เม็ก 2: อภิมหาโคตรหลาม ร่องนรก

ฉากเปิดของ 'เม็ก 2: อภิมหาโคตรหลาม ร่องนรก' ตีหัวคนดูด้วยความอลังการของทะเลลึกและความเงียบที่หน่วงไว้ก่อนพายุจะมาถึง ฉากแรกสลับระหว่างมุมกล้องใกล้ฉลามยักษ์และแผนปฏิบัติการของทีมสำรวจ ทำให้รู้ตั้งแต่ต้นว่านี่ไม่ใช่แค่หนังสัตว์ประหลาดธรรมดา แต่เป็นการปะทะระหว่างความโลภของมนุษย์และพลังของธรรมชาติ

ในความเห็นของผม โครงเรื่องหลักพุ่งไประหว่างภารกิจช่วยเหลือที่กลายเป็นกับดักและความพยายามของตัวละครหลักที่จะรับมือกับบาดแผลในใจ ภารกิจนั้นมีทั้งการแก้ปริศนาเกี่ยวกับแหล่งกำเนิดของสัตว์ยักษ์ การทรยศของหุ้นส่วนบริษัท และการตัดสินใจที่เสี่ยงถึงชีวิต หนังแบ่งจังหวะได้ดีระหว่างช่วงหายใจหายคอที่มีตัวละครคุยกันกับช่วงตื่นตาที่ฉลามพุ่งเข้าใส่เรือ

ฉากคลื่นสูงตอนกลางเรื่องเป็นหัวใจของพล็อต เพราะที่นั่นตัวละครต้องเผชิญหน้ากับอดีตและเลือกว่าจะปกป้องคนที่รักหรือแลกชีวิตเพื่อหยุดภัยคุกคามสุดโต่ง ฉากปิดมีทั้งบทสรุปที่ให้ความหวังเล็กๆ และทิ้งปริศนาบางอย่างไว้ให้คนดูคิดต่อ แล้วก็ยังมีการซ่อนเบาะแสสำหรับคนที่ชอบคิดต่อหลังเครดิตด้วย

เราอยากให้คุณเตรียมตัวแบบนี้ก่อนเข้าไปดู 'เม็ก 2: อภิมหาโคตรหลาม ร่องนรก' — ให้คิดว่าตัวเองกำลังจะลงเรือลึกไม่ใช่แค่เข้าห้องฉาย ปรับใจรับงานที่เน้นภาพและเสียงเป็นหลัก เพราะหนังแบบนี้ใช้ซาวด์ดีไซน์และจังหวะเพื่อเล่นกับความตึงเครียดมากกว่าการอธิบายรายละเอียดเชิงวิทยาศาสตร์

เลือกที่นั่งที่เห็นทั้งจอและไม่ชิดลำโพง ถ้าชอบความคมชัดของภาพและสีสัน ให้พิจารณาฉายระบบพรีเมียม ส่วนใครเน้นแรงสั่นสะเทือนของซาวด์ แนะนำที่นั่งกึ่งกลางเพื่อไม่พลาดเบสหนัก ๆ เหมือนตอนดู 'Jurassic Park' ที่ฉากไดโนเสาร์ปรากฏ — อารมณ์มันใกล้เคียงกันตรงความยิ่งใหญ่ของสัตว์และการเอาตัวรอด

เตรียมเสื้อคลุมบาง ๆ เพราะโรงมักเปิดแอร์เย็น แนะนำไม่กินของหนักก่อนเข้าฉายเพื่อลดความไม่สบายตอนตื่นเต้น และถ้าคุณไวต่อสปอยล์ หลีกเลี่ยงโซเชียลก่อนเข้าโรงสักวันสองวัน จะได้เซอร์ไพรส์เต็ม ๆ เวลาเห็นฉากแมสซี่หรือมอนสเตอร์ครั้งแรก

