เฮลล์บอย

ชื่อเสียงของ 'Hellboy' เริ่มต้นจากคอมมิกอินดี้ที่ผสมความมืดของตำนานพื้นบ้านกับอารมณ์ขันแบบเปื้อนเศร้า จนกลายเป็นตัวละครที่โดดเด่นในโลกหนังสือการ์ตูน สร้างสรรค์โดยไมค์ มิกโคลา (Mike Mignola) ปี 1993 ตัวละครนี้ปรากฏครั้งแรกในเล่มสั้นๆ ก่อนจะมีเรื่องยาวชื่อ 'Seed of Destruction' ซึ่งเผยให้เห็นต้นกำเนิดว่าถูกอัญเชิญมาที่โลกโดยพวกนาซีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ภารกิจของพวกนั้นได้ถูกนำทางโดยราสปูตินที่หวังใช้พลังเหนือธรรมชาติเพื่อเปลี่ยนชะตากรรมของโลก แต่โชคชะตากลับให้ปีศาจตัวนั้นเติบโตขึ้นภายใต้การดูแลของศาสตราจารย์ทราเวอร์ บรัตเทนฮอล์ม หรือที่คนเรียกกันติดปากว่า 'บรอม' ผู้ก่อตั้งหน่วยวิจัยปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ นั่นคือจุดเริ่มต้นของเส้นทางที่ทำให้ 'Hellboy' กลายเป็นนักสู้เพื่อปกป้องมนุษย์จากสิ่งลี้ลับ

ความน่าสนใจของเรื่องไม่ได้อยู่แค่ที่เขาเป็นปีศาจที่ต่อสู้ฝ่ายดี แต่ยังมีรายละเอียดทางประวัติศาสตร์และตำนานที่มิกโคลาดึงมาใช้ ตั้งแต่องค์ประกอบของเทพเจ้าอังกฤษ ยุโรปตะวันออก ไปจนถึงอิทธิพลของงานเขียนสยองขวัญ คล้ายกับการเอาโลกโบราณมาแทรกด้วยการ์ตูนสมัยใหม่ ตัวละครของ 'Hellboy' มีชื่อดั้งเดิมว่า 'Anung Un Rama' และมี 'Right Hand of Doom' ซึ่งเป็นมือหินขนาดใหญ่ที่ถือเป็นกุญแจสำคัญของโชคชะตา มิกโคลาเล่าเรื่องด้วยภาพเงาจัด ไลน์น้อย แต่เต็มไปด้วยบรรยากาศ ทำให้การเปิดเผยอดีตและชะตากรรมเป็นไปอย่างช้าๆ และทรงพลัง นอกจากนี้ยังมีสปินออฟอย่าง 'B.P.R.D.' ที่ขยายจักรวาลและทำให้เราได้เห็นมุมมองของทีมที่ทำงานร่วมกับฮีโร่ รวมถึงการเปิดเผยตัวร้ายและปริศนาที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น

การดัดแปลงเป็นภาพยนตร์และสื่ออื่นๆ ช่วยผลักดันชื่อเสียงของ 'Hellboy' ให้กว้างขึ้น โดยเฉพาะผลงานของกีเยร์โม เดล โทโร่ ที่นำแสดงโดยรอน เพิร์ลแมนในปี 2004 และ 2008 ที่จับอารมณ์ดาร์ก-แฟนตาซีได้เป็นอย่างดี ต่อมาปี 2019 ก็มีรีบูทที่นำแสดงโดยเดวิด ฮาร์เบอร์ เสียงของเรื่องยังถูกส่งผ่านภาพยนตร์แอนิเมชันและนิยายภาพหลายชุด แต่สิ่งที่ทำให้แฟนอย่างฉันยังคงติดตามคือการผสมผสานระหว่างความเป็นมนุษย์และความเป็นอื่นของฮีโร่ การที่เขาไม่ยอมเป็นเครื่องมือของโชคชะตา แม้จะถูกกำหนดให้เป็นผู้ทำลายล้าง การเดินทางจากเด็กปีศาจที่ไม่มีบ้านสู่คนที่เลือกปกป้องผู้อื่น มันให้ทั้งความเศร้า ความตลก และความหวังในเวลาเดียวกัน

