สโลว์ไลฟ์

ซ้อสี่เป็นเจ้าของบาร์โฮส เด็กใหม่ทุกคนต้องผ่านการสอนงานจากเธอ ซ้อสี่อายุ 36 ปี เป็นเจ้าของไนซ์คลับ เป็นผู้หญิงสวยเซ็กซี่ เธอสูงราว 165 เซนติเมตร ตาคม ผมยาว นมโต สะโพกอวบอัด ขาเรียวดึงดูดสายตา ผิวสีแทนนวลเนียน และยังคงเต่งตึงไปทุกสัดส่วนอย่างกับสาวแรกรุ่น เมื่อประตูห้องนอนปิดลง ซ้อสี่เดินไปนั่งลงที่เก้าอี้พนักสูงสีแดงเลือดนกที่ตั้งอยู่กลางห้อง เธอนั่งไขว่ห้าง ตาสวยคมมองเด็กใหม่อย่างสำรวจตรวจตราทั้งตัว “ถอดออกให้หมด แล้วเดินมาหาซ้อ”

  ลลิล   ยูทูบเบอร์สาวสวยมากความสามารถ อายุ20ปี ไอที ปี3 มีคนชอบเธอมากมาย แต่เธอชอบเพียงแค่เขา แก๊งเพื่อนสาว: ลลิล, มินนี่, หนูมาย   นาวา   หนุ่มหล่อนักร้องนักดนตรี อายุ 24ปี เจ้าของแบรนด์เสื้อผ้าชื่อดัง ซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัว งานอดิเรก: นักร้องร้านเหล้า   ยูทูบเบอร์สาวสวยมากความสามารถ มีคนคอยกดไลค์ให้มากมาย แต่มีเพียงเขาคนเดียวที่เธออยากให้กดเลิฟ       #นิยายฟิลกู้ด #ไม่มีนอกกายนอกใจ นิยายเรื่องนี้แต่งจากจินตนาการของไรท์แต่เพียงผู้เดียว โปรดอย่าลอกเลียนแบบและนำไปตัดแต่ง ขอสงวนสิทธิ์เป็นไปตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับเพิ่มเติม) พุทธศักราช 2558  

"ไม่เจอกันนาน... เนี่ยนะเหรอชีวิตที่เธอต้องการนักหนา? สังคมที่เธออ้างว่าคู่ควรกับเธอ คือการมานุ่งน้อยห่มน้อย ให้ผู้ชายจับนู่นจับนี่ตามใจชอบแบบนี้เหรอ..."

ซีอีโอห้างสรรพสินค้าสตาร์ไลท์ในเครือศตาวุทธิพงศ์กรุ๊ปอย่าง ‘พยัคฆ์’ อัลฟ่าเจ้าของกลิ่นดอกโบตั๋น ถูกทิ้งเคว้งคว้างอยู่ในห้องบนเรือสำราญกลางมหาสมุทร หลังจากได้ลิ้มลองโอเมก้าเจ้าของกลิ่นดอกลาเวนเดอร์ที่เพิ่งบรรเทาอาการฮีท นั่นทำให้พยัคฆ์ตามหาโอเมก้าที่หนีเขาไปโดยไม่รู้แม้กระทั่งชื่อ คุณหนูแห่งแม็กมารีนาซอย่าง ‘นลิน’ ทายาทเพียงคนเดียวของธุรกิจการเดินทะเลในเครือแม็กมารีนาซ ที่ครอบคลุมการขนส่งทางทะเล และล่องเรือสำราญทั้งในและนอกประเทศ ลูกชายคนเดียวของผู้มีอิทธิพลใหญ่แห่งซีแอตเทิล ถูกลูบคมถึงถิ่น โดนวางยากระตุ้นฮีทจนต้องดิ้นรนหนีให้อัลฟ่ากลิ่นดอกโบตั๋นเข้าช่วย ทว่าเขาเป็นพวกตาต่อตาฟันต่อฟัน ในเมื่อกล้าวางยากันถึงที่ เขาก็จะกลับไปเอาคืน ถอนรากถอนโคน แม้นั่นจะเป็นการเปิดเผยอดีตที่ปิดบังมาถึง 20 ปีก็ตาม ใครจะคิดว่าโชคชะตาจะเล่นตลก นำพาอัลฟ่าและโอเมก้าที่เคยใช้เวลาด้วยกันบนเรือกลับมาเจอกันอีกครั้ง ทว่า…เพราะนลินยืนยันว่าเป็นเบต้า พยัคฆ์จึงทำทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ แม้แต่การยอมเป็นเด็กดีของนลิน ใครจะหาว่าเขาเป็นเด็กผีก็ช่าง ถ้าเพื่อจะได้นลินมาอยู่ใต้ร่างอีกครั้ง… เขายอมเล่นละครเป็นเด็กดีของนลิน เพื่อพิสูจน์ว่านลินคือ…โอเมก้ากลิ่นดอกลาเวนเดอร์บนเรือคนนั้น!

