แอสแซสซินส์ ไพรด์

บอกตรงๆ ว่าเรื่องนี้เคยทำให้ฉันตื่นเต้นมากตอนที่เห็นอนิเมะ แต่พอถามถึงฉบับแปลไทยของ 'แอสแซสซินส์ ไพรด์' สถานะปัจจุบันค่อนข้างชัด: ยังไม่มีฉบับนิยายภาษาไทยแบบวางขายอย่างเป็นทางการในร้านหนังสือใหญ่ที่คนทั่วไปเข้าถึงได้

ผมติดตามวงการแปลนิยายเบาๆ และจำได้ว่าผลงานจากญี่ปุ่นบางเรื่องถูกนำเข้าเป็นฉบับไทยช้า หรือไม่ได้รับลิขสิทธิ์เลย ทำให้แฟนๆ ที่อยากอ่านครบมักต้องพึ่งพาฉบับภาษาญี่ปุ่นหรือฉบับแปลภาษาอังกฤษที่วางจำหน่ายในต่างประเทศ เรื่องนี้ก็คล้ายกัน—มีฉบับต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นและมีฉบับภาษาอังกฤษที่หาซื้อได้ตามร้านออนไลน์สากลหรือร้านอีบุ๊กต่างประเทศ แต่การแปลเป็นภาษาไทยแบบทางการยังไม่ปรากฏในตลาดใหญ่ของไทย

สำหรับคนที่อยากสัมผัสเนื้อเรื่องแบบถูกลิขสิทธิ์และไม่รอคอยการแปลไทยนานๆ ผมมองว่าเลือกซื้อฉบับภาษาอังกฤษหรือฉบับภาษาญี่ปุ่นเป็นทางออกที่ตรงไปตรงมาที่สุด นอกจากนั้นการติดตามเพจของสำนักพิมพ์แปลไทยที่มักนำไลท์โนเวลเข้ามา (ผู้ผลิตบางเจ้าชอบนำเรื่องแนวแฟนตาซี-แอ็กชันเข้ามาเป็นครั้งคราว) ก็ช่วยให้รู้ข่าวเมื่อมีประกาศ ลองนึกถึงกรณีของ 'Re:Zero' ที่ใช้เวลาไม่น้อยกว่าจะมีฉบับแปลไทย แต่เมื่อมีแล้วก็มีกลุ่มแฟนที่ดีใจมากเหมือนกัน

ส่วนมุมมองแบบคนชอบสะสม ผมเองมักซื้อฉบับญี่ปุ่นมาเก็บไว้เพราะปกสวยและบันทึกความทรงจำจากแรกเห็น หากใครไม่สะดวกเรื่องภาษาก็อาจรอล่าการแปลไทยหรือเลือกอ่านไลท์โนเวลเรื่องอื่นที่มีแปลไทยแทนก็ได้ แต่โดยรวม ณ ตอนนี้ยังสรุปได้ว่าฉบับนิยายแปลไทยของ 'แอสแซสซินส์ ไพรด์' ยังไม่วางขายอย่างเป็นทางการในไทย การติดตามข่าวจากสำนักพิมพ์และชุมชนแฟนๆ เป็นวิธีที่ช่วยให้ไม่พลาดเมื่อมีประกาศจริง ๆ — ส่วนผมจะยังคงเก็บภาพจากอนิเมะและรอคิวถ้าเกิดมีแปลไทยในอนาคต

เอาจริงๆ การดูเส้นทางของ 'Assassin's Creed II' จนถึง 'Assassin's Creed Brotherhood' และ 'Assassin's Creed Revelations' ทำให้รู้สึกเหมือนโตขึ้นไปกับตัวละครคนหนึ่งมากกว่าจะเป็นแค่เล่นเกมหนึ่งชุด ฉากเปิดที่ครอบครัวของเอซิโอถูกทำลายเป็นจุดชนวนที่ชัดเจน — ความโกรธแฝงด้วยความเศร้าเป็นเชื้อเพลิงให้เขาก้าวแรกเข้าสู่เส้นทางนักฆ่า แต่สิ่งที่ดึงใจฉันคือการเปลี่ยนแปลงแบบช้าๆ ที่ตามมา เหมือนคนที่เรียนรู้ว่าการแก้แค้นไม่ใช่คำตอบสุดท้าย การฝึกฝน ทรยศ และการสูญเสียสอนให้เอซิโอเห็นคุณค่าของการสร้างเครือข่ายและความรับผิดชอบต่อคนอื่น มากกว่าการมุ่งสังหารเพียงอย่างเดียว