ในฐานะแฟนตัวยงของหนังสัตว์ประหลาด ผมมองเห็นความต่างระหว่างฉบับดัดแปลงของ 'เม็ก 2: อภิมหาโคตรหลาม ร่องนรก' กับต้นฉบับเชิงนวนิยายเหมือนเป็นการเปลี่ยนภาษาหนึ่งไปเป็นอีกภาษาหนึ่งโดยที่น้ำหนักขององค์ประกอบบางอย่างต้องถูกย้ายหรือปรับโทนให้เข้ากับหน้าจอขนาดใหญ่ เรื่องในหนังถูกย่อและจัดเรียงใหม่เพื่อให้ความตึงเครียดและฉากแอ็กชันมีพื้นที่มากขึ้น—นั่นแปลว่าส่วนที่เป็นรายละเอียดวิทยาศาสตร์ เรื่องราวยาวเชิงพล็อตย่อย และฉากบรรยายเชิงลึกที่หนังสือทำได้ จะถูกลดทอนหรือรวมให้สั้นลง ตัวละครบางตัวถูกตัดทอนบทบาทหรือรวมกันให้เหลือน้อยลงเพื่อไม่ให้ผู้ชมสับสนในเวลาเพียงสองชั่วโมง นอกจากนั้น โทนโดยรวมของหนังมักจะเน้นความบันเทิงแบบบล็อกบัสเตอร์ มีมุกตลกเพื่อลดความตึงเครียด และมุ่งไปที่ฉากเซ็ตพีชที่มีมุมกล้องสวย ๆ และคิวแอ็กชันที่ตอกย้ำจุดขายภาพยนตร์มากกว่าเนื้อหาทางวิทยาศาสตร์เชิงลึกตามต้นฉบับ

อีกด้านหนึ่ง ปรับเปลี่ยนตัวละครและความสัมพันธ์เป็นหนึ่งในความแตกต่างที่เด่นชัด แกนนำมักถูกหล่อเป็นฮีโร่เชิงแอ็กชันให้กลายเป็นใครสักคนที่ผู้ชมสบายใจจะเชียร์ได้ทันที ในขณะที่หนังสือมักให้ที่ว่างมากกว่าในการสำรวจแรงจูงใจ ความกลัว และมโนภาพทางจิตใจของตัวละคร ทำให้ตัวละครในหนังบางครั้งดูแบนกว่าหรือตัดมุมอธิบายบางอย่างออกไปเพื่อรักษาอัตราจังหวะภาพยนตร์ นอกจากนี้ เรื่องราวรองอย่างเบื้องหลังองค์กรวิจัย การเมือง หรือการทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่สร้างความซับซ้อนให้หนังสือ จะถูกย่อให้เป็นสัญลักษณ์หรือเส้นเรื่องย่อยสั้น ๆ เพื่อไม่ให้เสียจังหวะหนังที่ต้องพาผู้ชมไปยังฉากไคลแม็กซ์อย่างรวดเร็ว

โครงเรื่องและธีมก็ถูกปรับให้ชัดเจนและเข้าถึงง่ายขึ้น ประเด็นเชิงปรัชญาหรือชั้นความลับที่หนังสืออาจเล่นด้วยความยาว เช่น ผลกระทบของมนุษย์ต่อธรรมชาติ หรือการข้ามพรมแดนที่ไม่ควรจะเกิดขึ้น อาจกลายเป็นแบ็กกราวนด์ที่สนับสนุนฉากแอ็กชันแทนที่จะเป็นแกนกลางของเรื่อง การออกแบบมอนสเตอร์ การแสดงผลด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิก และการจัดแสงเสียงในหนังให้ความรู้สึกทันสมัยและตื่นเต้นกว่า บางครั้งรูปลักษณ์หรือพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิตก็ถูกปรับให้ดูสมจริงบนจอและง่ายในการขยี้ความกลัวของผู้ชม เช่น เพิ่มขนาด เพิ่มพลังทำลาย หรือขยับจังหวะการโจมตีให้เหมาะกับภาพยนตร์แบบสเตจใหญ่

ท้ายที่สุดแล้ว ความแตกต่างเหล่านี้ไม่ได้แปลว่าฉบับหนึ่งดีกว่าอีก ฉันชอบอ่านต้นฉบับเมื่ออยากได้ความลึกและไอเดียวิทยาศาสตร์ที่ชวนคิด ขณะเดียวกันก็ชอบเปิดหนังเวอร์ชันดัดแปลงเมื่อต้องการความบันเทิงทันทีและฉากแอ็กชันที่ทำให้หัวใจเต้นแรง ถ้าคุณชอบเนื้อหาแบบคิดเยอะ ๆ ให้เวลาอ่านหนังสือ แต่ถ้าต้องการประสบการณ์เสียงดัง แสงสวย และฉากไล่ล่าใต้ท้องทะเล จอเงินก็จัดให้ได้ดี นี่แหละคือเหตุผลที่ผมยังคงรักทั้งสองเวอร์ชันในวิธีของมันเอง