ท้ายที่สุดแล้ว 'Hellboy' ไม่ได้เป็นแค่มอนสเตอร์หรือซูเปอร์ฮีโร่ แต่เป็นเรื่องราวของการเลือกทางเดินและการค้นหาตัวตนในโลกที่เต็มไปด้วยความลึกลับ สำหรับฉัน ความงามของผลงานอยู่ที่วิธีที่มิกโคลาเล่าเรื่องผ่านภาพและคำพูดน้อยๆ ทำให้ทุกช่วงเวลามีน้ำหนัก และในฐานะแฟน ผมยังรู้สึกว่าทุกครั้งที่หยิบคอมมิกขึ้นมาอ่านใหม่ มันเหมือนได้พบกับเพื่อนที่ยังคงต่อสู้กับปริศนาและทะเลทรายของหัวใจในแบบที่ไม่มีฮีโร่อื่นเหมือน

นี่คือรายชื่อนักแสดงหลักของเวอร์ชันล่าสุดของ 'Hellboy' ที่คนส่วนใหญ่คุ้นเคยมากที่สุด: เดวิด ฮาร์เบอร์ รับบทเป็น เฮลล์บอย, มิลลา โยโววิช รับบท นิมุเอะ หรือ 'ราชินีเลือด', เอียน แมคเชน รับบท โปรเฟสเซอร์ ทรีเวอร์ บรัตเทนโฮล์ม, แซชา เลน รับบท อลิส มอนาแกน, แดเนียล เด คิม รับบท เบน ไดเมียว และโธมัส ฮาเดน ชอร์ช รับบท ล็อบสเตอร์ จอห์นสัน

ความรู้สึกส่วนตัวเมื่อได้ดูฉบับปี 2019 คือการเห็นทิศทางที่แยกจากฉบับเดิมของผู้กำกับเกียวย์ร์โม เดล โตโรอย่างชัดเจน โดยเดวิด ฮาร์เบอร์พยายามวางเฮลล์บอยให้เป็นตัวละครที่มีความดิบเถื่อนและขำขันสไตล์คนร่วมสมัย ซึ่งต่างจากภาพลักษณ์ของรอน เพิร์ลแมนในหนังของเดล โตโรที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นและคลาสสิกมากกว่า มิลลา โยโววิชในบทนิมุเอะมีพลังและความเป็นภัยคุกคามที่ชัดเจน เอียน แมคเชนให้ความรู้สึกเป็นพ่อบุญธรรมที่เยือกเย็น ส่วนแซชา เลนกับแดเนียล เด คิมเติมไดนามิกของทีมนักสืบเหนือธรรมชาติได้ดี

มองในมุมแฟนเก่าที่ชอบเวอร์ชันคลาสสิก ฉบับ 2019 อาจทำให้บางคนรู้สึกแตกต่าง แต่ถ้ามองแบบเปิดใจ หนังเวอร์ชันนี้เลือกนักแสดงที่เข้ากับโทนภาพยนตร์ที่ต้องการนำเสนอ อย่างน้อยการคัดคนหลักมาทำให้บท ‘เฮลล์บอย’ ถูกมองในมุมใหม่ได้ และนั่นก็เป็นสิ่งที่น่าสนใจสำหรับแฟนๆ ที่อยากเห็นตัวละครนี้ผ่านเลนส์หลายๆ ผู้กำกับ

ในฉบับคอมิกต้นฉบับของ 'Hellboy' การเล่าต้นกำเนิดไม่ได้ยึดติดกับบทบรรยายเรียบง่าย แต่ผสมผสานบรรยากาศตำนานพื้นบ้านกับการทดลองลึกลับของมนุษย์จนเกิดภาพที่ตึงเครียดและเศร้าสร้างสรรค์

การเรียกตัวเฮลล์บอยเกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อกลุ่มนักเล่นไสยศาสตร์ที่ถูกหนุนหลังโดยกองทัพนาซีพยายามเปิดประตูสู่พลังเหนือธรรมชาติ ฉากพิธีกรรมใต้ท้องฟ้าคลึ้มใน 'Hellboy: Seed of Destruction' แสดงให้เห็นว่าเด็กปิศาจตัวหนึ่งถูกส่งมายังโลกโดยมีจุดมุ่งหมายเป็นเครื่องมือในการจุดชนวนหายนะ แต่สิ่งที่ผมชอบมากคือภาพของการพบกันระหว่างความชั่วร้ายที่ถูกออกแบบมาและความอบอุ่นจากการเลี้ยงดูของมนุษย์

