วิวาห์

ไม่รู้เพราะพรหมลิขิตหรืออะไรกันแน่ทำให้เธอต้องตกเป็นเมียของเขาอย่างไม่ตั้งใจ จะเพราะอะไรก็ช่าง แต่เขาเป็นผู้ชายที่ยิ่งอยู่ด้วยแล้วยิ่งน่ารัก จะอะไรก็ช่างที่ทำให้เขาได้เธอมาเคียงข้าง แต่เขาก็ขอบคุณพรหมลิขิตที่ทำให้ความพยายามของเขาไม่สูญเปล่า

งานวิวาห์ไม่ปรารถนาทำให้เขาเหมือนตายทั้งเป็น แต่พอนานวันหัวใจเจ้ากรรมกลับพยศรักเจ้าสาวที่แสนเกลียดชังจนหมดหัวใจ “ทำไมฉันต้องห่วงตัวเองด้วย เธอต่างหากที่ต้องห่วงตัวเอง” “ฉันเองไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง เพราะฉันรับมือพวกคุณได้ทุกรูปแบบ ฉันหน้าหนาหน้าทนเหมือนกับที่พวกคุณต่อว่าฉัน ฉันจึงคิดว่า คุณน่าจะห่วงตัวคุณเองมากกว่าค่ะ เรื่องที่คุณวาดหวังไว้มันจะไม่สำเร็จ คุณหวานก็จะเป็นแม่สายบัวรอเก้อ ไม่มีทางมายืนแทนตำแหน่งของฉัน ส่วนคุณก็ต้องทนอึดอัดตายอยู่กับฉัน ผูกมัดตัวเองด้วยทะเบียนสมรสที่ฉันไม่มีวันเซ็นชื่อลงในใบหย่าให้” น้ำเสียงเธอนิ่งเรียบ แต่เฉือนหัวใจคนฟัง เขารู้ดีว่าศรัญญามีความอดทนมากแค่ไหน มิเช่นนั้นคงไม่มายืนเถียงเขาฉอดๆ อย่างนี้ “แต่ฉันคิดว่า ไม่…” เขาเอ่ยเสียงหนัก เน้นในคำสุดท้าย “อีกไม่นานฉันจะต้องสมหวัง เป็นเธอซะเองที่ผิดหวัง ผิดหวังในทุกเรื่องที่เธอคิดไว้ เรื่องต้าร์ ฉันขอสั่งเธอว่า ให้อยู่ห่างๆ เพื่อนฉันไว้ ฉันไม่อยากเห็นเพื่อนฉันตกต่ำคว้าเธอมาเป็นเมีย แค่เธอเป็นเมียฉันก็เต็มกลืนจะแย่ ชีวิตฉันวิบัติก็เพราะเธอ”

เพราะคำว่า 'บุญคุณ' ที่คุณลุงนิรนามคนหนึ่งได้ช่วยเหลือชีวิตของพ่อให้พ้นจากความตาย 'รินลดา' จึงจำต้องตกปากรับคำว่าจะแต่งงานกับ 'วรธันย์' ลูกชายเพียงคนเดียวของคุณลุงโดยที่ไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าค่าตา... การแต่งงานโดยปราศจากความรักนั้นคงไม่มีใครที่จะยอมรับได้ วรธันย์เองก็เช่นกัน...ความประทับใจในตอนแรกพบสบตาพังพินาศไม่เป็นท่าเมื่อเขาไม่ยินดีที่จะแต่งกับผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างเธอ แต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธคำสั่งเด็ดขาดของผู้เป็นพ่อได้เพราะคำว่า 'มรดก' ที่มีชื่อของเธอเข้าไปเกี่ยวข้อง! และถึงวรธันย์จะจำใจยอมรับการแต่งงาน แต่ก่อนที่จะถึงวันนั้นเขาจะทำทุกวิถีทางให้รินลดาทนไม่ไหวเป็นฝ่ายยกเลิกงานแต่งให้จงได้!! *คำแนะนำก่อนอ่าน* นิยายเรื่องนี้แต่งจากจินตนาการและความเพ้อฝันของไรต์ล้วนๆ ให้อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น เหตุการณ์ สถานที่ และตัวละครในเรื่องไม่มีอยู่จริง มีคำหยาบและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม มีฉาก nc โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน!

