เดอะฟาส

การเปลี่ยนโทนของแฟรนไชส์ใน 'เดอะฟาส 5' เป็นจุดเปลี่ยนที่ชัดเจนและน่าตื่นเต้น เพราะหนังเลิกยึดติดกับโลกของการแข่งรถใต้ดินแบบเดี่ยวๆ แล้วหันมาเน้นเรื่องทีมกับงานชิงทรัพย์ระดับบล็อกบัสเตอร์ เราเห็นโดมินิค ทอเร็ตโต กับไบรอัน โอคอนเนอร์กลับมารวมทีมอีกครั้ง โดยย้ายฉากไปยังริโอเดจาเนโรที่มีทั้งความร้อนแรงของเมืองและความอันตรายจากอาชญากรท้องถิ่น เป้าหมายของพวกเขาคือการขโมยเงินก้อนใหญ่จากเจ้าพ่อค้ายาชื่อ เฮอร์นัน เรเยส ซึ่งเป็นการวางแผนงานชิงทรัพย์ที่ผสมผสานฉากไล่ล่ารถแบบดั้งเดิมกับการบู๊สไตล์แฮ็กติคที่ใหญ่โต

เนื้อเรื่องหลักแทรกด้วยธีมที่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ยังคงมีพลังคือคำว่า 'ครอบครัว' ซึ่งถูกยกให้เป็นแกนกลาง ไม่ใช่แค่คำพูดสวยหรู แต่เห็นได้จากการกระทำที่ตัวละครยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อกันและกัน ทีมของโดมและไบรอันไม่ได้มีแค่คนขับรถเก่ง แต่มีทั้งช่าง ตาแมวผู้เชี่ยวชาญด้านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ นักต้มตุ๋น และคนที่รู้จักพื้นที่ท้องถิ่นดี การจัดแบ่งหน้าที่และการประสานงานทำให้แผนการชิงทรัพย์ดูสมจริงและน่าติดตาม ความสัมพันธ์ภายในทีมมีทั้งมิตรภาพ ความตึงเครียด และความเคารพซึ่งกันและกัน ทำให้ฉากบู๊ที่ยิ่งใหญ่มีน้ำหนักทางอารมณ์ ไม่ใช่แค่โชว์รถพุ่งชนอย่างเดียว

อีกหนึ่งหัวใจสำคัญของ 'เดอะฟาส 5' คือการนำตัวละครใหม่เข้ามาเพื่อเสริมไดนามิกของกลุ่ม โดยมีเจ้าหน้าที่พิเศษ ลุค ฮอบส์ เข้ามาเป็นคู่ปรับที่มีความถูกต้องและความเป็นมืออาชีพสูง การไล่ล่าระหว่างฮอบส์กับแก๊งของโดมกลายเป็นการปะทะไอเดียระหว่างกฎหมายกับจริยธรรมในแบบที่ไม่ได้ขาวดำเสมอไป ฉากสุดยอดไฮไลต์ที่คนจดจำได้ง่ายที่สุดคือฉากขนย้ายตู้เซฟขนาดยักษ์กลางเมืองริโอ ที่ผสมทั้งความคิดสร้างสรรค์ในการวางแผนและการประสานรถหลายคันจนเกิดภาพยนตร์แอ็กชันที่เร้าใจในแบบที่แฟนหนังชื่นชอบ

มองในมุมแฟน การเปลี่ยนผ่านของแฟรนไชส์ในเรื่องนี้ทำให้รู้สึกว่าซีรีส์โตขึ้นทั้งสเกลและความกล้าหาญในการเล่าเรื่อง เราชอบที่หนังยังคงรักษาแก่นของความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครไว้ได้ แม้ว่าจะหันไปเล่นงานบู๊แบบใหญ่กว่าเดิม นอกจากความมันส์แล้ว 'เดอะฟาส 5' ยังทำให้คิดถึงการยอมรับ การเลือกทางเดิน และความหมายของคำว่า 'ทำเพื่อครอบครัว' ในแบบที่ทั้งหวือหวาและอบอุ่นในคราวเดียว นี่คือหนังที่ทำให้เรายิ้มได้เมื่อคิดถึงการผสมผสานระหว่างหัวใจและความบ้าคลั่งของชุดหนังเรื่องนี้

