ผู้หญิงในวันพีช

ความน่ารักใน 'วันพีช' มันวัดกันที่ความสดใสและพลังชีวิตมากกว่าหน้าตาอย่างเดียว! นามิคือตัวเลือกแรกที่ผุดขึ้นมาในหัว เพราะนอกจากจะฉลาดหลักแหลมแล้ว เธอยังมีความเป็นผู้นำที่แฝงไว้ใต้รอยยิ้มจี๊ด ๆ เวลาเห็นเธอวางแผนหรือกังวลเรื่องเงิน ก็อดขำไม่ได้ว่าทำไมถึงน่ารักขนาดนี้

อีกคนที่พลาดไม่ได้คือโบอา แฮนค็อก ความหยิ่งผยองของราชินีงูที่เปลี่ยนเป็นใบหน้าแดง ๆ เมื่ออยู่ต่อหน้าลูฟี่เนี่ยแหละที่ทำให้เธอขึ้นแท่นน่ารักอันดับต้น ๆ แบบที่ใครก็แทนที่ไม่ได้ ความ反差萌 แบบนี้ทำให้เธอเป็นตัวละครที่ทรงพลังแต่ก็อบอุ่นใจในเวลาเดียวกัน

ตัวละครผู้หญิงใน 'วันพีช' ไม่ได้เป็นเพียงองค์ประกอบเสริม แต่หลายตัวมีบทบาทขับเคลื่อนโครงเรื่องอย่างมีนัยยะ ลองดูเนฟเฟอร์ตารี วิวีที่เป็นนักสู้ผู้ชาญฉลาดและเป็นราชินีที่เปี่ยมภาวะผู้นำ เธอไม่เพียงแค่เป็นแรงบันดาลใจให้กลุ่มโจรสลัดฟันขาว แต่ยังเป็นศูนย์กลางของความขัดแย้งในอาร์คอาลาบาสตา

หรือนิโค โรบินที่ความเป็นนักโบราณคดีของเธอกลายเป็นกุญแจสำคัญต่อเป้าหมายสุดท้ายของเรื่อง เห็นได้ชัดว่าตัวละครเหล่านี้ถูกออกแบบมาเพื่อท้าทายภาพเหมารวมหญิงในวงการโจรสลัด ที่มักถูกมองว่าเป็นฝ่ายอ่อนแอ พวกเธอแสดงให้เห็นว่าความแข็งแกร่งมีหลายรูปแบบ ทั้งทางกายและจิตใจ

แฟชั่นผู้หญิงใน 'One Piece' เปลี่ยนแปลงอย่างมีชีวิตชีวาตามสภาพแวดล้อมของโลกและการเติบโตของตัวละคร โดยไม่ใช่แค่การเปลี่ยนชุดไปมาแต่ละครั้งยังสะท้อนบุคลิก ภูมิหลัง และบทบาทในเรื่องได้อย่างชัดเจน ตั้งแต่ช่วงต้นเรื่องที่เสื้อผ้าดูเรียบง่ายและใช้งานได้จริง จนถึงภาคที่เต็มไปด้วยธีมวัฒนธรรมเฉพาะและการออกแบบที่ละเอียดขึ้นตามยุคของผลงาน การพัฒนาเสื้อผ้ายังทำหน้าที่เป็นเครื่องมือเล่าเรื่องที่ช่วยบอกสถานะสังคมและความเปลี่ยนแปลงภายในจิตใจของตัวละครได้ด้วย

ใน 'East Blue' ชุดผู้หญิงอย่างของ Nami และ Vivi มีความเรียบง่ายและเน้นการเคลื่อนไหว Nami มักจะใส่บิกินีหรือท็อปสั้นที่สื่อถึงความคล่องตัวและความมั่นใจของเธอ ขณะที่ Vivi ในฐานะเจ้าหญิงจะมีชุดที่อ่อนหวานและเป็นราชินีมากกว่า เมื่อไปถึง 'Alabasta' ชุดจะชัดเจนกับสภาพแวดล้อมแบบทะเลทรายเห็นได้จากผ้าคลุมและสีโทนทราย ส่วนใน 'Skypiea' และ 'Water 7' เสื้อผ้าปรับตามฟังก์ชันการใช้จริง เช่นเสื้อผ้าที่เบาและระบายอากาศสำหรับสวรรค์บนท้องฟ้า หรือชุดที่เป็นเอกลักษณ์แบบช่างซ่อมใน Water 7 ที่มีทั้งเข็มขัดและเครื่องมือซ่อนในชุด ซึ่งสะท้อนว่าชีวิตประจำวันของตัวละครเปลี่ยนไปตามสถานที่ที่พวกเขาไปเยือน

