เมื่อกำลังเลือกน้ำเสียงให้กับนิยายแนวแฟนตาซี ฉับพลันภาพรวมของโลกและระดับภาษาจะเป็นตัวกำหนดมากที่สุด เสียงเล่าแบบเล่าขานชวนให้รู้สึกถึงตำนาน เหมาะกับฉากพิธีกรรมและเรื่องราวขนาดมหึมา เช่นใน 'The Name of the Wind' ที่เสียงเล่าช่วยทำให้ตำนานของตัวเอกยิ่งใหญ่ขึ้น ในทางกลับกันเสียงที่กระชับและดิบจะเหมาะกับฉากแอ็กชันหรือการเอาตัวรอด เช่นงานแนวเพลินอ่านที่เน้นจังหวะเร็วและคำสั้นๆ
มีครั้งหนึ่งที่การฟัง 'The Lord of the Rings' ฉบับวิทยุทำให้ผมรู้สึกว่าเรื่องราวถูกเขียนขึ้นมาใหม่ด้วยเสียงแทนภาพ จังหวะการเล่าในนิยายต้นฉบับมักให้พื้นที่กับการบรรยายทิวทัศน์และความคิดภายในตัวละคร แต่นิยายเสียงต้องเลือกวิธีกล่าวแทน: บางส่วนถูกย่อ ทิ้งฉากที่ไม่จำเป็น และเพิ่มบทพูดเพื่อชดเชยการขาดภาพประกอบ