Dominic Toretto ในเวอร์ชันของ Vin Diesel ยืนอยู่ตรงกลางของเวทีอย่างไม่ต้องสงสัย — เสียงคำพูดสั้น ๆ แบบครอบครัวของเขา รูปร่างสูงใหญ่ และความเงียบที่เต็มไปด้วยพลัง ทำให้ตัวละครนี้กลายเป็นแกนกลางที่ลากทั้งแฟรนไชส์ไปข้างหน้า

ผมชอบมองว่า 'เดอะฟาส' ไม่ได้เป็นแค่หนังแข่งรถ แต่มันเป็นละครครอบครัวที่ใส่ควันท่อไอเสียเข้าไป Dominic คือสัญลักษณ์ของแนวคิดนั้น: เขาเป็นผู้นำ กลุ่มยึดถือค่านิยมแบบชัดเจน และทุกครั้งที่กล้องจับมุมของเขา เรื่องราวจะมีแรงดึงดูดมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นฉากขโมยรถครั้งใหญ่ การเผชิญหน้าในแก๊ง หรือการยืนคุยแบบเงียบ ๆ กับคนในทีม

ในมุมมองของการตลาดและการจดจำตัวตน Vin Diesel กับ Dominic ถูกใช้เป็นหน้าเป็นตาของแฟรนไชส์มาตลอด บ่อยครั้งที่โปสเตอร์ โฆษณา และบทพูดสำคัญ ๆ ถูกออกแบบมาเพื่อขับเน้นภาพลักษณ์นี้ ทำให้แม้ซีรีส์จะพลิกทิศทางไปทางฮีโร่คนอื่น ๆ แต่แรงโน้มถ่วงของเรื่องยังฉุดกลับมาที่ Dominic ได้เสมอ — นี่แหละเหตุผลที่ผมมองว่าเขาเด่นที่สุดในเชิงบทบาทและอิมแพ็กต์

มาดูกันว่า 'ฟาส' มีจุดเริ่มต้นจากที่ไหนและเดินทางมาอย่างไร — ในเวอร์ชันนิยายแฟนตาซีที่ฉันชอบอธิบายไว้ว่าเขาเกิดในเมืองท่าเล็กๆ ชื่ออัลลีน ริมอ่าวที่มักมีหมอกหนาทุกเช้า ความเป็นมาของฟาสไม่ใช่แบบฮีโร่คลาสสิกที่เติบโตในคฤหาสน์หรือถูกฝึกจากต้นจนโต แต่เป็นการเติบโตแบบคนธรรมดาที่ถูกบีบให้ต้องเลือกทางเดินชีวิตตั้งแต่วัยเด็ก

ผมชอบภาพของฟาสที่ต้องทำงานส่งของในซอยแคบ เรียนรู้การอ่านแผนที่จากชายเฒ่าที่ให้ขนมเป็นค่าตอบแทน แล้ววันหนึ่งไปพัวพันกับเหตุการณ์ที่เปลี่ยนชีวิตเมื่อเขาเจอกับเศษคริสตัลจากซากเรือโบราณ เหตุการณ์นั้นทำให้เขามีพลังบางอย่างและถูกไล่ล่าจากทั้งกลุ่มลับและอำนาจรัฐ นับจากนั้นจึงกลายเป็นการเดินทางต่อต้านโชคชะตา: หนี การหลอกลวง การพบมิตรใหม่ และการค้นพบว่าตัวเองมีบทบาทเกี่ยวพันกับตำนานเก่า

จุดที่ทำให้ฉันอินคือความไม่เพอร์เฟ็กต์ของฟาส—เขาทำผิดพลาด เจ็บปวด แล้วเรียนรู้ก่อนจะกลับมายืนหยัดอีกครั้ง เรื่องราวของเขาจบแบบเปิดให้จินตนาการต่อ ไม่ได้ปิดประตูเป็นตอนจบสุดท้าย แต่วางเครื่องหมายคำถามที่ทำให้ฉันยังนึกถึงเส้นทางของเขาต่อในหัวเรื่อยๆ

ฉากเปิดของ 'เดอะฟาส4' โฟกัสที่ความรุนแรงของโลกใต้ดินและความสัมพันธ์ที่ขาดสะบั้นระหว่างตัวละครหลัก ซึ่งบรรยากาศทั้งเรื่องเต็มไปด้วยแรงขับและความแค้น

