บ ลู มา

โลมาเป็นสัตว์​น้ำจืดและน้ำเค็ม มักจะอาศัยอยู่ในทะเลและความน่ารักสดใสขี้เล่นของมัน ทำให้ผู้คนที่พบเจอกลับต้องหลงอยู่เรื่อย แม้กระทั่ง ทะเล สิ่งที่ธรรมชาติสร้างขึ้นให้เป็นที่พักพิงอาศัยแก่สัตว์​น้ำ​แต่สำหรับทะเลแห่งนี้ไม่ว่าจะมีสัตว์​น้ำชนิดไหนอาศัยอยู่ก็ตาม เขาจะโอบกอดและปกป้องสิ่งเดียวเท่านั้น คือ.... โลมา เรื่องราวความรักของรุ่นพี่วิศวะปี 3 ชายหนุ่มผู้มีชื่อว่าทะเล เขาตกหลุมพรางรัก รุ่นน้องสถาปัตย์ ปี 1 อย่างน้องโลมา ตั้งแต่แรกพบ จึงทำให้เกิดที่มาของคำว่า ทะเลแอบชอบน้องโลมามา 3 ปี พอรู้ว่าน้องจะบินไปเที่ยวญี่ปุ่นคนเดียว พี่ทะเลคนนี้มีหรือจะยอมปล่อย! ก็บินตามน้องไปเลยสิ ญี่ปุ่นมันก็แค่ปากซอยครับ แอบชอบ 3 ปี ตามจีบ 3 วัน ทะเลได้น้องมาเป็นแฟน คนพี่จีบยังไงเอ่ยถึงจีบน้องติดเร็วขนาดนี้.....

เห็นครั้งแรกก็สะดุด ’ใจ’ จนต้องอุ้มไป ‘ปล้ำ’ ให้มันรู้แล้วรู้รอด “กองทัพ” ไม่เชื่อว่าตัวเองจะมีความรักให้กับสาวน้อย “บูรณิการ์” เพราะสำหรับเขาแล้วความ ‘รัก’ คือเรื่องไกลตัว แต่กว่าจะรู้ตัวเธอกับ ‘ลูก’ ในท้องก็ไปซะแล้ว +++++++ “ไม่ต้องมานั่งใกล้ฉัน” “จะเขินอายและหวงเนื้อหวงตัวไปทำไม เมื่อคืนเราเบียดกันกว่านี้ บีบียังแอ่นเด้งรับเอารับเอา” “ทะลึ่ง!” “ก็ ‘เมีย’ สวยนี่” เขาตอบกลับเย้าหยอกแกล้งให้บูรณิการ์เขินอายตนหนักกว่าเดิม

บุปผางาม…แม้เปี่ยมด้วยกลิ่นหอม ก็อาจซุกซ่อนพิษร้ายไว้ใต้กลีบบาง ผู้ใดคิดแตะต้อง…ย่อมไม่พ้นพบกับความตาย การให้อภัยคือคุณธรรมของผู้สูงส่ง ใครจะถือไว้ก็ช่าง แต่ข้ามิเคยคิดอวดตนว่าเป็นผู้ประเสริฐ และไม่เคยมีใจ…จะยกโทษให้ผู้ใด

ดลธรรมรู้สึกใจเต้นแรงตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกับพาลิน แต่เพราะอีกคนมีแฟนอยู่เขาจึงได้แต่อยู่ใกล้ๆ ในฐานะพี่ชาย แต่พออีกคนอกหัก เขาก็ไม่รอช้าที่จะเข้ามาช่วยปลอบใจ พอใกล้ชิดกันมากขึ้นพาลินก็ยอมเปิดใจให้เขา แต่เมื่อถึงคราวที่ต้องตัดสินใจเลือกระหว่างคนรักกับหลานชายที่ไร้พ่อขาดแม่ ดลธรรมก็ต้องคิดหนักเพราะเขารักทั้งสองคนเท่าๆ กัน พาลินสัญญาว่าจะรักเขาแม้ตัวเองจะไม่ใช่คนที่ถูกเลือกก็ตาม

