นีเวลล์ โอลด์บอยส์

อศิร ศิลาหัตร์ทัย (โอม) หนุ่มวัยจะเลข 3 เขาคือคนที่ใคร ๆ ก็รู้จัก เพราะเรื่องเล่าปากต่อปากอย่างกับนิทาน แต่คนที่รู้จักและเคยเห็นหน้าค่าตาของเขาจริง ๆ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ซึ่งด้วยความเจ้าชู้ที่มีมาตั้งแต่สมัยเรียน เมื่อโตขึ้นมีฐานะจึงโดนคนอื่นให้คำนำหน้าว่า เสี่ย ทำให้เขากลายเป็น เสี่ยโอม ชายหนุ่มที่มีใบหน้าเป็นปริศนา คนที่หญิงสาวหลายคนปรารถนาอยากจะเจอ คิริต้า เกลวาดี (ครีมหอม) สาวน้อยวัย 20 เธอเกิดมาจากความไม่ตั้งใจของพ่อแม่ ทำให้เธอโตมาพร้อมกับคำดูถูกของแม่แท้ ๆ และคนรอบข้าง แต่แล้วเมื่อคุณตาผู้เป็นที่รักจากไป เธอจึงตัดสินใจเข้ามาตามหาคนเป็นพ่อในเมืองใหญ่ ซึ่งนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าชีวิตของเธอจะมีความสุข ครีมหอมถูกพ่อส่งไปเป็นเด็กขัดดอกเพื่อยื้อเวลาให้ครอบครัวหาเงินมาใช้หนี้ แต่ในความโชคร้ายก็คือบ่อเกิดแห่งความโชคดีของเธอ เพราะครีมหอมกำลังจะได้กลายเป็นที่รักของผู้ชายที่ หญิงสาวหลายคนอยากครอบครอง “ครีม…พี่นึกว่าครีมจะไม่กลับมาหาพี่แล้ว รู้ไหมว่าพี่คิดถึง และ เป็นห่วงครีมขนาดไหน ที่พี่ไม่สามารถไปหาหนูได้แบบนั้นน่ะ “ครีมหอมอ้ำอึ้ง แล้วรีบผลักอกเขาให้ออกห่างจากเธอ ถึงได้สังเกตเห็นว่าเขาร้องไห้ตาแดง เธอจ้องเขาแป๊บเดียว แล้วก็พูดในสิ่งที่เธอควรพูดขึ้น “เสี่ยล็อคประตูห้องนอนไว้ทำไมคะ “ “ครีมจะทำอะไร “เขานิ่งไป นี้มันจะเป็นแบบที่เขาคิดจริง ๆ หรือ ใช่แล้วที่เขาล็อคประตูห้องนอนไว้เพราะกลัวว่าเธอ จะแอบมาเก็บเสื้อผ้าหนีเขาไป แต่ทำไมมันกลายเป็นความจริงเสียได้ “เสี่ย! ตกลงเอากุญแจให้ครีมได้หรือยังคะ “เขาหันกลับมาเมื่อเธอเรียก พร้อมกับมีดปลอกผลไม้ในมือ “เสี่ยคิดจะทำอะไร “เขาเดินเข้ามาใกล้เธอ แล้วจับด้ามมีดเล่มนั้นวางมันลงบนฝามือเธอ พร้อมหันปลายมีดเข้าหาตัวเอง “ทำบ้าอะไรคะ “

เมื่อ "โอเชี่ยน" โอเมก้าหนุ่มเพียงหนึ่งเดียว จำเป็นต้องเข้าไปอยู่กลางฝูงของอัลฟ่า และนำมาซึ่งภารกิจ ปกปิดตัวตนให้รอดพ้นจากการถูกขย้ำ

"แผลเป็นกลางแผ่นหลัง คือสัญลักษณ์แห่งการปกป้อง" "จดหมายเปื้อนเลือด คือจุดจบของความผูกพัน" เป็นเวลาถึง 4 ปีเต็ม ที่ 'เลดี้ลูซี่ แห่งราชรัฐเมอร์เวล' ดีไซเนอร์อัญมณีชื่อดังระดับโลก เลือกที่จะหันหลังให้กับอดีตและขังตัวเองไว้ในหอคอยน้ำแข็ง เธอหนีหน้าผู้ชายที่เธอรักที่สุด เพียงเพราะความเชื่อฝังใจว่า เธอคือตัวซวยที่นำพาความตายมาสู่เขา แต่สำหรับ 'คอสมอส เอร์นานเดซ' ทายาทมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของฉายา 'วิศวกรการแพทย์หน้าหยก' การถูกทอดทิ้งโดยไร้คำร่ำลา ได้เปลี่ยนองครักษ์ผู้แสนดีให้กลายเป็นซาตานไร้หัวใจ เขาซ่อนบาดแผลไว้ใต้คราบเพลย์บอยจอมเสเพล ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเพื่อประชดรัก แต่ในใจกลับเฝ้ารอคอย วันที่กวางน้อยจะหลงเข้ามาในกรงเล็บราชสีห์อีกครั้ง และโชคชะตาก็เล่นตลก เมื่อวงการแฟชั่นและอัญมณีดึงดูดให้พวกเขากลับมาเผชิญหน้ากัน เธอพยายามหนี...แต่เขากลับไล่ต้อน เธอพยายามผลักไส...แต่เขากลับใช้ร่างกายตัวเองรับคมมีดเพื่อปกป้องเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