บทบาทของศาสตราจารย์ผู้รับเลี้ยงและการตั้งชื่อว่าเฮลล์บอยชี้ให้เห็นถึงความขัดแย้งระหว่างชะตากรรมที่คาดเดาได้ทางตำนานและชีวิตที่ถูกหล่อหลอมด้วยความรัก การ์ตูนไม่เพียงอธิบายว่าเขาเป็นใครทางเชื้อสาย แต่ยังตั้งคำถามว่าการเป็นปีศาจหมายความว่าอย่างไรเมื่อมีความเอื้ออาทรและความรับผิดชอบของมนุษย์แทรกเข้ามา ตัวผมรู้สึกว่าการพรรณนานี้ทำให้ต้นกำเนิดของเฮลล์บอยมีหลายชั้น ทั้งเป็นเรื่องมหากาพย์ของระบบความเชื่อโบราณและเรื่องส่วนตัวของเด็กคนหนึ่งที่เรียนรู้จะเลือกทางเดินของตัวเอง

ความทรงจำเกี่ยวกับ 'Hellboy' ของฉันเริ่มต้นจากความรู้สึกว่าตัวละครนี้ทั้งโหดและขี้เล่นในเวลาเดียวกัน — นั่นคงเป็นเหตุผลที่ทำให้เวอร์ชันคลาสสิกของภาพยนตร์ยังคงติดตาอยู่เสมอ

เห็นภาพของผู้ชายในชุดหน้ากากหนัก ๆ ที่ยังมีมุขเสียดสีและท่าทางอบอุ่นแบบเพื่อนบ้าน ทำให้ฉันนึกถึงการแสดงของรอน เพิร์ลแมน ที่รับบท 'Hellboy' ในภาพยนตร์ปี 2004 และภาคต่อปี 2008 นิสัยการเล่นบทของเขาไม่เน้นความรุนแรงเพียงอย่างเดียว แต่เติมความเป็นมนุษย์ให้ปีศาจแดงคนนี้จนรู้สึกผูกพัน การแต่งหน้าจัดเต็มและสไตล์การเคลื่อนไหวของเขาช่วยวางโทนของจักรวาลนั้นไว้ชัดเจน

ถ้าพูดถึงความสำคัญ รอนทำให้ตัวละครนี้กลายเป็นไอคอนที่แฟน ๆ จดจำได้ นอกจากการแสดงที่เข้าถึงอารมณ์แล้ว เขายังทำให้ฉากแอ็กชัน ฉากเฮฮา และมุมซึ้ง ๆ ผสมผสานกันได้อย่างลงตัว เหมือนกับว่ามีคนที่รู้ว่าตัวละครต้องเป็นแบบไหนทั้งในบทและในจิตวิญญาณ ผลงานของเขาทำให้ฉันยังอยากกลับไปดูซ้ำอยู่บ่อย ๆ

ฉันเป็นคนที่ติดตามต้นฉบับของไมค์ มิกโกลา มาตั้งแต่เห็นปก 'Seed of Destruction' คราวแรก แล้วพลังของเฮลล์บอยก็ชัดเจนตั้งแต่เปิดเรื่อง — ความแข็งแกร่งเหนือมนุษย์ ความทนทานของร่างกาย และการฟื้นตัวที่เร็วกว่า คนปกติมาก นักสู้ที่ช่ำชองหลายคนมองว่าเขาเป็นเครื่องจักรทำลายล้าง เพราะขนาดแรงปะทะและการทนเจ็บของเขาทำให้สามารถต่อกรกับปีศาจและสิ่งเหนือธรรมชาติจำนวนมากได้