ความสัมพันธ์กับตัวละครรอบตัว เช่น มาริโอและผู้ร่วมวงก็ดันให้เขาเติบโตเป็นผู้นำ แทนที่จะเป็นนักฆ่าผู้โดดเดี่ยว บทบาทใน 'Brotherhood' เปลี่ยนเขาจากฮีโร่เชิงบุคลิกไปสู่เมนเทอร์ที่ต้องคิดเรื่องกลยุทธ์ การเสียสละ และการรักษาอุดมการณ์ของลัทธิไว้ให้คนรุ่นต่อไป ซึ่งฉันมักจะยิ้มเวลาเห็นเขาสื่อสารกับน้องๆ นักฆ่าอย่างอดทน ใน 'Revelations' การค้นหามรดกของอดีตนักฆ่าอย่างอัลไตร์กลายเป็นบททดสอบสุดท้ายของความเข้าใจตัวเอง — เขาไม่ได้แค่ปิดตำนาน แต่เรียนรู้ที่จะปล่อยวางอะไรบางอย่างในชีวิต

เมื่อจบสามภาคนี้ ความประทับใจที่เหลือไม่ใช่แค่ฉากต่อสู้หรือพาร์คัวร์ แต่เป็นการเติบโตจากความโกรธเป็นความสงบแบบมีเป้าหมาย เอซิโอกลายเป็นตัวอย่างว่าเส้นทางของฮีโร่บางครั้งคือการเรียนรู้จะรับผิดชอบต่อผู้อื่นและยอมรับความเปลี่ยนแปลง มากกว่าการเป็นผู้ชนะเสมอไป

ความแตกต่างที่เด่นชัดระหว่างตอนจบของ 'แอสแซสซินส์ ไพรด์' ในฉบับอนิเมะกับฉบับนิยายอยู่ที่มิติของเรื่องและความละเอียดเชิงอารมณ์มากกว่าการเปลี่ยนแปลงพล็อตฉากหลักแบบหน้าตาเปลี่ยนไปทั้งหมด

ฉันมองว่าอนิเมะเลือกเส้นเรื่องที่กระชับและให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์กับฉากแอ็กชัน ทำให้จังหวะเร่งขึ้นและฉากรองบางส่วนถูกตัดหรือย่อลง ผลลัพธ์คือความสัมพันธ์ระหว่างตัวเอกกับนางเอกถูกแสดงออกแบบชัดเจนและกระชับ แต่การขุดคุ้ยภูมิหลังของชนชั้นรวมถึงปมเชิงปรัชญาและการเมืองที่มีอยู่ในนิยายมักจะถูกลดทอนหรือทิ้งไป ซึ่งทำให้ความหนักแน่นของบทสรุปในเชิงผลกระทบทางอารมณ์รู้สึกเบากว่า

การบรรยายภายในและมุมมองที่ละเอียดของนิยายเป็นสิ่งที่ผมชื่นชอบมาก เพราะมันทำให้การตัดสินใจและความลังเลของตัวละครมีเหตุผลเชื่อมโยงกันในระดับจิตใจ ส่วนอนิเมะจะแสดงผ่านภาพและดนตรีเป็นหลัก ทำให้ผู้ชมรับรู้ได้เร็วขึ้นแต่บางจุดอาจรู้สึกขาดเหตุผลเชิงอารมณ์ ฉบับนิยายยังขยายเนื้อหาหลังจากจุดที่อนิเมะจบอยู่พอสมควร ถ้าต้องการเข้าใจแรงจูงใจของตัวละครที่ลึกขึ้นและเห็นผลลัพธ์ต่อสังคมในโลกเรื่องจริงๆ นิยายตอบโจทย์ได้มากกว่า