ซีอีโอห้างสรรพสินค้าสตาร์ไลท์ในเครือศตาวุทธิพงศ์กรุ๊ปอย่าง ‘พยัคฆ์’ อัลฟ่าเจ้าของกลิ่นดอกโบตั๋น ถูกทิ้งเคว้งคว้างอยู่ในห้องบนเรือสำราญกลางมหาสมุทร หลังจากได้ลิ้มลองโอเมก้าเจ้าของกลิ่นดอกลาเวนเดอร์ที่เพิ่งบรรเทาอาการฮีท นั่นทำให้พยัคฆ์ตามหาโอเมก้าที่หนีเขาไปโดยไม่รู้แม้กระทั่งชื่อ คุณหนูแห่งแม็กมารีนาซอย่าง ‘นลิน’ ทายาทเพียงคนเดียวของธุรกิจการเดินทะเลในเครือแม็กมารีนาซ ที่ครอบคลุมการขนส่งทางทะเล และล่องเรือสำราญทั้งในและนอกประเทศ ลูกชายคนเดียวของผู้มีอิทธิพลใหญ่แห่งซีแอตเทิล ถูกลูบคมถึงถิ่น โดนวางยากระตุ้นฮีทจนต้องดิ้นรนหนีให้อัลฟ่ากลิ่นดอกโบตั๋นเข้าช่วย ทว่าเขาเป็นพวกตาต่อตาฟันต่อฟัน ในเมื่อกล้าวางยากันถึงที่ เขาก็จะกลับไปเอาคืน ถอนรากถอนโคน แม้นั่นจะเป็นการเปิดเผยอดีตที่ปิดบังมาถึง 20 ปีก็ตาม ใครจะคิดว่าโชคชะตาจะเล่นตลก นำพาอัลฟ่าและโอเมก้าที่เคยใช้เวลาด้วยกันบนเรือกลับมาเจอกันอีกครั้ง ทว่า…เพราะนลินยืนยันว่าเป็นเบต้า พยัคฆ์จึงทำทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ แม้แต่การยอมเป็นเด็กดีของนลิน ใครจะหาว่าเขาเป็นเด็กผีก็ช่าง ถ้าเพื่อจะได้นลินมาอยู่ใต้ร่างอีกครั้ง… เขายอมเล่นละครเป็นเด็กดีของนลิน เพื่อพิสูจน์ว่านลินคือ…โอเมก้ากลิ่นดอกลาเวนเดอร์บนเรือคนนั้น!

“อ๊ะอาย” หญิงสาวที่มีความฝันเป็นสไตลิสต์มืออาชีพ โชคชะตาให้เธอได้ทำงานกับ “นต” นักร้องดังที่ผู้หญิงทั้งประเทศยกให้เป็น พ่อไมโครเวฟ และเป็นคนที่เธอแอบติดตามผลงานจนกลายเป็นแฟนคลับ นักร้องหนุ่มที่แสนสุภาพ อ่อนโยน แสนดีอย่างที่ทุกคนเห็น แต่ตัวจริงกลับเอาแต่ใจ ขี้หงุดหงิด น่ากลัว จนทำให้หัวใจแทบหยุดเต้น เขาเหมือนเสือที่หลอกล่อให้เหยื่ออย่างเธอมาติดกับ จนหลงและ “ขึ้นเตียงไปกับเขา” อ๊ะอาย สไตลิสต์มืออาชีพ เธอได้ทำงานกับ นต นักร้องดังที่ผู้หญิงทั้งประเทศหลงรัก และเป็นคนที่เธอติดตามผลงานเป็นแฟนคลับ นักร้องที่แสนดีอย่างที่ทุกคนเห็น ตัวจริงนั้นร้าย เขาล่อให้เธอหลงขึ้นเตียงไปกับเขา

"ฉันให้อภัยเธอได้นะ... ถ้าเธอสัญญาว่าจะไม่ทิ้งฉันไปอีก แค่เธอบอกฉันสักคำ... ฉันจะได้รอ" เธอคือจุดอ่อนเดียวในชีวิตที่เพียบพร้อมของเขา... ส่วนเขาคือความสุขเดียวที่เธอไม่มีสิทธิ์ครอบครอง... "ฉันรอเธอมาตลอดนะอลิซ... ต่อให้เธอบอกให้ฉันรอห้าปี หรือต้องรอเป็นสิบปี เธอเองก็รู้ดี... ว่ายังไงฉันก็จะรอ" "จะรอทำไม?" "...แล้วเรื่องสัญญาของเราล่ะ" "มันไม่มีอีกแล้วอเดล สัญญาเด็กๆ พวกนั้นน่ะลืมมันไปเถอะ...