อวยพรปีใหม่ผู้ใหญ่

ใครจะคาดคิดว่าแค่เขียนการ์ดขอพรจากซานต้าในวันคริสต์มาส พรที่ขอจะสมหวังแถมยิ่งใหญ่อลังการดาวล้านดวง

“กิ่งคะ ชีวิตที่เหลืออยู่ของกิ่งให้พี่เป็นคนดูแลได้ไหม” “พี่นนท์...” คนถูกขอแต่งงานถึงกับพูดไม่ออกและบอกไม่ถูกว่าตอนนี้กำลังรู้สึกเช่นไรกันแน่เลยได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อรู้เพียงแต่ว่าร่างกายด้านชาไปหมดทั้งตัว “แต่งงานกับพี่นะคะ” ร่างสูงที่คุกเข่าอยู่ยื่นกล่องกำมะหยี่สีแดงซึ่งภายในใส่แหวนเงินเกลี้ยงเรียบ ๆ ไว้ เขาหยิบแหวนเงินออกมาสวมนิ้วนางข้างซ้ายให้กับว่าที่เจ้าสาวก่อนเพื่อไม่ให้เธอปฏิเสธ แบบนี้เขาเรียกว่ามัดมือชกหรือเปล่านะ ว่าที่คู่หมั้นสาวที่ยังไม่ตอบตกลงได้แต่ตั้งคำถามถามตัวเองในใจ “ค่ะ กิ่งแต่งกับพี่นนท์” กรรณิกาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา พยักหน้ารับอย่างดีใจ เธอไม่คิดว่าเขาจะเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานในสถานที่แห่งความทรงจำอย่างนี้ เลยอดที่จะน้ำตาคลอออกมาด้วยความซึ้งใจไม่ได้

คำสารภาพจากหญิงสาววัย 19 ปี: ของใหญ่ของพ่อบุญธรรมคือของขวัญบรรลุนิติภาวะที่ดีที่สุด “ชิงชิง พ่อแค่หยากจะเซอร์ไพรส์ลูกน่ะ” พ่อบุญธรรมเอ่ยขึ้น พลางกระชากกระโปรงของฉันอย่างบ้าคลั่ง...

เมื่อเสียงระฆังนับถอยหลังข้ามปีดังขึ้น สือจิงเชวี่ยก็ได้รับของขวัญชิ้นแรกของปีนี้ เป็นภาพถ่ายสนิทสนมของสามีกับผู้หญิงคนอื่น เมื่อสิบนาทีก่อน เขายังอุ้มลูกสาวจุดพลุอยู่เลย แต่สิบนาทีต่อมาเขากลับขึ้นเตียงกับผู้หญิงอีกคนแล้ว แทบจะในเวลาเดียวกันนั้น หัวข้อข่าว "คุณชายใหญ่ตระกูลเจียงแอบพบดาราสาวดาวรุ่งคืนข้ามปี" ก็พุ่งทะยานขึ้นเทรนด์ร้อนแรง กวาดกระแสไปทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต ภายในห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลเจียง แขกทุกคนที่มาร่วมงานต่างหันมามองสือจิงเชวี่ยเป็นตาเดียว รอปฏิกิริยาจากเธอ "คุณผู้หญิง..." ผู้ช่วยรีบเดินเข้ามา สีหน้าดูประหม่าเล็กน้อย "เรื่องที่ติดเทรนด์ เราจะใช้วิธีเดิมช่วยโหมกระแสให้ดังยิ่งขึ้นไหม" น้ำเสียงของสือจิงเชวี่ยเรียบเฉย "ไม่ต้อง ติดต่อฝ่ายประชาสัมพันธ์ แล้วกดข่าวลง" ผู้ช่วยชะงักไปทันที

“คะ...คุณอาหมอ...จะ...จะทำอะไรคะ” “ทำในสิ่งที่ชายและหญิงควรทำกัน” ยั่วนักแม่สาวน้อยเตือนแล้วว่าอย่ามายั่ว “หนูแค่ล้อเล่นเองค่ะ...แฮะๆ” “ใครให้เรามาเล่นกับอารมณ์หื่นกามผู้ชาย” “คะ...คุณอา...หนูขอโทษ....” “เปลี่ยนคำว่าขอโทษ...เป็นครางบนเตียงกับอาเถอะ”

“กำลังหาคนแต่งงานอยู่ใช่ไหม” “เอ็งไปรู้มาจากไหน” “ได้ยินพนักงานนินทากัน” “เฮ้อ...” ม่วงถอนหายใจพลางหยิบที่ทับกระดาษมาวางบนกองเอกสารที่คัดมา เขามั่นใจว่าตัวเองพูดด้วยเสียงปกติ ทั้งในห้องห้องนั้นใช่ว่ากำแพงจะบาง คราวหน้าคราวหลังหากจะคุยเรื่องสำคัญคงต้องผ่อนเสียงลงสักหน่อยแล้ว “ใช่ ฉันบอกคุณธรรศว่าจะแต่งงานก่อนไปเจอลูกค้ารายล่าสุดน่ะ” ข่าวลือที่พนักงานซุบซิบกัน หากลูกค้าตั้งคำถามมันก็มีหลากหลายวิธีในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า สิ่งที่เขาควรจะคำนึงถึงจริง ๆ ก็คือการทำให้งานแต่งงานครั้งนี้เป็นไปอย่างแนบเนียนที่สุดผ่านระยะเวลาและการกระทำ ซึ่งเขามีเวลาสามเดือนก่อนจะได้เวลานัด เลขาหนูคิดไปก็เดินมานั่งลงยังเก้าอี้ เอื้อมมือหยิบชิ้นขนมปังกรอบราดแยมผลไม้ขึ้นมาใส่ปาก เขามีเหตุผลอื่นที่ต้องการพึ่งใบสมรสนอกเสียจากการทำงานกับเจ้านายภูวธรรศ แต่จะเลือกใครสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ อย่างน้อยต้องเป็นคนที่น่าไว้วางใจและไม่ปากพล่อย- “เป็นผมได้ไหม” ลูกน้องหน้านิ่งซึ่งยืนไพล่หลังกล่าวขึ้นอย่างปุบปับท่ามกลางความเงียบในห้องก่อนจะตามด้วยเสียงกลืนในลำคอเล็กที่หดเกร็งเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ “เอ็งหมายถึงอะไร?” “แต่งงาน”