อีกสิ่งที่เป็นเอกลักษณ์คือมือขวาที่เป็นหินหรือที่เรียกว่า Right Hand of Doom — มันแข็งแกร่งเกินกว่าจะทำลายได้ง่าย ๆ และเชื่อมโยงกับชะตากรรมระดับจักรวาล นอกจากพละกำลังแล้ว เฮลล์บอยยังมีความสามารถในการรับรู้พลังเวทมนตร์และสิ่งลี้ลับ ซึ่งทำให้เขาแตกต่างจากฮีโร่กล้ามโตธรรมดา ๆ แต่พลังนั้นไม่ได้แปลว่าเขาเป็นอมตะ เวลาที่ตัวละครถูกตะล่อมด้วยเวทมนตร์ระดับสูงหรือพิธีกรรมโบราณ เขาก็ยังได้รับบาดเจ็บหนักได้จริง ๆ

แง่มุมที่ผมชอบคือน้ำหนักทางอารมณ์และปมชะตากรรม — นี่คือจุดอ่อนในเชิงเรื่องเล่า: การถูกคาดหวังว่าจะเป็นกุญแจนำพาวิวรณ์โลกทำให้เขาเผชิญกับการตัดสินใจที่ส่งผลต่อจิตใจ การถูกซุ่มโจมตีด้วยเวทมนตร์ที่เฉพาะทาง หรืออุปกรณ์โบราณที่สามารถควบคุมจิตใจ มักทำให้เฮลล์บอยอยู่ในสถานะอ่อนแอกว่าที่ร่างกายเขาสะท้อนออกมาได้ ในภาพรวม เขาเป็นฮีโร่แบบหนักแน่นที่ยังคงมีขีดจำกัดทั้งทางกายและจิตใจ — นั่นแหละที่ทำให้คนอ่านยังน่าสนใจและเอาใจช่วย

พอเริ่มดู 'เฮลล์บอย 2 ฮีโร่พันธุ์นรก' ฉันรู้สึกว่าทีมผู้สร้างตั้งใจเล่นใหญ่กับความเป็นเทพนิยายมืดเหมือนหนังสือนิทานที่ถูกบิดรูป และคนที่ดึงเรื่องราวไปข้างหน้ามากที่สุดกลับไม่ใช่ปีศาจอย่างเฮลล์บอย แต่เป็นความตั้งใจของตัวร้ายหลักอย่างเจ้าชายนูอาดา (Prince Nuada) ที่มีเป้าหมายชัดเจนและเยือกเย็นจนทำให้ฉากสู้กลับมีความหมายกว่าแค่บู๊ระห่ำ

เจ้าชายนูอาดาเป็นผู้นำกลุ่มสิ่งมีชีวิตในตำนาน เขาเชื่อว่ามนุษย์ทำลายสมดุลของโลกจนเวทมนตร์ถูกเบียดหายไป เป้าหมายของเขาคือตื่นกองทัพโบราณที่เรียกว่า 'Golden Army' ขึ้นมาเพื่อกำจัดอิทธิพลของมนุษย์และคืนสถานะเดิมให้แก่ธรรมชาติ วิธีการของเขาไม่ใช่การล้มแบบไร้เหตุผล แต่เป็นการรวบรวมชิ้นส่วนโบราณและใช้ความรนแค้นทางประวัติศาสตร์เป็นเหตุผลในการกระทำ ทำให้เขาดูเป็นนักปฏิวัติสุดโหดมากกว่าจะเป็นวายร้ายสติแตก

ฉันชอบมุมที่หนังให้กับคนดูได้เห็นทั้งเหตุผลและความโหดของนูอาดาพร้อมกัน เขาไม่ได้หวือหวาด้วยบทพูด แต่การกระทำ เช่น การวางแผน การใช้เทคโนโลยีและของโบราณร่วมกัน แสดงให้เห็นว่าความมั่นใจในอุดมการณ์สามารถทำลายจริยธรรมได้หมด และเมื่อเฮลล์บอยต้องเผชิญหน้ากับสิ่งนั้น ความขัดแย้งจึงไม่ใช่แค่การต่อสู้ของพลัง แต่เป็นการต่อสู้ของค่านิยมด้วย นี่คือเหตุผลที่ฉันมองว่าเจ้าชายนูอาดาเป็นตัวร้ายที่ทรงพลัง — เพราะเขาทำให้คำถามทางศีลธรรมของหนังหนักขึ้นแทนที่จะเป็นแค่ศัตรูที่ต้องแพ้ไปเท่านั้น มองจากมุมนี้แล้วฉากสุดท้ายของหนังมีแรงกระทบมากขึ้นและทิ้งความคิดให้ย้อนกลับมาคุยกันหลังปิดเครดิตแบบที่หนังเทพนิยายสมัยใหม่ดีๆ ควรทำ

