กิลกาเมชคือใครใน Fate Series?

ความน่าสนใจของกิลกาเมชใน 'Fate' อยู่ที่ความไม่สามารถจัดเข้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้ง่ายๆ เขาเป็นกษัตริย์ที่เชื่อมั่นในอุดมคติของตนเองอย่างสุดโต่ง จนบางครั้งดูโหดร้าย แต่ก็มีแง่มุมของความเป็นวีรบุรุษที่พยายามรักษาความเป็นระเบียบของโลก ใน 'Fate/Zero' เขาปฏิบัติต่อมนุษย์เหมือนสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ แต่ใน 'Fate/Stay Night' เรากลับเห็นความเอื้ออาทรที่ซ่อนอยู่เมื่อเขายอมรับความพยายามของชิโร่ ความขัดแย้งนี้ทำให้เขาน่าค้นหา เพราะไม่ใช่แค่ตัวร้ายหรือตัวดี แต่เป็นตัวละครที่มีมิติลึกซึ้งด้านปรัชญาและอำนาจ

ในฐานะผู้คลั่งไคล้ 'Fate' มาตั้งแต่ยุค Visual Novel ต้นฉบับ ต้องบอกว่ากิลกาเมชใน 'Fate Grand Order' นั้นทรงพลังแบบสุดขั้วจริงๆ Noble Phantasm ของเขาอย่าง 'Enuma Elish' ไม่ใช่แค่การยิงอาวุธตามปกติ แต่เป็นการ 'แยกโลกออกจากสวรรค์' แบบในตำนานสุเมเรียนเลย ที่เด็ดกว่านั้นคือ 'Gate of Babylon' ที่สามารถเรียกอาวุธในตำนานออกมาเป็นฝนได้ แถมแต่ละชิ้นยังมีประวัติศาสตร์และพลังอำนาจเฉพาะตัว บวกกับความสามารถในการมองเห็นอนาคตผ่าน 'Sha Nagba Imuru' ทำให้เขาเกือบไร้จุดอ่อนในเกม สมกับตำแหน่ง King of Heroes จริงๆ

ความพิเศษของกิลกาเมชใน 'Fate' series อยู่ที่การถูกตีความใหม่ให้มีความซับซ้อนทางจิตวิทยา ในขณะที่ตำนานดั้งเดิมมักวาดภาพเขาเป็นวีรบุรุษผู้แข็งแกร่งอย่างง่ายๆ ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่าเขาคือกษัตริย์ผู้รักการผจญภัย แต่ใน 'Fate/Zero' เราจะเห็นด้านมืดของเขา รสนิยมที่แปลกประหลาด และความเย่อหยิ่งที่เกิดจากพลังอำนาจ สิ่งที่ทำให้เขาน่าสนใจคือการเป็นตัวแทนของแนวคิด 'วีรบุรุษที่สมบูรณ์แบบ' ที่แท้จริงไม่มีอยู่ ภาพลักษณ์ของเขาในตำนานถูกขยายให้ลึกซึ้งด้วยแนวคิดเรื่องความเป็นอมตะและการค้นหาความหมายของชีวิต ซึ่งแตกต่างจากฮีโร่แบบดั้งเดิมที่มักมีจุดมุ่งหมายที่ชัดเจนและเรียบง่ายกว่า

มีหลายทฤษฎีน่าสนใจเกี่ยวกับชื่อ 'กิลกาเมช' ที่หลายคนอาจไม่รู้ ตัวละครนี้มาจากตำนานเมโสโปเตเมียโบราณ ชื่อเต็มในภาษาอัคคาเดียนคือ 'Gilgamesh' ซึ่งนักวิชาการตีความว่าแปลได้สองแบบ คือ 'ผู้สืบทอดเป็นลูกหลานของวีรบุรุษ' หรืออาจมาจากคำว่า 'bilga-mes' ในภาษาสุเมเรียนที่หมายถึง 'บรรพบุรุษเป็นฮีโร่' ชื่อนี้สะท้อนบุคลิกของเขาที่เป็นกษัตริย์กึ่งเทพผู้ทะเยอทะยาน การเล่นคำในชื่อยังเชื่อมโยงกับธีมหลักของมหากาพย์เรื่องนี้ที่พูดถึงมรดกทางวีรกรรมและความปรารถนาอันไม่มีที่สิ้นสุดของมนุษย์ แม้แต่ในวัฒนธรรมสมัยใหม่ ชื่อนี้ยังถูกปรับใช้ในงานสร้างสรรค์มากมาย อย่างเกม 'Fate' ที่นำเสนอเขาว่าเป็น Servant แนว Archer