เรื่องย่อโดยสรุปคือ โดมินิก โทร์เรตโต กลับเข้าสู่วงการหลังจากเหตุการณ์ที่ทำให้เขาต้องแยกตัวออกไป เมื่อคนใกล้ชิดของเขา—เลตตี้—ถูกฆ่าในสถานการณ์ที่เกี่ยวพันกับแก๊งค้ายา ไบรอัน โอคอนเนอร์ ซึ่งยังมีความผูกพันกับโดมินิกในระดับเพื่อนและครอบครัว ถูกดึงมาเกี่ยวข้องเพราะฝ่ายสืบสวนกำลังพยายามใช้เขาเข้าไปล้วงข้อมูลแก๊งของอาร์ตูโร้ บราก้า ความตึงเครียดเกิดขึ้นเมื่อความจงรักภักดีต่อเพื่อนและกฎหมายชนกัน ไบรอันต้องตัดสินใจว่าจะยืนอยู่ข้างไหน ระหว่างการสืบสวนและความสัมพันธ์ส่วนตัว

ฉากไคลแมกซ์คือการที่ทั้งสองคนรวมพลังกันเพื่อจัดการกับบรรดาคนร้ายและตามหาตัวการที่อยู่เบื้องหลัง เหตุการณ์ในเรื่องเน้นการแข่งรถ ผสานกับฉากแอ็กชันแบบรถบรรดาศัตรู การตัดสินใจของตัวละครหลายคนทำให้เรื่องดูเป็นการต่อสู้ของค่านิยมทั้งความยุติธรรมและความภักดี ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกว่าหนังพยายามจับบาลานซ์ระหว่างความรุนแรงกับมิติด้านอารมณ์ แม้ว่าโทนจะย้ำความเท่และรถแรง แต่แก่นของเรื่องยังคงเป็นเรื่องของคนสองคนที่เลือกกันและกันมากกว่ากฎหมาย เหมือนที่เห็นในหนังแข่งรถยุคเก่า ๆ อย่าง 'Gone in 60 Seconds' แต่มีบารมีทางดราม่ามากกว่า

เสียงเครื่องยนต์และไฟนีออนในฉากแข่งของ 'The Fast and the Furious' ทำให้ผมย้อนกลับไปเห็นความแตกต่างชัดเจนระหว่างภาคแรกกับภาคหลัง ๆ ทันที ภาพของหนังภาคแรกยังคงเน้นบรรยากาศใต้ดิน แข่งขันกลางคืน ความสัมพันธ์สองคนระหว่างโดมและไบรอัน และทัศนะการเป็นนักแข่งที่มีเกียรติแบบเรียบง่าย ไม่ต้องพึ่งฉากระเบิดหรือแมสเซ็ตขนาดใหญ่

ผมรู้สึกว่าภายหลังแฟรนไชส์ค่อย ๆ เปลี่ยนจากความเป็นหนังแข่งรถไปเป็นหนังแอ็กชันระดับโลก โดยเฉพาะเมื่อมันก้าวสู่โมเมนต์อย่างฉากปล้นตู้เซฟใน 'Fast Five' ซึ่งเลิกยึดติดกับถนนเล็ก ๆ และกลายเป็นงานโชว์รถที่ทำลายฟิสิกส์เพื่อความตื่นเต้น อารมณ์จากความใกล้ชิดของตัวละครกลายเป็นการทำงานเป็นทีมแบบฮีโร่ คนดูถูกพาไปจากซีนบาร์แข่งรถสู่ฉากระเบิดน้ำหนักมากขึ้น

ท้ายที่สุดแล้ว ภาคแรกยังคงมีเสน่ห์ที่บ้านเกิดของแฟรนไชส์—ความสมจริงของซับคัลเจอร์รถ ปัญหาทางศีลธรรมเล็ก ๆ และมิตรภาพสองคน ภาคหลังแม้จะตื่นตา แต่ก็แลกมาด้วยโทนที่กว้างขึ้นและความเป็น blockbuster ที่ชัดเจนขึ้น ซึ่งสำหรับผมก็ทั้งดีและมีราคาที่ต้องยอมรับ