“อาปิน ลากตัวหมอนั่นออกไป แล้วจัดการสั่งสอนมันด้วยว่า อย่าได้คิดเสนอหน้ามายุ่งกับเมียฉันอีก” จบประโยคนั้น คนสั่งก็อุ้มบัวชมพูออกมาโดยไม่สนใจว่าเธอจะขัดขืนหรือทุบตีเขาหนักมือเพียงใด แผงอกของชายหนุ่มในคืนนี้แกร่งยิ่งกว่าหิน อีกทั้งหัวใจที่แห้งเหี่ยว มานาน ฉับพลันกลับพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง แม้กระทั่งพอลลีนที่รีบรุดตามออกมาเจรจาขอตัวน้องสาวคืนก็ยังต้องหยุดตัวเองเอาไว้ “กลับไปบอกคุณแม่อรณีว่าผมขอเวลาเคลียร์กับบัว อ้อ ไม่ใช่สิ ขอเวลาเคลียร์เรื่องยุ่งๆ กับเมียตัวเองซักสองวัน จากนั้นจะรีบกลับไปจัดการสู่ขอตามประเพณี ไม่ต้องเสียเวลาปฏิเสธนะ เพราะภายในสองวันนี้ผมจะทำให้บัวชมพูท้องกลับมาแน่นอน”คนที่ทั้งรักทั้งโกรธประกาศกร้าวอย่างอหังการ บัวชมพูได้ยินอย่างนั้นก็นึกโมโห แทบอยากกางกรงเล็บข่วนหน้าเขา แต่ก็ถูกอีกฝ่ายก้มหน้าลงมาขู่ “ถ้าคิดว่าการที่อยู่ๆ เธอก็หายตัวไปเกือบหกเดือน ยังทำให้ฉันโมโหจนคลั่งไม่พอ จะออกฤทธิ์ออกเดชมาอีกแค่ไหนก็ได้ ยิ่งดื้อเท่าไร ฉันยิ่งมีวิธีลงโทษเธอหนักขึ้นเท่านั้น สำหรับฉัน โซ่แส้กุญแจมือไม่ใช่ของหายากเลย รู้ไว้” พูดจบเขาก็พาหญิงสาวเดินออกมาจากที่นั่นท่ามกลางอาการตกตะลึงของทุกคน

ตอนนี้ภายในห้องนอนดังระงมไปด้วยเสียงจากริมฝีปากนุ่มของชายหนุ่มอายุรุ่นราวคราวลูก ก้มลงบดริมฝีปากครอบรัดแท่งลำคัดแข็งของผู้ชายวัยคราวพ่ออย่างหื่นกระหายเมามัน “อ๊า… ซี้ดดดดด… ” เสียงลุงครามครางออกมา… ยิ่งทำให้มายน์ได้ โดนขนาดนี้ไม่เสียวก็เกินไป ไม่งั้นลุงครามก็คงไม่ขยับก้นกระเด้าเสยขึ้นมาเป็นจังหวะด้วยความลืมตัวทั้งที่ตายังหลับพริ้ม “อ๊า… ซี้ดดดดด… ” เสียงลุงครามครางยาว ก่อนที่แกจะสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะความเสียวที่กำลังจู่โจมเข้าใส่ลำเนื้อร้อนผ่าว “ฮะ… เฮ้ย… ” ลุงครามร้องอุทานเสียงดัง… ด้วยอารมณ์ตกใจมายน์รีบคลายริมฝีปากจากลำเนื้อที่ก้มหน้าก้มตาดูดอย่างเมามันมาครู่ใหญ่ๆ ค่อยๆ กระถดกายห่างออกมาด้วยท่าทางกลัวๆ คิดว่าจะต้องโดนลุงครามถีบโครมกระเด็นตกลงจากเตียงอย่างแน่นอน “ไอ้หนู… นี่เอ็งทำอะไรวะ… ” ลุงครามตกใจ