มิชชั่นอิมพอสซิเบิ้ล 6

หนังสไตล์สปายแบบนี้ทำให้หัวใจฉันเต้นแรงทุกครั้งที่เห็นทีมต้องแก้ปมกันแบบเรียลไทม์ — 'Mission: Impossible – Fallout' เป็นหนังที่เล่าเรื่องเกี่ยวกับภารกิจที่ล้มเหลวซึ่งตามมาด้วยผลลัพธ์ที่ใหญ่โตและน่ากลัว หนังพาเราไล่ตามทีม IMF ที่ต้องรวบรวมชิ้นส่วนของภัยคุกคามระดับโลกก่อนที่มันจะถูกประกอบใช้โดยกลุ่มก่อการร้ายที่มองหาชิ้นส่วนอันตราย

โครงเรื่องหลักหมุนรอบอีธาน ฮันต์กับทีมของเขาที่ต้องตามล่าชิ้นส่วนที่อาจสร้างอาวุธร้ายแรงได้ ระหว่างทางมีการหักหลัง ความไว้วางใจที่สั่นคลอน และตัวละครที่เข้ามาเป็นปัจจัยเพิ่มความซับซ้อน เช่น เจ้าหน้าที่ใหม่ที่ถูกส่งมาควบคุมงาน ทีมต้องรับมือกับแรงกดดันจากหน่วยงานรัฐและผลกระทบทางจริยธรรมของการตัดสินใจบางอย่าง

สิ่งที่ทำให้หนังน่าจดจำไม่ใช่แค่พล็อตหลักแต่เป็นการผสมผสานระหว่างแอ็กชันระดับสตันท์จริง การเผชิญหน้าทางอารมณ์ของตัวละคร และการปล่อยให้ผู้ชมคาดเดาว่าใครไว้วางใจได้ หนังยังตั้งคำถามเรื่องผลลัพธ์ของการกระทำในภารกิจเสี่ยงตาย ซึ่งทำให้ฉากแอ็กชันแต่ละฉากมีน้ำหนักมากกว่าการไล่ล่าแบบฉาบฉวยตามสูตรของหนังแอ็กชันทั่วไป

หัวใจยังเต้นแรงทุกครั้งที่นึกถึงฉากสโลว์โมชั่นตอนมันส์สุดในตอนท้ายของหนังเรื่องนั้น — นี่คือคำพูดจากคนที่เข้าโรงเพื่อดู 'Mission: Impossible – Fallout' ตั้งแต่สัปดาห์แรกที่หนังเข้าไทย ในแง่ของการตอบคำถามว่า 'มิชชั่นอิมพอสซิเบิ้ล 6 จะเข้าฉายในไทยเมื่อไหร่' ถาตอบแบบตรงประเด็นคือ หนังภาคที่หลายคนเรียกกันว่าเลข 6 ก็คือ 'Mission: Impossible – Fallout' ซึ่งเข้าฉายในไทยช่วงปลายเดือนกรกฎาคม ปี 2018 (ประมาณกลางถึงปลายเดือนกรกฎาคม) และเป็นช่วงที่บรรยากาศในโรงคึกคักมาก ผู้ชมชื่นชอบฉากแอ็กชันที่แท้จริงและสตั๊นต์ที่แทบไม่ต้องพึ่งเทคนิค CGI มากนัก

ฉันจำได้ว่าการฉายในไทยครั้งนั้นทำให้แฟนๆ ตื่นเต้น ทั้งการโปรโมตแบบโรดโชว์และการที่คนไทยจำนวนมากไปรอตั้งแต่รอบพรีวิว ทำให้เห็นว่าแฟรนไชส์นี้ยังมีพลังขนาดไหน ความรู้สึกเมื่อดูคือมันกระแทก ประสาทสัมผัสถูกกระตุ้นตลอดเวลา — ฉากบนเฮลิคอปเตอร์ ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ในปารีส หรือการต่อสู้บนหลังคารถ นี่คือสิ่งที่คนพูดถึงมากที่สุดในช่วงฉาย หนังทำรายได้ดีในช่วงนั้นและกลายเป็นหนึ่งในภาคที่หลายคนหยิบยกมานับรวมว่าเป็นภาคที่กลมกล่อม ทั้งองค์ประกอบทางภาพ ดนตรีประกอบ และการแสดงของตัวเอก