สรุปแบบไม่เป็นทางการ ผมคิดว่าอนิเมะทำหน้าที่เป็นประตูที่สวยงามและได้อารมณ์ แต่ถ้าอยากได้คำตอบที่ครบและน้ำหนักทางอารมณ์มากขึ้น ควรหยิบฉบับนิยายมาอ่านต่อ ความแตกต่างไม่ได้เป็นเรื่องของเหตุการณ์หลักที่เปลี่ยนแบบหน้ามือเป็นหลังมือ แต่เป็นเรื่องของรายละเอียดและความรู้สึกภายในที่นิยายให้มากกว่า ซึ่งทำให้ตอนจบในสองเวอร์ชันให้ความรู้สึกต่างกันพอสมควร

เวลาที่อยากได้ของจาก 'แอสเซนด์ กรุ๊ป' ผมมักเริ่มจากเข้าเว็บของบริษัทเป็นจุดแรก เพราะไล่ดูคอลเล็กชันและโปรโมชั่นได้ชัดเจน

บนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการมักมีหน้าร้านออนไลน์หรือแถบข่าวแจ้งวันวางจำหน่ายของรุ่นพิเศษ ส่วนใหญ่สินค้าที่เป็นลิมิเต็ดหรือทำร่วมกับแบรนด์อื่นจะขายผ่านช่องทางนั้น หรือแจ้งลิงก์ไปยังร้านค้าพาร์ทเนอร์ที่ได้รับอนุญาต อีกทางที่ผมใช้คือติดตามเพจเฟซบุ๊กและอินสตาแกรมของ 'แอสเซนด์ กรุ๊ป' เพราะมักจะลงภาพสินค้าและประกาศบูธอีเวนต์

ถ้าต้องการของจริงกับการรับประกัน ผมชอบซื้อจากร้านค้าที่มีคำว่า 'Official Store' ใน Shopee หรือ 'ร้านทางการ' บน Lazada เพราะร้านเหล่านี้มักมีนโยบายคืนสินค้าที่ชัดเจนและมีป้ายรับรองจากแพลตฟอร์ม นอกจากนี้ยังมีร้านค้าที่เป็นตัวแทนจำหน่ายตามห้างสรรพสินค้าหรือร้านของเล่นเฉพาะทาง ซึ่งมักจะมีสินค้าจำหน่ายล่วงหน้าแบบพรีออเดอร์ สรุปคือถ้าจะลงทุนกับฟิกเกอร์หรือสินค้าราคาแรง ผมเลือกช่องทางที่มีหลักฐานการเป็นตัวแทนอย่างชัดเจนก่อนจ่ายเงิน

ต้นกำเนิดของแอสซาซินโดยภาพรวมมักถูกโยงกับกลุ่มอิสมาอีลีที่เรียกกันในภาษาอาหรับว่า 'Hashashin' ซึ่งตั้งรัฐฐานปฏิบัติการบนป้อมปราการในเขตภูเขาของเปอร์เซียและซีเรียช่วงปลายศตวรรษที่ 11 ถึง 13 ผมมองว่าจุดเริ่มคือการรวมตัวของเครือข่ายศรัทธาและการเมือง ภายใต้ผู้นำอย่างฮัสซาน อิ ศับบาห์์ กลุ่มนี้ใช้การลอบสังหารเป็นเครื่องมือทางการเมืองเพื่อกำจัดเป้าหมายที่เป็นภัยคุกคามต่อชุมชนหรือรัฐของตน

เรื่องที่มักถูกย้ำคือป้อมอาลามุตซึ่งเป็นฐานที่มั่นสำคัญของพวกเขา แต่ความจริงซับซ้อนกว่านั้นมาก กลุ่มนีซารีเมื่อเข้าถึงอำนาจได้ก็ขยายเครือข่ายไปยังฐานอื่น ๆ ในภูมิภาค เช่น มัสยัฟในซีเรีย พวกเขาไม่ได้เป็นกองโจรประปราย แต่สร้างโครงสร้างทางศาสนาและการเมืองที่มีการฝึกฝนผู้สละชีวิต (fida'i) เพื่อปฏิบัติภารกิจเฉพาะทาง

