หนัง แจ็ ค รี ช เชอ ร์ 2

หนังเรื่องนี้ชวนให้นึกถึงงานแอ็กชั่นสไตล์ลุยเดี่ยวที่จับเอาความเป็นทหารกับปริศนาเชิงการเมืองมาผสมกันอย่างดุเดือด — 'Jack Reacher: Never Go Back' เล่าเรื่องของแจ็ค รีชเชอร์ที่กลับมาเพื่อตามหาความจริงและปกป้องคนที่เขาเชื่อถือ

ฉันชอบการเปิดเรื่องที่ไม่รีบร้อนเกินไป: รีชเชอร์พยายามติดต่อกับอดีตผู้บังคับบัญชาแล้วพบว่าชีวิตเธอถูกพลิกกลับเมื่อมีข้อกล่าวหาเกี่ยวกับความลับของกองทัพเข้ามา มีฉากที่ทำให้รู้สึกถึงการไล่ล่าและความไม่ไว้วางใจระหว่างสถาบัน ซึ่งค่อย ๆ เผยเป็นคอนสไปราซี่เกี่ยวกับการปกปิดและอำนาจของผู้มีอิทธิพลในระบบทหาร

ในบทของหนังยังใส่ประเด็นด้านความเป็นมนุษย์ลงไป เช่น ความเป็นไปได้ของการมีลูกสาวของรีชเชอร์ที่โผล่เข้ามาในชีวิตของเขา ทำให้ตัวละครที่มักจะนิ่งและไม่ผูกพันต้องเผชิญกับความเปราะบางบางด้าน แทนที่จะเป็นแค่หนังแอ็กชันล้วน ๆ หนังผสมทั้งฉากบู๊แบบตรงไปตรงมา ฉากสืบสวน และโมเมนต์เล็ก ๆ ที่ทำให้ตัวละครดูมีมิติมากขึ้น

ถ้าชอบความเร็วของฉากต่อสู้และความเรียบเฉียบของตัวเอก รับรองว่าจะอินกับบรรยากาศเท่ ๆ ที่หนังพยายามรักษาไว้ ทั้งยังมีเส้นเรื่องรองที่ช่วยให้ตัวละครมีน้ำหนักขึ้น สุดท้ายแล้วฉากจบให้ความรู้สึกปลดล็อกปมแต่ก็ยังเปิดช่องให้คิดต่อ ซึ่งทำให้ผมออกจากโรงด้วยความพอใจแบบชาวแฟนบอยแอบยิ้มอยู่ในใจ

การกลับมาของแจ็ค รีชเชอร์ภาคสองให้บรรยากาศต่างจากภาคแรกอย่างชัดเจนทั้งในโทนและโครงเรื่อง

โทนของภาคแรกดูเน้นการสืบสวนเชิงปริศนาแบบนิวยอร์ก-นัวร์ มีบรรยากาศชวนสงสัยและค่อย ๆ คลี่คลายปมทีละชั้น ภาคสองกลับเลือกเส้นเรื่องที่มีความเป็นคอนสไปเรซี่สูงขึ้นและเลื่อนระดับความเสี่ยงให้กลายเป็นการตามล่าแบบใกล้ชิดมากกว่า เรื่องราวในภาคสองใส่ปัจจัยส่วนตัวของตัวเอกเข้ามามากขึ้น ทำให้การต่อสู้หรือการหนีไม่ใช่แค่การค้นหาความจริง แต่กลายเป็นการพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวละครและการปกป้องคนใกล้ชิด ซึ่งเปลี่ยนมุมมองความเห็นใจของผู้ชมไปด้วย

ด้านสไตล์ภาพและการเล่าเรื่องก็เปลี่ยนไปค่อนข้างเยอะ ภาคแรกใช้การสืบสวนเป็นตัวนำ จังหวะช้ากว่าพอควรและให้พื้นที่กับรายละเอียดเชิงสืบสวน ส่วนภาคสองเพิ่มฉากแอ็กชันต่อเนื่องและมีการตัดต่อที่เน้นความรวดเร็ว ทำให้ความรู้สึกของหนังเปลี่ยนเป็นหนังไล่ล่ามากขึ้น นอกจากนี้การใส่ปฏิสัมพันธ์ระหว่างตัวเอกกับตัวละครสำคัญอีกคนในภาคสองก็ทำให้โทนภาพรวมมีช่วงอารมณ์หลากหลายกว่าเดิม