แต่อยากจะย้ำว่าเรื่องการเรียกเลขภาคในแฟรนไชส์นี้มักทำให้เกิดความสับสน: หลายคนจะนับตามลำดับจริงๆ ของการออกฉาย แต่บางคนจะนับตามชื่อทางการที่มีคำว่า 'Part' หรือคำต่อจากชื่อหลัก ไม่ว่าจะเรียกอย่างไร ความทรงจำจากการดูในโรงฉายในไทยยังชัดเจน — กลิ่นป๊อปคอร์น เสียงฮือฮาในฉากสำคัญ และความรู้สึกว่าได้ดูหนังแอ็กชันระดับสูง นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเมื่อพูดถึงภาคนั้น คนไทยยังคงพูดถึงมันอย่างอบอุ่นและมีชีวิตชีวา

ตื่นเต้นมากตอนเห็นโปสเตอร์ที่ประกาศว่า 'Mission: Impossible – Fallout' จะเข้าฉายในไทยวันที่ 27 กรกฎาคม 2018

ตอนนั้นฉันรีบชวนแก๊งเพื่อนให้ไปซิ่งกันตั้งแต่รอบแรก เพราะอยากเห็นฉากสตันท์แบบจัดเต็มบนจอใหญ่ จัดว่าเป็นหนึ่งในหนังบู๊ที่ทำให้ฉันกลับไปนึกถึงความตื่นเต้นแบบเดียวกับที่เคยรู้สึกตอนดู 'John Wick' — ทั้งจังหวะการตัดต่อ การออกแบบฉากแอ็กชัน และซีนที่ทำให้ลุ้นจนแทบหายใจไม่ทัน

หลังจากดูจบแล้วความรู้สึกคือมันคุ้มค่ากับการรอคอย ทอม ครูซยังคงเป็นแม่เหล็กดึงดูดคนเข้าฉาย และฉากที่ถ่ายทำด้วยเทคนิคจริงๆ บนโลเคชันต่างประเทศก็ทำให้บรรยากาศการฉายในไทยคึกคักกว่าปกติ แม้เวลาฉายจะตรงกับช่วงหนังบล็อกบัสเตอร์อื่นๆ แต่บรรดารอบพิเศษและรอบ IMAX ในกรุงเทพฯ ก็เต็มอย่างรวดเร็ว สรุปคือถ้าชอบหนังเทคนิคการแสดงจริงแล้ววันที่ 27 กรกฎาคม 2018 ในไทยเป็นวันที่ไม่ควรพลาด

ยอมรับเลยว่าการกลับมาของ 'Mission: Impossible – Dead Reckoning Part One' เป็นประสบการณ์ที่ตื่นเต้นและทำให้ร่างกายตอบสนองเหมือนถูกชาร์จไฟจากฉากแอ็กชันทันทีที่เริ่มภาพยนตร์ ฉากเปิดจัดเต็มด้วยบรรยากาศตึงเครียด สเปคใหญ่ และความหวือหวาที่คาดหวังจากแฟรนไชส์นี้ไว้ได้ทั้งหมด ทอม ครูซยังคงเป็นหัวใจหลักที่ดึงเอาความกล้าบ้าบิ่นของตัวละครออกมาได้อย่างเต็มที่ ในขณะเดียวกันเพื่อนร่วมทีมเก่าอย่างเบนจิ ลูเธอร์ และอิลซาช่วยเติมสีสันด้วยเคมีที่เข้าขากัน ทำให้หลายฉากไม่ใช่แค่ระเบิดและไล่ล่า แต่ยังมีมุกตลกและความอบอุ่นของมิตรภาพแทรกเข้ามา