การเล่าเรื่องที่ว่า 'พวกเขาเมายาแล้วกลายเป็นนักฆ่า' มักมาจากบันทึกของศัตรูและบันทึกเชิงนิยายของยุโรป ซึ่งนักประวัติศาสตร์สมัยใหม่เตือนว่าควรระวังการตีความตัดตอน ผมรู้สึกว่ามองต้นกำเนิดของแอสซาซินต้องมองทั้งมิติศรัทธา ยุทธศาสตร์ และบริบทความขัดแย้งของสังคมในสมัยนั้น ไม่ใช่แค่ภาพลวงตาจากนิยายอย่างเดียว

เคยอ่านงานแนวลอบสังหารและติดตามฉากบ่อยจนเห็นแบบแผนของเครื่องมือชัดเจน ฟันหนามที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อ ดาบสั้นที่พกไว้ในถุงเท้า เข็มฉีดยาแค่วางลงบนอาหารเป็นพิษ อุปกรณ์พกพาเหล่านี้ปรากฏบ่อยในงานนิยายและเกมอย่าง 'Assassin's Creed' แต่สิ่งที่ทำให้ผมสนใจคือวิธีผสมผสานของเครื่องมือกับการฝึกฝนมากกว่าแค่วัตถุเดียว

มีทั้งเครื่องมือพื้นฐานอย่างมีดพก เชือก และกุญแจเลียนแบบ ไปจนถึงไอเท็มที่ออกแบบมาสำหรับการหลบหนีเช่นควันระเบิดหรือระเบิดเสียง ยุคสมัยใหม่เติมเครื่องมือเทคโนโลยีเข้ามา เช่นเครื่องดักฟัง ระบบติดตาม หรือแม้แต่แอปปลอมตัวในโลกไซเบอร์ การใช้พิษก็ไม่เหมือนเดิม—บางครั้งเป็นสารเงียบที่ต้องการความรู้ทางเคมี บางครั้งเป็นการปลอมให้คนกินยาแล้วดูเหมือนเป็นโรคหัวใจ

ความชอบส่วนตัวผมมักไปที่อุปกรณ์ที่ออกแบบให้ฉลาดแต่เรียบง่าย เครื่องมือที่ทำให้การลอบเข้า-ออกเป็นศิลปะ มันไม่จำเป็นต้องหรูหรา แต่ต้องมีความเหมาะสมกับสถานการณ์ เช่นมีดบางเล่มที่พกได้ในงานสังคมโดยไม่เด่น วันนี้การผสมผสานระหว่างทักษะการลอบและเครื่องมือที่เหมาะสมคือสิ่งที่ผมคิดว่าสนุกและสมจริงที่สุด

มาลงลึกกันหน่อย ผมเป็นคนที่ชอบสะสมของลิขสิทธิ์และเวลาใครถามเรื่องที่หาซื้อของจากเรื่องโปรดอย่าง 'นินจาแอสซาซิน' มักจะแนะนำช่องทางหลัก ๆ ที่เชื่อถือได้ก่อนเสมอ สิ่งแรกที่ควรมองหาเสมอคือร้านทางการของแฟรนไชส์หรือผู้สร้างเอง เพราะถ้ามีเว็บหรือร้านออนไลน์อย่างเป็นทางการ นั่นคือแหล่งที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับของแท้—เสื้อยืด ฟิกเกอร์ โปสเตอร์ หรือบ็อกซ์เซ็ตดีวีดี/บลูเรย์ บางครั้งของที่วางขายบนเว็บทางการจะมีของพิเศษที่หาไม่ได้จากที่อื่น เช่น แพ็กเกจลิมิเต็ด หรือไอเท็มร่วมผลิตกับแบรนด์ดัง

