ไวอากร้าหมาป่าแดงมีกี่ตอน?

นางเอกเรื่องอื่นย้อนเวลากลับไปเป็นเมียแม่ทัพเมียท่านอ๋อง หากแต่นางเอกเรื่องนี้ย้อนรวดเดียวกลับไปหลายหมื่นปี แถมยังได้สามีเป็นคนป่าอีกด้วย!

หมาบ้ามันออกล่าเป็นฝูง ชอบรุมทึ้งเหยื่อเนื้อหวานอย่างเช่น ...มึง! จากหนุ่มน้อยธรรมดาที่ชีวิตต้องพลิกผันมาตกอยู่ในเงื้อมมือของสามรุ่นพี่นักเลงตัวร้าย ลูกชายผู้ทรงอิทธิพลที่เอาแต่ใจเป็นที่หนึ่งขนมไม่เคยคิดเลยว่าการถูกรุมรังแกแถมแบลคเมลโดยผู้ชายสามคนอย่าง ภาคย์ คิง และสิงห์ จะทำให้หัวใจตกหลุมพลางเต็มเปาคนหนึ่งดุดัน... คนหนึ่งเผด็จการ... และอีกคนจอมบงการ... ทุกคนต่างต้องการครอบครองและสั่งสอนเด็กดื้อคนนี้ด้วยบทเรียนรักที่แสนเถื่อนถ่อย ท่ามกลางและความเสียวซ่านที่ยากจะถอนตัว ขนมต้องเรียนรู้ที่จะอยู่รอดในฐานะเมียเพียงคนเดียวของแก๊งเสือร้ายเพราะ รักเค้า~

เจ็ดวันเจ็ดคืนบนหอดูดาว เซียวจิ่งเหยียนไม่แม้แต่จะมาเหลียวแลอวิ๋นเจาเลยสักแวบเดียว เขากักขังนางไว้ถึงสามปี ทุกวันที่ลงท้ายด้วยเลขสามและเลขเจ็ดของทุกเดือนจะต้องกรีดเลือดนางสามจอก แต่นางกลับไม่เคยร้องเจ็บสักคำ เขาบอกว่าจะส่งนางเข้าวังเพื่อไปตายแทนหลินชิงหลาน นางก็ตอบตกลง เซียวจิ่งเหยียนคิดว่านางเปลี่ยนไปแล้ว ยอมอ่อนข้อให้แล้ว และในที่สุดก็ยอมเชื่องแต่โดยดี เขาไม่รู้เลยว่า นางเพียงแค่ไม่อยากเจ็บปวดเพราะเขาอีกต่อไปแล้ว ในคืนที่เข้าวัง อวิ๋นเจาหยิบยาแกล้งตายที่เขาเคยให้ไว้ออกมา โดยไม่รู้ว่าหลินชิงหลานได้สับเปลี่ยนมันเป็นยาพิษที่ทำให้ตายจริงไปตั้งนานแล้ว ขณะที่นางเงยหน้ากลืนยานั้นลงไป ทว่าจ้าวเหยียนที่ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกรกลับคว้าข้อมือนางไว้ แล้วก้มลงมองนางด้วยขอบตาที่แดงก่ำ ต่อมาเมื่อเซียวจิ่งเหยียนยกทัพกลับมาอย่างผู้ชนะจากชายแดนเหนือ เขาบุกเข้าไปในวังเพื่อตามหานางราวกับคนบ้าคลั่ง ทว่าในตอนนั้น ราชโองการพระราชทานสมรสได้ถูกประกาศลงมาเสียแล้ว เซียวจิ่งเหยียนเฝ้ารออวิ๋นเจาอยู่ภายนอกสวนซวงหัวตลอดทั้งฤดูใบไม้ร่วง อวิ๋นเจารินเหล้าด้วยมือตนเองหนึ่งจอก แล้วเลื่อนไปตรงหน้าเซียวจิ่งเหยียน เขามองหน้านาง หยาดน้ำตาไหลรินลงมาจากหางตา ก่อนจะยกขึ้นดื่มจนหมดจอกทั้งรอยยิ้ม "ชาติหน้า" เขาเอ่ย "กระหม่อมจะจำพระองค์ให้ได้ตั้งแต่สบตาครั้งแรกพะยะค่ะ" ยามที่เขาล้มพับลงไป มุมปากยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้ม อวิ๋นเจายื่นมือออกไป ลูบโครงหน้าของเขาผ่านความว่างเปล่าอย่างแผ่วเบา จากนั้นปาดน้ำตาที่หางตาของตนเองออก ชาติหน้า เดินให้ช้าลงหน่อยเถิด เซียวจิ่งเหยียน