ในมุมมองของคนที่คลั่งไคล้เรื่องเล่าโบราณ ฉากสุดท้ายของเรื่อง 'Epic of Gilgamesh' เป็นหนึ่งในภาพที่ฉันหยุดอ่านแล้วต้องคิดต่ออีกนาน ความสัมพันธ์ระหว่างกิลกาเมชกับเอนคีดูเป็นแกนหลักของเรื่อง เมื่อเอนคีดูตาย กิลกาเมชถูกผลักให้เผชิญความจริงเรื่องความตาย เขาออกเดินทางตามหาความเป็นอมตะจนได้พบกับผู้รอดชีวิตจากน้ำท่วมคืออุทนะพิชติม์ ผู้ซึ่งเล่าเรื่องโลกเก่าและทดสอบความมุ่งมั่นของกิลกาเมชอย่างเจ็บปวด การทดสอบนั้นทำให้กิลกาเมชล้มเหลวทั้งการตื่นค้างคืนและการรักษาพืชวิเศษที่ได้มา พืชนั้นถูกงูขโมยไปเหมือนเป็นสัญลักษณ์ว่ามนุษย์ไม่สามารถข้ามขอบเขตธรรมชาตินี้ได้ การกลับมาที่เมืองอูรุคของกิลกาเมชไม่ได้มาพร้อมกับชัยชนะอย่างอมตะ แต่กลับเป็นการยอมรับความเป็นมนุษย์และเลือกที่จะสร้างความทรงจำผ่านสิ่งที่จับต้องได้ เช่น กำแพงเมือง การงาน และเรื่องเล่าที่ถูกทิ้งไว้ ผมรู้สึกว่าการจบแบบนี้ไม่ได้เศร้ามาก แต่ให้ความรู้สึกอบอุ่นแบบแปลก ๆ เหมือนการได้เห็นคนที่เราเคยคิดว่ามหาอำนาจ ยอมรับขอบเขตของตัวเองและใช้พลังที่เหลือสร้างสิ่งที่มีความหมายให้ผู้อื่นจดจำ

บอกตรงๆว่าเมื่อต้องนึกถึงตัวละครที่โผล่ในแฟรนไชส์ 'Fate' บ่อยสุด ชื่อของ 'Artoria Pendragon' ก็เด้งขึ้นมาทันทีในหัวผม เธอในฐานะ 'Saber' มักทำหน้าที่เป็นแกนกลางของเรื่องราวหลายเส้น ทั้งในบทบาทของผู้ปกป้องผู้เป็นนาย (Master) และในฐานะสัญลักษณ์ทางอุดมคติของความยุติธรรมกับความเป็นผู้นำ ใน 'Fate/stay night' เธอคือภาพลักษณ์ของกษัตริย์ผู้ต้องเผชิญกับความขัดแย้งระหว่างหน้าที่กับความปรารถนา ส่วนในเส้นอื่น ๆ เฉพาะเวอร์ชันที่ต่างไปก็จะสะท้อนมุมที่ต่างออกไป เช่น ความเข้มแข็งที่ถูกบิดเป็นความเหี้ยม หรือความเป็นมนุษย์ที่ถูกขยายให้เห็นชัดขึ้น ผมชอบที่ Artoria ถูกนำไปดัดแปลงเป็นรุ่นต่าง ๆ — บางเวอร์ชันโอบอุ้มความอบอุ่น บางเวอร์ชันเย็นชาเหมือนก้อนน้ำแข็ง — ทำให้เธอกลายเป็นแท่นเทียบสำหรับธีมหลักของแฟรนไชส์ เรื่องเกียรติยศ การเสียสละ และคำถามที่ว่า 'ผู้นำที่ดีเป็นอย่างไร' นี่แหละคือเหตุผลที่เธอดูเหมือนจะโผล่ในหลายภาคเสมอ และนั่นก็ทำให้ผมยังคงอินได้ทุกครั้งที่เห็นเวอร์ชันใหม่ของเธอจอมสง่างาม