สี่เซียน

ซ้อสี่เป็นเจ้าของบาร์โฮส เด็กใหม่ทุกคนต้องผ่านการสอนงานจากเธอ ซ้อสี่อายุ 36 ปี เป็นเจ้าของไนซ์คลับ เป็นผู้หญิงสวยเซ็กซี่ เธอสูงราว 165 เซนติเมตร ตาคม ผมยาว นมโต สะโพกอวบอัด ขาเรียวดึงดูดสายตา ผิวสีแทนนวลเนียน และยังคงเต่งตึงไปทุกสัดส่วนอย่างกับสาวแรกรุ่น เมื่อประตูห้องนอนปิดลง ซ้อสี่เดินไปนั่งลงที่เก้าอี้พนักสูงสีแดงเลือดนกที่ตั้งอยู่กลางห้อง เธอนั่งไขว่ห้าง ตาสวยคมมองเด็กใหม่อย่างสำรวจตรวจตราทั้งตัว “ถอดออกให้หมด แล้วเดินมาหาซ้อ”

รสกลมกล่อม สดชื่นมาก น้ำหวานถูกดื่มจนหมดก่อนจะเติมใส่อีกครั้ง และแล้วมื้อนั้นก็จบลงพร้อมกับความตึงเครียดเข้ามาปกคลุม "เจ้าไปเรียนรู้วิชาทำอาหารพวกนี้มาจากไหน" "เอ่อ ช่วงนี้ข้าชอบอ่านหนังสือ เลยได้เรียนรู้วิธีการทำอาหารจากในนั้น" เธอก้มหน้าซ่อนไว้ ไป๋หู่เองก็ไม่ได้คาดคั่นเอาความต่อ มือหนายื่นไปจับแก้วน้ำผลไม้ ถึงจะไม่มีกลิ่นหอมเท่าชาที่กินประจำ แต่มีเอกลักษณ์ทั้งของคาวและของหวาน เห็นทีต้องเก็บนางไว้ใกล้ตัว "เจ้ามีฝีมือดีเช่นนี้ก็ทำอาหารให้ข้ากินซะ" "ห๋า แล้วท่านกวงจิ้งล่ะคะ" "เหวินเซียวแจ้งให้กวงจิ้งหยุดทำอาหารให้ข้าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปแต่ยังทำให้เซียนคนอื่นตามปกติ และเลื่อนขั้นให้นางเป็นแม่ครัวของที่นี่แทน" อีกฝ่ายเรียกคนสนิทและสั่งการไป "ขอรับ" ทั้งสามมองตาโตไม่นึกว่านอกจากไป๋หู่แล้วจะมีคนอื่นอยู่อีก "เจ้าจะใช้ครัวที่นี่ก็ได้ข้าไม่ว่าอะไร" ชายหนุ่มลุกขึ้นเต็มความสูง "ค่ะ" "จริงสิ เจ้าชื่ออะไร" "เฟ่ยเฟ่ยค่ะ" หญิงสาวช้อนสายตาตอบนัยน์ตาเป็นประกาย ไม่ว่ายังไงเทพไป๋หู่ก็ยังเป็นคนที่เธอชื่นชอบ

วามสัมพันธ์ลับ ๆ ระหว่าง ปิง วัง ยม และน่าน สี่พี่น้องสุดหล่อแห่งบ้านพิริยะวัฒน์ กับพยาบาลสาวแสนสวย หลานสาวป้าแม่บ้าน ที่กลายเป็นนางพญาเทครัว เพราะไม่สามารถเลือกใครคนใดคนหนึ่งได้ เพราะทุกผู้ล้วนแซ่บ!