สรุปแล้วทั้งสองภาคยังคงแก่นของตัวละครแจ็ค รีชเชอร์ไว้ แต่ภาคสองพยายามขยายพื้นที่ให้เรื่องส่วนตัวและคอนสไปเรซี่เข้ามาแทนที่ปมปริศนาที่ค่อย ๆ คลี่คลายในภาคแรก ผลลัพธ์ที่ได้คือหนังที่เดินคนละจังหวะ ถ้าชอบความลึกลับค่อยเป็นค่อยไปภาคแรกอาจตอบโจทย์มากกว่า แต่ถาชอบความตึงเครียดและแอ็กชันที่เดินหน้าเร็ว ภาคสองจะมอบประสบการณ์ต่างออกไปอย่างชัดเจน

รายชื่อนักแสดงหลักของหนังเรื่อง 'Jack Reacher: Never Go Back' ที่คนพูดถึงกันบ่อยมีทั้งนักแสดงชื่อคุ้นและคนที่เข้ามาเติมพลังให้ฉากแอ็กชันอย่างชัดเจน

Tom Cruise ยังคงเป็นหน้าเป็นตาในบท Jack Reacher โดยเอาพลังและเสน่ห์แบบฮีโร่สายบู๊มาผสมกับความนิ่งที่ทำให้ตัวละครมีน้ำหนัก ส่วน Cobie Smulders รับบทเป็นตัวละครสำคัญที่ขับเคลื่อนพล็อตให้มีมุมทางทหารและความเป็นผู้นำ ขณะที่ Aldis Hodge ถูกวางให้เป็นหนึ่งในตัวละครฝ่ายสนับสนุนที่เสริมบรรยากาศความจริงจังของเรื่องไปอีกระดับ

ในแง่ของตัวโกงกับตัวละครรอบข้าง Robert Knepper มีเสน่ห์แบบคนร้ายที่จำง่าย และ Patrick Heusinger กับ Holt McCallany ก็ปรากฏเป็นตัวละครเสริมที่ช่วยขับเน้นโทนของหนังให้หนักแน่นขึ้น นอกจากนั้นยังมีนักแสดงรุ่นใหม่อย่าง Danika Yarosh ที่ทำให้แทรกมิติครอบครัวและความอ่อนไหวเข้าไปในเรื่องโดยไม่ทำลายจังหวะแอ็กชัน ทั้งหมดนี้รวมกันทำให้รายชื่อนักแสดงของหนังเรื่องนี้ค่อนข้างบาลานซ์ระหว่างดาราดังกับหน้าใหม่ และเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้หนังยังดูมีสีสันแม้จะยึดโครงเรื่องแนวลุย ๆ แบบเดิมก็ตาม

ฉากปิดท้ายของ 'แจ็ ค รี ช เชอ ร์ 2' ผสมทั้งบทบู๊และการเปิดโปงอย่างลงตัว ทำให้ปมต่างๆ ที่ปูมาตลอดเรื่องคลายออกมาในช่วงสั้น ๆ แต่ชัดเจน, และผมชอบที่หนังไม่ยัดฉากยืดยาวเพื่ออธิบายทุกอย่างจนเกินพอดี การเปิดเผยข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับการทุจริตภายในหน่วยงานทหารเป็นหัวใจของตอนจบ:มีหลักฐานที่ชี้ชัดว่ามีการใส่ร้ายเพื่อปกปิดการกระทำผิดของคนระดับสูง ซึ่งกลุ่มคนเหล่านั้นก็พยายามใช้วิธีรุนแรงและกลยุทธ์ต่าง ๆ เพื่อปกปิดความจริง

การปะทะครั้งสุดท้ายเป็นการประสานกันระหว่างฉากไล่ล่า การสืบค้นเอกสาร และการเผชิญหน้าที่ต้องใช้ไหวพริบมากกว่าแค่กำลังดวลหมัด, ผมเห็นว่าเสน่ห์ของตัวเอกอยู่ตรงที่เขาใช้การสังเกตและหลักฐานเล็ก ๆ น้อย ๆ มาประกอบเป็นภาพใหญ่ ในที่สุดหลักฐานถูกนำเสนอจนคนผิดต้องรับผิดชอบ เทอร์เนอร์ได้รับการยืนยันความบริสุทธิ์ และความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองคนก็คลี่คลายไปในทางที่ให้ความรู้สึกว่าเรื่องจบลงด้วยความยุติธรรม

สิ่งที่ติดตาผมหลังเครดิตคือภาพของการจากลาแบบเรียบง่าย:ฮีโร่เดินจากไปโดยไม่ได้ขออะไรตอบแทน เหลือทิ้งไว้เพียงความรู้สึกอุ่นใจว่าคนผิดถูกจับและคนบริสุทธิ์ได้รับการคืนความยุติธรรม ซึ่งเป็นวิธีปิดเรื่องที่เข้ากับโทนภาพยนตร์เรื่องนี้อย่างดี