พอหาของทางการไม่เจอ ผมก็แนะนำมองไปที่ร้านค้าปลีกที่ได้รับอนุญาต เช่น ร้านจำหน่ายดีวีดี/บลูเรย์รายใหญ่ หรือร้านขายของสะสมและฟิกเกอร์ที่มีชื่อเสียงในประเทศนั้น ๆ ในต่างประเทศมักจะเจอของลิขสิทธิ์บนแพลตฟอร์มอย่าง Amazon หรือร้านค้าเฉพาะทางเช่น Zavvi, Hot Topic หรือ BoxLunch ซึ่งมักมีช่องทางช่วยยืนยันว่าเป็นสินค้าลิขสิทธิ์จริง แต่ต้องระวังผู้ขายบุคคลที่สามบนแพลตฟอร์มเหล่านี้ด้วย อ่านรายละเอียดสินค้าและรีวิวให้ละเอียด ส่วนสำหรับตลาดญี่ปุ่น ร้านอย่าง Animate, AmiAmi หรือ Premium Bandai มักมีของสะสมที่ผลิตแบบเป็นทางการให้เลือกเยอะ และมักจะมีคุณภาพกับรายละเอียดดีมาก

สำหรับคนอยู่เมืองไทย แหล่งที่น่าเชื่อถือได้คือร้านขายของสะสมฟิกเกอร์หรือร้านภาพยนตร์/ดีวีดีที่มีหน้าร้านจริง ร้านเหล่านี้มักนำเข้าสินค้าลิขสิทธิ์และรับประกันของแท้ นอกจากนี้แพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซในไทยเช่น Shopee Mall, LazMall หรือ JD Central ก็มีร้านทางการและตัวแทนนำเข้าอย่างเป็นทางการเปิดร้านอยู่ ซึ่งควรเลือกซื้อจากร้านที่มีสัญลักษณ์ร้านทางการหรือคะแนนรีวิวสูง อีกช่องทางที่มักได้ของพิเศษคือการไปร่วมงานอีเวนต์ เช่น งานคอมมิคคอน หรืองานแฟนมีตติ้งของวงการภาพยนตร์และเกม ที่นั่นมักมีบูธจำหน่ายของลิขสิทธิ์และสินค้าร่วมผลิตที่หาไม่ได้ทั่วไป

เวลาจะตัดสินใจซื้อ ผมมักตรวจตราสิ่งสังเกตง่าย ๆ เช่น มีสติกเกอร์เซ็นรับรองลิขสิทธิ์หรือโลโก้ผู้ผลิต ชื่อบริษัทบนแพ็กเกจ รายละเอียดการผลิต และรูปแบบบรรจุภัณฑ์ ถ้าราคาถูกกว่าปกติมากเกินไปหรือภาพสินค้าดูไม่ชัดเจน มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นของปลอม ดังนั้นมองที่ร้านที่รับประกันคืนเงินหรือมีรีวิวเชิงบวกจะสบายใจกว่า นอกจากนี้บางครั้งของลิมิเต็ดจะมีการเปิดพรีออเดอร์ก่อนวางจำหน่ายจริง การจองกับร้านที่เชื่อถือได้จะช่วยให้ได้ของแท้แน่นอน สุดท้ายแล้วการได้ของจาก 'นินจาแอสซาซิน' ที่เป็นของแท้นั้นให้ความรู้สึกต่างไป ทั้งคุณภาพและความภูมิใจในการสะสม ซึ่งผมคิดว่ามันคุ้มค่าที่จะลงทุนสักหน่อยเพื่อความสบายใจและความหล่อของชิ้นสะสมในกรุของเรา

เอาล่ะ มาไล่ดูกันแบบละเอียดว่าตอนนี้แฟนไทยจะหาสินค้าเกี่ยวกับ 'เซบาสเตียน' ได้จากไหนบ้างและรูปแบบอะไรที่ยังพอหาได้

