ผมยังจดจำความรู้สึกเมื่อได้ยินเสียงร้องเปิดใน 'Got to Be There' ของ Michael Jackson ในปี 1972 — เป็นก้าวสำคัญที่ทำให้เขาไม่ใช่แค่นักร้องจากกลุ่มอีกต่อไป เพลงในอัลบั้มนี้เต็มไปด้วยความอ่อนเยาว์แต่ก็บอกเล่าเอกลักษณ์เสียงที่ชัดเจน การที่เขาปล่อยอัลบั้มเดี่ยวตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่นทำให้เห็นว่าเส้นทางศิลปินของเขามีมิติมากกว่าการเป็นสมาชิกวง คนฟังจะได้รู้จักทั้งด้านอารมณ์และเทคนิคการร้องที่แยกออกมาต่างหาก
เมื่อลองฟังซ้ำตอนโตขึ้น จะเห็นรายละเอียดของการเรียบเรียงและการเลือกเพลงที่บ่งบอกถึงความเป็น Michael มากกว่าที่เคยรับรู้ตอนเด็ก ๆ อัลบั้มปี 1972 นี้จึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมมองงานเดี่ยวของศิลปินเป็นการเปิดเผยตัวตนอีกมิติหนึ่ง แค่เสียงแผ่วๆ ในท่อนฮุกก็ทำให้คิดว่าเส้นทางต่อจากนี้ของเขาจะยิ่งกว้างและซับซ้อนกว่าเดิม