ช่วงเวลาที่ชอบมากคือการเปลี่ยนแบบหลังไทม์สกิป เพราะสไตล์ของผู้หญิงในเรื่องขยับไปทางผู้ใหญ่และซับซ้อนมากขึ้น ทั้ง Nami และ Robin มีการออกแบบที่เน้นเส้นสายและรายละเอียดมากขึ้น ตัดเย็บสวยขึ้นและบางครั้งก็เซ็กซี่ขึ้นในแบบที่สื่อถึงความเป็นผู้ใหญ่ของตัวซี นอกจากนี้ภาค 'Amazon Lily' แสดงการออกแบบที่เน้นความแข็งแกร่งและความเป็นนักรบของผู้หญิงในเกาะนั้น ส่วน 'Dressrosa' และ 'Whole Cake Island' แสดงให้เห็นว่าแฟชั่นยังถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของอำนาจและสถานะทางสังคม เช่นชุดฟุ่มเฟือยของชนชั้นสูงและธีมของขนมหวานในโลกของ Big Mom ในทางกลับกัน 'Wano' เป็นบทเรียนด้านการหยิบยืมวัฒนธรรมมาใช้ อิทธิพลจากชุดกิโมโนและเครื่องประดับแบบญี่ปุ่นสมัยเอโดะถูกนำมาตีความใหม่ให้เข้ากับโลกของ 'One Piece' และยังคงความเป็นเอกลักษณ์ของตัวละครไว้

โดยรวมแล้วการเปลี่ยนแฟชั่นของผู้หญิงใน 'One Piece' ทำให้การดูเรื่องมีมิติมากกว่าแค่บทบู๊หรือมุกตลก เสื้อผ้าเป็นภาษาอย่างหนึ่งของเรื่องที่บอกเล่าทั้งสถานที่ บุคลิก และบทบาทได้พร้อมกัน ในมุมมองของผมเสน่ห์ที่ดีที่สุดคือการที่แต่ละชุดรู้สึกเหมาะสมทั้งกับตัวละครและฉาก ทำให้ทุกครั้งที่เห็นชุดใหม่รู้สึกตื่นเต้นและอยากจับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เพื่อดูว่าชุดนั้นกำลังเล่าอะไรอยู่ นี่แหละคือเสน่ห์ของแฟชั่นในโลกของ 'One Piece' ที่ผมยังคงชื่นชอบอยู่เสมอ

สีสันและรายละเอียดบนชุดของเธอทำให้ฉันหยุดดูทุกครั้งที่เธอโผล่ออกมา ฉันชอบมองชุดของ 'One Piece' ที่มีความหรูหราแบบจักรพรรดินีเพราะมันเล่าเรื่องบุคลิกของตัวละครนั้นได้ชัดเจน โดยเฉพาะชุดของโบอา ฮันค็อก — การใช้ลวดลายงูทอง คัตติ้งที่รัดรูป และผ้าคลุมยาวที่ปลิวตามลม ทำให้เธอดูเหนือกว่าและมีอำนาจ แม้จะมีความเซ็กซี่แฝงอยู่ แต่การออกแบบกลับตั้งใจให้เธอเป็นตัวแทนของราชินีที่อ่านได้จากระยะไกล

การผสมผสานเครื่องประดับ เช่น ต่างหูขนาดใหญ่ และลายพิมพ์ที่มีการเล่นสีแดงทอง ช่วยเสริมคาแรกเตอร์ของเธอว่าไม่ได้ออกแบบมาเพียงเอาใจสายตา แต่ยังสื่อถึงความเป็นผู้นำ ส่วนซิลลูเอทที่คมชัดของชุดทำให้เธอดูทรงพลังในทุกเฟรมของมังงะและอนิเมะ นอกจากนี้ เวลาที่นักเขียนเปลี่ยนชุดให้เธอในฉากที่อ่อนโยน ชุดแบบเรียบแต่มีรายละเอียดช่วยให้การเปลี่ยนอารมณ์เป็นไปอย่างลื่นไหล