บรรยากาศในโรงคือสิ่งที่ทำให้ฉากไล่ล่าใต้น้ำของ 'เม็ก 2: อภิมหาโคตรหลาม ร่องนรก' สนุกขึ้นหลายเท่า เหมือนกับตอนดู 'Jurassic Park' ที่จอใหญ่มันทำให้หัวใจเต้นตามฉากสัตว์ยักษ์ได้สุดๆ

โดยส่วนตัวผมชอบเริ่มจากเช็ครอบฉายในโรงภาพยนตร์ก่อน เพราะภาพและซาวด์ดี ๆ ทำให้ฉากแอ็กชันใต้น้ำมีน้ำหนัก ถ้ารอบปกติไม่สะดวก ให้มองหาสกรีนพิเศษอย่าง IMAX หรือ 4DX ในเมืองใหญ่ ๆ ซึ่งบางครั้งยังมีรอบพากย์ไทยหรือซับไทยให้เลือก

หลังจากช่วงฉายในโรงผ่านไป สองทางเลือกหลักที่ผมใช้คือเช่า/ซื้อแบบดิจิทัลจากแพลตฟอร์มอย่าง Apple TV, Google Play หรือ YouTube Movies หรือรอแผ่นบลูเรย์ที่มักให้ภาพคมและฟีเจอร์พิเศษ หากอยากดูสะดวกจริงๆ ให้ตรวจสอบบริการสตรีมมิ่งในประเทศที่ใช้งานอยู่ เพราะบางรายอาจได้สิทธิ์ฉายหลังโรงพร้อมกับตัวเลือกพากย์และซับที่หลากหลาย — นี่แหละวิธีที่ผมมักจะวางแผนดูหนังบล็อกบัสเตอร์แบบนี้

ต้องยอมรับว่า 'เม็ก 2: อภิมหาโคตรหลาม ร่องนรก' ยิงฉากบู๊และฉากสยองมาแบบไม่อ้อมค้อมเลย — ถ้าคำถามคือมีความรุนแรงแค่ไหน คำตอบคือค่อนข้างเข้มข้นสำหรับหนังสัตว์ประหลาดเชิงพาณิชย์

ฉากสำคัญๆ เต็มไปด้วยการโจมตีจากสิ่งมีชีวิตใต้น้ำที่ทำให้คนอยู่บนเรือหรือในพื้นที่อับอากาศต้องตกอยู่ในอันตรายต่อเนื่อง เสียงกระแทก น้ำสาด และภาพเลือดเลือดสาดในบางฉากทำหน้าที่เพิ่มความตึงเครียดมากกว่าการโชว์เลือดเป็นเป้าหมายหลัก ฉากที่มีการถูกกัดหรือถูกลากลงน้ำมักตัดสลับจังหวะเร็วเพื่อรักษาความระทึก และยังมีมุมกล้องใกล้ๆ ที่ทำให้ความรู้สึกอึดอัดชัดเจนขึ้น

ผมคิดว่าถ้าใครชอบหนังคล้าย 'Jaws' แบบใหม่ ๆ ที่ใส่เอฟเฟกต์ทันสมัยและฉากแอ็กชันเยอะ จะรู้สึกสนุก แต่ถ้าไวต่อภาพบาดเจ็บหรือกลัวฉากใต้ทะเลมืด ๆ ก็ควรเตรียมใจไว้บ้าง — โดยรวมมันเป็นหนังที่เน้นความระทึกและความบันเทิงแบบหวือหวา มากกว่าจะเป็นหนังสยองขวัญเลือดสาดขั้นสุดท้าย

ขอเริ่มด้วยการบอกเลยว่าตัวละครที่โดดเด่นที่สุดยังคงเป็นโจนัส เทย์เลอร์ — ผู้ชายที่ถูกวางบทให้รับบทฮีโร่แบบสู้ไม่เลิกและมีประสบการณ์การดำน้ำแบบสุดขอบโลก

