อนุทิน ชาญวีรกูล

อันไป๋เล่อหญิงงามผู้เคยเป็นอนุตัวร้ายคนโปรดของคุณชายรองเผยกู้หยาง เมื่อถูกขับออกตระกูลเผย นางไม่ร่ำร้อง ไม่แต่งงานใหม่ กลับขอทำสวน ปลูกผัก ทำขนมขายเลี้ยงชีพ น่าขันยิ่งนัก ผู้ใดไม่รู้ว่าอันไป๋เล่อเคยชินกับความหรูหรา นางจะทนอยู่ท่ามกลางแดดลม โคลนตม และกลิ่นปุ๋ยได้สักกี่วัน? ใครต่อใครล้วนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า... "นางแค่เรียกร้องความสนใจ สร้างภาพให้ดูน่าสงสาร เพื่อเพิ่มราคาตัวเองเท่านั้นล่ะ!" “สุดท้ายก็ต้องกลับไปพึ่งบิดา... แต่งกับคหบดีสูงวัยสักคน แล้วใช้เรือนร่างเสวยสุขอย่างเคย จะไปไหนพ้น!” ใครจะเชื่อว่าสตรีผิวบางมือขาวจะมีวันยินดีปลูกผักแทนวาดรูป ชำระดินแทนร่ายรำ ใครจะเชื่อว่า... "อนุตัวร้าย" ที่เคยก่อเรื่องในจวน จะกลายเป็นหญิงชาวสวนในแปลงผักได้จริง? แต่แน่นอนผู้คนเหล่านั้นก็แค่ “เฝ้ารอ” วันที่นางจะล้มเหลว เพื่อจะได้หัวเราะสะใจยิ่งขึ้นเท่านั้นเอง...

‘พัชราวลัย’ อกหักรักคุดจากแฟนหนุ่มที่คบกันมา 5 ปี เพื่อนจึงพาไปนัดบอดกับหนุ่มต่าง ม. ทำให้เธอได้เจอกับ ‘พีรวิชญ์’ หนุ่มหล่อ อัธยาศัยดี เฟรนด์ลี่ เขาทำให้เธอยิ้มได้และนับวันยิ่งทำให้หัวใจคันนุบนิบราวมีมดไต่ “เราอยากจูบพรีมทั้งตัวเลย” พลันนั้น ปากร้อนประกบยอดอกกดคลึงด้วยริมฝีปากและลิ้นประสานกับมือตรงส่วนล่าง ปลุกปั่นอารมณ์ให้โหมกระพือ พรีมไร้แรงกำลังต้านด้วยว่าเธอเองก็มีใจให้เขา สัมผัสจับต้องร้อนแรงจึงยิ่งทำให้มีอารมณ์ร่วม ทว่า เมื่อมือแกร่งตลบชายกระโปรง เธอตะปบยึดมือนั้นไว้อย่างสับสน “ไม่เอา...” โซ่บอกย้ำข้างหู งับใบหูเล็กขบคลึงไล้เลีย “ไม่สอด” หน้าคมเคลื่อนจูบมาตามนวลแก้ม ปาดตวัดกลีบปากนุ่ม “แค่ภายนอก” “ไม่ถอด” เสียงสั่นเรียกรอยยิ้มประดับปากได้รูป “โอเค...ไม่ถอด” โซ่ยกกายนุ่มขึ้นมานั่งคร่อมตัก หลังบางเอนพิงแผงอก สอดมือใต้กระโปรงเข้ากอบกุมเนินนูนสาว ปากอุ่นประกบจูบปากนุ่มบดตะโบมโรมรันเสียงชื้นฉ่ำของการแลกลิ้นดังเบา ๆ เคล้าเสียงหวานที่เริ่มครางแผ่วสอดเสียงหอบหายใจหนักขึ้นทุกวินาที

อาชา หนุ่มกลัดมันวัย 31 ปี เจ้าของสวนทุเรียนอยู่ทางภาคใต้ ( ได้มรดกสืบทอดมาจากพ่อแม่ที่ตายไปแล้ว ) นิสัยค่อนเงียบนิ่ง เป็นคนที่ละเอียดกับงานมาก เพราะสวนทุเรียนต้องดูแลเป็นอย่างดี และเซ็กซ์จัดมาก บ่อยครั้งที่ออกไปดิวผู้หญิง แต่ก็ไม่มีใครทนรสเซ็กซ์ที่รุนแรงของเขาได้เลย สุดท้ายก็ไม่ออกไปเอาผู้หญิงที่ไหน นอกจากผู้หญิงที่เขากำลังจับจ้องอยู่ในตอนนี้ ชบา เด็กสาววัย 20 ปี ที่มีรูปร่างและสัดส่วนดูอิ่มเกินอายุอานาม พ่อกับแม่เป็นหนี้ของอาชาเลยส่งตัวเธอมาทำงานเพื่อใช้หนี้แทน เธอต้องทำงานเป็นคนงานในสวนทุเรียนเหมือนกับคนงานปกติทั่วไป แต่นับจากนี้จะไม่ปกติอีกต่อไป เพราะอาชาสนใจในตัวของเธอมาก