เราเป็นแฟนหนังฝูงชนบ้าพลังอยู่แล้ว เลยยังยิ้มได้ทุกครั้งเมื่อพูดถึงบทตัวนำและหน้าที่ของแต่ละคนใน 'เดอะฟาส 5' ที่จริงแล้วหนังเรื่องนี้เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของแฟรนไชส์ เพราะเปลี่ยนจากซิ่งถนนมาเป็นแผนการปล้นใหญ่ แถมยังขยายพื้นที่บทบาทให้ตัวละครหลายคนเป็นทั้งนักขับ นักวางแผน และคนที่เติมสีสันให้หนัง ในฐานะคนดูที่ติดตามมานาน ผมชอบที่หนังให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ในทีมพอๆ กับฉากแอ็กชัน การจัดวางบททำให้ทุกคนมีมิติและหน้าที่ชัดเจน

วิน ดีเซล รับบทเป็น โดมินิก โตเร็ตโต (Dominic Toretto) ซึ่งเป็นแกนนำของทีม ทั้งเสาหลักทางอุดมการณ์และหัวหน้าที่คอยตัดสินใจเรื่องอันตรายใหญ่ๆ เขาเป็นคนที่คุมเกมและเป็นแรงขับเคลื่อนทางอารมณ์ของเรื่อง พอล วอล์คเกอร์ เล่นเป็น เบรน แอน โอคอนเนอร์ (Brian O'Conner) ซึ่งในตอนนี้ไม่ได้เป็นตำรวจเต็มตัวอีกต่อไป แต่บทบาทของเขายังเป็นสมองร่วมและนักขับฝีมือดีที่ช่วยวางแผนและลงมือปฏิบัติร่วมกับโดมินิก จอร์ดานา บรูสเตอร์ ในบท มีอา โตเร็ตโต (Mia Toretto) ทำหน้าที่ทั้งฐานบ้านของทีมและคนที่ย้ำเตือนปมความเป็นครอบครัว ทำให้ฉากดราม่าระหว่างงานปล้นและความสัมพันธ์ส่วนตัวมีน้ำหนักมากขึ้น

กลุ่มทีมงานด้านเทคนิคและความฮาก็ไม่ต่างสำคัญ ไทรีซ กิ๊บสัน ในบท โรมัน เพียร์ซ ทำหน้าที่เป็นเสียงคลายเครียดและคนขับอีกคนที่ชอบพูดถึงความกลัวกับความเก่ง ลูดาคริส (คริส เบริดเจส) ในบท เตจ พาร์เกอร์ เป็นมือนักเทคนิคกับคนทำแผนที่ทำให้การปล้นเป็นไปได้ ซอง คัง ในบท ฮาน ลู (Han) เป็นตัวละครที่เพิ่มความสงบและคูลให้กับทีม ทุกคนมีทักษะชัดเจนและเติมเต็มซึ่งกันและกันได้ดี ด้านฝ่ายตรงข้าม จัวคิม เดอ อัลเมย์ดา เล่นเป็น เฮอร์นัน เรเยส (Hernan Reyes) เจ้าเมืองคอร์รัปชันในริโอ ที่มีเงินเป็นอำนาจ ทำให้เป้าหมายของทีมมีทั้งเงินและการแก้บัญชีเก่า

เดอะเซอร์ไพรส์สำคัญคือ ดเวย์น จอห์นสัน ในบท ลุค ฮ็อบส์ (Luke Hobbs) ซึ่งถูกวางบทให้เป็นตัวแทนของกฎหมายที่ตามล่า แต่ด้วยความตรงไปตรงมาของเขาและพลังในการเผชิญหน้า ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างฮ็อบส์กับทีมมีทั้งความขัดแย้งและการยอมรับในที่สุด เอลซา ปาทากี ในบท เอลีนา เนเวส์ ทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่นที่มีบทเชื่อมระหว่างฮ็อบส์และตัวเอก สรุปแล้ว 'เดอะฟาส 5' ทำให้ทุกตัวละครนำมีบทบาทชัดเจนและลงมือได้จริง ไม่ได้เป็นแค่เงาในฉากแอ็กชันเท่านั้น ซึ่งเป็นเหตุผลที่ผมยังคงชอบหนังเรื่องนี้ — มันทั้งบู๊หนักและให้หัวใจของคนดูได้ไม่แพ้กัน.