เราเป็นคนที่ชอบสะสมของเกี่ยวกับตัวละครมาก จึงเห็นว่าของที่หาได้ง่ายสุดคือของที่เป็นสินค้าทั่วไปแบบ mass-produced เช่น ฟิกเกอร์ขนาดเล็ก พวงกุญแจ และเข็มกลัดจากงานไลน์สินค้าที่ออกตามซีรีส์หลัก ของพวกนี้มักจะมีขายตามร้านออนไลน์ใหญ่ ๆ ในไทยหรือจากร้านค้ารับนำเข้า นอกจากนี้ยังมีผลงานพิมพ์อย่างมังงะรวมเล่มใหม่ ๆ และบางครั้งจะมีการนำเข้าอาร์ตบุ๊กหรือรวมงานภาพจากฉบับญี่ปุ่นมาขายเป็นล็อต ส่วนที่แฟนหนัก ๆ มักตามคือบ็อกซ์เซ็ต DVD/Blu-ray แบบพิเศษ แต่ของแบบนี้เข้ามาน้อยและราคาก็สูงเพราะเป็นของจำกัด

ในมุมการสะสมแบบจริงจัง สินค้าที่มักโดดเด่นตอนนี้คือฟิกเกอร์สเกลจากแบรนด์นำเข้า, ฟิกเกอร์ chibi แบบ Nendoroid หรือตัวสแตนอะคริลิกที่ชวนเก็บ อีกกลุ่มคือสินค้าทำมือหรือแฟนเมด เช่น สติกเกอร์ โปสการ์ด และแผงแฟนอาร์ตที่ขายในงานอีเวนต์คอมมูนนิตี้ ซึ่งมักหาได้ตามงานแฟนมีตและตลาดแฟนด้อม การซื้อในประเทศไทยส่วนใหญ่จะผ่าน Shopee, Lazada, ร้านค้าใน Facebook และกลุ่มแลกเปลี่ยนในเฟซบุ๊กหรือไลน์ — ถ้าอยากได้ของแท้ให้สังเกตสติกเกอร์รับประกันจากผู้ผลิตและดูเรตติ้งผู้ขายก่อนตัดสินใจ เรามักเลือกซื้อจากร้านที่มีรีวิวชัดเจนและขอรูปสินค้าจริงทุกครั้ง เพราะบางชิ้นถ้าเป็นของหายากอาจต้องสั่งนำเข้าจากต่างประเทศซึ่งค่าใช้จ่ายจะพุ่งขึ้นได้ แต่ก็ได้ความสุขจากการมีของที่หายากนี่แหละ

แปลกใจเหมือนกันที่ชื่อ 'แอสเซนด์ กรุ๊ป' มักจะไม่โผล่ขึ้นมาเป็นพันธมิตรหลักของสตูดิโอใหญ่ในวงการภาพยนตร์ทั่วไป

ฉันมองว่าพวกเขามีบทบาทเป็นนักลงทุนหรือผู้ร่วมผลิตมากกว่าจะเป็นสตูดิโอผู้สร้างโดยตรง ซึ่งหมายความว่าการร่วมมือมักขึ้นกับโปรเจ็กต์: บางเรื่องอาจร่วมกับสตูดิโอท้องถิ่นขนาดเล็ก บางโปรเจ็กต์ก็อาศัยพาร์ทเนอร์ที่เป็นบริษัทกระจายภาพยนตร์หรือแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง การจะระบุชื่อสตูดิโอเดียวที่แอสเซนด์ร่วมงานด้วยตลอดเวลาจึงไม่ค่อยตรงนัก

ในมุมมองของคนที่ติดตามวงการ ฉันคิดว่าเมื่อเจอคอนเทนต์ว่ามีชื่อ 'แอสเซนด์ กรุ๊ป' อยู่ในเครดิต เราควรมองว่ามันเป็นสัญญาณว่ามีทุนจากภาคเอกชนหรือมีการร่วมมือข้ามองค์กร ซึ่งสตูดิโอที่เข้ามาทำงานร่วมกันอาจเปลี่ยนไปตามเป้าหมายการตลาดและความชำนาญของผู้ผลิตในแต่ละโปรเจ็กต์ ดังนั้นความหลากหลายของพาร์ทเนอร์แสดงถึงความยืดหยุ่นและกลยุทธ์แบบเลือกพันธมิตรไปตามงาน มากกว่าจะผูกติดกับสตูดิโอเดียว