อลัน ซาวันเดอร์(พี่อลัน) อายุยี่สิบเจ็ดปีลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ไปอยู่และเติบโตที่ประเทศไทย โดยมีพ่อและแม่ทูนหัวเลี้ยงดูจนถึงอายุสิบห้า แต่ตอนที่อลันอายุได้เจ็ดขวบพ่อและแม่ทูนหัวได้ให้กำเนิดบุตรสาว ผู้ซึ่งที่จะมาครอบครองหัวใจของเขา ปิ่นมุก อัครถาวรกุล(หนูมุก) อายุยี่สิบปีเกิดมาท่ามกลางความรักของคนรอบข้างและรวมถึง ‘พี่อลัน’ ชายเพียงคนเดียวที่เธอต้องรักเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข ต้องเป็นสะใภ้ใหญ่ของตระกูลซาวันเดอร์ หนูมุกจึงถูกเลี้ยงดูให้พร้อมกับหน้าที่ตำแหน่ง ‘เมีย’ ของพี่ชายท้องชนกันที่เขาไม่ใช่เป็นเพียง อลัน ซาวันเดอร์ แต่เขาคือ‘ลูกไม้’มาเฟีย ‘ให้ตายเถอะ!’คำนี้ต้องเกิดขึ้นกับอลันแทบทุกวัน เมื่อเขาคิดว่าถึงเวลาแล้วที่เขาต้องรับเจ้าสาวตัวจริงของเขามาดูแลต่อจากพ่อแม่ เพื่อรอเวลาที่เหมาะสมที่เขาจะมอบตำแหน่ง ‘เมีย’ที่ถูกต้องตามกฎหมายให้กับเธอ ‘ให้ตายเถอะ!’เขาเกลียดตัวเองที่ทำให้‘หนูมุก’เสียน้ำตาครั้งแล้วครั้งเล่า เขาจึงชดเชยให้กับเธอด้วยการมอบตัวเองให้ตกเป็นของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า “ถือซะว่าพี่เป็นสินค้าที่เต็มใจให้หนูมุกได้ทดลองใช้ได้ตามใจ...ครับ”

ขณะที่พนักงานนำไวน์มาเสริฟให้เราทั้งคู่อยู่เรื่อยๆ ฉันจำใจต้องดื่มบ้าง เพราะเขากำลังจะจ้างให้ฉันเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้าของเขา แม้ใจของฉันไม่ได้อยากทำ เพราะตอนนี้สิ่งที่ฉันได้รับ มันเพียงพออยู่แล้ว แต่ฉันก็ขัดอะไรผู้ใหญ่ไม่ได้ เพราะฉันยังมีสัญญาอยู่กับทางค่าย ฉันจึงต้องเข้าพบเขาในวันนี้ ตอนนี้ฉันดื่มไวน์ไปเรื่อยๆ จนเริ่มรู้สึกมึนหัว เมื่อสายตาของฉันมองตรงไปที่เขาก็พบว่าสายตาของเขาคอยจับจ้องมองดูฉันอยู่ตลอด "พลอยขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ" ฉันลุกขึ้นยืนและพยายามพาร่างตัวเองเดินไปยังห้องน้ำ "คุณไหวไหม เดี๋ยวผมพาไป" เขาประคองฉันไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงหน้าห้องน้ำ "คุณรอตรงนี้แหละ" เมื่อฉันทำทุกอย่างจนเสร็จเรียบร้อยก็เดินออกมา ฉันเดินตรงไปยังอ่างล้างมือ ทันใดนั้นฉันก็อาเจียนออกมาทันที “โอ้ก...แหวะ” "คุณ!!! ไหวไหม" เขารีบพุ่งตัวเข้ามาในห้องน้ำและลูบหลังฉัน "ไม่ไหวค่ะ พลอย...อยาก...จะ....นอน" ฉันตอบเสียงยืดยาวออกไป และเริ่มเข้าสู่สภาวะทิ้งตัว ราวกับว่าพื้นห้องน้ำคือเตียงที่แสนนุ่ม "เฮ้ย!!! พลอย"