แนะนำให้เริ่มจาก 'The Fast and the Furious' ภาคแรกก่อนเสมอ เพราะมันให้รากฐานที่ชัดเจนของทั้งตัวละครและโทนเรื่องที่ซีรีส์จะขยับไปในภายหลัง

เราอยากให้คนดูใหม่ได้เห็นว่าทำไมโดมินิก โทเร็ตโต กับ ไบรอัน โอคอนเนอร์ ถึงมีเคมีที่ทำให้เรื่องเดินต่อไปได้ ภาคแรกยังเน้นการแข่งรถ สายสัมพันธ์ครอบครัว และความเป็นสตรีทคัลเจอร์อย่างตรงไปตรงมา ซึ่งทำหน้าที่เป็นจุดเปลี่ยนให้ฉากและธีมในภาคหลังขยายความออกไปมากขึ้น เมื่อดูภาคแรกก่อนจะเข้าใจเหตุผลของการตัดสินใจหลายอย่างของตัวละคร เช่น การเลือกชีวิต ความจงรักภักดี และความขัดแย้งที่นำไปสู่เหตุการณ์ใหญ่ในภาคหลัง ๆ

นอกจากนี้ ภาคแรกมีความสมดุลระหว่างแอ็กชันและอารมณ์ที่ทำให้ผู้ชมมีพื้นฐานความรู้สึกต่อโลกของเรื่องได้ดี เมื่อไปต่อยังภาคที่มีคิวบู๊ระดับมู้ดยิ่งขึ้น เช่น 'Fast & Furious' คุณจะเห็นพัฒนาการของสเกลการเล่าเรื่องอย่างชัดเจน การเริ่มจากต้นทางยังช่วยให้การย้อนดูฉากสำคัญและการกลับมาของตัวละครแต่ละคนมีน้ำหนักมากกว่าการโดดข้ามไปดูภาคท้าย ๆ เลยทีเดียว

ไม่มีหนังเรื่องไหนในช่วงต้นยุค 2000 ที่ทำให้คนชอบรถอย่างฉันตื่นเต้นเท่า 'The Fast and the Furious' — หนังเรื่องนี้ออกฉายปี 2001 และเป็นจุดกำเนิดของแฟรนไชส์ที่ใหญ่โตในภายหลัง

ในมุมมองของฉัน เสน่ห์ของหนังไม่ได้อยู่แค่การแข่งรถ แต่ยังอยู่ที่การวางตัวละคร: วิน ดีเซล รับบทเป็น โดมินิค โตเร็ตโต และ พอล วอร์กเกอร์ รับบท ไบรอัน โอคอนเนอร์ ซึ่งเคมีระหว่างสองคนนี้เป็นหัวใจหลักของเรื่อง นอกจากนี้ยังมี มิเชลล์ โรดริเกซ (เล็ตตี้), จอร์ดานา บรูสเตอร์ (เมีย), ริค ยูเน่ (จอห์นนี่ ทราน), แชด ลินด์เบิร์ก (เจสซี่) กับ แมตต์ ชูลซ์ (วินซ์) ที่ช่วยเติมสีสันให้โลกใต้ดินของการแข่งรถและการปล้นรถบรรทุก

ความทรงจำส่วนตัวคือฉากปล้นรถบรรทุกกับบรรยากาศสุดระทึก — ฉากนั้นทำให้รู้สึกถึงความเสี่ยงและมิตรภาพในทีม ซึ่งเป็นแก่นของหนังตั้งแต่แรกเห็น จบด้วยความรู้สึกว่าได้ดูหนังสนุกๆ ที่กลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวยาวๆ ต่อมา

คาดไม่ถึงเลยว่าการเปิดเรื่องของ 'เดอะฟาส11' จะเริ่มจากเหตุการณ์เล็ก ๆ ที่ค่อย ๆ ขยายเป็นวิกฤตระดับโลก ฉากเปิดแสดงภาพการปล้นข้อมูลจากองค์กรลับหนึ่ง ซึ่งกลุ่มของพระเอกต้องเข้ามาขัดขวาง แต่กลับพบว่ามีเส้นใยเชื่อมโยงกับอดีตที่ยังไม่สะสางของทุกคน

