ปลูกรักพักใจใต้มะกอกขาว

เมื่อลูกสาวคนเล็กอย่าง ลูกหยี ต้องมาแต่งงานแทนพี่สาวที่หนีไปเพื่อหลีกเลี่ยงการแต่งงานกับ เอกณัฐ เพื่อนสนิทของพ่อที่มีอายุมากกว่าเธอถึง 20 ปี เจ้าของไร่ชาผู้เคร่งขรึม เธอไม่คิดเลยว่าชายผู้มีอดีตที่ผิดหวังจากรักครั้งเก่า คนที่ดูดุและเจ้าระเบียบจะกลับมีหัวใจที่อ่อนโยนเมื่อได้อยู่ใกล้กัน ความดื้อรั้นของเธอกลับเป็นสิ่งที่ทำให้เอกณัฐเปิดใจให้กับความรักครั้งใหม่ ความผูกพันเริ่มก่อตัวท่ามกลางธรรมชาติของไร่ชาและการเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกัน ชีวิตใหม่ที่เธอคิดว่าเป็นเพียงภาระกลับกลายเป็นความอบอุ่นที่ไม่เคยสัมผัส ร่วมเดินทางไปกับการเติบโตของความรักระหว่างสองหัวใจที่แตกต่างกันใน “รักร้อยใจในไร่ชา”

‘โคหนุ่มใหญ่กินหญ้าอ่อน’ปากก็บอกว่าไม่อยากกิน แต่ได้ชิมไปที ติดใจ! ก็ #หญ้าอ่อนขยันยั่ว ใครจะอดใจไหว กินไม่เหลือน่ะสิ #ยั่วมายั่วกลับไม่โกง! หล่อนเอื้อมมือไปด้านหลัง นิ้วมือแตะที่ตะขอ ค่อยๆ ปลดออกจนเนื้อลูกไม้ล่นขึ้นเหนือเนินอวบ จนหล่อนต้องห่อกายเข้าหากันเพราะเหน็บหนาวทั้งจากไอเย็นแล่นกระทบและจากหัวใจไร้ยางอายนี้ แต่หล่อนต้องไปต่อ ไม่มีอะไรที่จะเสียอีกแล้ว ต่อจากนี้หล่อนจะมีแต่ได้ ได้มอบสิ่งที่มีค่าสูงสุดในชีวิตให้ผู้ชายที่หล่อน ‘รัก’ เขาข้างเดียว

เลขาหนุ่มชาวสวนที่อยากอยู่ในเมือง : ไม่อยากทำสวนมันร้อนเหนื่อยกินแต่ผักผลไม้มันดูไม่ไฮโซ แมงปอหนุ่มชาวสวนอินโทรเวิร์ต: ทำสวนเหมือนมีขุมทรัพย์มหาศาลมีของให้กินตลอดชีวิต

“ท่านเจ้าเมืองอย่าเอาแตงกวาข้า ” “ใครบอกข้าจะเอาแตงกวาเจ้า ข้าต่างหากที่จะมอบแตงกวาของข้าให้แก่เจ้า” บทนำ ลี่หยางที่เจ็บจากความรักที่ถูกหักหลังถูกรถขนปลาชนระหว่างที่รู้ความจริงว่าความรักที่เขามอบให้แฟนหนุ่มคือการหลอกใช้เท่านั้น เขาคิดว่าตัวเองจะตายเพราะถูกชนเข้าอย่างจังแถมยังตกลงสู่ท้องทะเลกว้าง แต่ใครจะไปคิดว่าเขากลับได้ทะลุมิติย้อนเวลากลับไปในยุคโบราณ แถมเขายังมีแม่ที่ต้องเลี้ยงดูฐานะครอบครัวยากจนและท่านแม่ยังไปติดหนี้ท่านใต้เท้าอีกด้วยซ้ำ เมื่อเขาทะลุมิติมาเขาจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างในโลกนี้เอง เขาจึงคิดหาทางจะหาเงินไปใช้หนี้แต่ทว่าในบ้านของเขามีเพียงเมล็ดแตงกวาที่เหลืออยู่ ดังนั้นเขาจึงลงมือปลูกแตงกว่าเพื่อขายหาเงินใช้หนี้แต่ระหว่างที่แตงกำลังโตเขากลับถูกใต้เท้ากลั่นแกล้งสารพัด ราวกับสวรรค์เมตตาหรือว่าซ้ำเติมเมื่อท่านเจ้าเมืองที่ย้ายมาใหม่กลับถูกตาต้องใจเขาจนได้ จึงได้จ่ายหนี้ให้ทั้งหมดเพื่อให้เขามาอยู่ข้างกายตนในทุกค่ำคืน ชีวิตใหม่ของลี่หยางจะเป็นอย่างไรติดตามต่อกันได้นะคะ นิยายเรื่องนี้แต่งตามจินตนาการของนักเขียนเท่านั้นไม่ได้อ้างอิงตามประวัติศาสตร์ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น หากขาดตกบกพร่องหรือติดขัดตรงไหนต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