ในมุมมองของฉัน การออกแบบชุดแบบนี้สำเร็จทั้งในเชิงภาพและเชิงเรื่องราว เพราะมันทำหน้าที่มากกว่าการแต่งตัว — มันเป็นภาษาที่บอกสถานะ ความมั่นใจ และประวัติของตัวละครได้โดยไม่ต้องมีบทพูดเยอะ ชุดของฮันค็อกจึงโดดเด่นที่สุดสำหรับฉัน เพราะทุกครั้งที่เห็นยังให้ความรู้สึกว่าตัวละครนั้นมีเรื่องราวซ่อนอยู่เสมอ

ยูทูบเป็นแหล่งหนึ่งที่ฉันเจอแฟนคอนเทนต์เกี่ยวกับผู้หญิงใน 'วันพีช' มากที่สุด เพราะที่นั่นเต็มไปด้วยวิดีโอวิเคราะห์เชิงลึก มอนทาจ์คอสเพลย์ และรีแอคชั่นที่จับรายละเอียดตัวละครได้ชัดเจน ผมเห็นช่องที่ทำซีรีส์ยาวเกี่ยวกับการพัฒนาตัวละครอย่างโรบิ้นกับนา미 มีคลิปที่แยกแต่ละฉากสำคัญเพื่ออธิบายบทบาทของผู้หญิงในเนื้อเรื่อง และยังมีช่องที่เน้นเรื่องแฟชั่นของตัวละคร เช่นการแยกสไตล์การแต่งตัวของฮาแฮนด์คหรือชาร์ล็อตต์พุดดิงท์ นอกจากวิดีโอแบบยาวแล้ว ยังมีช็อตสั้น ๆ ที่ถูกตัดลงมาเป็นคลิปสั้นสำหรับแชร์ในแพลตฟอร์มอื่นด้วย ทำให้ความนิยมกระจายจากยูทูปไปยังที่อื่นได้เร็วมาก

TikTok กับ Instagram กลายเป็นสนามของคอนเทนต์ไวรัล เช่นมินิรีวิวคาแรกเตอร์ เอดิตเพลงประกอบกับซีนซึ้ง ๆ หรือเทรนด์เสียงที่คนเอามาใส่ซับสำหรับหน้าโซเชียล รวมทั้งคอสเพลย์สั้น ๆ ที่โชว์ถ่ายและตัดต่อเร็ว ๆ บน TikTok ทำให้ภาพลักษณ์ผู้หญิงใน 'วันพีช' ถูกตีความใหม่ ๆ อยู่เสมอ ส่วน Instagram นั้นเป็นแกลเลอรีของศิลปินและคอสเพลเยอร์ที่ชอบโพสต์ภาพถ่ายคุณภาพสูง และรวมงานอาร์ตเวิร์กหรือฟอโต้ชู้ตที่ให้มุมมองสวยงามสำหรับตัวละครโปรด ในขณะเดียวกัน Pixiv กับ DeviantArt ยังคงเป็นฐานทัพของแฟนอาร์ตที่เต็มไปด้วยฟอร์มต่าง ๆ ตั้งแต่แฟนอาร์ตเฮดคานอนจนถึงแฟนเมดโอริจินัล

แพลตฟอร์มสนทนาอย่าง Twitter/X, Reddit และเว็บบอร์ดท้องถิ่นอย่าง Pantip มีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนกระแสความคิดและทฤษฎี แฟน ๆ มักตั้งเทรดวิเคราะห์แอ็กชันของตัวละครตั้งแต่สัญลักษณ์เล็ก ๆ ในมังงะไปจนถึงการตีความความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ใน Reddit จะมีเธรดระดับโลกที่รวมลิงก์งานศิลป์ คลิป และทฤษฎีเชิงลึก ในขณะที่ Twitter ให้พื้นที่ไวสำหรับอัปเดตสั้น ๆ และรีทวีตงานศิลป์ให้เป็นไวรัล สำหรับแฟนคอนเทนต์ภาษาไทย Facebook Group, LINE OpenChat และ Discord เซิร์ฟเวอร์ท้องถิ่นคือที่ที่คนรวมตัวกันคุยเรื่องตอนใหม่ นัดคอสเพลย์ หรือลงขายโดจินชิ นี่เลยเป็นช่องทางที่คอนเทนต์ระดับท้องถิ่นเติบโตและมีปฏิสัมพันธ์กันมากขึ้น

