ความพิเศษของเจ้าชายฮิซาฮิโตะใน 'The Royal Tutor' อยู่ที่การผสมผสานระหว่างความน่ารักไร้เดียงสากับความฉลาดหลักแหลมที่ซ่อนไว้ภายใต้ใบหน้าสดใส แม้จะเป็นพระโอรสองค์เล็กของราชวงศ์ แต่เขากลับไม่ยึดติดกับตำแหน่งหรือฐานะเหมือนพี่ๆ บุคลิกที่ร่าเริงและชอบเล่นสนุกทำให้ดูแตกต่างจากภาพลักษณ์เจ้าชายทั่วไป ที่น่าสนใจคือเขามีความสามารถด้านภาษาและคณิตศาสตร์ระดับอัจฉริยะ แม้จะชอบแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องก็ตาม
หนังสือชีวประวัติที่ทำให้คนพูดถึงบทบาทของฮิโรฮิโตะในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นอย่างกว้างขวางคือ 'Hirohito and the Making of Modern Japan' ซึ่งผู้แต่งคือ Herbert P. Bix. ผมรู้สึกว่าพออ่านงานเล่มนี้แล้วภาพของจักรพรรดิผู้ครองราชย์ยาวนานถูกฉายซ้อนด้วยมิติทางการเมืองและสังคมที่ลึกกว่าที่สื่อกระแสหลักมักเล่า