ในมุมมองของฉัน โจนัสคือแกนกลางของเรื่องราวทั้งหมด เขาเป็นคนที่ทำหน้าที่ทั้งเป็นนักดำน้ำกู้ภัย ผู้ตัดสินใจเฉียบขาดในช่วงวิกฤต และคนที่พยายามรักษาคนรอบข้างให้ปลอดภัยไว้ก่อนเสมอ เส้นเรื่องของเขาในหนังช่วยดึงความเป็นมนุษย์ออกมาจากสถานการณ์วิบัติทางทะเลได้ดีมาก

ข้างๆ เขามีตัวละครสำคัญอีกคนคือซุ่ยอิน นักวิทยาศาสตร์ที่ช่วยเติมมิติทางอารมณ์และเหตุผลให้กับเรื่องราว ทั้งยังมีเหมยอิ๋ง เด็กสาวหรือคนรุ่นใหม่ที่นำแง่มุมของความหวังเข้ามา และแจ็กซ์ เพื่อนร่วมทีมที่เพิ่มสีสันของความกล้าหาญและมุขตลกร้าย อีกคนคือหัวหน้าทีมวิจัย/ผู้บริหารที่ผลักดันพล็อตด้วยการตัดสินใจเชิงธุรกิจหรือเชิงวิทยาศาสตร์ ซึ่งทั้งหมดนี้รวมกันทำให้การเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตยักษ์มีทั้งแรงกดดันและความอุ่นใจจากความเป็นมนุษย์

ภาพจำหนึ่งที่ยังค้างคาใจสำหรับผมคือฉากเปิดที่ร่องลึกถูกฉายออกมาด้วยแสงสลัวแล้วจากนั้นความเงียบถูกฉีกด้วยเสียงกระแทกน้ำอย่างหนัก รู้สึกเหมือนถูกลากลงไปใต้ผิวน้ำร่วมกับทีมสำรวจ ทุกองค์ประกอบตั้งแต่การตัดต่อแบบตึงจนถึงซาวด์ดีไซน์ที่ให้ความรู้สึกของแรงกดน้ำ ช่วยสร้างความตึงเครียดได้อย่างตรงจุด ฉากนี้ทำหน้าที่เป็นการประกาศได้ชัดเจนว่า 'เม็ก 2: อภิมหาโคตรหลาม ร่องนรก' จะไม่ใช่แค่หนังฉลามกระโดดธรรมดา แต่มันจะพาเราลึกเข้าไปในพื้นที่ที่อันตรายกว่าเดิมและมีสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่กว่าเดิม การเห็นเงารูปร่างใหญ่โผล่ออกมาท่ามกลางฝุ่นตะกอนในน้ำเป็นภาพที่ติดตา เพราะมันเล่นกับความกลัวขั้นพื้นฐานของเราที่กลัวสิ่งที่มองไม่เห็นและไม่เข้าใจ

ฉากกลางเรื่องที่ผมชอบคือช่วงการปะทะระหว่างเรือดำน้ำและสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ ซึ่งหนังเลือกใช้การผสมผสานระหว่างเอฟเฟกต์จริงและภาพ CGI อย่างลงตัว ทำให้รู้สึกสมจริงโดยไม่หลุดจากจังหวะของเรื่อง การออกแบบฉากใต้น้ำที่มีแสงน้อยและเศษซากจากการสำรวจก่อนหน้านั้น ช่วยเพิ่มมิติให้กับการต่อสู้ ทำให้เราไม่เพียงแค่ตื่นเต้นกับการกระแทกและฟันเหยื่อ แต่ยังรู้สึกถึงความเปราะบางของเทคโนโลยีมนุษย์ที่พยายามต่อกรกับธรรมชาติ ฉากนี้ยังเสนอจังหวะที่ตัวเอกต้องตัดสินใจเร็ว หวาดหวั่น และมีมุมที่โชว์ทั้งความกล้าหาญและความอ่อนแอของทีม ซึ่งเป็นส่วนที่ทำให้ตัวละครรู้สึกเป็นคนจริงๆ มากกว่านักรบหนังกระแสหลัก