สี่สหายขับรถกลับจากปาร์ตี้หลังสอบเสร็จ พวกเขากลับถูกรถฝ่าไฟแดงมาชนแล้วตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ในโลกที่เหมือนหลุดออกมาจากซีรีส์จีนโบราณ ทว่ากลับไม่ได้มีส่วนเชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์จริง ที่สำคัญ พวกเขาทั้งสี่กลายเป็นสี่เกอแห่งต้าเหอ เกอที่โดดเด่นที่สุดแห่งยุค สี่สหายที่แสบสันไม่ต่างจากในชีวิตจริง ว่าแต่เกอคืออะไรกันน่ะหรือ? ก็คือเพศที่ร่างกายแข็งแรงดั่งบุรุษ ใบหน้าสวยหวานราวกับสตรี และท้องได้น่ะสิ!

‘โม่หรัน’ ครึ่งมนุษย์ครึ่งเซียน ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยอยู่ในอารามเล็ก ๆ รับดูดวง เขียนยันต์ ปราบผี หาเงินประทังชีวิต สะสมบุญไปวัน ๆ รอวันขึ้นสวรรค์อย่างสบายใจ ทว่าทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป เมื่อเขาได้พบกับ ‘เยี่ยเฉียนเยียน’ หัวหน้ามือปราบผู้เย็นชา หน้าตาดี...แต่กระเป๋าหนัก! จากความร่วมมือเพียงชั่วคราว กลายเป็น ‘วาสนา’ ที่เกี่ยวพันกันแน่นหนา กว่าจะรู้ตัว เขาก็หนีอีกฝ่ายไม่พ้นเสียแล้ว หลายปีต่อมา... ในที่สุดโม่หรันก็ได้ก้าวสู่แดนเซียนสมดังปรารถนา แต่ใครจะคาดคิดว่า...มังกรตัวหนึ่งจะตามเขาขึ้นสวรรค์มาด้วย! ท่านแม่ : เลือดข้านี่มันเข้มข้นเสียจริง! ลูกชายไม่เพียงขึ้นสวรรค์ได้สำเร็จ...แต่ยังพาสามีเผ่ามังกรขึ้นมาด้วย! โม่หรัน : …..

....สู่การเดินทางของหนุ่มน้อยปราณวารีและลูกหมีแพนด้า.... หลินเซียนนั้นได้นำแบบอย่างจากพระเอกอนิเมะแนวฝึกฝนเซียนดังๆ ของจีนหลายๆ เรื่องที่พอผมดูไปนานๆ 4-6 ปีแล้วอยากได้พระเอกที่ดูเป็นเซียนจริงๆ ไม่เอาชื่อเซียนมาเล่าเรื่องคน ผมก็เลยทำพระเอกคนนี้ขึ้นมา หลินเซียนเป็นคนที่รู้จักเศร้าและทุกข์ในเรื่องของผู้อื่น เสียสละ มีคุณธรรม เมตตาธรรม กตัญญู ไม่ฆ่า (ถ้าไม่จำเป็น) และไม่ขโมย ในเรื่องนี้แม้เป็นเซียนก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่กว่ามนุษย์ไปทุกเรื่อง พระเอกเรื่องนี้แม้เป็นเซียนระดับสูงแต่ก็มีบางครั้งได้รับคำสอนจากปราชญ์มนุษย์ได้เช่นกัน ในเรื่องมีการนำความเชื่อ ตำนาน และปรัชญาทางเต๋าและพุทธเข้ามาปะปนด้วยพอสมควร มีเทพ มีปีศาจ มีมาร มีชนเผ่าที่มาจากต่าวดวงดาว โลกวิญญาณ มีเทพเจ้า และมี....พระเจ้าผู้สร้างโลก แถมยังนำความเชื่อเรื่องวันสิ้นโลกที่มีพบในตำนานควมเชื่อทั้งโลกตะวันออกและโลกตะวันตกนั่นคือน้ำท่วมโลกเพื่อ reset ทุกสิ่งใหม่เข้ามาอีกด้วย และผู้ที่จะล้างโลกด้วยวารีก็ไม่ใช่ใคร....คือหลินเซียนนี่เอง....