีอยู่ แต่รู้จักรับฟังทีมมากขึ้น

สิ่งที่ชอบคือตอนพลิกสถานการณ์ด้วยสติปัญญาแบบตอนทุบภูเขาเพื่อช่วยสาวน้อย แทนที่จะอาละวาดแบบเก่า

พอได้กลับมาอ่าน 'ไซอิ๋ว' อีกครั้ง ฉันรู้สึกเหมือนได้ขึ้นรถไปกับคาราวานที่เดินทางข้ามโลกผจญภัยแบบโบราณอีกหนหนึ่ง

เรื่องราวหลักของ 'ไซอิ๋ว' เล่าเกี่ยวกับการเดินทางไปยังดินแดนตะวันตกเพื่อนำพระสูตรกลับมายังจีน ซึ่งภายใต้กรอบของการเดินทางคือบททดสอบทางจิตใจและศีลธรรมมากมาย ตัวเอกที่ออกเดินทางคือพระถังซัมจั๋ง (หรือที่คนไทยคุ้นว่าพระไตรปิฎก) ซึ่งเป็นชายผู้มีจิตเมตตาแต่บ่อยครั้งก็ใจอ่อนและไร้เดียงสา ทำให้ต้องพึ่งพาผู้ติดตามที่แต่ละคนแบกรับภารกิจแตกต่างกัน

ในทีมมีซุนหงอคง จอมวานรที่แสบซ่าแต่มีพลังไร้เทียมทานกับภูมิปัญญาสู้ศัตรูได้หลากหลายรูปแบบ อีกคนคือโจซือจิ๋ว (จู้ป๋ายเจี๋ย) ที่มักเป็นตัวตลก นิสัยอ่อนหัด ปากดี และชอบกิน แต่ก็มีความอบอุ่นในแบบของเขา รวมถึงซาอาหมิง (หรือสหงิ้ง) คนที่นิ่งสงบและรับผิดชอบงานหนักอย่างไม่หวือหวา นอกจากนั้นยังมีม้ามังกรขาวเป็นพาหนะ และเทพเจ้าหรือโพธิสัตว์หลายองค์ที่คอยแทรกบทบาทและบททดสอบให้การเดินทางเต็มไปด้วยสีสัน

นอกจากการต่อสู้กับปีศาจแล้ว ฉันชอบที่เรื่องนี้ผสมทั้งปรัชญา ศีลธรรม และความขบขันเข้าด้วยกัน มันไม่ใช่แค่การเอาชนะศัตรูภายนอก แต่ยังเป็นการเอาชนะความอ่อนแอภายใน ทั้งการละโมบ ความหลง และความกลัว นั่งอ่านแล้วได้ทั้งความมันส์และมุมคิด ทำให้ยังติดใจทุกครั้งที่พลิกหน้าถัดไป

การผจญภัยของ 'ไซอิ๋ว' เป็นมหากาพย์ที่อ่านแล้วทำให้ฉันหัวใจเต้นแรงทั้งเรื่องราวและรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ยังคงตราตรึงใจ

ฉันเริ่มจากภาพรวมก่อน: เรื่องเล่าพาเราไปกับการเดินทางอันยาวไกลของพระถังซัมจั๋ง (พระภิกษุผู้มีภารกิจไปอัญเชิญพระสูตร) และลูกศิษย์สามคนหลักคือ ซุนหงอคง ตัวตลกแต่วาทะเฉียบ, จู้ป๋อเจี๋ย (หมูอ้วนที่มักทำให้คนยิ้มแบบเขินๆ) และซาโบ่ว (คนรับใช้เงียบ) รวมถึงม้ามังกรขาว พวกเขาต้องฝ่าฝืนปีศาจภูติปีศาจมากมายที่พยายามลักพาตัวพระเพื่อนำเลือดหรือรับประทานพระเพื่อเสริมกำลัง เรื่องราวพาไปหลากฉากทั้งการกบฏบนสวรรค์ของหงอคงที่นำไปสู่การถูกขังคุกใต้ภูเขา การมาพบกับพระโพธิสัตว์กวนอิมที่ปลดปล่อยและให้ภารกิจ และการเดินทางผ่านดินแดนแปลกประหลาด เช่น ประเทศสตรีที่แทบทำให้เรื่องเปลี่ยนไป

ตอนจบของเรื่องเน้นที่การพิสูจน์ผลของความเพียรและการปล่อยวาง: หลังผ่าน 81 ด่าน พวกเขาไปถึงชมพูทวีป (ชมพูทวีปในความหมายของอินเดียในนิยาย) พร้อมพระสูตรและกลับสู่ฉางอัน ผู้ที่ร่วมเดินทางได้รับการให้อภัยหรือรางวัลทางจิตวิญญาณ ซุนหงอคงได้รับการยกย่องในระดับสูงทางศาสนา ส่วนคนอื่นๆ ก็ได้รับตำแหน่งหรือการไถ่บาป ความสุขแบบเงียบๆ เกิดขึ้นในฉากสุดท้ายที่มีทั้งการอภัยและความสงบ ฉันชอบการผสมระหว่างฮา ดราม่า และบทเรียนเชิงศีลธรรมที่ไม่นำไปสู่บทสรุปที่เรียบง่าย แต่ปล่อยให้คนอ่านคิดต่อได้เอง