ฉากสุดท้ายหรือไคลแม็กซ์ในมุมมองผมมีความพีคทั้งในด้านภาพและอารมณ์ เพราะนอกจากจะเป็นการปะทะครั้งสุดท้ายกับศัตรูแล้ว หนังยังใช้โอกาสนั้นสะท้อนผลกระทบที่ตามมาจากการเข้าไปยุ่งกับสิ่งที่เราไม่เข้าใจ ทั้งการสูญเสีย ความกลัว และการเอาตัวรอด ฉากนี้ไม่ได้เน้นแค่โชว์ความยิ่งใหญ่ของสัตว์ประหลาด แต่ยังแทรกฉากที่ให้พื้นที่กับตัวละครได้หายใจ ได้แสดงความอ่อนโยนและความสูญเสียอย่างเงียบๆ ทำให้ความยิ่งใหญ่ของการต่อสู้มีน้ำหนักทางอารมณ์มากขึ้น เมื่อฉากเงียบลงและเราตามดูผลลัพธ์ของการตัดสินใจเหล่านั้น มันสร้างความพึงพอใจแบบไม่ใช่แค่ความบันเทิง แต่เป็นการปิดบทที่มีความหมาย

โดยรวมแล้ว สิ่งที่ทำให้ฉากต่างๆ ใน 'เม็ก 2: อภิมหาโคตรหลาม ร่องนรก' โดนใจผมไม่ใช่แค่ฉลามที่ตัวใหญ่ขึ้นหรือฉากแอ็กชันที่ล้นจอเท่านั้น แต่คือการจัดวางอารมณ์ร่วมกับเทคนิคการถ่ายทำและซาวด์ที่ทำให้ผลงานดูมีชีพจร เปรียบเทียบกับหนังรุ่นบุกเบิกอย่าง 'Jaws' หรือหนังแนวผจญภัย-สัตว์ประหลาดอย่าง 'Jurassic Park' หนังเรื่องนี้พยายามผสมระหว่างความหวาดกลัวขั้นพื้นฐานและความตื่นตาทันสมัย ซึ่งสำหรับผมแล้วมันได้ผลและทำให้ทุกฉากสำคัญมีความหมายในแบบของมันเอง

เพลงประกอบของ 'เม็ก 2: อภิมหาโคตรหลาม ร่องนรก' มีชิ้นที่จับใจฉันตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ยิน — เสียงใหญ่หน่วงแบบโอเคทั้งฮีโร่บู๊และความหวาดระแวงใต้น้ำ ถ้าพูดถึงภาพรวมจะรู้สึกได้เลยว่านักประพันธ์พยายามผสมองค์ประกอบออร์เคสตราแบบดั้งเดิมกับเท็กซ์เจอร์อิเล็กทรอนิกส์ เพื่อให้เพลงทั้งทรงพลังเมื่อต้องการความยิ่งใหญ่ แต่ก็สามารถดึงเอาความอึดอัดและความลึกของใต้ทะเลออกมาได้อย่างชัดเจน ฉันชอบวิธีที่ธีมหลักถูกใช้ซ้ำในฉากสำคัญ ๆ ทำให้ทุกช่วงไคลแม็กซ์รู้สึกเชื่อมโยงกับความเป็นตัวละครและสถานการณ์อย่างเป็นหนึ่งเดียว

โดยส่วนตัวฉันโดนใจท่อนที่ทำหน้าที่เป็น 'แค่นต์' ใต้น้ำ—เนื้อเสียงต่ำผสานกับซินธ์ที่ซ้อนชั้นเป็นพื้น ทำให้ฉากใต้น้ำหรือฉากที่ต้องการความตึงเครียดมีน้ำหนักขึ้นมาก อีกชิ้นที่โดดเด่นคือมู้ดเพลงช่วงการเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดใหญ่: เครื่องเคาะหนัก ๆ และสตริงเร็ว ๆ สร้างความรู้สึกเร่งด่วน แต่ก็มีการแทรกโมทีฟเล็ก ๆ แบบเศร้าซึ่งทำให้ฉากไม่ได้เป็นแค่การโชว์ความดุร้ายของสัตว์เท่านั้น แต่ยังสะท้อนความเสี่ยงและการเสียสละของตัวละครด้วย ฉากเงียบ ๆ หลังการต่อสู้บางทีก็ใช้พวกฮาร์มอนิกช้า ๆ หรือพวกเสียงบาง ๆ ที่เหมือนการหายใจของทะเล ซึ่งฉันคิดว่าช่วยให้การเล่าเรื่องมีมิติขึ้น เพราะเพลงไม่ได้แค่ประกอบการกระทำ แต่แทบจะเป็นตัวสื่ออารมณ์แทนคำพูด