การถ่ายทำและสตั๊นท์คือจุดเด่นที่ทำให้หนังเรื่องนี้ยืนเหนือภาพยนตร์แอ็กชันทั่วไป งานออกแบบฉาก การเลือกโลเคชันทั่วโลก และการใช้เอฟเฟกต์จริงผสมผสานกับ CGI อย่างลงตัว ทำให้การไล่ล่าในเมืองหรือการต่อสู้บนยานพาหนะมีความสมจริงและตื่นเต้นมากกว่าการพึ่งพางานคอมพิวเตอร์ล้วนๆ เสียงประกอบกับมุมกล้องช่วยยกระดับความรวดเร็วของจังหวะ แถมการตัดต่อฉากแอ็กชันบางชุดทำให้หัวใจเต้นตามได้แทบไม่หยุดเลย นอกจากนี้ผู้กำกับรักษาโทนของซีรีส์ได้ดี คือยังคงมีกลิ่นอายสายลับและแผนการที่ซับซ้อน แต่ยังให้พื้นที่กับสเกลการต่อสู้ระดับมหึมาได้อย่างไม่พะรุงพะรัง

ในขณะเดียวกันหนังไม่พ้นข้อด้อยที่ทำให้ความสนุกบางครั้งสั่นคลอน ความยาวของภาพยนตร์และความพยายามจะยัดเนื้อหาใหญ่ ๆ หลายเส้นเรื่องเข้าไปพร้อมกันทำให้บางช่วงรู้สึกอืดและมีการขยายความที่เกินจำเป็น บทบางจุดอาศัยการอธิบายมากกว่าการแสดง ทำให้การเชื่อมโยงบางประเด็นกับอดีตของตัวละครหรือแรงจูงใจของศัตรูดูไม่ลื่นไหลนัก นอกจากนี้การที่หนังเป็นพาร์ทแรกของสองพาร์ททำให้ตอนท้ายจบแบบค้างคา ซึ่งสำหรับคนที่อยากได้ความสำเร็จของภารกิจแบบจบครบในเรื่องเดียวอาจมองว่าเป็นความผิดหวัง ฉากดราม่าบางครั้งถูกบดบังด้วยการหันกลับไปที่ฉากแอ็กชันต่อเนื่องจนองค์ประกอบด้านตัวละครไม่ได้รับการขัดเกลาอย่างเต็มที่

สรุปความรู้สึกส่วนตัวแล้ว ฉันคิดว่าคนที่ชอบแอ็กชันจริงจัง ฉากสตั๊นท์ที่เสี่ยงและสเกลหนังใหญ่ ๆ จะได้รับความคุ้มค่าอย่างแน่นอน แต่ผู้ชมที่มองหาพล็อตที่กระชับและการปิดเรื่องในตอนเดียวอาจรู้สึกหงุดหงิดจากจังหวะที่ช้าและตอนจบที่ค้างคาโดยเจตนา โดยรวมหนังยังคงเป็นผลงานที่สะท้อนพลังของแฟรนไชส์นี้ได้ดีและทำให้ตื่นเต้นกับพาร์ทต่อไป แถมยังมีฉากที่ฉันอยากกลับมาดูซ้ำเพราะความประทับใจของสตั๊นท์และการเล่าเรื่องแบบเสี่ยง ๆ ที่ไม่ค่อยเห็นบ่อย ๆ ในหนังสมัยใหม่

รายชื่อนักแสดงหลักใน 'Mission: Impossible – Fallout' ที่ฉันจะเล่าด้วยความตื่นเต้นมีดังนี้: ทอม ครูซ รับบทเป็นอีธาน ฮันท์, เฮนรี คาวิล รับบทเป็นออกัสต์ วอล์กเกอร์, รีเบคก้า เฟอร์กูสัน รับบทเป็นอิลซา ฟอสท์, วิ่ง เรมัส (Ving Rhames) รับบทลูเทอร์ สติคเคิล, ไซมอน เพ็กก์ รับบทเบนจิ Dunn, เจเรมี เรนเนอร์ รับบทวิลเลียม แบรนด์ท, อเล็ค บอลด์วิน รับบทอลัน ฮันลีย์, ฌอน แฮร์ริส รับบทโซโลมอน เลน และแอนเจลา บาสเซตต์ รับบทเอริกา สโลน. รายชื่อนี้บอกตรงๆ ว่าเป็นแกนหลักของเรื่องที่ขับเคลื่อนทั้งแอ็กชันและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร

ฉันชอบการเล่นบทของแต่ละคนเพราะมันทำให้หนังมีทั้งมิติของสายลับคลาสสิกและความร่วมสมัย: ทอมในบทอีธานยังคงเป็นศูนย์กลางที่ยึดเรื่องไว้ด้วยคาแรกเตอร์ที่ขยันและมุ่งมั่น ส่วนเฮนรี คาวิลเป็นตัวแทนของความคาดไม่ถึง — เขาให้ความรู้สึกเป็นคู่แข่งที่ทั้งน่าเกรงขามและแปลกใจได้ดี รีเบคก้าก็ยังคงความซับซ้อนของตัวละครหญิงที่ไม่ง่ายจะจัดวางไว้ในกล่องเดียว ขณะที่ไซมอนกับวิ่งให้ความเบาสมดุลออกมาอย่างลงตัว ทำให้ฉากเครียดๆ คลายลงได้โดยไม่เสียจังหวะ

มุมมองส่วนตัวอีกอย่างคือความสำคัญของนักแสดงตัวประกอบชั้นดี: อเล็ค บอลด์วินกับแอนเจลา บาสเซตต์ เติมมิติทางการเมืองและองค์กรให้กับโลกของ IMF/CIA ส่วนฌอน แฮร์ริสในบทวายร้ายเก่ายังคงมีเสน่ห์แบบเย็นชาและอันตราย การรวมทีมที่มีทั้งหน้าเก่าและหน้าใหม่ทำให้หนังมีความสมดุล ทั้งแอ็กชันที่ดุเดือดและปมความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ฉากหลายฉากทำให้ฉันตื่นเต้นและยังคงย้ำคิดถึงการกลับมาของแฟรนไชส์นี้ได้อย่างมีสไตล์ — เสียงหัวใจของหนังอยู่ที่การแสดงของคนพวกนี้จริงๆ

วันที่หนังเข้าฉายในไทยยังติดตาอยู่ เพราะเป็นหนึ่งในซัมเมอร์บล็อกบัสเตอร์ที่คนไทยพูดถึงกันเยอะ — 'Mission: Impossible – Fallout' เข้าฉายในไทยเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2018 โดยฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วประเทศพร้อมกับรอบพรีวิวที่เริ่มก่อนหน้าไม่กี่วันในบางเมือง

ผมไปดูรอบแรกที่กรุงเทพฯ ความรู้สึกตอนนั้นคือโรงเต็มและคนดูตื่นเต้นกับฉากแอ็กชันแบบสไตล์ทอม ครูซ มากกว่าที่คาดไว้ ฉากไล่ล่าในลอนดอนและฉากเฮลิคอปเตอร์กลายเป็นบทสนทนาหลังออกจากโรง ดูแล้วคิดถึงจังหวะการตัดต่อและซาวด์ที่ทำให้ฉากแอ็กชันรู้สึกหนักแน่นกว่าอย่างที่เคยเห็นใน 'Baby Driver' ซึ่งเน้นถึงจังหวะดนตรีต่างกัน แต่ผลสุดท้ายคือความบันเทิงที่คุ้มค่าสำหรับค่าตั๋วช่วงนั้น

เริ่มกันที่ชุดนักแสดงของ 'Mission: Impossible – Fallout' ที่ทำให้ฉันตื่นเต้นมาก เพราะแต่ละคนมีบทบาทชัดเจนและลงตัวจนหนังเดินหน้าได้อย่างมั่นใจ

