หย่ารักพาลูกพิชิตฝัน

สุดมือสอยจึงต้องปล่อย ความหวัง ความฝัน ความพยายามสุดกำลัง สุดท้ายผลตอบแทนไม่ใช่หัวใจ ทว่าคือความว่างเปล่า ไม่ว่าทำดีแค่ไหน แต่เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่พายุต้องการ ใบสมรสไม่ต่างจากโซ่ตรวนที่เขาอยากหลุดพ้น

ใบหย่าไม่ใช่สิ่งเดียวที่ชายผู้เป็นสามีทิ้งไว้ หากมีอีกหนึ่งสายเลือดที่เขาไม่ต้องการ…

หัวใจที่เคยรักสุดชีวิต ถูกความจริงอันโหดร้ายบดขยี้จนแหลกสลาย เธอตัดสินใจจากไปพร้อมลูกในท้อง เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ในที่ที่ไม่มีเขา

หย่ารักคุณสามีใจร้ายเขาเคยคิดว่าเธอจะไม่มีวันไปไหนเพราะเธอเคยพูดกับเขาด้วยแววตาแน่วแน่ ว่า “ต่อให้คุณไม่รัก ฉันก็จะอยู่ตรงนี้”แต่สุดท้ายเธอก็จากไป พร้อมน้ำตาเงียบๆ และกระเป๋าเพียงหนึ่งใบในวันที่เสียงประตูปิดลง คามินเพิ่งได้รู้ว่า ความเงียบมันเสียงดังแค่ไหน ดังพอจะกลบทุกเสียงในหัวใจ ดังพอจะทิ่มแทงให้รู้ว่า เขาเพิ่งสูญเสียผู้หญิงที่รักเขาที่สุดในชีวิตไปด้วยน้ำมือของตัวเองเขาเคยหลงคิดว่าเธอจะทนได้ เคยมั่นใจว่าเขาไม่ได้ทำร้ายเธอ แต่พอมองย้อนกลับไป ความเมินเฉยของเขา คำพูดที่ไม่เคยอ่อนโยน และกำแพงที่เขาสร้างขึ้นทุกวัน ล้วนเป็นมีดเล่มเล็กๆ ที่คอยบั่นทอนหัวใจของเธอ จนไม่เหลืออะไรให้เก็บไว้รักอีกต่อไปแต่ตอนนี้เธอกลับมายืนอยู่ตรงหน้า ในวันที่เขาเปลี่ยนไป ในวันที่เขากล้าที่จะบอกรักแม้เธอจะลังเล แม้เธอจะยังเจ็บ แต่เขาก็สัญญาไม่ว่าจะต้องใช้เวลาเท่าไหร่ ไม่ว่าเธอจะยอมให้อภัยเขาหรือไม่ แต่เขาจะยืนอยู่ตรงนี้ เพื่อรักเธอใหม่ให้ดีกว่าที่เคย

หลี่ชิงหลินสามีของฉัน คือเจ้าพ่อที่น่าเกรงขามที่สุดในตระกูลหลี่ เขารำคาญเด็กอย่างมากและเป็นแบบนั้นเสมอมาโดย แต่ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไปตั้งแต่อี้ปิงอิง น้องสาวต่างแม่ของฉันย้ายมาอยู่ข้างบ้านพร้อมลูกน้อยวัยหกเดือน จู่ ๆ สามีของฉันก็เกิดหลงใหลในตัวเด็กน้อยคนนั้นขึ้นมา ทั้งชงนมป้อนเอง ทั้งร้องเพลงกล่อม ไม่ว่าจะไปไหนก็อุ้มไปด้วยตลอด เขากลับบ้านตอนเช้ามืดด้วยสภาพเหนื่อยล้าทุกวัน แต่บนใบหน้ากลับเปื้อนยิ้มเสมอ เหมือนเด็กคนนั้นได้ครอบครองจิตวิญญาณของเขาไปหมดแล้ว ส่วนฉันกลับกลายเป็นคนไร้ตัวตนในโลกของเขาไปแทน เมื่อสามวันก่อน ฉันขับรถแล้วมีคนจงใจขับปาดหน้าจนเสียหลักพุ่งชนเกาะกลางถนน หน้าผากมีเลือดออก วิงเวียนศีรษะ ฉันโทรหาเขาไปทั้งหมดห้าสิบห้าสาย เขาไม่รับเลยแม้แต่สายเดียว แต่กลับโพสต์รูปเด็กน้อยในหน้าโซเชียลมีเดียส่วนตัว [วันนี้นางฟ้าตัวน้อยยิ้มเป็นแล้ว!] ฉันทนมามากพอแล้ว ในงานเลี้ยงครอบครัวคืนนี้ สมาชิกทุกคนในตระกูลอยู่กันพร้อมหน้า หลังจากฉันดื่มเหล้าแก้วสุดท้ายหมด ฉันก็วางแก้วลง "ฉันจะหย่า" ทุกคนอึ้งไปตาม ๆ กัน "แกบ้าไปแล้วเหรอ" พ่อแม่ของฉันโวยวายเสียงแหลม หลี่ชิงหลินจับข้อมือฉันไว้ด้วยความรู้สึกไม่อยากเชื่อ "ฉู่อวี่ แค่เพราะผมมัวแต่ดูแลเด็กจนไม่ได้รับสายจากคุณ คุณถึงขั้นจะหย่ากับผมเลยเหรอ นี่คุณถึงกับอิจฉาเด็กทารกอายุหกเดือนเลยเหรอ" ฉันไม่ได้สบตาเขา แต่มองไปที่รอยจูบชวนบาดตาตรงหลังใบหูของเขาแทน "ในเมื่อคุณรักเด็กคนนั้นมากนัก" ฉันพูดอย่างใจเย็น "งั้นฉันก็ช่วยให้คุณสมใจอยากแล้วไง ให้คุณไปเป็นพ่อของเด็กคนนั้นซะเลย"

"เรามาหย่ากันเถอะ"ทำไมผมได้ยินคำนี้เเล้วผมรู้สึกเสียใจ ทั้งๆที่ผมอยากหย่ามาโดยตลอดดด เมื่อเขาโดนบังคับให้เเต่งงานทั้งที่เขาไม่ได้รักเธอและที่สำคัญเขามีคนรักอยู่เเล้ว เขาจึงทำทุกวิถีทางเพื่อจะหย่ากับเธอทั้งทำร้ายร่างกายเเละจิตใจแต่พอเวลาผ่านไปเขากับหลงรักเธอมากขึ้น เเต่เธอกับเฉยชาเเละเป็นฝ่ายขอหย่ากับเขาเรื่องราววุ่นๆจะเป็นยังไงต่อมาติดตามชมกันนน..