บอกเลยว่า 'Jack Reacher: Never Go Back' เป็นหนึ่งในหนังบู๊ที่ดูเพลินและหาดูได้หลายทาง แต่เรื่องแพลตฟอร์มมันขึ้นกับประเทศที่คุณอยู่ค่อนข้างมาก

ผมมักเจอหนังเรื่องนี้ในรูปแบบให้เช่าหรือซื้อดิจิทัลที่ร้านหนังออนไลน์หลัก ๆ เช่น 'Apple TV/iTunes' และ 'Google Play Movies' รวมถึงบน 'YouTube Movies' ที่มักมีให้เลือกทั้งเช่าและซื้อ คุณสามารถได้ความคมชัดระดับ HD ขึ้นกับตัวเลือกที่จ่าย ส่วนบางครั้งมันก็ลงบนบริการสตรีมมิ่งแบบมีค่าบริการรายเดือน เช่นแผนหมุนเวียนบน 'Amazon Prime Video' หรือบริการสตรีมเนื้อหาอื่น ๆ ขึ้นกับสัญญาลิขสิทธิ์ในแต่ละภูมิภาค

ถ้าอยากได้เวอร์ชันไทยจริง ๆ ให้สังเกตว่ารายการเช่า/ซื้อมักจะมีตัวเลือกพากย์ไทยหรือซับไทย แต่แพลตฟอร์มสตรีมมิ่งแบบรายเดือนของไทยอย่างบางเจ้าอาจมีหรือไม่มีในช่วงเวลาหนึ่ง สำหรับคนที่ชอบเก็บเป็นของใช้ส่วนตัว การซื้อแบบดิจิทัลหรือแผ่น Blu-ray เป็นทางเลือกที่มั่นคงกว่า และถ้าคิดจะดูแบบสตรีมทันที ให้มองหาคุณภาพภาพ-เสียงและตัวเลือกซับก่อนกดเล่น ผมชอบฉากแอ็กชันในเรื่องนี้อยู่แล้ว การได้ดูแบบความละเอียดสูงกับซับที่อ่านชัด ๆ ทำให้รายละเอียดเล็ก ๆ ของบทและการเคลื่อนไหวเด่นขึ้นกว่าเดิม

บอกเลยว่าการกลับมาของแจ็ครีชเชอร์ใน 'Jack Reacher: Never Go Back' ทำให้ฉันนั่งตอนไม่ติดตั้งแต่ฉากเปิดจนถึงเครดิตสุดท้าย

เรื่องเริ่มจากการที่รีชเชอร์เดินทางกลับไปที่สำนักงานเก่าเพื่อพบกับผู้บังคับบัญชาและกลับมาพบกับเมเจอร์ซูซาน เทอร์เนอร์ ผู้ซึ่งถูกกล่าวหาว่าทุจริตและถูกจับกุมจากหลักฐานที่คลุมเครือ ฉันชอบการตั้งฉากแบบนี้เพราะมันไม่ใช่แค่ไล่ล่าคนผิด แต่ยังเป็นการทดสอบความยุติธรรมของระบบทหารด้วย

เมื่อตอนที่ทั้งคู่โดนใส่ร้ายและต้องหนีการจับกุม ประเด็นใหญ่อีกข้อคือการปรากฏตัวของเด็กสาวคนหนึ่งที่อ้างว่าเป็นลูกของรีชเชอร์ เรื่องราวก็เลยเป็นทั้งการปกป้องคนที่ถูกใส่ร้าย การค้นหาความจริงในเครือข่ายคอร์รัปชันกับบริษัทเอกชน และการที่รีชเชอร์ต้องปรับตัวกับความเป็นไปได้ของบทบาทความเป็นพ่อ ฉากจบมีการเปิดโปงกลุ่มที่อยู่เบื้องหลังการล้มเหลวของระบบและวิธีที่รีชเชอร์ใช้ความเฉียบแหลมรวมกับพละกำลังเพื่อเอาคืนให้คนที่ถูกทำร้าย สรุปคือหนังผสมความแอ็กชันและดราม่าได้ลงตัวสำหรับคนที่อยากเห็นฮีโร่ที่ไม่ยอมแพ้ต่อความอยุติธรรม

แค่ชื่อว่า 'Jack Reacher: Never Go Back' ก็ทำให้อดไม่ได้ที่จะนึกถึงฉากบู๊และความเก๋าของนักแสดงนำเลยนะ ในฐานะแฟนหนังแอ็กชันที่ชอบสังเกตเคมีบนจอ ฉันจะบอกว่านักแสดงนำของภาค 2 ก็คือ Tom Cruise ในบทแจ็ค รีชเชอร์ กับ Cobie Smulders ในบทเมเจอร์ซูซาน เทิร์นเนอร์