รายชื่อนักแสดงหลักที่เด่นชัดคือ Tom Cruise รับบทเป็น Ethan Hunt, Henry Cavill ในบท August Walker, Rebecca Ferguson เป็น Ilsa Faust, Simon Pegg ในบท Benji Dunn และ Ving Rhames ในบท Luther Stickell

นอกจากนี้ยังมี Alec Baldwin เป็น Alan Hunley, Angela Bassett ในบท Erica Sloane, Sean Harris กลับมาในบท Solomon Lane และ Michelle Monaghan ปรากฏเป็น Julia Meade แม้จะเป็นบทสั้นๆ แต่การมีเธอช่วยเติมมิติให้ตัวเอกได้มาก ฉันชอบความหลากหลายของกลุ่มนักแสดงที่ทั้งมีนักแสดงรุ่นเก๋าและคนรุ่นใหม่ผสมกัน ซึ่งทำให้หนังทั้งตึงและมีน้ำหนักไปพร้อมกัน

เราเป็นแฟนหนังสายเก๋าที่ชอบมานั่งต่อจิ๊กซอว์ของเรื่องราวระหว่างภาคต่างๆ, และเมื่อพูดถึง 'Mission: Impossible - Fallout' สิ่งที่ชัดเจนคือมันคือตอนหนึ่งของบทสนทนาที่ยาวนานของแฟรนไชส์นี้มากกว่าจะเป็นงานเดี่ยวๆ

จุดเชื่อมหลักที่ทำให้ภาคหกรู้สึกติดกันกับภาคก่อนคือการกลับมาของตัวละครและเงื่อนงำทางอารมณ์: 'Rogue Nation' เคยปั้นความไม่แน่ใจของความจงรักภักดีผ่านตัวละครอย่าง Ilsa Faust ไว้เยอะ และในภาคนี้เธอยังคงเป็นเงื่อนปมที่บีบคั้นความสัมพันธ์ของทีมได้อย่างมีน้ำหนัก นอกจากนี้สมาชิกทีมเดิมอย่าง Benji กับ Luther ก็ยังคงทำหน้าที่เติมความเป็นทีมและคอมโบของฉากแอ็กชันกับอารมณ์ ทำให้เรื่องราวต่อเนื่องจากบทก่อนๆ ไม่ใช่แค่การเรียกหน้าตากลับมา แต่เป็นการนำเอาความสัมพันธ์และผลพวงของการตัดสินใจจากอดีตมาขยายต่อ

นอกจากเส้นเรื่องตัวละครแล้ว ยังมีการต่อยอดธีมเดิมๆ เช่นผลลัพธ์จากการเลือกและราคาที่ต้องจ่าย ซึ่งเคยเห็นในภาคก่อนหน้าอย่าง 'Mission: Impossible III' ว่าด้วยการเสี่ยงเพื่อความสัมพันธ์ส่วนตัว—ที่นี่มีการสะท้อนว่าการตัดสินใจของอีธานแต่ละครั้งไม่เคยหายไปเฉยๆ ฉากแอ็กชันระดับบล็อกบัสเตอร์ในภาคก่อน อย่างการใช้สเตจสูงเสียดฟ้าใน 'Mission: Impossible – Ghost Protocol' ถูกนำมาเป็นมาตรฐานที่ทำให้ภาคหกต้องยกระดับ ทั้งในแง่เทคนิคและผลทางอารมณ์ ในภาพรวมมันจึงเหมือนการต่อสายไฟจากอดีตมาต่อให้สว่างขึ้น ทั้งความต่อเนื่องของตัวละคร, ธีมทางจริยธรรม, และการขยายสเกลของฉาก เป็นการบอกว่าเรื่องราวของอีธานฮันท์ยังมีอะไรให้สะสางอยู่มาก และการผสานอดีตเข้ากับปัจจุบันนี่แหละที่ทำให้ภาคหกรู้สึกไม่แยกออกจากจักรวาลของแฟรนไชส์