พ่อแสนคำเอ็นดูลูกเลี้ยงที่ชื่อ หวันยิหวา เธอติดตามแม่ของเธอมาตั้งแต่อายุ 10 ขวบ พ่อเลี้ยงให้การดูแลเธอเป็นอย่างดีเหมือนกับลูกสาวแท้ วันหนึ่งพ่อแท้ ๆ ของหวันยิหวาเสียชีวิต คุณย่าเลยมารับตัวเธอไปงานศพพ่อ จากนั้นคุณย่าก็ส่งตัวเธอไปเรียนที่ีเมืองนอก พ่อเลี้ยงแสนคำเสียใจมาก สิบสองปีต่อมาพ่อเลี้ยงแสนคำป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายได้เขียนพินัยกรรมยกสมบัติเป็นที่ดินในไร่ชา และทรัพย์สินส่วนอื่น ๆ ให้กับภูดิศลูกชายแต่มีข้อแม้ว่าเขาต้องแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกับหวันยิหวาเท่านั้น เขาถึงจะได้ทรัพย์สินทั้งหมด หลังจากที่พ่อเลี้ยงแสนคำเสียชีวิตทนายได้เปิดพินัยกรรมซึ่งระบุว่า ภูดิศจะต้องแต่งงานกับลูกสาวของดวงใจจึงจะได้ครอบครองทรัพย์ิสินทั้งหมดภายในระยะเวลาหนึ่งปี แต่หากเลยเวลาหนึ่งปีแล้วไม่มีการแต่งงาน ก็ให้แบ่งทรัพย์สินเป็นสองส่วนเท่า ๆ กัน ส่วนแรกให้ลูกชายของพ่อเลี้ยงคือภูดิศ อีกส่วนหนึ่งให้กับดวงใจผู้เป็นภรรยาของพ่อเลี้ยงซึ่งดวงใจไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับพ่อเลี้ยง

หลังจากที่ย่าปลายฝันเสียก็ได้ทิ้งจดหมายไว้ให้ปลายฝันแต่งงานกับลูกแม่เลี้ยงในไร่แห่งหนึ่ง เมื่อทั้งสองคนได้แต่งงานกัน ปลายฝันก็รู้ว่าลูกของแม่เลี้ยงที่ชื่อตะวันนั้นมีแฟนอยู่แล้ว แต่เพราะตะวันต้องการเงินของตัวเองที่แม่เลี้ยงเก็บไว้จึงต้องยอมแต่งงานกับปลายฝัน แต่ไม่เป็นไร เพราะป้ายฝันก็ไม่คิดที่จะอยู่ที่นี่ไปตลอด ปลายฝันตั้งใจทำงานซึ่งเขาให้ปลายฝันทำงานบ้านกับทำงานในไร่แล้วก็มีค่าตอบแทนให้ปลายฝันดีใจมาก แต่เพราะตัวเขาเองนั้นมาในตำแหน่งภรรยาของเจ้าของไร่จึงทำให้คนของแฟนพ่อเลี้ยงนั้นเกิดความไม่พอใจกันแกล้ง แถมคนงานในไร่ที่เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวก็ชอบพ่อเลี้ยงจึงกันแกล้งเข้าไปกันใหญ่ ใส่ร้ายเธอแต่สุดท้ายด้วยความนิ่งของเธอผู้หญิงคนนั้นก็ต้องออกจากไร่ไป ความเอ็นดูของเธอที่ผู้เป็นแม่สามีมีให้ก็ไม่เคยที่จะเสื่อมคลาย เพราะขนาดไหนที่เธอกำลังตกอยู่ในอันตรายจากเพื่อนของเธอ แม่เลี้ยงก็เป็นคนให้คนช่วย แต่ก็ไปมีอะไรกับพ่อเลี้ยงตะวันจนได้ ด้วยความกลัวเธอจึงหนีออกมาโดยไม่รู้ว่าเขารู้ตัวแล้วว่าเป็นเธอ หลังจากคืนนั้นเขาก็ติดใจในรถของเธอ นานๆเขาก็หาแผนที่จากเข้าหาเธอตลอดจนช่วงปีใหม่ก็ได้จัดการเธอและทำให้เตียงนอนนั้นยับยู่ยี่ จนแม่บ้านของโรงแรมนำไปพูดจึงทำให้เธอเสียหายเจ้าของโรงแรมก็คือพี่ชายของพ่อเลี้ยงตะวันจึงต้องยกโรงแรมนั้นให้ปลายฝัน ทำให้เป็นเรื่องกันใหญ่โต ครั้นเมื่อเพื่อนของเธอท้องเธอจึงต้องไปจัดการเรื่องที่อยู่ให้แต่พอไปร่ำลาพ่อเลี้ยงเพื่อที่จะไปหาเพื่อน พ่อเลี้ยงก็เกิดหวงขึ้นมา และแอบตามไปจนเจอกับแฟนของตัวเองและรู้ความลับว่าเขามีสามีอยู่แล้ว จึงทำให้ตะวันหนีกลับไร่ไปก่อน พอทำใจได้ทั้งสองก็หันมาดูใจกัน