Setอนุจะเป็นนิยายชุดต่อกัน3เรื่องนะคะ 1.อนุของบิดาช่างน่ากินนัก โดย มาวิญญา นางคืออนุของบิดาเช่นนั้นหรือ? เหตุใดจึงน่ากลืนกินนัก ทันทีที่คุณชายใหญ่สกุลฉู่ได้เห็นลู่ไป๋อิง เขาก็ถูกสะกดด้วยส่วนโค้งส่วนเว้าอันเย้ายวนที่ปรากฎชัดจนเลือดลมในกายแตกพล่าน 2.อนุของเรือนหลังช่างสุขสันต์หรรษา โดยมาวิญญา มารดาของนางเป็นอนุ ส่วนนางก็ยึดแนวทางของมารดา เป็นอนุผู้เลอโฉมเช่นกัน เป็นอนุแล้วอย่างไร ย่อมสุขสบายมีกินมีใช้และไม่ต้องลำบากตรากตรำเช่นภรรยาคนอื่น หากได้รับความโปรดปราน ข้าวของมีค่ามากมายล้วนกองอยู่ตรงหน้า ที่สำคัญคือหากต้องการสิ่งใด เพียงใช้ถ้อยคำหวานหูและเสน่หาบนเตียงก็ได้มา แล้วนางจะต้องตั้งคอแบกหน้าตาเป็นภรรยาเอกที่มีหน้าที่เพียงเลี้ยงบุตรชายเพื่อเหตุใด 3.อนุของน้องชายช่างน่าอร่อยนัก โดยมาวิญญา นางได้รับการอบรมสั่งสอนให้เป็นอนุที่ดี ไม่ว่าท่วงท่าลีลาใดล้วนฝึกฝนเพื่อนำมาบำเรอให้สามีติดใจ ผู้ใดจะคิดว่ากระทั่งพี่ชายของสามีก็ยังหลงใหลและลักลอบกินของอร่อยอยู่บ่อยครา ฝากติดตามด้วยนะคะ มาวิญญา

บุตรสาวอนุผู้เคยอ่อนแอ แต่งงานเข้าจวนสกุลเซียวแทนพี่สาวที่บิดาโปรดปราน นางเคยว่าง่ายและอ่อนแอจึงตายลงอย่างโดดเดี่ยวไปพร้อมกับสามีที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ ชาติก่อนนางรักเขาจึงทำทุกอย่างเพื่อเขาเป็นเพียงผู้อยู่ข้างหลังอย่างว่าง่าย ไร้อำนาจไร้บารมี เมื่อถูกกล่าวหาจนต้องโทษประหารนางก็ไม่อาจช่วยเขาได้และยังต้องจบชีวิตอย่างโดดเดี่ยว หนำซ้ำตระกูลยังทอดทิ้งนาง ได้โอกาสย้อนกลับมานางจะไม่ยอมเป็นหมากให้ใครชักจูงได้ตามใจอีก นางต้องสร้างบารมี สร้างเครือข่ายและมีทักษะติดตัวจึงจะรอดพ้นจากตระกูลที่มองนางเป็นเพียงผลประโยชน์พร้อมทั้งเอาคืนทุกคนที่ทำกับนางและสามีอย่างสาสม ความจริงที่ไม่เคยปรากฏในชาติก่อนได้เปิดเผยในชาตินี้แล้วเช่นกัน แต่นางขอเพียงได้อยู่เคียงข้างเขาและชำระหนี้แค้นที่ติดค้าง นอกเหนือจากนั้นนางก็ไม่ต้องการสิ่งใดอีก

" ถ้าอัทธ์คิดว่า เฟื่อง วุ่นวายกับอัทธ์ มากเกินไป เฟื่องขอโทษแล้วกัน " "อัทธ์รักวาดคนเดียว เฟื่องเป็นแค่เพื่อน เท่านั้น " "จำไว้นะ เฟื่องลดา อัทธ์ เค้ารักแต่ฉัน ไม่ว่าฉันจะเห็นเค้าเป็นแค่ตัวเลือก เค้าก็ไม่แคร์ " เพราะรู้ดีว่า เค้ารักคนอื่น และเค้ารอแต่คนอื่น แต่หัวใจของเธอ มันไม่ยอมฟัง เธอชอบเค้า ก็เหมือนที่เค้า ชอบคนอื่นนั่นแหละ ความรัก ระหว่าง เฟื่องลดา และ อัทธ์ จะจบลงยังไง ในเมื่อ คนที่ไม่ใช่ ทำอะไรก็ผิดตลอด