จากมุมมองทฤษฎี มีหลายกรอบที่อ่านตอนจบได้อย่างน่าสนใจ: ทฤษฎีนาราทอโลจีช่วยให้เข้าใจว่าตอนจบเป็น 'การปิดเส้นเรื่องหลัก' แต่ยังทิ้งเส้นขยุกขยุยไว้เล็กน้อย ส่วนทฤษฎีเพศสภาพหรือ queer theory จะเน้นความหมายของการยอมรับตัวตนและการเจรจาพื้นที่สาธารณะกับส่วนตัว ในขณะที่ reader-response ยืนยันว่าแรงกระเพื่อมของบทสรุปขึ้นอยู่กับผู้อ่านซึ่งนำประวัติและค่านิยมของตัวเองมาสานความหมาย ฉันคิดว่าสิ่งที่ทำให้ฉากสุดท้ายมีพลังคือความสมดุลระหว่างการให้ปิดและการท้าทายให้ผู้อ่านจินตนาการต่อไป เหมือนกับฉากจบของ 'Call Me by Your Name' ที่ยังคงค้างคาไว้ในอารมณ์มากกว่าจะชี้ชัดแนวทางเดียวกัน