การเล่นของทั้งคู่เติมเต็มกันดีมากๆ — Cruise ยังคงเป็นตัวละครที่นิ่ง แต่แฝงด้วยพละกำลัง ส่วน Smulders เอาความเด็ดขาดและอารมณ์ที่ซับซ้อนเข้ามา ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างสองคนนี้มีมิติขึ้นไปอีก นอกจากสองคนนี้แล้ว ยังมีนักแสดงสมทบที่โดดเด่นอย่าง Danika Yarosh ที่รับบทเป็นตัวละครเด็กสาวซึ่งมีบทบาทสำคัญ และ Robert Knepper ที่มีลักษณะการเล่นเป็นตัวร้ายที่จดจำได้

โดยรวมแล้ว ถาจะสรุปว่าภาคนี้เน้นที่คู่หูนำ ซึ่งทั้ง Tom Cruise และ Cobie Smulders เป็นแกนกลางของเรื่อง ถ้าชอบความตึงเครียด แบบมีฉากต่อสู้และการตามล่า ภาคนี้ให้ความคุ้มค่าในแง่นักแสดงนำชัดเจน

บอกตามตรงว่าภาคสองให้ความรู้สึกต่างออกไปตั้งแต่โทนภาพและการเล่าเรื่องเลย เพราะงานชิ้นนี้เปลี่ยนจากจริตสืบสวนแบบค่อยเป็นค่อยไปไปสู่บล็อกบัสเตอร์ที่เน้นการไล่ล่าและการปะทะแบบชัดเจน

การเปลี่ยนแปลงสำคัญที่เด่นมากคือผู้กำกับคนละคน ทำให้น้ำหนักระหว่างปริศนาและแอ็กชันสลับกัน ใน 'Jack Reacher' ภาคแรกจะเป็นสไตล์นิ่งๆ สืบสวน จับเงื่อนงำ เชื่อมโยงตรรกะของคดี ส่วนภาคสอง 'Jack Reacher: Never Go Back' ผลักให้เรื่องมีความเป็นส่วนตัวมากขึ้น—มีประเด็นความสัมพันธ์ระหว่างตัวเอกกับตัวละครหญิงและประเด็นครอบครัวที่เข้ามา ทำให้บทมีมิติด้านอารมณ์มากขึ้น แต่ก็แลกมาด้วยการลดทอนช่วงเวลาที่ให้คนดูได้คิดต่อ

นอกจากนี้โครงฉาก แอ็กชัน และการจัดวางซีเควนซ์ในภาคสองดูใหญ่ขึ้น เหมาะกับตลาดหนังเชิงผจญภัยทันสมัย แต่คนที่ชอบความลึกของคดีอาจรู้สึกว่าภาคสองไม่คมเท่าภาคแรก สรุปคือถ้าตามหาการสืบสวนเชิงตรรกะมากกว่า ภาคแรกตอบโจทย์กว่า แต่ถาอยากดูหนังที่ใส่ไทม์ม์ของอารมณ์และฉากแอ็กชันเยอะขึ้น ภาคสองก็สนุกในแบบของมัน

เคยสงสัยไหมว่าภาคต่อของเรื่องนี้มาเข้าไทยเมื่อไหร่กันแน่? ฉันจำภาพได้ชัดตอนที่ตัวอย่างหนังของ 'Jack Reacher: Never Go Back' โผล่มาในโรงหลังจากโฆษณาคั่นระหว่างตัวอย่างของหนังสายลุยอื่น ๆ เช่น 'Mission: Impossible - Rogue Nation' ซึ่งทำให้คนในโรงฮือฮาไปด้วยกัน

สำหรับการฉายในประเทศไทย เรื่องนี้เข้าโรงเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2016 ฉันกับเพื่อน ๆ เลือกไปดูรอบค่ำของวันนั้น เพราะอยากเห็นสเตจแอ็กชันของทอม ครูซบนจอใหญ่และเสียงกระหึ่มของโรงแบบเต็มรูปแบบ ตอนออกจากโรงแล้วทุกคนคุยกันถึงฉากต่อสู้และการไล่ล่าที่ยังคงตึงมือเหมือนเดิม

ความรู้สึกหลังดูคือชอบความรวดเร็วของหนัง แม้ว่าพล็อตบางส่วนจะไม่ได้ซับซ้อนมาก แต่ฉากแอ็กชันและบรรยากาศที่สร้างขึ้นในเวอร์ชันนี้ทำให้มันคุ้มค่าตั๋วสำหรับคนชอบหนังบู๊ ยังคงคิดอยู่ว่าผลงานแบบนี้เหมาะกับการดูในโรงภาพยนตร์จริง ๆ