สุดท้าย การ์ตูนฉบับใหม่ อีพิโสดที่เน้นตัวละครผู้หญิง หรืออาร์คอย่าง 'Amazon Lily' 'Enies Lobby' และ 'Whole Cake Island' มักจะทำให้คอนเทนต์เกี่ยวกับผู้หญิงพุ่งขึ้นทันที ไม่ว่าจะเป็นคลิปวิเคราะห์ ยอดคอสเพลย์ หรือแฟนอาร์ตชุดพิเศษ และการมีช่องทางสนับสนุนอย่าง Patreon หรือ Ko-fi ทำให้ครีเอเตอร์สามารถสร้างซีรีส์เจาะลึกเกี่ยวกับตัวละครผู้หญิงได้ต่อเนื่อง ผมชอบความหลากหลายของชุมชนตรงนี้ — ทั้งการตีความเชิงทฤษฎี งานอาร์ตที่สวยงาม และคอสเพลย์ที่ละเอียดอ่อน ทำให้ผู้หญิงใน 'วันพีช' ถูกยกขึ้นมามีเสียงและมิติใหม่ ๆ อยู่ตลอด ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้แฟน ๆ ยังคงตื่นเต้นและอยากมีส่วนร่วมอยู่เสมอ.

เมื่อพูดถึงเพลงธีมของผู้หญิงใน 'วันพีช' เพลงธีมของโบอา แฮนค็อกคือชิ้นงานที่โดดเด่นที่สุดในสายตาของฉัน เพราะมันจับความซับซ้อนของตัวละครได้แบบชัดเจนตั้งแต่โน้ตแรก — ความงามที่แฝงความแข็งแกร่งและความเหงาในเวลาเดียวกัน เสียงเมโลดี้ไม่ใช่แค่พื้นหลังแต่มันเป็นการประกาศว่าผู้หญิงคนนี้มีพลัง มีศักดิ์ศรี และพร้อมจะเปลี่ยนบรรยากาศของฉากให้กลายเป็นโชว์ส่วนตัวของเธอ เพลงนั้นใช้องค์ประกอบดนตรีที่ให้ความเป็นละคร บางท่อนจะมีคอรัสหรือเสียงประสานที่ยกระดับความอลังการ ในขณะที่บางท่อนกลับหลบมาเป็นเมโลดี้หวานๆ ที่แสดงถึงความอ่อนโยนและความโดดเดี่ยวเบื้องหลังมงกุฎที่เธอสวมอยู่

ฉันชอบที่ธีมนี้ไม่พยายามจะเป็นเพียงเพลงประกอบ แต่กลายเป็นเสมือนคำอธิบายตัวละครด้วยเสียง มันแตกต่างจากธีมของผู้หญิงตัวอื่นใน 'วันพีช' ที่มักจะสะท้อนอารมณ์เฉพาะด้าน เช่น ธีมของนามิที่มีความขี้เล่นและแอบซน หรือธีมของโรบินที่นำเสนอความลึกลับและความเศร้าอยู่ในที การเปรียบเทียบแบบนี้ทำให้เห็นว่าทีมงานเพลงตั้งใจหยิบยกคาแรกเตอร์มาเป็นหัวใจของการเรียบเรียงอย่างไร ธีมของแฮนค็อกมีโทนเสียงที่จัดจ้านกว่าวิถีปกติของซีรีส์ ทำให้ทุกครั้งที่มันโผล่มาในฉาก ฉากนั้นจะเหมือนถูกชุบชีวิตใหม่และผู้ชมจะรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของอารมณ์ทันที

นอกจากมิติด้านดนตรีแล้ว ประสบการณ์ส่วนตัวของฉันกับธีมนี้ยังเต็มไปด้วยภาพจำที่แข็งแรง เวลาฟัง OST เวอร์ชันยาวหรือเวอร์ชันที่จัดเรียงใหม่ จะรู้สึกว่ามันเป็นซาวด์แทร็กที่กำหนดสไตล์ของตัวละครมากกว่าการเป็นเพียงเพลงประกอบฉาก เฉพาะตอนที่เสียงคอรัสกับสตริงผสมกันแล้วทะยานขึ้น ฉันมักจะนึกถึงความขัดแย้งภายในตัวแฮนค็อก — ทั้งความรักที่มีต่อคนอื่นและความต้องการคงไว้ซึ่งศักดิ์ศรี เพลงนี้ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมให้ตัวละครมีมิติและทำให้ฉากโรแมนติกหรือฉากตลกบางครั้งมีบรรยากาศที่ซับซ้อนขึ้น