ฉากเปิดของ 'เฮลล์บอย' พุ่งเข้ามาเหมือนการตอกหมุดย้ำว่านี่ไม่ใช่แค่หนังฮีโร่ธรรมดา แต่เป็นนิทานมืดที่ถูกพ่นสีเลือดและปืนใหญ่

ฉากที่เปิดด้วยพิธีลึกลับของพวกนาซีและราสปูตินไม่ได้แค่ให้ที่มาของตัวละคร แต่ยังวางฐานของธีมหลักอย่างชัดเจน: การพยายามใช้พลังเหนือธรรมชาติเพื่อควบคุมชะตากรรมและความล้มเหลวของมนุษย์เมื่อเผชิญกับความโลภทางอำนาจ ผมรู้สึกได้ถึงความตั้งใจของผู้กำกับที่ต้องการให้เราเห็นว่าสงครามและอุดมการณ์สุดโต่งคือแหล่งกำเนิดความชั่วร้ายระดับมหภาค ที่แฝงตัวมาในรูปของพิธีกรรมและการทดลอง

อีกชั้นหนึ่งฉากเปิดย้ำเรื่องการเป็นคนนอกของเฮลล์บอย — เด็กที่มาจากพิธีกรรม ความเป็นปีศาจแต่มาพร้อมกับความบริสุทธิ์บางอย่าง มันเป็นการตั้งคำถามเรื่องกำเนิด versus การเลี้ยงดู เฮลล์บอยถูกวางไว้กลางระหว่างโชคชะตาที่ถูกกำหนดมาแต่กำเนิดกับความเป็นไปได้ในการเลือกเส้นทางเอง ฉากเปิดทำให้ฉันคิดถึงวิธีการเล่าเรื่องแบบเทพนิยายสมัยใหม่ ที่ใช้ภาพและสัญลักษณ์มากกว่าคำพูดเพื่อวางกรอบอารมณ์และความคาดหวังของผู้ชม เหมือนงานของผู้กำกับอย่าง 'Pan's Labyrinth' ที่ใช้โลกแฟนตาซีเป็นกระจกสะท้อนความโหดร้ายของโลกจริง ฉากเปิดของ 'เฮลล์บอย' จึงไม่เพียงเริ่มเรื่อง แต่ประกาศจิตวิญญาณของหนังอย่างหนักแน่น

นี่คือทางเลือกหลักที่ผมมักแนะนำเมื่อใครอยากหาที่ดู 'เฮลล์บอย 2 ฮีโร่พันธุ์นรก' ในไทย — ทางเลือกที่ชัดเจนที่สุดคือบริการเช่าหรือซื้อแบบดิจิทัลกับร้านค้าระดับสากลและการหาซื้อแผ่น DVD/Blu‑ray

แนวทางแรกคือมองหาการเช่าหรือซื้อแบบดิจิทัลจากแพลตฟอร์มสโตร์ทั่วไป: 'Apple TV' มักมีให้เช่า/ซื้อเป็นไฟล์คุณภาพสูงพร้อมคำบรรยายภาษาไทยหรือซับอังกฤษในหลายโอกาส ส่วนร้านค้าดิจิทัลของค่ายภาพยนตร์บางแห่งก็เปิดขายหนังเก่าที่ยังมีคนตามหาได้เช่นกัน การเลือกแบบนี้สะดวกเพราะดูได้ทันทีและเก็บไว้ในคลังของบัญชีเรา แต่ต้องเตรียมรับการจำกัดภูมิภาคหรือการมี/ไม่มีคำบรรยายไทยในบางครั้ง

ทางเลือกที่สองคือการหาซื้อแผ่นจริง: ถ้าชอบคุณภาพภาพ-เสียงและอยากมีของเก็บ 'เฮลล์บอย 2 ฮีโร่พันธุ์นรก' ยังหาได้จากร้านค้าขายแผ่นหรือแพลตฟอร์มอี‑คอมเมิร์ซในไทยทั้งใหม่และมือสอง การมีแผ่นทำให้ได้ซับ/เสียงฉบับเต็มและมักมีคอนเทนต์พิเศษจากผู้กำกับด้วย ข้อเสียคืออาจต้องรอล่าและตรวจสอบโซนของแผ่นก่อนซื้อ