มุมมองเชิงเทคนิคที่ฉันชอบคือการคุมบาลานซ์ระหว่างความดุดันกับความโปร่ง เพลงหลายชิ้นไม่ปล่อยให้คนฟังเหนื่อยหน่ายด้วยการเปลี่ยนอารมณ์อย่างฉับพลัน — จากบิวท์อัพเป็นการผ่อนลงเป็นโมเมนต์ที่ใส่อารมณ์ระหว่างคนสองคนหรือการตัดสินใจครั้งสำคัญ นอกจากนี้การใช้ธีมย่อยซ้ำ ๆ ทำให้ฉากสุดท้ายมีความต่อเนื่องทางดนตรี น่าจะทำให้คนที่ฟังซาวด์แทร็กแยกจากหนังยังพอจำจังหวะหรือเมโลดี้ได้อยู่ และถ้าฟังด้วยหูฟังดี ๆ จะสัมผัสเอฟเฟกต์ใต้น้ำที่ไม่ค่อยได้ยินในโรงภาพยนตร์มากนัก ซึ่งสำหรับฉันเป็นความเพลิดเพลินเฉพาะตัว

สรุปแบบเป็นกันเองคือเพลงใน 'เม็ก 2: อภิมหาโคตรหลาม ร่องนรก' ทำหน้าที่เป็นเสาหลักที่ยกหนังให้รู้สึกทั้งตื่นเต้นและมีความลึกมากขึ้นกว่าแค่หนังฉลามบู๊ มันมีทั้งท่อนที่ร้องตามได้ ความบรรเลงที่ทำให้หน่วง และช็อตเสียงเล็ก ๆ ที่ทำให้ใจเต้นตาม ฉันยังรู้สึกว่าถ้าฟังแยกจากภาพยนตร์ เพลงพวกนี้ก็ยังเล่าเรื่องได้ เป็นหนึ่งในซาวด์แทร็กที่ฉันอยากเปิดวนซ้ำเมื่ออยากสัมผัสความตื่นเต้นแบบทะเลลึกอีกครั้ง

เสียงระเบิดกับซีนบู๊ยักษ์ๆ ของ 'เม็ก 2: อภิมหาโคตรหลาม ร่องนรก' มันออกแบบมาเพื่อจอใหญ่จริงๆ

ฉันชอบดูหนังที่มีงานภาพแบบย่อยพิกเซลไม่ได้ เพราะรายละเอียดที่กล้องกับเอฟเฟกต์ใส่เข้ามา มันทำให้ฉากเมกะครีเจอร์และน้ำกระเซ็นดูมีน้ำหนักและมวลมากขึ้น การเลือกดูแบบ IMAX จะได้ทั้งภาพที่ใหญ่ขึ้น อัตราส่วนภาพบางฉากที่ถูกขยายให้เห็นความสูงของสัตว์ทะเลได้เต็มตา และเสียงที่ล้อมมากกว่า ทำให้หัวใจเต้นตามจังหวะแอ็กชันได้ดีกว่าเดิม

ถ้าฉากที่เราชอบคือการเคลื่อนไหวของกล้อง ช็อตมุมสูง มุมต่ำ และเอฟเฟกต์น้ำกระจาย อรรถรสใน IMAX จะเติมเต็มสิ่งเหล่านี้ได้ชัดเจน แต่ถางบประมาณหรือความสะดวกเป็นปัจจัยสำคัญ ฉันก็ไม่ห้ามดูแบบปกติ เพราะเนื้อเรื่องและคาแรกเตอร์ยังส่งอารมณ์ได้ดีเหมือนกัน โดยนึกถึงความรู้สึกเวลาเห็นฉากอวกาศใน 'Interstellar' ที่ความยิ่งใหญ่บนจอลงตัวกับ IMAX — 'เม็ก 2' ก็มีองค์ประกอบแบบนั้นให้เลือกได้ตามความอยากของแต่ละคน