ถ้าต้องสรุปความประทับใจในแบบที่เป็นส่วนตัว ฉันคิดว่าความโดดเด่นของธีมโบอา แฮนค็อกมาจากความสามารถของมันในการบอกเล่าเรื่องราวผ่านเสียงเพียงไม่กี่วินาที มันทำให้ฉันหยุดดู และตั้งใจฟังวิธีที่ดนตรีกำหนดตัวละครมากกว่าการกระทำในฉาก เป็นเพลงที่ฟังซ้ำแล้วซ้ำอีกได้โดยไม่เบื่อ และทุกครั้งที่ได้ยินมันจะมีความอบอุ่นแปลกๆ ปนกับความฮึกเหิม — เสียงของผู้หญิงผู้ยิ่งใหญ่คนนั้นยังคงก้องอยู่ในหัวฉันเสมอ

ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเห็นโครงร่างของเรื่องราว เรารู้สึกได้เลยว่านิโค โรบินไม่ได้มาเล่นๆ ในโลกของ 'One Piece' การเป็นนักโบราณคดีของเธอไม่ใช่แค่อาชีพ แต่มันคือกุญแจที่เปิดประตูเรื่องราวหลักทั้งหมด

ในแง่โครงเรื่อง โรบินคือคนที่จับต้องได้กับความลับของศตวรรษที่หายไป—ปกป้องความรู้จากการทำลายของรัฐบาลโลกที่ลบประวัติศาสตร์ใน 'Ohara' และเป็นคนเดียวที่สามารถอ่านพอนีกริฟที่ชี้ทางไปสู่ 'Rio Poneglyph' ได้ ความสามารถนี้ทำให้เธอกลายเป็นเป้าหมายใหญ่และเป็นสาเหตุให้เกิดเหตุการณ์สำคัญหลายครั้ง เช่น การบุกช่วยเธอที่ 'Enies Lobby' ซึ่งฉากนั้นไม่ใช่แค่ฉากดราม่า เป็นจุดเปลี่ยนที่บอกว่าเธอมีความหมายต่อกัปตันและลูกเรืออย่างไร

นอกจากนี้ โรบินเติมเต็มบทบาทเชิงปัญญาให้กับกลุ่ม เธอไม่เพียงแค่ให้ข้อมูลเชิงประวัติศาสตร์ แต่ยังเป็นพลังขับเคลื่อนเชิงจริยธรรมในการค้นหาความจริง เรื่องราวของเธอสอนให้เราเห็นว่าการรู้ประวัติศาสตร์คืออำนาจและความเสี่ยงพร้อมกัน ในมุมส่วนตัว เราชื่นชอบการที่เธอผสมความเยือกเย็นกับความอ่อนแอในเวลาเดียวกัน ทำให้ทุกครั้งที่เธอออกคำวิเคราะห์หรือเปิดเผยความจริง มันรู้สึกมีน้ำหนักและส่งผลต่อแผนการของลูฟี่อย่างแท้จริง

ตลอดการสะสมสินค้ามา ฉันสังเกตว่านักสะสมและผู้ผลิตมักให้ความสำคัญกับตัวละครผู้หญิงจาก 'One Piece' หลายคน แต่ที่โผล่บ่อยที่สุดและเห็นได้ชัดคือ นามิ เธอไม่เพียงแค่ปรากฏบนเสื้อยืดหรือแท่งไฟแฟนเมดเท่านั้น แต่ยังมีฟิกเกอร์สเกล หลายเวอร์ชัน ฟิกเกอร์กลไก และคอลเลกชันชุดว่ายน้ำที่หลากหลายเต็มไปหมด

ฉันชื่นชอบการที่นามิมีคอสตูมเปลี่ยนบ่อยตามอาร์คต่าง ๆ นั่นทำให้ผู้ผลิตมีโอกาสสร้างฟิกเกอร์ธีมต่างๆ ตั้งแต่ชุดสไตล์โจรสลัดดั้งเดิมไปจนถึงชุดงานเทศกาลหรือชุดว่ายน้ำ ซึ่งช่วยดึงดูดทั้งคนชอบคาแรคเตอร์และคนชอบงานศิลป์ นามิยังเป็นหนึ่งในตัวละครหลักตั้งแต่ต้นเรื่อง ทำให้มีซีนสำคัญและช็อตภาพนิ่งที่แฟนๆ ชื่นชอบเยอะ เช่นตอนสำรวจแผนที่ ใบหน้าตอนเก็บความลับ หรือท่าทางใช้โลโก้บาโค้ดที่กลายเป็นไอคอนของเธอเอง