สุดท้ายตัวเลือกที่หลายคนมองข้ามคือการเช็กบริการสตรีมมิ่งในประเทศไทยเป็นระยะ: หน้าคลังของผู้ให้บริการเปลี่ยนแปลงบ่อย บางเจ้าอาจนำเข้ามาเป็นพิเศษในช่วงแคมเปญหรือธีมของผู้กำกับ หากต้องการความแน่นอนจริง ๆ การเช่าดิจิทัลหรือซื้อแผ่นมักเป็นวิธีที่ชัดเจนที่สุด แต่ถ้าอยากลองแบบไม่ลงทุนมาก ให้ตรวจดูรายชื่อบนสตรีมมิ่งที่ใช้อยู่เป็นครั้งคราวแล้วเซฟลิงก์ไว้เผื่อมีการนำกลับมาอีกครั้ง ผมมักจบการหาด้วยแผ่นสวย ๆ หนึ่งชุด แล้วเปิดดูซับไทยพร้อมสะสมคอมเมนทารี่ของผู้กำกับ ทิ้งความรู้สึกเหมือนได้กลับไปดูหนังยุคแห่งสเปเชียลเอฟเฟ็กต์แบบคลาสสิก

บอกตรงๆว่า 'เฮลล์บอย 2 ฮีโร่พันธุ์นรก' ไม่มีฉากหลังเครดิตแบบสติงเกอร์ที่เหมือนหนังจักรวาลซูเปอร์ฮีโร่ยุคใหม่ให้รอชมกันอย่างจงใจ แต่ผมยังชอบนั่งดูเครดิตจนจบเพราะมันเป็นคลังภาพและความคิดสร้างสรรค์ของทีมงานที่เล่าเรื่องแบบเงียบ ๆ ได้ดี

ตอนดูรอบโรงครั้งแรก ผมตั้งใจดูทุกเฟรมในเครดิตและสังเกตว่ามีภาพคอนเซ็ปต์อาร์ต แผ่นสตอรีบอร์ด และภาพสเก็ตช์ของสิ่งมีชีวิตรวมทั้งหุ่นยนต์ในกองทัพทองคำ (Golden Army) ถูกสอดแทรกมาเป็นระยะ ๆ เพลงประกอบของ 'Danny Elfman' กำกับอารมณ์ให้เครดิตไม่น่าเบื่อ โดยเฉพาะในส่วนที่โชว์ชื่อทีมงานฝ่ายเมคอัพ อนิเมชั่น และการสร้างหุ่น ซึ่งแฟนงานฝีมือจะดูเพื่อจับรายละเอียดว่าฉากไหนใช้แอนิเมทจริงหรือใช้สกริปและเทคนิค practical effects มากกว่า CGI

ผมยังคิดว่าเวอร์ชันบ้านแบบดีวีดี/บลูเรย์ได้เติมเต็มความอยากรู้ของคนดูด้วยการใส่ซีนตัดออก เบื้องหลังการสร้าง และคอมเมนทารีของผู้กำกับ ซึ่งทำให้ความรู้สึกเหมือนมีตอนต่อหรือฉากแยกย่อย ๆ เพิ่มขึ้น ถึงจะไม่ใช่สติงเกอร์หลังเครดิตแบบที่คนยุคนี้คาดหวัง แต่การดูโบนัสฟีเจอร์ก็เหมือนการหาอีสเตอร์เอ้ก — ได้เห็นโมเดลของคาแรกเตอร์ รายชื่อตัวละครที่ตัดออก และเบื้องหลังงานออกแบบเครื่องแต่งกาย ถ้าคุณชอบรายละเอียดงานโปรดักชัน แนะนำให้เตรียมใจดูเครดิตและกดเล่นฟีเจอร์พิเศษต่อทันที เพราะสิ่งเล็ก ๆ เหล่านั้นมักเป็นของดีที่ทำให้หนังเรื่องนี้น่าคุยกันต่อไป