เขาไม่เคยต้องการความรัก… ส่วนเธอก็ไม่เคยคิดจะมอบหัวใจให้ใคร เมื่อ “พราวพานิช” ทายาทสาวตระกูลหมื่นล้าน ถูกบังคับให้กลับจากอังกฤษเพื่อแต่งงานพยุงธุรกิจครอบครัว ชีวิตที่เคยเลือกเองได้กลับถูกกำหนดด้วยข้อตกลงที่ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ ขณะที่ “อัคร เทวากร” นักธุรกิจหนุ่มผู้เย็นชาและทรงอิทธิพล มองว่าการแต่งงานครั้งนี้เป็นเพียงเกมผลประโยชน์ และเชื่อว่าผู้หญิงที่กำลังจะเป็นภรรยาของเขาเป็นแค่คุณหนูที่ไม่เคยรู้จักโลกความจริง จากคนแปลกหน้าที่ไม่ถูกชะตากันตั้งแต่แรกพบ สู่คู่สามีภรรยาที่ถูกผูกมัดด้วยหน้าที่และสัญญา เมื่อระยะห่างระหว่างหัวใจกับความใกล้ชิดเริ่มเลือนหาย ความรู้สึกที่ต่างฝ่ายพยายามปฏิเสธกลับค่อย ๆ เติบโตขึ้นอย่างเงียบงัน ท่ามกลางศึกธุรกิจ การหักหลัง ความเข้าใจผิด และแรงกดดันจากครอบครัว ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากการคลุมถุงชนจะกลายเป็นรักแท้ได้หรือไม่… หรือสุดท้ายแล้ว “วิวาห์ไร้รัก” จะเหลือเพียงความทรงจำที่ไม่มีวันหวนคืน

เจ้าสาวที่วาดฝันไว้ ไม่ใช่คนนี้ นายแพทย์หนุ่มจึงทำทุกวิถีทางเพื่อกดดันให้เธอยอมหย่า หากแต่ว่าไปๆ มาๆ กลับเป็นเขาซะเองที่อยากผูกมัดเธอไว้ไปตลอดกาล “แต่งแล้วแต่งเลย พี่ไม่หย่า!”

เกมวิวาห์ เดิมพันรัก Betting on Love วิวาห์ครั้งนี้ ใครตกหลุมรักก่อนเป็นผู้ชนะ เพราะคำสัญญาของผู้ใหญ่ พรนับพัน แพทย์แผนไทยประยุกต์ผู้มีรอยยิ้มอยู่เสมอ ต้องยอมเดินทางข้ามประเทศไปเป็น "สะใภ้ตระกูลหลิว" เพื่อแลกกับการช่วยเหลือครอบครัวจากหนี้สินที่กำลังล้มทั้งที่เพิ่มเริ่ม หลิวโม่โฉว มหาเศรษฐีนักธุรกิจวัย 32 ปี ผู้เย็นชา เคร่งขรึม และไม่คิดมีรักอีกหลังสูญเสียภรรยา เขามีรอยยิ้มไว้เพื่อลูกชายวัยห้าขวบเป็นตัวแทนภรรยาเก่าเท่านั้น ชายหนุ่มยอมรับการแต่งงานครั้งนี้เพียงเพราะเป็นคำสั่งของปู่… จนกระทั่งได้พบหน้าเจ้าสาว หญิงสาวชาวไทยตัวเล็กท่าทีเชื่อฟังแต่แววตาดื้อดึง ทำให้หัวใจที่ปิดตายของเขาสั่นไหว เขาไม่ต้องการ "ภรรยาตามสัญญา" เขาต้องการ ครอบครองเธอทั้งกายและใจ ทว่าเธอกลับตั้งกำแพง เพราะการแต่งงานครั้งนี้…เธอไม่ได้เต็มใจแม้แต่น้อย ระหว่างความร้อนแรงที่เขามอบให้ และความหวั่นไหวที่เธอพยายามซ่อน หัวใจของใคร… จะยอมแพ้ก่อนกัน?