ในมุมของผู้สร้างสินค้า นามิคือตัวเลือกปลอดภัยและสร้างยอดขายได้เสมอ ฉันเองมีฟิกเกอร์นามิหลายตัวที่แต่ละตัวบอกเล่าเรื่องราวของอาร์คต่างกัน ดูแล้วรู้สึกเหมือนได้สะสมช่วงเวลาของเรื่องราวเข้าไว้ด้วยกัน เพราะแบบและท่าโพสของเธอสามารถเล่าเรื่องได้แม้ไม่มีคำพูด นั่นแหละคือเหตุผลว่าทำไมนามิจึงมักปรากฏบนสินค้ามากที่สุดสำหรับแฟรนไชส์นี้

ความมืดในอดีตของ 'โรบิน' ให้ความรู้สึกเหมือนหน้าหนังสือปกดำที่ฉีกออกแล้วเจอคำว่าถูกตัดตอนจนขาดตอนหนึ่งกลางเรื่องราว

การได้เห็นภาพเยาว์วัยของเธอที่ 'โอฮาร่า' ถูกลบเลือนด้วยเสียงระเบิดและประกาศล่าสังหารยังคงทำให้ใจหายทุกครั้ง ฉันจำความฉลาดล้ำและความโดดเดี่ยวที่ฝังรากลึกในตัวเธอได้ชัดเจน — การถูกสังคมตราหน้าว่าเป็นผู้ต้องหาทางประวัติศาสตร์ ความพยายามจะค้นหาความจริงที่ถูกห้ามไว้คือสิ่งที่ผลักดันเธอ แต่พร้อมกันนั้นก็กลายเป็นแผลใหญ่ที่ทำให้เธอไม่ยอมเปิดใจกับใครง่าย ๆ

เมื่อมาถึงฉากที่เธอยอมเปิดปากว่า 'ฉันอยากมีชีวิตอยู่' ต่อหน้าลูฟี่ มันเป็นวินาทีนึงที่เปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ทั้งหมดของเธอจากคนเก็บงำความเศร้าเป็นคนที่ได้รับสิทธิ์กลับมามนุษย์อีกครั้ง ฉันรู้สึกถึงความอบอุ่นและความไว้วางใจที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในกลุ่มของเธอ — นี่ไม่ใช่แค่การช่วยเหลือทางร่างกาย แต่เป็นการเยียวยาแผลในจิตใจที่ยาวนาน และนั่นทำให้เรื่องราวของเธอมีมิติทางอารมณ์ที่ลึกกว่าการเป็นเพียงตัวละครฉลาด ๆ คนหนึ่งใน 'วันพีช' หลังกระบวนการยอมรับตัวเองของโรบิน เหลือเพียงความหวังและการเริ่มต้นใหม่ที่อบอุ่น ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันยิ้มออกมาตอนจบบทนั้น

แค่คิดถึงผู้หญิงสุดแกร่งใน 'One Piece' ก็ต้องมีชื่อบัวฮันค็อกอยู่แน่นอน ราชินีแห่ง Amazon Lily ที่มีพลังฮากิขั้นสูงและวิชามาร Devil Fruit ที่ทำให้ใครก็ตามที่คลั่งไคล้เธอกลายเป็นหิน

อีกคนที่ขาดไม่ได้คือบิ๊กมัม ชาร์ล็อตต์ ลินลิน ยอดแม่มดแห่งทัพใหญ่ที่มีพลังสุดอื้อฉาวทั้งในด้านร่างกายและ Devil Fruit ที่ควบคุมชีวิตได้อย่างน่าหวาดกลัว เธอแสดงให้เห็นว่าอำนาจที่แท้จริงไม่ได้มาจากรูปร่าง แต่มาจากจิตใจที่เด็ดเดี่ยว

เรายังมีนิโกะ โรบิน นักโบราณคดีแห่งทีมลูฟี่ ผู้พิชิตภาษาโบราณและมีท่าไม้ตายที่สร้างแขนได้ทุกที่ แม้จะไม่ใช่สายต่อสู้โดยตรง แต่การผสมผสานความรู้และความเฉลียวฉลาดทำให้เธอเป็นภัยคุกคามที่ประเมินค่าไม่ได้