เส้นเรื่องหลักเป็นการรวมตัวกันอีกครั้งของทีมเก่า เพื่อหยุดแผนการของวายร้ายที่ต้องการใช้เทคโนโลยียุคใหม่ในการควบคุมระบบขนส่งทั่วโลก เรื่องราวเดินไปด้วยความเร็วสูงทั้งฉากไล่ล่าบนถนน ระเบิด เวทีการต่อสู้ระยะประชิด และแผนการเจาะระบบซึ่งต้องใช้ทั้งความเชี่ยวชาญและความไว้วางใจระหว่างกัน ฉากกลางเรื่องมีช่วงที่ตัวละครต้องตัดสินใจว่าจะยึดมั่นในอุดมการณ์ส่วนตัวหรือยอมเสียสละเพื่อหัวใจของทีม ซึ่งฉันเห็นว่าเป็นจุดสำคัญที่ทำให้เรื่องไม่แห้งแล้งแม้จะเต็มไปด้วยแอ็กชัน

ตอนท้ายมีบทสรุปที่ผสมทั้งการสูญเสียและชัยชนะ ร่องรอยของความสัมพันธ์ถูกเรียกคืนบางส่วน ขณะเดียวกันก็มีเงื่อนงำที่ชวนให้คิดถึงการผจญภัยครั้งต่อไป ฉากสุดท้ายแอบทิ้งคำถามไว้แบบชวนให้ติดตาม ทำให้ฉันออกจากโรงด้วยความตื่นเต้นและอยากรู้อยากเห็นว่าอนาคตของตัวละครจะเดินต่อไปอย่างไร เหมือนกับตอนดูหนังแอ็กชันแนว 'Mad Max: Fury Road' ที่ยังคงมีแรงกระเพื่อมให้คิดต่อหลังจากไฟดับ

ล่าสุดมีข่าวว่าฟาสกำลังเตรียมโปรเจกต์ใหม่ที่ค่อนข้างใหญ่กว่าครั้งก่อน ๆ และน่าจะเริ่มปล่อยทีเซอร์ในไม่กี่เดือนข้างหน้า ฉันติดตามเส้นทางงานของเขามานาน จึงพอจับแนวได้ว่าคราวนี้น่าจะเป็นงานที่ผสมผสานความเข้มข้นด้านอารมณ์กับการทดลองเสียงมากกว่าครั้งก่อน

จากที่ดูคอนเซ็ปต์งานและผู้ร่วมทีมผลิต ฟาสน่าจะเลี่ยงการทำเพลงเชิงพาณิชย์แบบตรง ๆ แล้วหันมาทดลองซาวด์ที่มีลูกเล่น เช่น ผสมอิเล็กทรอนิกส์เบา ๆ กับกีตาร์อะคูสติก ทำให้บรรยากาศของอัลบั้มทั้งชุดมีความใกล้ชิดแต่ก็มีมิติ ฉันคิดได้จากรายละเอียดเล็ก ๆ อย่างการเลือกโปรดิวเซอร์หน้าใหม่และการใส่สกอร์สั้น ๆ ในทีเซอร์ซึ่งบ่งบอกว่าคราวนี้จะเน้นเล่าเรื่องเป็นชุดมากกว่าแค่ซิงเกิลเดี่ยว

ถ้ามองจากจังหวะการทำงานและตารางทัวร์ที่ผ่านมา ยุทธศาสตร์น่าจะเป็นการปล่อยซิงเกิลนำหนึ่งหรือสองเพลงก่อน แล้วค่อยตามด้วยมิวสิกวิดีโอที่เล่าเป็นตอน ๆ แบบมินิซีรีส์ เท่าที่ได้ยินชื่อเพลงตัวอย่างจากทีมงานคือ 'เสียงแห่งรัตติกาล' ซึ่งให้โทนเศร้าแบบอบอุ่น ฉันขอบันทึกไว้ว่าแฟน ๆ ที่ชอบฟาสแบบอินดี้ซาวด์จะได้ฟังอะไรที่ทั้งลึกกว่าและนุ่มนวลกว่าที่เคยฟังแน่นอน ไว้คอยติดตามทีเซอร์แรกแล้วกัน — นี่แหละความตื่นเต้นของการรอคอยผลงานใหม่