ความเปลี่ยนแปลงของซุนหงอคงใน 'ไซอิ๋ว' น่าจะเป็นการเดินทางทางใจที่เด่นชัดที่สุดในเรื่องนี้

ผมมองว่าเริ่มจากภาพของลิงป่าอวดเก่ง สร้างความวุ่นวายในสวรรค์ เป็นตัวตลกที่แข็งแกร่ง แต่พอถูกจองจำนักสู้ใต้ภูเขาแล้วการเดินทางกับพระถังทำให้เขาต้องเผชิญกับข้อจำกัดทางความเชื่อและความรับผิดชอบ ภายใต้เปลือกของความกวนและความร้ายกาจนั้นมีการเรียนรู้เรื่องการควบคุมตนเอง ความอดทน และการยอมรับความผิดพลาด

ฉันชอบฉากที่เขาต่อสู้เพื่อปกป้องเพื่อนร่วมทางทั้ง ๆ ที่มันไม่ใช่เรื่องง่าย การเติบโตของซุนหงอคงไม่ใช่แค่ฝีมือเพิ่มขึ้น แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงเชิงจริยธรรม จากคนที่ทำทุกอย่างเพื่อตัวเองมาสู่คนที่ยอมสละเพื่อทีม และสุดท้ายก็เป็นการเดินทางของการไถ่บาปและการเป็นผู้ปกครองที่เข้าใจความหมายของหน้าที่มากขึ้น — นี่แหละที่ทำให้การเติบโตของเขาจับต้องได้และรู้สึกหนักแน่นกว่าตัวละครอื่น ๆ

แฟนๆ 'ไซ อิ๋ว' น่าจะรู้ดีว่าตัวละครนี้มาจากเกม 'Genshin Impact' ซึ่งเป็นที่นิยมมากจนมีสินค้าแฟนเมดออกมาเยอะเลยล่ะ

เดินเข้าร้านขายของที่ระลึกหรือเว็บขายสินค้าออนไลน์ก็มักจะเจอพวกกุญแจ扣รูปเขา ปลอกแฟนอาร์ต หรือแม้แต่เสื้อผ้าลายธีม Liyue แบบที่เขาชอบใส่ สินค้าแฟนเมดส่วนใหญ่จะเน้นรายละเอียดชุดจีนสไตล์ของเขา พร้อมกับท่าทางเย็นชาที่เป็นเอกลักษณ์

บางร้านก็มีสติ๊กเกอร์ไลน์น่ารักๆ แบบ chibi ให้สะสมด้วยนะ ถ้าโชคดีอาจเจอร้านที่ทำปากกาหรือสมุดโน๊ตธีมอักษร Liyue แบบในเกมเลย

เคยสงสัยไหมว่ารายชื่อนักพากย์เบื้องหลังตัวละครคลาสสิกของ 'ไซอิ๋ว' แปรผันไปตามเวอร์ชันที่ต่างกันมากแค่ไหน?

ผมค่อนข้างชอบเก็บเครดิตหนังไว้เป็นงานอดิเรก เลยสังเกตว่าพอพูดถึง 'ไซอิ๋ว' แบบเต็มเรื่อง จะต้องแยกก่อนว่าเราหมายถึงฉบับไหน — ฉบับซีรีส์ทีวีจีนฉบับอนิเมชันแบบดั้งเดิม, ฉบับอะนิเมญี่ปุ่นที่ตีความใหม่, หรือภาพยนตร์ฮอลลีวูด/จีนที่สร้างเป็นฟีเจอร์ยาว แต่ละฉบับจะมีนักพากย์หรือทีมนักแสดงคนละชุดกัน ตัวละครหลักที่มักปรากฏและต้องหานักพากย์ก็คือ ซุนหงอคง (ลิง), ถังซังจัง (พระภิกษุ), จูปาเจี๋ย (หมู) และซาฮูกิง (ร่างทรง/องครักษ์น้ำ)

ถ้าอยากรู้ชัด ๆ ว่าใครพากย์ในฉบับที่คุณดู ให้เปิดเครดิตตอนท้ายของผลงานนั้นหรือเช็กฐานข้อมูลภาพยนตร์ระดับสากลสำหรับฉบับต้นฉบับ ส่วนฉบับพากย์ไทยจะมีรายชื่ออีกชุดหนึ่งโดยนักพากย์ประจำช่องที่ซื้อสิทธิ์มาครอง ความสนุกอย่างหนึ่งคือเปรียบเทียบว่าแต่ละนักพากย์ตีความบทอย่างไร — บางคนเน้นคาแร็กเตอร์กวน ๆ ของซุนหงอคง ขณะที่บางคนเลือกน้ำเสียงจริงจังแบบพระสงฆ์ของถังซังจัง ซึ่งทำให้เรื่องราวเก่า ๆ มีรสชาติใหม่ ๆ เสมอ