อย่าถามหาความอ่อนโยนจากผู้ชายพรรค์นี้ เพราะในโลกของพวกเขา กฎหมายเขียนด้วยกำลัง และหนี้สินชำระด้วยร่างกาย 4 เรื่องราวรักระห่ำ ของ 4 หนุ่มสายดิบ ผู้ชายที่ไม่มีรถม้าขาวให้ขี่ มีแต่รถสิบล้อ รอยน้ำมัน กลิ่นป่า และอิทธิพลมืด พวกเขาไม่รู้จักวิธีรักที่นุ่มนวล รู้จักแต่การครอบครองที่ถึงพริกถึงขิง เมื่อดอกไม้ดอกงามพลัดหลงเข้ามาในดงหนาม ทางเลือกมีเพียงสองทาง จะยอมถูกเกี่ยวจนเลือดซิบ หรือจะยอมจำนนเป็นเมียคนเถื่อนตลอดกาล! ซีรีส์ชุด "รักระห่ำคนเถื่อน" ประกอบด้วย 1. เถื่อนสวาทสิบล้อ: คุณหนูตกยากต้องกลายเป็นตุ๊กตาหน้ารถของเจ้าหนี้ตีนผีที่พร้อมจะขยี้เธอให้แหลกคารถบรรทุก 2. เถื่อนสวาทช่างเครื่อง: ในอู่ซ่อมรถที่คละคลุ้งด้วยกลิ่นจาระบีถ่านไฟเก่าปะทุขึ้นอีกครั้ง เมื่อแฟนเก่าที่เคยทิ้งเขาไปต้องกลับมานอนใต้ร่างช่างเถื่อนเพื่อใช้หนี้ค่าซ่อม 3. เถื่อนสวาทนายหัว: ลูกสาวศัตรูถูกจับมาเป็นเชลยในกรงขังของนายหัวจอมโหด บทลงโทษของเธอไม่ใช่การกักขังแต่มันคือการปรนเปรอเขาจนสว่างคาตา 4. เถื่อนสวาทเจ้าพ่อมาเฟีย: เจ้าพ่อเงินกู้วัยดึกหมายตานักศึกษาสาววัยใส ดอกเบี้ยที่เขาต้องการไม่ใช่เงิน แต่เป็นความสาวที่ต้องจ่ายทบต้นทบดอกทุกคืน

กาลครั้งหนึ่งเคยมีการแบ่งแยกเผ่าพันธุ์วัวนมกับวัวชนมาเนิ่นนานเพราะเชื่อว่าการข้ามสายพันธุ์คือสายพันธุ์ที่อ่อนแอในอนาคตแต่แล้ววันหนึ่งวัวนมดันหลงเข้าไปในเขตต้องห้ามจนเจอกับวัวชนนิสัยเสียสามพี่น้องในช่วงวัยเจริญพันธุ์เข้า..

คนอย่างอีแอมแปร์ ถ้าอยากได้ใครแล้วก็ต้องได้ ฉายาของฉันคือ 'อีแอมร้อยผัว 'มันก็ไม่แปลกที่ฉันจะได้ฉายานี้มา ก็ฉันขายตัวหนิ แต่นั้นมันเป็นแค่อดีตที่มันเลวร้ายสำหรับฉัน ปัจจุบันฉันเลิกขายตัวแล้ว เพราะเจอรักแท้ 'เจ้าป่า' ฉันจะเอาพี่มาเป็นผัวฉันให้ได้คอยดูสิ ความรักของฉันมันต้นเริ่มขึ้นตั้งแต่วันนั้น ฉันโดนโจรกระชากกระเป๋า แล้วพี่ป่าก็คือคนที่วิ่งสี่คูณร้อยไปเอากระเป๋ากลับมาให้ฉัน พร้อมกับกระทืบไอ้โจรคนนั้นจนน่วม ฉันยืนมองพี่ป่าที่กำลังกระทืบไอ้โจรนั้นอย่างชื่นชม จู่ๆ ใจฉันมันเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ เหมือนฉันมองเห็นแสงออร่าพุ่งออกมาจากตัวเขา พี่ป่าเดินกลับมาหาฉันพร้อมกับกระเป๋าของฉันที่ไอ้โจรคนนั้นกระชากไป "อ่ะ ทีหลังก็เดินให้มันระวังๆ คนสมัยนี้ยิ่งไว้ใจไม่ได้" ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งตึงมองมาที่ฉันเหมือนกำลังดุฉันอยู่ "ป่าจ๋า^_^" "อะไรของมึง" "สนใจมาเป็นผัวหนูไหม ทดลองเอาฟรีสามเดือนก่อนก็ได้ นะๆ" พี่ป่าขมวดคิ้วมองฉันอย่างแปลกใจ แล้วก็เอากระเป๋ายัดใส่มือฉันก่อนจะรีบเดินหนีฉันไป ทั้งที่รู้จักกันมาเป็นปี ทำไมฉันถึงพึ่งมาชอบเขาเอาตอนนี้นะ หลายวันผ่านไป..... "ป่าจ๋า" ฉันเรียกชื่อเขาเสียงหวาน พร้อมกับเดินไปที่โต๊ะทำงานของเขาฉันโน้มตัวลงให้เขาได้มองเห็นน่าอกตู้มของฉันได้เต็มตา แต่!! คนตรงหน้าฉันกลับไม่สนใจ เขาทำเมินไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองฉันเลยสักนิด นมอยู่ตรงหน้าไม่คิดจะมองเลยรึไง เป็นเกย์ไหมวะเนี้ย!! "ออกไป!! กูจะทำงาน" น้ำเสียงเย็นชาพูดสั่งฉัน "ทำไมป่าไล่แอมแบบนี้ละ หื้ม ไม่น่ารักเลยนะ^_^" "มึงนี่มียางอายบ้างไหมวะแอม ออกไปกูรำคาญ" "ขอเอาทีนึงแล้วแอมจะกลับ^_^" ฉันพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้พี่ป่า